LOGIN“Lena?” Napakurap ako nang tawagin ako ni Cullen. Napagtanto kong nakatitig lang pala ako sa kanya. “Ah, Yes.” sagot ko, pilit na ngumiti. Tinitigan ako ni Cullen, tila sinusukat ang bawat kilos ko. “You seem distracted,” puna niya. “Just… didn’t sleep well,” palusot ko. Bahagyang tumango si Cullen, ngunit hindi nawala ang mapanuring tingin niya. “Then you should eat well,” sabi niya. “I don’t like seeing you like that.” His words were simple, but there was something inexplicable in the way he said it. Tumayo ako, "I need to prepare your breakfast." sabi ko, pinigilan niya ako. "No need, I just want coffee and bread." sabi niya. Naupo na ulit ako. Tahimik na nagsimula ang agahan. Ngunit sa ilalim ng katahimikang iyon, ramdam ko ang tensyon—hindi ko alam kung saan nanggagaling ang nerbyos ko. "So, how's the preparation for the food competition?" tanong ni Cullen sa gitna ng pagkain. "Everything is ready, Mr. Mondragon," sagot ni Chef Dorian. Tumingin sa aki
Tahimik na bumalot ang gabi matapos ang init ng sandaling aming pinagsaluhan. Tanging ang marahang pagpatak ng tubig mula sa aming mga buhok at ang sabay naming paghinga ang maririnig sa loob ng silid—parang musika na unti-unting nagpapakalma sa aming nag-aalab na damdamin. Nakahiga ako sa kama, nakatitig sa kisame habang ang aking dibdib ay unti-unting kumakalma. Naroon pa rin ang bakas ng init, ngunit mas nangingibabaw na ngayon ang kakaibang gaan sa aking pakiramdam—isang damdaming hindi ko maipaliwanag, ngunit nais kong panghawakan. Sa aking tabi, bahagyang gumalaw si Caelus. Marahan siyang lumingon sa akin. “Lena…” mahina niyang tawag. Tumingin ako sa kanya. Sa unang pagkakataon, hindi na apoy ang makikita sa kanyang mga mata—kundi isang malalim na damdamin na hindi matatawaran. “Hmmm?” sagot ko, halos pabulong. Sandaling natahimik si Caelus bago siya napabuntong-hininga. Inabot niya ang kamay ko at marahang hinawakan iyon, wari’y natatakot na baka mawala ako sa kanya
May kung anong kuryenteng dumaloy sa aking kaibuturan nang maramdaman ko ang marahang pagdampi ng labi ni Caelus sa gilid ng aking leeg. Kasabay nito’y pumulupot ang kanyang mga bisig sa aking baywang, marahang hinihila ako palapit sa init ng kanyang katawan. “Lena, I miss you,” bulong niya, habang sunod-sunod na halik ang ibinibigay sa aking balat. Mariin akong napapikit habang nararamdaman ko ang kakaibang kilabot sa loob ko na parang may libo-libong mariposa ang sabay-sabay na nagliliparan sa aking sikmura. Napahawak ako sa kanyang mga braso, at lalo pa iyong humigpit nang maramdaman ko ang init ng kanyang dila sa aking sensitibong balat. “After dinner, dessert is a must… and you’re the best part of the night,” wika niya, paos at hitik sa lambing. “Hmmm…” mahina kong ungol nang marahang dumikit ang kanyang labi sa aking tainga. Unti-unting gumapang ang kanyang kamay sa aking katawan, hanggang sa dumako iyon sa aking dibdib, he traces its curves with a gentle touch, his finger
Nag uumpisa ng dumilim, nagkakaroon na ng mga bituin sa kalangitan. Nakakakita na kami ng mga bukas na ilaw sa malayo. “Caelus, what was the hardest part of your life?" Curious na tanong ko, nakaupo kami sa buhanginan, ang mga paa namin ay nilalaro ng maliliit na alon ng dagat, na nag-iiwan ng mga bakas sa buhangin. Malalim siyang nagbuntong hininga, his gaze drifting out to the endless sea, and I felt the weight of his memories. "I think it was during my delinquent phase," simula niya, ang tinig niya ay may himig ng pagsisisi. "I was always in trouble, especially in school." I listened intently, my heart aching for the boy he used to be. Napansin ko ang pagtiim ng mga bagang niya, bago napailing. "My dad, Don Gerbacio, he'd always scold me. Like, always. Palagi niya akong kinokompara kay Cullen...palagi niyang sinasabi sa akin noon, ‘Why can't you be more like Cullen?'“ may pait sa tinig niya. Nangunot ang noo ko at lalong na-curious, "What made him compare you?" Cael
