INICIAR SESIÓNHABANG naghihintay, hindi maiwasan ni Cleo na ma-intimidate sa titig ng lalaking nasa kabilang table. Hindi niya mawari kung sa kanya ba ito nakatitig o ilusyon niya lang, mukhang may galit pero tama si Cleo, ang hot niya kaya hindi siya mapalagay. Ibinaling na lang niya sa bintana ang tingin. Pero hagip na hagip pa rin ng parameter ng kanyang paningin ang pagtitig sa kanya ng lalaki. Hindi siya komportable kaya tinanong na niya ito.
“Ahm, excuse me Sir, is there a problem with my face?” Ininglish niya kasi mukhang foreigner. “Do you think that I am staring at you?” antipatikong tugon nito. “Ay antipatiko,” bulong niya. “Do you think you’re attractive or something?” pang-uuyam pa nito. “Oh,” inis na reaksiyon naman ni Loraine, halos matawa siya sa sobrang inis. “Sorry, I thought you were staring at me.” “Hindi ka ganon kaganda para titigan.” “Ay gago, nagtatagalog pala ang Herodes,” bulong niya. “I heard you.” Hindi niya mapigilan ang sarili sa inis kaya naman tumayo na siya at pumunta na lang sa counter. “O! Girl, nandiyan ka pa pala,” pangisi-ngising puna ni Cleo nang lumabas ito mula sa kitchen tangan ang dalawang tasang kape sa isang elegant na tray. “Ay, oo girl kasi hinihintay ko yung bayad mo…” pang-uuyam naman niya. “Aha! Pasensiya ka na girl, wait lang ha.” Nainis siya sa kaibigan sa pagpapa-cute nito sa pagsasalita. Inasikaso muna ang customer na gwapo. NAGNGINGITNGIT sa inis ang kalooban ni Ibrahim nang makausap ang babaeng kinababaliwan ni Khaleb. Sobra ang confidence which makes her attractive anyway, pero galit pa rin siya rito. Akala siguro nito sobrang ganda niya para komprontahin siya ng ganon kabulgar. Sigurado siyang pera lang ang habol nito kay Khaleb. Pakiramdam tuloy niya napahiya siya sa harapan ni Jayson. Konti pang ebidensiya at talagang idedemanda niya ‘to ng corruption of minor, teka hindi na nga pala minor si Khaleb pero kahit na, gagawa siya ng paraan para mailayo ito sa pamangkin. Ito ba ang babaeng bibihag sa puso ng isang Kalif Royalty. “Huh!” impit na palatak niya. Lalong umahon ang inis niya habang nagpa-flash sa isip niya ang naganap kanina na nasaksihan ng kanyang mga mata. Ang matamis na paalaman na akala mo’y totoong nag-iibigan. Nadidiri siya habang iniisip ang naganap. Ini-imagine niya tuloy na what if ito nga ang maging asawa ni Khaleb at tatawagin din siyang Uncle Ib. “Mustaqdhar (disgusting).” Hindi sinasadyang nasabi niya. “ANO ‘yon!” Napalakas ang boses ni Loraine, alam niya kasi ang ibig sabihin non. “Sinong disgusting?” Halatang nagulat ang lalaking iyon dahil alam niya ang ibig sabihin ng inusal nito. “Will you please mind your own business? I’m not talking to you.” Nakanganga lang siya habang nakikinig sa hanash nito. “Huh! Wow. Okay. I’m done. Cleo pwede bang bayaran mo na ako para makaalis na. Ayokong sirain ang araw ko dahil lang sa mga walang kwentang tao,” parinig niya. Nagpalipat-lipat ng tingin si Cleo sa kanyang customer at kay Loraine. “Ahahaha, oo sandali lang girl kukunin ko lang sa cashier yung pera.” Nagmamadaling tumakbo si Cleo. “O heto, uy girl balik ka mamaya ha inom tayo,” sabay kindat. “Ito o, Cote Kalif red wine, bago ‘to saka mamahalin.” “Masarap ba ‘yan?” curious na tanong niya. Gusto niya rin kasi ang red wine, white wine, and champaigne. “Oo naman, natikman ko na ‘to e.” Nag-uusap sila na parang walang ibang