LOGINHindi ko alam kung may nagbabasa pa o wala na. Pero thank you pa rin. Malapit ng matapos ang kwento. While waiting for the update. You can read my other books especially my new book. "My Quadruplets Dad is my Boss" Thank you!
PAKIBASA PO MGA READERS KO HANGGANG SA DULO.Hello everyone, this book is already end na po. Pero, lots po sa nakikita kong readers ay naghahanap pa po ng next. kaya ngayon naman po ako ang mag ask sa inyo. Gusto niyo po ba ako g gumawa ng book 2 para sa book na ito? Kailangan ko ng comments niyo kung gusto niyo or ayaw niyo. Nasa inyo pa rin po kung magbabasa pa po kayo o hindi. Pero, kahit na gano'n kailangan ko po ng suporta galing sa inyo. Kasi kung gusto niyo pa ng book 2 gagawin ko po ang lahat para mag-isip ng isusulat for book 2 nitong book.Pero, aabutan din po ng ilang araw bago ako maka update kung sakaling gusto niyo pa po ng book 2. Babase po ako sa mga comments niyo. Kasi may mga book pa po akong sinusulat ngayon na bago lang. Bali ang gagawin niyo lang naman po. Mag comment po kayo ng "Yes, gusto ko ng book 2"Pero kung ayaw niyo naman po. Pakisabi na lang ng."No." Kung alin po diyan ang mas maraming comments 'yon po ang susundin ko. Take note din po, ngayon lang po
"Anong ginagawa mo dito Reah?" deretsahang tanong ko. Nadatnan namin siyang nandito sa sala. "Nandito ako para humingi ng tawad sa 'yo at para tuluyan na rin na nagpaalam," nakangiting sagot niya. Sincere naman ang boses niya kaya hindi ako magtataka o magdududa. Hindi ka alam kung ano ang naging plano ni Suzanne. Pero gusto kong malaman. "Faye, Aljur umupo kayo dito." Pina-upo kami ni Suzanne habang nasa harapan namin si Reah. Napaupo na rin si Pepeto sa tabi namin. Oum, kumpleto kami ngayon dahil nandito rin si Vincent. Pero wala ang anak ko. "Sige. Makikinig kami sa mga sasabihin mo," seryosong tugon ko kay Reah. "Hindi na ako magpapaligoy-ligoy pa. Natanggap ko na matagal na ang desisyon ni Aljur na tigilan na namin ang relasyon namin. Na-realize ko rin noon pa na kahit na kailan ay hindi niya ako kayang mahalin ulit. Kaya napagdesisyunan ko na ang umalis ng tuluyan sa bansa. Pero bago 'yon nakipagtulungan muna ako kay Suzanne. Ibinigay ko sa kaniya ang lahat ng mga e
Mas lalong tumulo ang mga luha ko nang makita ko si Aljur. Nandito na siya sa harapan ko. Sa wakas! Muli ko siyang nakita ng malapitan. Pareho kaming gulat sa isa't isa. 'Yong tipong tilay may malamig na hangin ang dumapo sa paligid namin. Kaya ramdam na ramdam ko kung gaano kami kasabik sa isa't isa. Habang tumutulo ang mga luha ko. Matamis na ngiti ang ibinigay niya sa akin. Hanggang sa mag Isnag butil ang tumulo din sa kanang mata niya. Sa dami ng mga tao dito. Parang nag-fastforward sila. Habang kaming dalawa ay bumalik sa masayang nakaraan namin. "Mabuti na lang hindi ako tumuloy. Dahil kung tumuloy ako, siguro ko mas lalong hindi kita makikita. Sana hindi ako nananaginip sa loob ng sasakyan na sinakyan ko kanina. Sana totoo ang lahat ng ito. Nandito ka na sana sa harapan ko Faye. Dahil matagal na kitang hinihintay na bumalik sa akin." Ramdam na ramdam ko ang sakit ma nararamdaman niya. Kaya naman dahan-dahan akong lumapit sa kaniya. Hinawakan ko ang malambot niyang pisngi at p
