LOGINHAWAK-HAWAK ni Trey ang kamay ng dalaga at akmang pataas na ito ng k’warto nang biglang hatakin ni Kai ang dalaga.
“What the hell are you doing?” kunot-noong tanong ni Kai.
“Obviously we’re going to sleep?”
Tinuro ni Kai ang orasan. “It’s already my turn for her.” Anito sabay agaw sa kamay ng dalaga at tinabig si Trey patabi ng daan nang makadaan sila ng dalaga.
Napapalatak ng may inis si Trey
“Janine, dito mo ilagay,” utos ni Ana sa kan’yang tauhan. Lumingon ito at nakita si Marco. “Marco, naayos mo na ba ‘yong lights? Naitanong mo na rin ba ‘yong sounds si Fr. Pabillo natawagan mo na ba? 6pm dapat nandito na siya,” ani Ana.“Nasabihan ko na po, Ma’am Ana. Okay na po ang lahat. Sakura petals na lang po ‘yong kulang. Hinihintay ko lang po si Henry at pinakuha ko po sa kan&rsquo
Isang sunod-sunod na pagtawa ang narinig kay Blessie dahilan para matuon lahat ng atensyon sa kan’ya. Umalis sa pagkakayakap ni Kai ang dalaga at hinarap si Mrs. Tanteo na may kakaibang ngisi sa kan’yang labi.“Kaya ba madali lang sa ‘yo na patayin ang mga magulang ko? Pati isang musmos na tulad ko na walang kamalay-malay sa nangyayari ay nagawa mong idamay,” nakangising saad ng dalaga. Lahat ay nagulat sa malaking pa
“Bumalik na ba ang alaala mo?” diretsahang tanong ni Kai kay Blessie na umaasang sana ito na nga ang tunay na Blessie at hindi ang batang si Blessie.Umiling ito. “May ilang alaala akong biglang naalala pero hindi ko pa maalala lahat,” sagot ni Blessie na patuloy pa rin sa pagbuhos ng kan’yang mga luha.
“Wow!” manghang bulalas ni Blessie nang tumambad sa kan’ya ang malaking signage ng Hollywood habang binabagtas nila ang kahabaan ng Griffith Park. “First time kong makita ‘yan in person! Lagi ko lang ‘yan nakikita sa Looney Tunes, ‘yong dumaan si Road runner kasi hinahabol siya ni Taz.”Natawa si Kai sa kan’yang narinig. “Hi 8-year old Blessie,” panunuksong bati ni Kai sa dalaga.
Sa kabilang banda habang abala ang lahat na malaman ang katotohanan, pinuno naman ng kaba at pag-aalala si Robert.Philippines,
Nilamon ng dilim ang liwanag ng araw at binalot ito ng kadiliman at katahimikan. Isang hithit sabay buga ang nagbibigay ng kaunting init kay Trey sa madilim na paligid na balot ng lamig dulot ng simoy na nagmumula sa dagat na hindi kalayuan doon. Muling hinithit ni Trey ang sigarilyong hawak-hawak niya hanggang sa marating ang dulo nito bago tuluyang itinapon. Dahan-dahan nitong ibinuga ang usok sa kan’yang bibig kasabay ng kan’yang mga agam-agam. Tinignan niya ang relo at gumuhit ang ngiti sa kan’yang mga labi. “It’s showtime!”
NAKARAMDAM ng pagkailang si Blessie dahilan para mawalan itong muli ng balanse sa biglang paggalaw nito sa kanyang pagkakaupo sa duyan. Mabilis na iniapak ni Kai ang kanyang mga paa sa buhanginan upang makuha niya ang balanse at maging suporta upang masalo si Blessie sa muntikang pagkakahulog nit
MEDYO nakakalayo na ang binata kina Blessie nang ibalik niya muli ang kanyang tingin dito at pinagmasdan itong muli. Sinuri nitong mabuti ang dalaga, ibang-iba ito noong huli silang magkita ngunit ipinagsawalang bahala niya ito. Ang tanging nangingibabaw nang sandaling iyon ay ang hindi maipaliwa
NANG MAKABALIK si Kai sa kanyang bahay ay may kakaibang tingin na ipinukol sa kanya si Robert at may ngisi sa kanyang labi na labis na kakaiba na halos umabot na sa mga tainga nito. “Wait, Kai, what was that? You appear to have a strong affection for her?” panunuksong saad ni Robert.
The nightlife has never been so quiet. Everything remains the same; it is only I who has changed. NAPABUNTONG-HININGA na lang si Kai matapos niyang lagukin ng buo ang alak sa kanyang baso. Labis siyang kinakain ng mga bagay-bagay na tumatakbo sa kanyang isipan. Hin







