Compartir

A RECKLESS NIGHT WITH MR.MONTENEGRO
A RECKLESS NIGHT WITH MR.MONTENEGRO
Autor: Asriel

1

Autor: Asriel
last update Fecha de publicación: 2026-08-21 08:16:10

MARIS

"I heard the COO is going to be present for today's presentation."  

“The COO? Bakit pupunta siya rito?”  

“He’s present at every presentation. Hindi siya tumatanggal o lumalagpas sa kahit anong presentation.”  

Huminga ako nang malalim at inayos ang skirt ko. Kinailangan kong maging magaling today.  

Santos & Villareal Architects was counting on me.  

“Maris.”  

Lumapit sa akin si Miguel, boyfriend ko and team leader ko.  

“Alam kong sinabi ko na ikaw ang gagawa ng section on sustainability, pero kung nandoon ang COO sa kwarto, baka mas better kung ako na ang gagawa ng buong presentation. Naiintindihan mo naman, ‘di ba?”  

“Kaya ko itong gawin,” pagtutol ko. “Naghahanda na ako for the past three weeks.”  

“Alam ko ‘yan, pero in this kind of situation, sure akong aasahan ng partners na ako ang gagawa ng buong presentation.”  

Puno ng disappointment ang loob ko, pero tumango pa rin ako.  

Siya naman ang project manager after all, and mas malamang na mas makaka-relate ang COO ng Montenegro Holdings sa experienced and professional vibe ni Miguel kaysa sa enthusiasm ko, even if sustainability was my specialty.  

Hindi ko pinansin yung medyo may pagmamalaki na smile ni Clarissa.  

Hindi ko alam kung anong nagawa ko para mainis siya sakin, pero tila ayaw niya sakin ever since she transferred from our Singapore office two months ago.  

Hindi naman ito ang right time para mag-alala about her. May mas importante pa akong isipin.  

“Handa na sila para sa inyo.”  

Bumilis ang tibok ng puso ko, at inayos ko ulit yung skirt.  

Sumunod ako kay Miguel papasok sa room, kinakabahan ako nang husto nung nakita ko yung mga seryosong lalaki at babae around the big table.  

Dumapo ang tingin ko sa kabilang dulo ng mesa.  

At tila huminto ang lahat sa loob ko.  

Tinitigan ako ng cold blue eyes.  

Hindi ako nakahinga.  

For one terrifying second, hindi ako nakagalaw.  

Familiar sa akin yung mga mata na ‘yon.  

Familiar sa akin yung face.  

At bigla na lang, yung night na pilit kong kinakalimutan for the past month bumalik sa isip ko nang buong linaw.  

Hindi siya pwedeng siya.  

Pero siya nga.  

Almost the same pa rin as I remembered, except then nakaupo na siya sa head of the table, wearing a sharp clean suit, and surrounded by executives who looked at him with pure respect, no room for doubt.  

Mahigpit kong hinawakan yung folder sa kamay ko.  

Hindi.  

Sa dami ng tao sa room na ‘to, kailangan pa ring siya.  

Yung tingin niya locked pa rin sakin, and something unreadable passed over his face.  

Kinilala niya ako.  

Napakirot ang tiyan ko.  

Pinilit kong ibaling ang tingin bago pa may makapansin.  

Tapos nakita ko si Miguel umupo a few seats away from him.  

Lalong bumigat yung feeling.  

Nasa room ako with Enzo…  

and my boyfriend.  

Naghahanap ng something to do, inayos ko yung notebook and papers in front of me, nilagay yung pen on top, then kinuha ulit and inilagay sa gilid.  

Kahit ano para lang hindi tumigil yung galaw ng kamay ko.  

Ramdam ko pa rin na nakatingin si Enzo.  

Kahit yung lalaking katabi niya yumuko and whispered something serious to him, yung cold blue eyes locked pa rin sakin.  

Lumunok ako and tumingin sa notes ko.  

Bakit tila galit na galit siya?  

Hindi ko talaga in-expect na makikita ko siya ulit.  