Hindi umakyat si Pepeto sa stage. Kundi nagsalita lamang sa siya ibaba. Ito ay pagpapakita ng kaniyang galang. "Pepeto? Anong meron? Bakit ikaw lang? Asan ba si Aljur? Kanina ko pa siya hindi nakikita eh," sunod-sunod kong pag-aalalang tanong. Huminga siya ng malalim. "Faye, kailangan mo siyang puntahan sa airport. Kanina ko pa siya tinatawagan pero hindi siya sumasagot. Naka-off yata ang cellphone niya kaya hindi niya alam na tumatawag ako." Mas lalo akong nakaramdam ng kaba. Anong airport ang sinasabi niya? Hanggang sa maalala ko ang sinabi ni Aljur ng muli kaming magkita. Kung gano'n may balak siyang umalis ng bansa? Kaha sinabi niya na sa susunod na mga taon? Hindi pwede, hindi ako papayag na mawala siya. "Aalis siya ng bansa. Para tuluyan siyang maka-move on sa inyo ng anak niyo. Faye matagal na panahon ka niyang hinintay na bumalik. Pero kailangan niya rin mag-focus sa buhay niya at sa kompanya na meron siya. Pero hindi niya magawa dahil umaasa pa rin siyang babalik ka. Hang
"Hindi kailangan ng kambal ko ng pekeng jewelry. Pero ang kapatid ko ay may handog pa rin para kay Dalia at sa mga kasama niya." Dagdag pa ni Suzanne na may seryosong boses. "Hayts, mabuti pa huwag na tayo maingay. Tingnan na lang natin kung ano ang regalo ni Faye. Buti pa siya nakaisip ng magandang handog. Hindi tulad ng isa diyan, peke!" sagot pa ng isang bisita. Dahilan na matahimik sila at nakaabang sa screen. Lumapit ako kay Dalia at bumulong. "Ikaw Dalia, handa ka na ba? Sana handa ka na." Matapos ko itong sabihin sa kaniya pakiramdam ko ay nakaramdam siya ng takot. "Chill. Magugustuhan mo 'to. Siguro nga ay mapapa-iyak ka pa dito," sabay ngiti ko. Nanginginig si Dalia sa takot. Mukhang naramdaman niya yata ang magandang regalo ko. Hindi ko na pinatagal pa. Maya-maya pa ay walang alinlangan na binuksan ang screen. Hanggang tumumbad sa kanila ang video kung paano ako pinahirapan. Gulat na gulat ang mga bisita. Mas lalo na ang reaksyon ni Dalia at ng mga kasama niya. Oo
STILL FAYE POINT OF VIEW "Faye, saan ka ba talaga pumunta? Ilang taon ka rin namon hinanap. Ilang taon ka non hinintay na bumalik. At ngayong nandito ka na labis kaming natutuwa sa pagbabalik mo. Kaso lang hindi ka na namin maabot eh. Nahihiya kaming lumapit sa 'yo o mahawakan ka man lang. Natatakot kaming lumapit sa 'yo. Dahil baka mandiri ka lang sa amin. Dahil baka ayaw mo na sa amin at baka saktan mo pa kami. Pero sana naman matagal ka na rin bumalik. Ede sana matagal na rin namin tinigil ang paghahanap sa 'yo," sabay punas nang punas ni Dalia sa mga mata niya. Malamig lamang akong nakikinig sa mga walang kwentang mga sinasabi nila. Ngunit, kalaunan lamang may kung ano akong nararamdaman. Ang tipong tilay may mawawala sa akin. Kinakabahan ako na may halong takot na maiwanan ng kung sino. "Magaling Dalia. Gusto ko ang mga sinabi mo. At dahil diyan may malaking handog ako sa 'yo. Hayaan din natin na makita ng lahat kung ano ito. Kaya naman everyone. Tumingin kayo sa malaking scre
VINCENT POINT OF VIEW "Uncle!" sigaw galing sa likuran ko. Mabuti na nga lang kakandar lamang ng sasakyan ni Aljur, kakaalis lang nila. Ngumiti akong humarap kay Darck at umakmang wala lang nangyari. "Hmm, anong ginagawa dito ng gwapo kong pamangkin?" malambing kong sabi. Agad ko siyang binuhat
•••••••••• Garden •••••••••••Habang naglalaro si Darck ng bola. Hindi sinasadyang tatama ito sa malayo. Muntik pang lumabas sa gate ang bola niya. Mabuti na lamang ay may mga bantay ang bata."My ball!" He shout. Agad naman na tumakbo ang mga bantay ni Darck para Kunin ito."Hmm, mabuti pa iho sa
"Tsk! Ate you kidding me? A man like you? Makikipag-close sa akin? tsk! Close your face," sabay taray ko sa kaniya. At kailan pa ako nagkaroon ng interest sa lalaki? "Hayts, you know what Miss Suzanne, ang ganda mo. Kaya huwag kang masyadong masungit. Baka mamaya bigla kang pumangit." Halos kumuy
STILL VINCENT POINT OF VIEW Wala akong ibang magawa kundi ang makinig sa usapan nila. Dahil, alam ko naman na hindi ako papakinggan ni ate. Bahala na siya magwala diyan. Pipigilan ko na lang siya kapag maging Isang dragon na siya. At ito naman si Aljur, hindi pa rin tumitigil sa kahibangan niya.