tao. “Sige, count me in, dahil parang kailangan kong mag-inom mamaya.” Nag-apir ang partners in crime. “Great I will wait for you.” Umalis na rin siya para matapos na ang kanyang mga delivery. “HOW can a mother will leave the house for a drink. Tsss! Sinasabi ko na nga ba,” bulong ni Ibrahim. “Boss, may sinasabi po ba kayo,” pukaw ni Jayson. “Ah, no, nothing. Finish your coffee and call Khaleb right away,” ma-awtoridad na utos niya. “Yes Boss.” “Pauwiin mo siya, ngayon din at kapag tumanggi siya sabihin mong ipasusundo ko siya sa mga body guards.” Iyon lang sinabi niya, pagkatapos ay ibinagsak ang tasa ng kape saka tumayo at lumabas. “BAKIT naman ako pinauuwi ni Uncle ha?” “Hindi ko po alam Sir Khaleb basta umuwi ka na raw at kung hindi ka uuwi mapipilitan siyang ipasundo ka sa mga body guards.” “For real!? Ganon siya kadesididong pauwiin ako. Huh! Anong problema ng matandang binata na ‘yon,” naiinis na tugon niya.” “Napag-utusan lang po ako Sir.” “Okay Jayson, pakisabi kay Uncle na hihintayin ko lang si Loraine dahil walang kasama si Disney dito sa bahay.” “AKO na lang ang bahala kay Disney,” sabat ni Bea. Habang ang kanyang mga mata ay hindi makatingin ng diretso sa mga mata ni Khaleb. Alam niyang malamig na pagtingin lang ang itutugon nito. Matagal na niyang gusto si Khaleb, halos magkasing-edad lang naman sila pero alam niyang malaki ang paghanga nito kay Loraine. Si Bea ay isa sa mga batang nakatira sa bahay ampunan. Tumutulong siya kay Loraine sa paggawa ng paper cups. Doon na rin niya nakilala si Khaleb at isa rin siya sa tumulong ng maaksidente ito, hindi nga lang nito nalalaman dahil kasalukuyang wala itong malay nang nagbantay siya sa hospital. Simula noon nagustuhan na niya si Khaleb ng palihim. Mga palihim niyang pagtitig na pilit itinatago at pinipigilan. Alam niyang walang kayang iganti si Khaleb. Isa lamang siyang palamuti kung ituturing na hindi binibigyan ng kahit konting pagtingin. Tanggap niya kung saan siya lalagay pero may mga oras na ang hirap pigilan ng damdamin. Kaya naman kahit ayaw niyang makipag-usap kay Khaleb ay napipilitan siya basta marinig lang ang tinig nito ay musika na para sa kanyang damdamin. “No, okay lang. Hihintayin ko na si Loraine,” sagot ni Khaleb. Loraine, Loraine talaga, ganon niya talaga kagusto si ate Loraine. Kailan mo kaya ako tatawagin sa pangalan ko? Taning niya sa isip. Tumango lang siya at bumalik na sa paggawa ng paper cups. “BOSS hihintayin daw po muna niya ang pag-uwi ni Loraine.” Kumunot ang noo ni Ibrahim sa narinig. Tumayo siya sa pagkakaupo at humarap sa wide glass wall ng kanyang office. Pinipilit niyang i-relax ang sarili kasabay nang pag-inom ng alak. “Ipasundo mo siya sa mga tauhan, ngayon din.” Ayaw niyang ganito ang gawin pero napupuno na siya. He cannot tolerate Khaleb, kailangan niya itong ingatan, ano man ang mangyari hindi pwedeng madungisan ang reputasyon nito bilang susunod na hari.No doubts, no fear, pakakasal na siya kay Ibrahim.Tumayo ito at niyakap siya ng mahigpit. “I will never let you go. Walang sinumang makapaghihiwalay sa atin, my love, I love you.”“I love you too Ibrahim.”Kasunod ng proposal na iyon ay ang magarbong strings orchestra play sa grand stage ng amusement park kasabay ang sunud-sunod na foreworks.Naluluhang natatawa si Loraine. “Grabe, A whole New World talaga.” Iyon ang saliw na tinutugtog ng orchestra.