“This development is a priority for the Montenegro Holdings,” sabi ni Enzo, and his voice sent a bad kind of shiver through me. “Maglalaan tayo ng maraming oras at pondo rito. Ang team from whichever architectural company we end up with will work on this building throughout the entire project.”  

Nagkibit ako sa upuan.  

Baka hindi na magandang bagay kung mapili yung proposal namin.  

Pero hindi ako pwedeng mag-isip ng ganyan.  

Nawala yung focus ko, and napatingin ulit ako sa kanya.  

May weird feeling nung nagtagpo ulit yung tingin namin.  

One arm crossed over his chest, the other elbow resting on it, slowly rubbing his lower lip with his thumb back and forth.  

Yung lips na super familiar pa rin.  

Agad akong umiwas ng tingin.  

“You’ve added quite a few sustainability features that weren’t part of the original plan. Kaninong idea ang pagsama sa mga ‘to?”  

“Sustainability is Maris’ area of expertise. Siya ang—”  

“Is that so?” putol ni Enzo.  

Umupo ako nang restless while he looked at his notes before looking back at me with that questioning stare.  

“Can you explain why you made some of these choices, Maris? Magpapataas ito ng cost ng project.”  

Bakit ganyan yung tono niya?  

Blank for a second, pero mabilis akong nakabawi.  

“Sustainable hotel architecture might require a larger initial investment, pero alam ko alam niyo rin na better infrastructure means higher return on investment. Aside from things like low-flush toilets, water-saving faucets, and smart showers, yung systems na tinitingnan namin for this project include solar panels, water recovery systems, and HVAC systems that can adjust airflow, heating, and cooling depending on different factors.”  

Inayos ko yung notes in front of me.  

“Using your Cebu hotel as case study, yung estimates namin show na yung water recovery system will pay for itself in less than a year. And if we include solar panels in the hotel design, hindi lang siya makakatulong for your LEED Platinum certification, mababawasan din yung electricity consumption by up to fifty percent, and yung investment is expected to pay for itself in six to eight years.”  

“Interesting.”  

Sumandal siya sa upuan, eyes still locked on me.  

“Continue. Gusto kong kumbinsihin mo ako.”  

Bakit tila sinasadya niyang maghanap ng reason para tutulan ako?  

Before I could say something embarrassing, uminom muna ako ng water.  

“Opo, of course, Mr. Montenegro. These big investments will completely change how your hotels operate, reduce the environmental impact without sacrificing comfort. Magiging aligned din siya sa future of sustainable design and it will raise your sustainability ratings.”  

May drop of sweat na dumaloy down my chest from how intense he was staring.  

“Hotels that invest in sustainable practices usually have higher occupancy rates, happier guests, and higher revenue per room compared to those that don’t. So even if the initial investment looks expensive, confident ako na yung savings will cover the cost within a few years.”  

Tumango ang ilan around the table, pero hindi si Enzo.  

Hindi ko mabasa yung face niya.  

“Sige,” sabi niya after a moment, then he turned his attention to Miguel. “I think we’ve heard everything we need from your team. Someone will contact you once we’ve made a decision. Thanks for your time today.”  

Itinulak niya yung chair paatras and stood up.  

Sumunod yung mga kasamahan niya.  

Clear na tapos na yung meeting, so tumayo na rin kami. Inipon ko yung pen, notebook, and papers and tumalikod na para umalis, without daring to look back at him.  

Habang naglalakad kami papunta sa door, dumampi yung kamay ni Miguel sa back ko, and he leaned down to whisper in my ear.  

“Ang hirap basahin nung lalaking ‘yon. Wala akong idea kung okay ba ‘to or not.”  

Tumango ako.  

Nung makalampas na ako sa door, doon lang ako nangahas na lumingon sandali.  

Nakatingin pa rin sa amin si Enzo.  

Yung hard jaw and coldness in his eyes sent real fear straight to my heart.  

May bad feeling ako na yung “whatever happened between us” that night one month ago was coming back to bite me.  

