로그인MAAGA SI PHOEBE na gumising kinabukasan. Hindi tulad ng dati niyang walang saplot na mukha kada pupunta ng filming set, sa araw na iyon ay maingat niyang inayos ang sarili sa harap ng salamin at naglagay ng manipis na makeup. Isinuot niya ang bagong damit na binili niya noong nakaraan at itinali ang
TIME SUDDENLY STOOD stood still. Phoebe’s silence made Kenan’s eyes darken, and he took a step back, raising his hand to close the door. Wala siyang panahon para kausapin ang babae. Magsasayang lang siya ng laway sa kanya. Biglang itinaas ni Phoebe ang kamay niya para pigilan ito sa pagsasara ng p**
SUMASAKIT ANG PUSO at naiiyak na noon si Phoebe. Feeling niya wala na siyang takas sa pamimilit ni Kenan na gawin ang bagay na kinamumuhian niya. Paulit-ulit na tinataboy na siya noon ng lalaki. Parang nais pa nitong mapahamak siya. Buong akala pa naman niya ay kakampi niya ito. Hindi rin pala. Pina
PHOEBE WONDERED HOW Kenan would laugh at her now. Siguro, halos makita na ang lalamunan nito dahil sa saya habang nakahawak sa tiyan niya habang tumatawa. Sa totoo lang, masunurin naman talaga si Phoebe pagdating sa lalaki. Iyon nga lang pagdating sa bagay na ito ay hindi niya magagawang pagbigyan s
SA TOTOO LANG ay pagod na pagod ang katawang lupa niya ngayong araw, ngunit sa kabila ng kanyang pisikal na pagod, hindi pa rin siya makatulog hanggang alam niyang wala pa rin doon si Kenan. Her lower abdomen also ached a little. She took a hot water bottle and placed it there, which finally made he
NAPAKURAP NA NG kanyang mga mata nang makita ni Phoebe na may kakaibang ngiti na sumilay sa labi ni Kenan habang nakalingon sa kanya. Watching him prepare to leave, Phoebe felt a pang of loss. Kahit na sinabi nitong babalik ang lalaki, may bahagi ng kanyang puso na gustong sabihin na huwag umalis si
PUNO NG PANG-AAKIT ang mga matang tumingala siya upang tingnan ang reaction nito na halatang puno ng pagpipigil sa kanyang sarili habang tutok ang mga mata niya sa kanya; sa inosenteng mukha ni Helvy na mas bumuhay pa ng dugo ni Yasser.“Save it for later, Baby…” “Ha? Mamaya pa? Bakit? Ayaw mo ngay
NANGATAL NA ANG labi ni Charlotte matapos bitawan ang mga salitang iyon. Nadama niya pa ang sakit na bumabalot sa kanyang puso. Ang guwang na iniwan ng kanilang magiging unang baby isang araw matapos nilang malaman ang tungkol dito. She truly didn't blame her husband for the miscarriage. Ang tanging
NAPAKURAP NA ANG mga mata ni Charlotte na ang dalawa sa kanila ay pumasok na sa loob ng silid dala ang mga panlinis. Bago pa man siya makapag-react, nagawa na nilang isara ang pintuan noon. Napakamot na siya sa kanyang batok. Hindi niya inaasahan na magbabago ang pakikitungo nila sa kanya oras na ma
UMAYOS NG UPO si Helvy na hinarap na si Hazel. Nanatiling nakatayo pa rin doon sa gilid nila ang babae na animo walang pakialam sa pahaging na kanyang sinabi kanina. Aba, at mukhang tini-testing yata nito ang haba ng kanyang pasensya.“Hindi ka pa rin maka-move on sa asawa ko? Anong gusto mong palab