“If I can only give you the world, I will, pero sorry my love hindi kasi akin ang mundo e. Baka magalit ang tunay na may ari na siyang lumikha.”Natawa silang pareho.“Ikaw talaga.”Matapos ang proposal at Orchestra play, dinig na dinig naman nila ang sigaw nila Disney mula sa itaas ng ferris wheel.“I love you Papa!!! I love you Mama!!! I love you Lolo!!!” umeekong sigaw ni Disney.Panatag namang nakatanaw sina Ibrahim mula sa ibaba dahil alam nilang bantay sarado ito ng mga katulong at bodyguards.Maya-maya may lumapit na isa sa mga bo
Loraine admit to herself na may kaunting takot siya noong umpisa sa ipinapakitang pagmamahal ni Ibrahim para sa kanya, ngayon iba na, talagang mapapatunayan niyang tapat ito sa kanyang nararamdaman dahil sa mga ipinapakita nito.Nagising siya mula sa pagakakatulog ng mahimbing dahil na rin sa magdamag na lambingan nila ni Ibrahim.. Napamulagat siya nang makitang sinusugod na siya ng yakap nina Disney at Khalid habang pinapanood naman sila ni Ibrahim.“Mama, dito ka pala natulog, hinahanap ka namin kagabi e,” pag-uusisa ni Disney.Napangiwi naman siya sa sobrang hiya sa mga anak.“Ahm… oo anak, sorry.” Sabay peace sign.“Okay lang po Ma kasi dumating naman po si Papa. Pinatulog nga po niya si Khalid e. Bakit kasi Ma, dito ka natulog,” reklamo ni Disney.“Ah… hahaha. Kasi mga anak…”“Because you and Khalid are grown up babies, kailangan n’yo nang masanay matulog na mag-isa,” salo ni Ibrahim.“Ha…? E Papa bata pa kami,” pangangatwiran naman ni Disney. Habang si Khalid naman ay mahigpit
Everything’s change after that night. Naging malambing na sa kanya si Ibrahim ngunit maingat sila. Hindi nila ipinahahalata sa karamihan ang kanilang relasyon. Pumayag siya na muling maging kasintahan nito kahit palihim. Alam niyang mahirap gawin ang desisyon ni Ibrahim pero nakikita niya ang pagsisikap nito.Una nitong sininop ang kumpanya sa Pilipinas na siyang inaasahan nitong pantaguyod sa kanilang pamilya. Pangalawa ay ang pakikipag-usap nito sa hari na mariin namang tinutulan ang desisyon nito kaya talagang mahirap. But all in all, humahanga si Loraine sa katapangan nito kaya walang dahilang hindi niya ito mahalin. Marupok na kung marupok, may dahilan naman.Hindi niya tuloy maiwasang mapangiti habang naaalala ang gabing iyon. Napakasaya niya talaga na sa wakas dumating ang oras na naging maayos na sila ni Ibrahim, kasal na lang ang kulang. Nagtitiwala naman siya na makakasal siya rito.Gabi na nang dumalaw si Ibrahim sa kanilang kwarto. Tulog na rin sina Disney.“Hey, I missed
“What is going on here?”Agad na namang kumabog ang dibdib ni Loraine nang marinig ang boses na iyon ni Ibrahim. Ayan na naman kasi ang lakas ng dating nito sa kanya kaya kahit anong iwas at tago, lumalabas at lumalabas pa rin ang epekto nito sa kanya kahit naiinis siya dito. Natataranta siya at namumula ang mukha.“Wa-wala, aalis na ako,” natatarantang sagot niya.“Bakit kailangan mong umalis kung pwede ka namang mag-stay.”‘Oo nga naman Loraine,’ sagot ng kanyang isip. “Ahm… mas maganda sigurong bigyan ko kayo ng time sa isa’t-isa,” palusot pa niya.‘Sus… ang arte talaga, if I know gusto mo rin naman akong makasama,’ natatawang tugon ni Ibrahim sa kanyang isip. “You know what, mag-stay ka na rin dito so we can have time with each other as family,” nakangiting paliwanag naman ni Ibrahim.‘Anong nakain ng Herodes na ‘to at parang ang bait bait niya ngayon?’ tanong ni Loraine sa isip.“Come on… I’m in the good mood today,” muling yaya ni Ibrahim.Nagdadalawang isip naman si Loraine na