And bite me hard.

Continúa leyendo este libro gratis
Escanea el código para descargar la App

Último capítulo

  • A RECKLESS NIGHT WITH MR.MONTENEGRO   64

    MARISNgumingiti ako habang ini-initial ko yung pinakabagong set ng internal plans. Parang lagi na lang akong ganito lately, ngingiti sa wala.At ang dahilan? Mga anim na talampakan at dalawang pulgada ang taas, dark-haired, blue-eyed, tapos may dick na hindi tumitigil. Napatawa ako sa sarili ko. Grabe, talagang naloloka na ako.Hindi naman siguro masama na sobrang saya ko hanggang sa ngumingiti at natatawa na lang ako mag-isa, di ba? Basta hindi ko lang kalilimutan na itong meron kami ni Enzo, hindi ito habang buhay.Pero may parte sa akin — yung parte na sobrang dami napanood na Disney movies noong bata pa ako — na hindi mapigilang umasa na baka magbago pa. Napansin ko kasing nagbago si Enzo nitong mga nakaraang linggo, mula noong lunch namin ng family niya. Parang lumambot. May warmth na ngayon na wala noon. Parang unti-unti niyang tinatanggal yung mga layers ng coldhearted persona niya, at lumalabas na yung tunay na lalaki sa ilalim niyan. Tapos ayun na nga, hindi ako mapagsawaan

  • A RECKLESS NIGHT WITH MR.MONTENEGRO   63

    ENZOHindi ako naghintay na matapos siya. Hinila ko si Maris at bumalik kami sa bahay. Pagkapasok, pinindot ko siya sa pader at pinaakyat ang ilong ko sa leeg niya. “Pasensya na.”Yung paghinga ng sweet scent niya, nagpakalma sa’kin. Gayundin yung pagyakap niya, yung kamay niyang nakapindot sa back ko. “Okay lang. Hindi kasalanan mo.”May harsh na tawa ako. “Hindi ko dapat sinama ka. Alam ko kung anong klaseng tao siya.”Tahimik siya sandali, smoothing ang kamay pataas-pababa sa tense muscles ko. “Hindi ko masasabing nage-enjoy ako. Pero…” Hinila ko ang sarili para tignan siya, at may strange throb sa likod ng sternum ko nung salubong ang green eyes niya. “Masaya ako na gusto mong nandito ako.”Hard and heavy ang erection ko against her stomach, at yung need na… bury myself in her so deeply she’d never get me out—nearly overwhelming. Kung hindi ko naisip na baka pumasok si Mom o yung mga kapatid anytime, hinubaran ko na siya doon mismo.Sa halip, gini-guide ko siya pabalik sa bahay. N

  • A RECKLESS NIGHT WITH MR.MONTENEGRO   62

    ENZONakita ko yung slow grin ni Matteo, at yung paraan ng pagtingin niya sa kanya—nainis ako. Inilagay ko ang braso sa back ng upuan niya at pinaakyat ang fingers sa side ng leeg niya. May goose bumps na bumaba sa arms niya, at nagtitig siya sa direction ko. Binigyan ko siya ng ngiti na nangako ng ilang good orgasms later, at namula ang pisngi niya.Pinched ang expression ni Mom. “That must have been… difficult.”Nag-shrug si Maris. “Nagtrabaho nang sobrang hard ang Mom ko para bigyan ako ng good life, at ngayon hope ko gawin din ‘yon para sa kanya.”“Anong ibig mong sabihin?” tanong ni Matteo bago pa ako, at tiningnan ko siya nang galit.Ngumiti si Maris sa direction niya, at nag-grit ulit ang ngipin ko. “Nagse-save ako para makapagtayo ng bahay para sa kanya. Nagsimula na akong mag-design. Surprise po.”Hindi ko ‘yon alam. Pero then again, hindi naman ako nag-abala na magtanong ng maraming details tungkol sa buhay niya, ‘di ba?“Obviously close ka sa Mom mo,” sabi ni Matteo. “Lagi

