تسجيل الدخولNANATILING TAHIMIK SI Naomi na nilliibot ang paningin sa bagong tahanan na para sa kanya ay magiging kanyang kulungan. Piitan dahil sigurado siyang hangga’t coma si Shaun, hindi niya magagawang makalaya sa lugar na ito. Naninikip pa ang kanyang dibdib. Hindi na naman mawala sa kanyang isipan si Augu
UMIGTING ANG PANGA ni August, hindi niya na nais ang naririnig na mga salita mula kay Sherwin na para bang sinusukat ang haba ng kanyang pasensya. Hindi niya alam kung papayag ba ang kapatid niya sa hiling. Ganun pa man ay kailangan niyang sumang-ayon kay Sherwin nang sa ganun ay hindi na ito gumawa
TILA BA NAIS niyang hawiin at burahin sa mundo ang lahat ng may kasalanan kung bakit umiiyak ngayon at nahihirapan ang babaeng pinakamamahal niya. Pinakalma niya ang sarili. Kung dadagdag pa siya sa problema ni Naomi, tiyak na mas mahihirapan ang babae. Hindi na mapigilan na ma-guilty ni August na w
NAGPUMIGLAS PA SI Naomi. Ginamit niya ang lahat ng lakas nang sa ganun ay makawala siya, ngunit hindi iyon sapat.“I'm warning you, we have nothing to do with each other anymore, August. This is literally kidnapping, let me go!”But no matter how much Naomi cried, it was to no avail. Finally, August
NAOMI NODDED WITHOUT hesitation. Ano pa nga bang aasahan niya sa kapatid ni Shaun na mahal lang naman siya?Three? Tatlo lang iyon kumpara sa buwis buhay na ginawa nito sa kanya.Even three hundred, she would agree without batting an eye.Sherwin was right. This might have been an unexpected acciden
SA LOOB NG sasakyan ni Sherwin, tahimik na nakaupo si Naomi. Nakayuko ang kanyang ulo na para bang may malalim na iniisip ng mga sandaling iyon. Nanatili ang katahimikan sa kanilang pagitan. Naomi sat on the left side of the back seat, while Sherwin sat on the far right, quite a distance between the
MABILIS ANG NAGING kilos noon ni Dos na hindi na mapalagay. Concern siya sa paraan ng pakikipag-usap ni Yasser na para bang ang lala ng lagay ni Yasmine. Tinawagan niya si Yasser nang nasa airport na siya. “I’m on the way, Yasser. Send me the address of the hospital and Yasmine’s room. Sa hospital
SA LOOB NG SARILING studio ng ina ay tahimik na nakatayo roon si Helvy na pinagmamasdan ang mga larawang nasa wall ng studuio na ipininta ng mahiwagang kamay ng kanyang ina. Siya ang naging inspirasyon niya noon kung kaya naman sinundan niya ang yapak nito na ngayon ay unti-unti na niyang nakakamit.
HINDI PA RIN ito palasalita gaya ang dati. Tahimik na nakikinig, ngingiti at saka tatango sa sinasabi nila. “Gusto sana namin na kunin ang saloobin mo dito, alam mo na iba ang nangyari noong unang kasal niyo na halos ay kami ang nasunod. Ngayon ikaw naman. Ikaw ang magsabi. Kahit saan. Ibibigay nam
MASUYONG SINALO NG mga daliri ni Dos at pinalis ang luha ni Yasmine na hindi niya namalayan na unti-unti na palang umaagos pababa. Walang imik na hinalikan pa ni Dos ang tuktok ng kanyang ulo upang ipadama dito na wala siyang paki.“Ang masasabi ko sa part na iyon ng iyong pagkatao ay wala akong mag