“Ang siraulong Sheikh na ‘yon, akala niya siguro mahuhulog ulit ang loob ko sa kanya. Huh! Ang kapal. Anong palagay niya sa akin marupok? Huh! Nababaliw na yata ang Herodes na ‘yon, matalino yata ‘to. Ano, matapos mong sabihing hindi mo ako kailan man mamahalin tapos ngayon lumalandi ka sa akin. Hoy…. Hindi mo na ako maiisahan Herodes ka,” litanya niya habang pabalik-pabalik sa apat na sulok ng silid. Ni hindi niya namamalayan na ang tagal na palang wala sa kwarto ang mga anak niya.“Teka, nasaan nga pala sina Disney? Hay…. Nakalimutan ko na. Teka nga, kailangan ko na silang kunin.” Alam niyang nasa silid ito ng hari kaya nagpasama siya sa isang katulong papunta roon.“COME IN my dear Rashid,” malumanay na tinig ng hari nang kumatok si Ibrahim sa pintuan nito.“As salaamu-alaykum,” magalang na bati niya sa ama.“Wa alaykum as-salam,” tugon ng hari.Hinalikan niya ang kamay ng ama.“Baba, why did you call me?”Ngumiti lang ang hari habang nakahawak sa tungkod at inilinga ang leeg sa is
Hindi niya maiwasang magdabog na pumasok sa kanilang kwarto habang naaalala ang nakangiting mga labi ni Ibrahim.“Huh! At may gana pa talagang ngumiti matapos niya akong awayin kagabi. Matapos niya akong laitin! Hay! Nakakainit talaga siya ng ulo. Mabuti sana kung totoo yung nangyari kagabi na may I love you Loraine pa e de mas maganda pa sana ang mood ko. Buwisit na Herodes na ‘yon. Ang lakas ng loob na ngumiti ng ganon. Parang baliw lang, ang gwapo pa naman. Ano mamaya galit, mamaya nakangiti.”“Lady Loraine,” untag ng isang katulong.“Ay kabayo!” gulat naman na reaksiyon niya. Napatingin siya sa hawak nitong napakagandang bouquet.“Naku pasensiya na po. Lady Loraine ipinabibigay po ni Sheikh Rashid.”Lalong uminit ang bumbunan niya. “At may gana pa talagang magpadala ng bouquet ha. Teka nasaan ba siya ha?”“Naku po Lady Loraine mag-ingat po kayo ng pagsasalita baka po may makarinig sa inyo, siguradong malalagot po kayo kay Sheikh Rashid,” babala nig katulong.“Huh! Hindi ako nata
“Grabe ang lakas ng loob!” galit na pagdadabog ni Cleo. “Nakuha pa niyang magpakita sa atin, ang kapal ng mukha niya.” Halos kapusin ng hininga si Cleo.“Hay, Cleo mukha namang nagsasabi ng totoo si Jayson. Saka alam mo ba, nagkaengkwentro na naman kami ni Ibrahim. Pilit niya kaming pinapalayas kan
“Hay naku Gio halika na umuwi na lang tayo,” yaya ni Loraine kay Gio pero hinarangan naman sila ng mga tauhan ni Ibrahim.“Get all those things,” utos ni Ibrahim. Ipinakuha niya ang mga pinamili nila Gio at Loraine. Pati ang mga cherry na hawak nito.“Oy, teka,” panic na nakipag-agawan si Loraine.
Alas dose na ng gabi, hindi pa rin makatulog si Loraine kahit pilit niyang ipikit ang mga mata. Mapait ang kanyang panlasa na parang may nakabara sa lalamunan. Mahapdi ang sikmura dahil sa nararamdamang gutom ngunit pasaway na dila, hindi basta tumatanggap ng lasa na hindi approve ng kanyang bibig
“So all this time niloloko lang pala niya ‘ko. What a shame!” galit na bulong niya.Pagkatapos ng kanyang annual check-up. Kinuha niya ang susi sa kanyang driver at pinaharurot ang kotse patungo sa bahay ni Cleo.Itinulak niya ng malakas ang pinto at nagulat ang lahat ng naroon. Nakita niyang nakau







