LOGIN"งั้นมึงอยากกินอะไร ขนมเค้กร้านโปรดมึงไหมล่ะ เดี๋ยวให้ไอ้เจมส์ขับรถไปซื้อให้เดี๋ยวนี้เลย" พอได้ยินชื่อของหวาน ยัยตัวแสบก็หันขวับกลับมามองหน้ากูทันที แต่ยังไม่ทันได้อ้าปากตอบ คิ้วของเมียตัวดีก็ขมวดเข้าหากันแน่น ทำจมูกฟุดฟิดดมอากาศรอบตัว ก่อนจะรีบยกมือขึ้นมาอุดจมูกตัวเองไว้ "เป็นอะไรขึ้นมาอีกวะ จะอ้วกเหรอริน" กูรีบขยับเข้าไปใกล้ เอื้อมมือไปหมายจะลูบหลังให้ "หยุดเลยนะ อย่าเข้ามาใกล้รินเด็ดขาด" ยัยดารินแหวลั่นห้อง ยกสองมือขึ้นมายันอกกูไว้เต็มแรงจนกูแทบหงายหลัง "ถอยไปไกลๆ เลย กลิ่นอะไรเนี่ย เหม็นชิบหายเลย แหวะ" กูชะงักค้าง ยกแขนเสื้อตัวเองขึ้นมาดมดูซ้ายขวาอย่างงงๆ เหม็นบ้าเหม็นบออะไรของมันวะ "เหม็นอะไรของมึงวะ กูเพิ่งอาบน้ำถูสบู่มาไม่มีกลิ่น บุหรี่กูก็ไม่แตะมาเป็นอาทิตย์แล้วเนี่ย" "ไม่ได้เหม็นบุหรี่ แต่มันเหม็นกลิ่นตัวพี่ เหม็นเหงื่อพี่ แล้วหน้าพี่ก็เหม็นด้วย มองแล้วจะอ้วก ออกไปไกลๆ เลยนะ รินไม่อยากเห็นหน้าพี่แล้ว" พูดจบ ยัยดารินก็คว้าหมอนอิงที่กูเพิ่งเอาไปรองหลังให้เมื่อกี้ปาอัดเข้ากลางอกกูเต็มแรง ก่อนที่ยัยตัวแสบจะพลิกตัวนอนตะแคงหันหลังให้บนโซฟาแล้วคว้าหมอนอีกใบมาปิดหน้าปิ
"อ่อก แหวะ" เสียงโอ้กอ้ากดังลั่นออกมาจากในห้องน้ำทำเอากูที่หลับลึกอยู่สะดุ้งตื่นกลางดึก กูดีดตัวลุกพรวดจากเตียง รีบสาวเท้าตรงดิ่งไปยังประตูห้องน้ำที่เปิดแง้มเอาไว้ด้วยความใจหาย "อีดาริน มึงเป็นอะไรวะ" กูพุ่งเข้าไปนั่งคุกเข่าข้างตัวเมียที่กำลังนั่งก้มหน้าเกาะขอบชักโครกอยู่บนพื้น แล้วรีบลูบแผ่นหลังที่สั่นเทาของมันขึ้นลงเบาๆ หน้าตาของยัยตัวแสบซีดเผือดจนน่าใจหาย เหงื่อแตกชุ่มจนไรผมเปียกชื้นไปหมด ดารินหอบหายใจหนักหน่วง ก่อนจะทิ้งน้ำหนักเอนตัวลงมาพิงอกกูอย่างคนหมดสภาพ "ริน รินเวียนหัว จะอ้วกอีกแล้ว แหวะ" เมียตัวดีโก่งคอจะอาเจียนออกมาอีกรอบจนกูทำอะไรแทบไม่ถูก ใจกูหล่นวูบไปอยู่ตาตุ่ม มือไม้เริ่มสั่นไปหมด กูรีบคว้าผ้าขนหนูผืนเล็กที่แขวนอยู่ใกล้ๆ มาซับเหงื่อตามหน้าตาให้มันแบบลนลาน ทั้งห่วงทั้งงงไปหมดแล้วว่ามันไปกินอะไรผิดสำแดงมาวะ เมื่อตอนเย็นยังนั่งกินข้าวหน้าตาเฉยอยู่เลยแท้ๆ "อาหารเป็นพิษเหรอวะ ไปกินอะไรผิดสำแดงมาหรือเปล่าฮะดาริน" กูลูบหลังให้ยัยตัวแสบป้อยๆ ก่อนจะหันขวับไปตะโกนลั่นห้อง "ไอ้เจมส์โว้ย! มึงไปตามหมอมาที่นี่เดี๋ยวนี้เลยนะ" "ไม่ต้องตามหมอ" ดารินแหวใส่กูเสียงเขียว ม