  • A RECKLESS NIGHT WITH MR.MONTENEGRO   61

    ENZONag-pause ako, tapos nagsabi ng totoo. “Hindi exactly enjoyable ang mga lunch na ‘to. Para lang mag-keep up appearances at i-fulfill yung societal obligations. Gusto ni Mom sabihin sa mga friends niya na quality time niya with her sons, at sumasama kami kasi good for business kung may façade of family unity. Gusto ng investors at shareholders na close-knit family ang running the company. Pero walang love lost between any of us. Basically, going through the motions lang hanggang makalaya kami.”“Pasensya na,” sabi niya, at nung tiningnan ko siya, may sympathy na kumikislap sa mata niya.Nag-shrug ako. “Ganyan talaga.”“Well, gagawin ko ang best ko na hindi lalong maging uncomfortable.”Yung kamay kong nakapatong sa gearshift, inabot ko at inilipat ang dress niya pataas hanggang ma-curve ko ang kamay sa bare thigh niya. “Hindi mo gagawin ‘yon.”Dalawampung minu

  • A RECKLESS NIGHT WITH MR.MONTENEGRO   60

    ENZONagising ako sa mainit na katawan na nakadikit sa side ko. Biglang bumukas ang mga mata ko at agad kong nahanap yung babae na naka-curl sa tabi ko. Yung madaming dark hair niya nakapatong sa braso ko, yung iba naman partially covering her face. Yung mahahaba niyang dark eyelashes, gumagalaw-galaw against her cheeks habang nananaginip.Hindi ko sure kung anong nangyari sa’kin kagabi nung pinilit kong mag-stay siya. Hindi, hindi totoo ‘yon. Alam ko exactly kung anong iniisip ko. Gusto ko yung nag-cook siya para sa’kin. Gusto ko yung natawa kami nang magkasama. Talagang gusto ko yung pinayagan niya akong gawin sa kanya after. Having her with me after a long fucking week of work… pakiramdam ko ang ganda. More than good. Ayaw kong mawala yung feeling na ‘yon.Ayaw kong umalis siya. At hindi ko alam kung anong gagawin ko sa ganung feeling.Dahan-dahan akong umalis sa kanya at tumayo mula sa kama. May maliit siyang whimpers at nag-curl lalo, at gusto kong bumalik agad sa ilalim ng cover

  • A RECKLESS NIGHT WITH MR.MONTENEGRO   59

    MARISMay kamay sa ilalim ng ass ko, itinaas niya ’yung hips ko, at ’yung cool glass ng bottle ang dumaan sa inner thigh habang may isa pang trickle ang ibinuhos. Sa angulo niya, naramdaman kong nagtitipon sa entrance. Tinakpan niya ng bibig, at uminom. ’Yung isip na ginagawa niya ’yun, sobrang turn-on, at kahit walang direct stimulation sa clit, papalapit na ’yung orgasm. Pero hindi sapat para itulak ako sa edge.Isinuksok ko ’yung daliri sa buhok niya, hinila para dalhin siya kung saan ko kailangan. Isang final flick ng dila, umakyat siya. Napa-shudder ’yung hininga ko nung sumipsip siya sa clit, isinuksok sa labi.Tapos ’yung smooth rim ng bottle ang pinindot sa entrance, at napasinghap ako, halos tumayo. “Enzo?”“Humiga ka,” mababa ’yung boses niya, at sinunod ko, sumandal sa bench. Dahan-dahang pumasok ’yung tip ng bottle, at hindi ko sure kung mahihiya o ma-arouse. Nagdesisyon ’yung katawan ko, at nag-clamp ’yung internal muscles sa neck. ’Yung cool hardness ng glass, incredible

Más capítulos
Explora y lee buenas novelas gratis
Acceso gratuito a una gran cantidad de buenas novelas en la app GoodNovel. Descarga los libros que te gusten y léelos donde y cuando quieras.
Lee libros gratis en la app
ESCANEA EL CÓDIGO PARA LEER EN LA APP
DMCA.com Protection Status