"You want to swim?" Tanong ni Caelus habang magkatabi kaming nakatanaw sa malawak na dagat hawak ang tasa ng paubos na kape. I turned to him, a hint of hesitation in my voice. "But I didn't bring a swimsuit." A warm smile spread across his face as he rose to his feet. "I told you my caretaker prepared everything you needed. Go check the bed; all your clothes are there." Binitawan ko ang tasa at pinatong ko sa coffee table, naglakad ako papasok sa loob ng villa, curiosity piqued. As I pushed open the door, a gasp escaped my lips. The bed was adorned with an array of clothes, all perfectly arranged. My gaze landed on a striking red string swimsuit, its bold color drawing me in like a siren's call. Inabot ko iyon, nagdadalawang isip kung isusuot ko ba, simpleng babae lang ako at bago makilala si Caelus ay isa akong konserbatibong babae. Kakayanin ko bang suotin iyon? Pero sa huli ay nanaig ang isang bahagi ko, kaming dalawa lang ng binata ang naroon sa resort kaya bakit ako mahi
Habang umaandar ang Ducati Panigale V4 R ni Caelus sa kalsada, napakasarap ng pakiramdam ko. Masayang pinagmamasdan ko ang mga nagdaang tanawin – ang mga puno ng kawayan sa gilid ng highway, ang mga bahay na nagiging maliliit sa likuran namin, at ang dagat na sumisilip sa mga liko ng daan. Napakalakas ng hangin, pero hindi ito nakakapagpatinag sa saya ko. I'm wrapped around Caelus' back, feeling the firmness of his abs under my hands. The wind is whipping my hair into a frenzy, but I don't care – I'm too caught up in the thrill of Caelus' ride. Pamilyar sa akin ang daan. Alam kong papunta kami sa Batangas – ang mga puno ng saging, ang mga taniman ng mais, at ang mga tanawin ng mga bundok na papalapit na sa dagat. Naramdaman ko na bumabagal ang motor. Tumingin ako sa paligid – nasa isang tahimik na kalsada na kami, may mga puno ng palma sa gilid, at mga mataas na bakod na may mga bulaklak na naglalagay ng kulay sa daan. Tumigil kami sa isang malaking gate, may nakasulat na "Sol
CAELUS’ POV "What are we doing here again, Caelus?" Tanong ng kaibigan kong si Max, habang nakapark ang sasakyan ko sa tapat ng The Chef’s Touch. My eyes scanned the area, searching for a familiar face, but like before, she was nowhere to be seen. "This is the last time I'm coming here," Sabi ko,
Makalipas ang ilang buwan, pinagmasdan ko ang gusali ng aking restaurant na matatagpuan sa kahabaan ng mga kainan sa lugar na iyon. Tanghalian na, kaya naman marami nang taong kumakain sa loob. Ang mga bintana ng restaurant ay bukas, na nagbibigay daan sa mga masarap na amoy ng mga lutuing pagkain
“Salamat, sir, sa bayan ako bibili ng cake,” nakangiting sabi ko kay Cullen, ang guwapo at matangkad na lalaki na laging nakangiti sa akin. Katatapos ko lang ikandado ang aking restaurant, at ngayon ay kasama ko siya sa pagbili ng cake para sa kaarawan ng aking kapatid na si Lily. “Cullen, just c
Dahan-dahan kong inalis ang kamay ng lalaki sa pagkakapulupot sa katawan ko. Mahimbing na siyang natutulog, akala ko ay wala ng katapusan ang ginawa namin kanina. Halos kapipikit lang niya at nang makasiguro akong tulog na siya ay saka lang ako kumilos. Nahaplos ko ang balakang ko, sumakit at kumi







