LOGINHINDI NA RIN gaanong nagtagal pa doon si Naomi. Nang makita niyang dumilim ang langit ay mabilis na siyang tumayo upang umalis na at nagpaalam kay Luna. Hindi naglaon ay pumatak na nga ang mahinang ambon na unti-unti na doong lumakas. Malalaki ang mga hakbang ni Naomi patungo ng parking lot. Wala si
PINABAYAAN NI NAOMI na muling umiyak ang Ginang. Hindi niya ito sinaway. Nanatili lang siya noon sa gilid, tahimik nakikinig. Damang-dama niya ang bigat ng pinagdadaanan ng Ginang. Wala siyang nagawa kundi tahimik na magluksa. “Dadalhin ko po kayo sa puntod niya, Tita, kapag magaling ka na.” Umiya
LUNA’S MOTHER NODDED happily, her eyes filled with obvious excitement and joy. She rubbed her hands, somewhat agitated. Dati, natatakot at nag-aalala siya, kaya hindi siya nangangahas na magtanong. But now, since Luna’s friends had made such thoughtful arrangements for her, Luna must have forgiven h
MULA NANG MAKILALA ni Naomi ang ina ni Luna ay para bang bigla siyang naging ibang tao. Naging tahimik siya na tila laging may malalim na iniisip. The lively and playful girl who had been chattering on the way there was now almost completely silent. Naomi leaned against August, quietly watching the
NAPUNO PA ANG silip na iyon ng mahinang paghihinagpis ng babae. Bigla niyang na-miss ang kanyang anak na si Luna na sa mga sandaling iyon ay nais niyang mayakap nang mahigpit. Medyo nagtataka na siya sa sadya sa kanya ng kabigan. “Naawa din siya sa'yo noon Tita kung kaya naman nais niyang kunin ka
NALAMAN NILA ANG bahay ng kanilang pakay matapos na magtanong-tanong sa mga tagaroon na nakita nina August at Naomi. Bakas ang labis na pagtataka sa kanilang mga tingin at halatang nag-iimbestiga. Hindi man nila lantarang itanong, nababasa naman iyon ng magkasintahan na nagkasya na ang magpalitan ng
PAGDATING SA AIRPORT ng New York ay piniling sumakay na lang ng taxi ni Alyson pauwi ng kanilang bahay mula sa airport. Hindi niya na inabala pang tawagan ang family driver nila at papuntahin doon para sunduin siya na malamang ay tulog pa ng mga oras na iyon. Kaya pa naman niya. Pagod man sa biyahe
“Huwag na huwag ka ng magpapakita sa akin kahit kailan, Alyson! Malandi ka! Sarili mo lang ang iniisip mo! Kung nasaan ka man ngayon, diyan ka na lang!" Ito ang linyang huling narinig niya sa ina, never na silang nag-usap pa magmula ng araw na iyon. Ganunpaman, hindi pa rin tumigil ang monthly allo
TAAS ANG NOO at walang lingon sa likod na lumabas ng mansion ni Don Gonzalo si Geoff. Dire-diretso siyang pumunta sa garahe at sumakay ng kotse. Binuhay niya ang makina noon at mabilis na pinaharurot paalis, patungo ng hospital kung saan dinala ng kanyang ina si Loraine sa halip na magtungo sa apart
PILITIN MAN NI Alyson ang sarili na manatili doon ay hindi niya na kaya. Paniguradong aatungal na naman siya ng iyak kahit maraming nakakakita. Hindi niya na iyon magagawang pigilan. Kilala niya ang sarili. Kaya bago pa siya magkalat doon ay kailangan niyang mailayo ang sarili. Kung iiyak man siya,







