CHAPTER 2 : ANG KONTRATA

Nanginginig pa rin yung kamay ko habang hawak ko yung ballpen.

20 pages. 20 pages ng kontrata na magbabago ng buhay ko.

"Basahin mo muna bago pumirma." malamig na utos ni Xander. Nakaupo siya sa dulo ng mahabang mesa. Parang hari.

Tiningnan ko siya. Ang gwapo. Pero ang lamig. "Hindi ko na kailangan basahin. Kailangan ko ng pera."

Ngumiti siya. Pero walang dating. "Good girl."

Pinirmahan ko. Ella Reyes. Tapos sa baba, Alexander Dela Vega.

"Congratulations." Kinuha niya yung contract. "Simula ngayon, Mrs. Dela Vega ka na. Sa papel lang."

"Kailan... kailan yung pera?" mahina kong tanong.

"Tumawag ka sa secretary ko mamaya. Iwi-wire nila ngayon sa hospital." Tumayo siya. "May 3 rules tayo."

Tumayo rin ako. "Ano?"

"Una. Walang sex. Pangalawa. Walang feelings. Pangatlo. Walang lalabas sa pamilya natin na totoo lang to."

Tumango ako. "Gets ko."

"Good." Inabot niya sakin yung itim na credit card. "To sa mga gastusin mo. Bilhin mo ng damit. Kailangan presentable ka pag kasama mo ko sa events."

Tinanggap ko yung card. Ang bigat. Hindi dahil sa bigat ng card. Kung hindi dahil sa bigat ng desisyon ko.

Paglabas ko ng tower, umulan.

Pero this time, hindi na dahil sa lungkot.

Dahil sa takot.

Paano kung mahulog ako sa asawa ko... na hindi ako mahal?Nanginginig pa rin yung kamay ko habang hawak ko yung ballpen.

20 pages. 20 pages ng kontrata na magbabago ng buhay ko.

"Basahin mo muna bago pumirma." malamig na utos ni Xander. Nakaupo siya sa dulo ng mahabang mesa. Parang hari sa trono niya.

Tiningnan ko siya. Ang gwapo. Matangkad, naka-itim na suit. Pero ang lamig ng aura. "Hindi ko na kailangan basahin. Kailangan ko ng pera. Para kay Mama."

Ngumiti siya. Pero walang dating. Parang peke. "Good girl. Ganyan dapat. Walang arte."

Pinirmahan ko. Ella Reyes. Isa-isa. Sa bawat page. Tapos sa pinakadulo, Alexander Dela Vega. Ang laki ng pirma niya. Parang pag-aari niya ang mundo.

"Congratulations." Kinuha niya yung contract. Tinago sa drawer. "Simula ngayon, Mrs. Dela Vega ka na. Sa papel lang. Sa labas lang."

"Kailan... kailan yung pera?" mahina kong tanong. Nahihiya. Pero kailangan.

"Tumawag ka sa secretary ko mamaya. Iwi-wire nila ngayon sa hospital." Tumayo siya. Ang tangkad pala niya. "May 3 rules tayo. Pakinggan mong mabuti."

Tumayo rin ako. Kabado. "Ano?"

"Una. Walang sex. Walang gabi. Pangatlo. Walang lalabas sa pamilya natin na totoo lang to. Kapag may nakakaalam, break contract. At babayaran mo ko ng doble."

Tumango ako. Pilit ngumiti. "Gets ko. Trabaho lang to."

"Good." Inabot niya sakin yung itim na credit card. Walang pangalan. "To sa mga gastusin mo. Bilhin mo ng damit. Bag. Sapatos. Kailangan presentable ka pag kasama mo ko sa events. Ayoko mapahiya."

Tinanggap ko yung card. Ang bigat. Hindi dahil sa bigat ng card. Kung hindi dahil sa bigat ng desisyon ko. Isang taon. Ikakasal ako sa hindi ko mahal.

Paglabas ko ng tower, umulan. Malakas.

Tumakbo ako papunta sa waiting shed. Basa ako. Pero hindi ko alam kung ulan ba yun o luha.

Tinawagan ko agad yung hospital.

"Ma'am, paid na po yung balance ni Mrs. Reyes." sabi ng nurse. "Pwede na po siya i-operahan bukas."

Napaiyak ako. Sa wakas.

Pero habang nakatingin ako sa credit card ni Xander, natanong ko sa sarili ko.

Paano kung sa loob ng isang taon