A Promise not to Love You

MACKENZIE LAZARO"Ikaw ba si Ms. Lazaro?" taas kilay na tanong ng lalaking nasa harapan ko ngayon. Gwapo ito, hindi kalakihan ang mga mata, manipis na mga labi , matangkad pero hindi maipagkaila mna may pagkasungit niyo."Yes sir" magalang kong sagot. Hindi ko alam kung sino ang lalaking ito, baka isa sa mga kliyente ko, pero wala akong maalalang ganitong hitsura na naging kliyente ko. Gwapo!"Aysuin mo ang kalat mo!" pagalit na saad ng lalaki sabay padabog na inilapag ang mga papel na naglalaman ng mga ginawa kong articles kumakailan lang."Pardon?" walang buhay kong tanong sa kanya. Hindi ko matukoy kung sino ang lalaking ito at bakit niya hawak ang mga article na ginawa ko? At mula sa loob ng office kung nasaan kami, nakatingin na ang lahat sa amin at mas lalo akong natense."Really? Hindi mo alam o nagkukunwari ka lang? Yang gawa mong yan ayusin mo yan bago pa kita ifired!" sabi nito at kita ko mula sa kanyang mga mata ang tila hindi nagbibiro sa mga sinabi nito."Opo sir, aayusin

KINGSLEY WESTON BAMFORFD"What's the matter Hero?" tanong ko kay Hero, my private investigator and my friend as well. We both graduate in the same university but not the same course. I took Business Administration while he wants to become an agent. We are childhood friend so I really trust him on his works. "Who's the girl awhile ago?" ngiting tanong niya at sa kanyang mga ngiti ay may kakaibang ibig sabihin nito. "A journalist" maikling sagot ko. "So what's the matter? Any news? Why are you here?" sunod-sunod kong tanong. Hindi naman kasi mag aaksaya ng panahon na pupunta dito ng sa wala lang. I'm pretty sure na may ibabalita siya sa akin. "Bad news, nalaman kasi namin na dito mismo galing sa kumpanya niyo ang article and the worst thing is that your company is aware into this!" sabi nito na ikinagulat ko.Paano galing dito sa kumpanya namin ang mga maling article na it supposed to be na sa amin ang tama kasi si Ms. Lazaro ang mismong may hawak nun. How come? "Say what? What do

MACKENZIE LAZARONakarating kami sa mining site dakong alas dos ng hapon, may medyo kahabaan ang byinahe namin dahil umalis kami sa rest house at around 12:30 pm. Hindi na din niya ako muling kinausap simula kaninang pasigaw niyang sinabi ang tungko sa Mommy niya. Ang maalala ko lang ay yung tawagin niya ako kanina na aalis na kami at tila galit pa ang pamamaraan ng pagtawag niya sa akin. Bumaba na siya sa sasakyan na hindi man lang ako tinawag at deretso lang siya sa isang lalaki na sa pagkaka-alam ko ay isang engineer. Nagkipit-balikat ako at bumaba na din ako. Dala ang camera ko na Canon na bagong bili ko lang last year as a gift to myself. May mga time kasi na umaalis ako mag-isa at hindi kasali ang camera man ko lalo kapag inspection lang naman ang gagawin ko.Malaki at malawak ang site kaya hindi ko muna damihan ang pagkuha ng mga pictures dahil babalik pa naman ako with Ian na, my camera man. Survey lang muna ang gagawin ko sa ngayon. Habang patuloy ako sa pagkuha ng pictu

MACKENZIE LAZAROHindi ko mapigilan ang pagbuhos ng luha ko tulad ng ulan habang pinupulot ko ang basag-basag kong cellphone. Isang taon palang sa akin ang cellphone na ito tapos nasira na. Hindi ko maisip kung anong nagawa kong mali? BITCH? ang sakit naman nun? Umupo ako sa may sofa at doon ako humagulgol. Ang sakit-sakit na ng puso ko. Naramdaman ko na may lumapit sa akin, it was Kuya Alfred."Ma'am Macky, ano pong nangyari?" alalang tanong niya. I know he saw me crying already but I don't want to say what's the reason why I'm crying."Kuya, sira na po ang cellphone ko" nasabi ko nalang na para bang bata na nagsusumbong sa isang tatay o kuya. I don't know kung alam ba niya ang nangyari kasi medyo malayo naman ang kwarto niya mula dito sa sala."Ano ba kasing nangyari? Nahulog mo? Nadulas ka? Napano ka?" sunod-sunod niyang tanong at bakas sa kanyang mukha ang sobrang pag-alala. Buti pa si Kuya Alfred, concern sa akin. I just nodded like a kid while wiping my tears."Mapapalitan mo d

MACKENZIE LAZAROWala din naman na akong magagawa pa. Ang dating journalist na naging secretary na ngayon. Saan kapa makakakita ng tulad ko ha? Sadyang mahal ko talaga ang kumpanya kaya hindi ko maiwan-iwan.Napabuntong hininga nalang ako at napaisip sa kawalan. Malaki din kasi ang naitulong ng kumpanya sa akin. Siya ang katangi-tanging tumanggap sa akin noong panahon pa na walang-wala ako, mga panahon na wala pa akong maipagmamayabang, mga panahon na sarili ko lang ang kakampi ko. Siya ang tumanggap sa akin sa mga panahon na wala pa akong kaalam-alam."Macky, kindly photocopy all of these into to ten copies" utos sa akin ni sir Kingsley. Sa tingin ko dalawang folder lang iyon na naglalaman lang ng dalawang kopya."Sige po sir" saka ko na kinuha ang ibinibigay niya na nakalapag sa lamesa niya. Tinignan ko ang lockscreen profile ng kanyang cellphone dahil bigla kasi itong nag open at may message siya. Napangiti ako ng makita ko na ang mama niya ang nasa lockscreen ng cellphone niya."