แสงแดดแยงตาผ่านรอยแยกผ้าม่านเข้ามาจนฉันต้องหยีตาหนี หางตาเหลือบไปเห็นเศษชุดชั้นในลูกไม้ตัวละสี่แสนห้าขาดวิ่นตกอยู่ข้างเตียงคู่กับผ้าปูที่นอนยับยู่ยี่ สภาพห้องเละเทะไม่ต่างอะไรกับผ่านสงครามมาหมาดๆฉันซุกหน้าลงกับหมอน ถอนหายใจยาวอย่างคนหมดสภาพ เนื้อตัวตอนนี้ทั้งแสบทั้งระบมไปหมด โดยเฉพาะแถวแผ่นหลังกับสะโพกที่โดนทั้งกัดทั้งดูดมาทั้งคืน ปวดเมื่อยจนแทบยกแขนไม่ขึ้น ไอ้บ้าพลังเอ๊ย อดอยากมาจากไหนวะถึงได้ฟัดไม่ยอมให้เมียได้พักหายใจเลยสักชั่วโมง ขอเถอะ ขอหลับยาวๆ สักตื่นก่อนได้ไหม อย่าเพิ่งมากวนประสาทกันตอนนี้เลยแต่ดูเหมือนคนข้างตัวจะไม่ได้เห็นใจสภาพปางตายของฉันเลยสักนิด ปลายลิ้นสากๆ ร้อนผ่าวลากไล้ลงมาตามแนวกระดูกสันหลังช้าๆ จนฉันสะดุ้งเฮือก นิ่วหน้าครางอู้อี้ในลำคอ พอปลายลิ้นเปียกชื้นตวัดเลียย้ำตรงรอยสักแถวสะบักแล้วไล่ต่ำลงมาเรื่อยๆ จนถึงบั้นเอว ความง่วงที่มีอยู่ก็เริ่มตีกับความหงุดหงิด"อื้อ พี่คีธ พอได้แล้ว รินง่วง จะนอน รินเหนื่อยจนตัวจะแตกอยู่แล้วนะ"ฉันพึมพำเสียงอู้อี้ พยายามกระเถิบตัวหนีไปอีกฝั่ง แต่เอวกลับโดนมือหนารวบหมับดึงกลับเข้าไปชิดอกแกร่งจนขยับไปไหนไม่รอด"ตื่นได้แล้ว สายป่า
"ซี๊ด ลีลาอยู่นั่นแหละ ไม่ทันใจสักนิด ช้าแบบนี้จนรินจะหมดอารมณ์อยู่แล้วนะ"ฉันสบถใส่คนข้างบนอย่างคนเริ่มหัวเสีย เอาแต่ขยับกดเข้าออกเนิบนาบแบบนี้ ใครมันจะไปทนไหว ยิ่งโดนแกล้งปั่นประสาท ข้างในก็ยิ่งรุ่มร้อนจนแทบจะคลั่งตายอยู่แล้วขืนมัวแต่รอคนขี้แกล้ง คืนนี้คงไม่ได้เสร็จสมอารมณ์หมายกันพอดี มือทั้งสองข้างกำลงบนแผงอกกว้างแล้วออกแรงผลักไหล่หนาเต็มแรง คนตัวโตยอมทิ้งตัวหงายหลังลงไปนอนราบบนเตียงตามแรงผลักแบบไม่อิดออด แถมยังนอนจ้องฉันที่กำลังปีนป่ายขึ้นไปคร่อมอยู่ด้านบนด้วยแววตาคมดุที่วาววับอย่างคนรอจังหวะเอาคืนอยู่แล้วฉันแยกขาสองข้างออกกว้าง นั่งคร่อมทับหน้าตักแกร่งไว้ ก่อนจะเอื้อมมือลงไปจับแก่นกายที่แข็งเต่งและเปียกชุ่มไปด้วยน้ำเสียวของฉันเองให้ตั้งตรง ใจมันร้อนรนจนไม่อยากเสียเวลาเล้าโลมอะไรอีกแล้ว ฉันจ่อปลายส่วนหัวเข้ากับรูเสียวที่กำลังตอดตุบๆ แล้วทิ้งน้ำหนักสะโพกกดทับลงไปรวดเดียวจนสุดความยาว"อื้อ ลึกชิบหาย"ฉันเชิดหน้าสูดปากซี๊ดจนน้ำตาแทบเล็ด ให้ตายเถอะ ลืมไปเลยว่าพักมาตั้งแปดวันเต็ม พอกดลงไปทีเดียวจนสุดแบบนี้มันทั้งจุกทั้งแน่นไปหมดทั้งท้องน้อย ข้างในตอดรัดลำดุ้นของเขาไว้แน่นจนแทบข
กูจงใจจับลำเอ็นที่แข็งจนปวดหนึบ ปาดฟาดลงไปบนร่องเนื้อฉ่ำๆ ของยัยดารินเต็มแรง เสียงเนื้อกระทบกันดัง เฉอะแฉะ ทุกครั้งที่กูเอาหัวบานๆ ตบกระแทกหยอกล้อกับติ่งเสียวของเมีย แม่ง เสียงน้ำดังจนกูแทบคลั่ง รูมึงนี่มันเครื่องผลิตน้ำชัดๆ "อ๊ะ อ๊ะ พี่คีธ ตบทำไมเนี่ย แกล้งรินเหรอ" ยัยตัวแสบสะดุ้งสุดตัว แต่แทนที่จะหนี กลับแอ่นสะโพกขึ้นมารับสัมผัสร้อนผ่าวที่กูเพิ่งฟาดลงไป ตัวสั่นระริก สายตาที่ช้อนมองกูตอนนี้บอกชัดเลยว่าทั้งหงี่ทั้งขัดใจ อยากโดนจนตัวสั่น "กูไม่ได้แกล้ง" กูเค่นยิ้มมุมปาก ก้มมองร่องเนื้อที่บวมเป่งจนน่าขย้ำ "กูแค่เช็กดูว่ามึงแฉะพอจะรับของกูเข้าไปหรือยัง รูน้ำเยิ้มขนาดนี้ แปลว่าพร้อมโดนแทงแล้วสินะมึง" "แฉะจนไม่รู้จะแฉะยังไงแล้วเนี่ย" ดารินเถียงกลับทันควัน แถมยังกล้าขยับสะโพกร่อนเบาๆ ยั่วกูอีก "เอาเข้ามาสักทีสิคะ จะยืนง้างอยู่อีกนานไหม" โถ่ อีตัวดี... กล้าท้ากูเหรอ เดี๋ยวจะกระแทกให้ร้องขอชีวิตไม่ทันเลยมึง กูมองหน้าสวยๆ ที่กำลังทำหน้าเย้ายวนนั่นแล้วความเสี้ยนมันพุ่งทะลุปรอท กูไม่รอให้เธอร้องขอซ้ำสอง มือหนากระชากขาเธอให้แยกกว้างขึ้นอีกจนเห็นรอยแยกสีหวานที่ฉ่ำเยิ้มชัดเจน แต่กูยังไม่ย
แปดวันเต็มๆ ที่กูต้องนอนกอดเมียตัวเองไว้แน่นทุกคืนโดยที่ทำห่าอะไรไม่ได้เลย ท่อนล่างปวดหนึบจนแทบเป็นบ้า ยิ่งยัยตัวแสบขยันขยับตัวนุ่มๆ มาเบียด ขยันเอานมมาถูกับอกกูตอนนอน กูก็ยิ่งต้องนอนกัดฟันด่าตัวเองในใจ ลุกหนีไปเปิดน้ำเย็นสาดดับความเงี่ยนวันละสามสี่รอบจนแทบเป็นปอดบวม แต่วันนี้ เลือดประจำเดือนของแม่ตัวดีหมดสนิทแล้ว กูนั่งพิงหัวเตียง เปลือยท่อนบนรอ สายตาจ้องนิ่งไปที่ประตูห้องน้ำที่ปิดเงียบมาเกือบครึ่งชั่วโมง ความอดทนของกูขาดลงไปตั้งแต่สิบนาทีแรก ท่อนเนื้อใต้กางเกงขยายตัวแข็งตึงจนดันเนื้อผ้าแทบปริ ปวดร้าวไปหมดทั้งลำ ถ้าอีกสามนาทียังไม่ออกมา กูจะพังประตูเข้าไปลากมารับโทษบนเตียงเดี๋ยวนี้แหละ "ดาริน มึงจะนอนแช่น้ำสร้างบ้านในนั้นหรือไงวะ ออกมาได้แล้ว กูจะลงแดงตายห่าอยู่แล้วเนี่ย" กูตะโกนลั่นห้องอย่างหมดความอดทน แกร๊ก เสียงปลดกลอนดังขึ้น กูเด้งตัวขึ้นมานั่งทันที ทว่าพอประตูเปิดอ้าออก ภาพตรงหน้าก็ทำเอากูลืมวิธีหายใจไปชั่วขณะ แม่ตัวดีก้าวออกมาพร้อมรอยยิ้มยั่วกวนส้นตีน เศษผ้าบนตัวเมียกูตอนนี้ทำเอากูตาสว่างโร่ สี่แสนห้าที่มันรูดไปเมื่อวันก่อนทำงานคุ้มราคาก็วันนี้แหละ ชุดลู
"อ๊ะ! อ๊ายย!"ฉันถลาลงไปกองบนโซฟาหนังสีดำตามแรงผลักของพี่เค้า หื้ม แรงดีชะมัด ความเย็นของผิวโซฟามันตัดกับความร้อนในตัวฉันจนวูบวาบไปหมด ยังไม่ทันจะได้ตั้งตัวหรือขยับขาหนี พี่คีธก็แทรกกายกำยำเข้ามาอยู่ตรงกลางระหว่างขาฉันทันทีเขาคว้าเข้าที่เข่าฉันทั้งสองข้างแล้วจับแยกออกกว้างจนฉันรู้สึกโหวงไปหมด สายต
"แฮ่ก อื้อ..."ฉันต้องเป็นฝ่ายดันหน้าอกนั่นออกก่อนที่ตัวเองจะขาดใจตาย ก่อนจะหอบเอาอากาศเข้าปอดรัวๆ จนหน้าอกกระเพื่อมเบียดเสียดกับแผงอกพี่คีธ ปากฉันตอนนี้แม่งบวมเจ่อแถมยังชาหนึบไปหมด ชาจนรู้สึกได้ถึงความฉ่ำแฉะของน้ำลายที่พันกันเมื่อกี้แต่เชื่อไหม สายตาฉันไม่ได้มองหน้าหล่อๆ ดุๆ ของเขาเลย สายตาฉันมัน
ติ๊ง!เสียงประตูลิฟต์ส่วนตัวเปิดออก ฉันถูกแรงกระชากจากฝ่ามือใหญ่ดึงให้ถลาตามแผ่นหลังกว้างออกไปที่ทางเดินชั้นบนสุดของ Vortex Club ที่นี่เงียบกริบ ไม่มีเสียงเพลง ให้หนวกหูสักนิด แต่ทันทีที่กวาดสายตามองไปตามทางเดินที่ปูพรมสีเลือดนกนั่น โอ้โห"นายท่าน"เสียงทุ้มหนักๆ ของชายฉกรรจ์ในชุดสูทสีดำนับสิบคนที่
"ขอโทษนะค้าา ที่ตรงนี้ว่างไหมคะ พอดีเพื่อนทิ้ง... เลยอยากหาที่พักพิงสักหน่อยได้มั้ยค้า"เงียบ... ไม่มีเสียงตอบรับหลุดออกจากริมฝีปากหยักลึกนั่น พี่เค้ายังคงนั่งนิ่ง เอนหลังพิงโซฟาด้วยท่าทีคุกคาม แก้ววิสกี้ในมือถูกแกว่งช้าๆ นัยน์ตาสีเข้มหรี่ลงเล็กน้อยเหมือนกำลังคิดอะไรบางอย่าง"ที่นี่ไม่มีที่สำหรับเด







