ANG Asawa KOng Kontrata

Umalingawngaw ang tunog ng hospital machine sa buong kwarto.

"Ma'am, ₱500,000 po ang kailangan para sa operation ni nanay niyo. Kung hindi po ngayong linggo..." naputol ang boses ng nurse.

Napayakap ako sa sarili ko. ₱500,000? Saan ako kukuha nun? Sahod ko sa call center, ₱18,000 lang.

Paglabas ko ng hospital, basa na ng luha yung mukha ko. Doon ko siya nakita.

Nakatayo siya sa harap ng Ferrari. Naka-itim na coat, naka-sunglasses. Si Alexander Dela Vega. Yung CEO ng Dela Vega Corp. Yung lalaking laging nasa balita.

Lumapit siya sakin. Amoy mamahaling pabango.

"Ms. Reyes?" malamig niyang boses. "Narinig ko may problema ka sa pera."

Napalunok ako. "Sino... sino ka?"

"Yung magpapautang sayo ng ₱500,000." Ngumiti siya pero walang init. "Kapalit ng isang bagay."

"Ano yun?"

"Magpapakasal ka sakin. 1 taon. Contract marriage."

Natigilan ang mundo ko.Nakatayo siya sa harap ng Ferrari. Naka-itim na coat, naka-sunglasses. Si Alexander Dela Vega. Yung CEO ng Dela Vega Corp. Yung lalaking laging nasa balita at nasa Forbes.

Lumapit siya sakin. Amoy mamahaling pabango. Amoy pera.

"Ms. Reyes?" malamig niyang boses. Parang yelo. "Narinig ko may problema ka sa pera."

Napalunok ako. Takot at gulat. "Sino... sino ka? Paano mo nalaman?"

"Yung magpapautang sayo ng ₱500,000." Inalis niya yung sunglasses. Matatalim yung mata niya. Pero maganda. "Kapalit ng isang bagay."

Napayakap ako sa sarili ko. "Ano yun? Anong kapalit?"

Ngumiti siya pero walang init. Parang negosyo lang. "Magpapakasal ka sakin. 1 taon. Contract marriage."

Natigilan ang mundo ko. Parang binuhusan ako ng malamig na tubig.

"Kasal? Bakit? Hindi kita kilala!"

"Kailangan ko ng asawa. Para sa mana ng lolo ko." diretsong sagot niya. "30 days na lang bago birthday ko. Pag wala akong asawa, mapupunta sa kapatid ko lahat."

Naiyak ako. "Wala akong choice?"

"Wala." Inabot niya sakin yung calling card niya. "Isipin mo. 24 hours. Tawagan mo ko pag pumayag ka. ₱500,000 agad pag pumirma ka."

Umalis siya. Iniwan niya ako dun sa harap ng hospital.

Naiyak ako. Para kanino? Para kay Mama.

Kinabukasan, nanginginig yung kamay ko habang pinipindot yung number sa calling card.

"Hello, Mr. Dela Vega? Pumapayag po ako."Tumawa siya sa kabilang linya. Pero malamig pa rin yung boses niya. Parang hindi tao.

"Good. Matino ka palang kausap, Ms. Reyes."

Napalunok ako. "Bukas po ba agad?"

"Bukas 9AM. Sa Dela Vega Tower, 50th floor. Dalhin mo birth certificate at ID mo." utos niya. "Magpapapirma tayo ng contract. Pagkatapos nun, iwi-wire ko agad yung ₱500,000 sa account ng hospital ni Mama mo."

"Paano niyo... paano niyo nalaman tungkol kay Mama?"

Tumahimik siya. "Research. Kailangan kong malaman kung mapagkakatiwalaan kita."

Ibinaba niya yung tawag.

Naiwan akong nakatitig sa phone ko. Hindi ako makahinga.

Isang taon. Ikakasal ako sa estranghero.

Para sa pera. Para mabuhay si Mama.

Kinabukasan, naka-formal attire ako. Barong na hiniram ko lang.

Pagpasok ko sa Dela Vega Tower, lahat ng tao nakatingin.

Nasa dulo ng mahabang lamesa si Xander. Naka-itim na suit. Walang emosyon.

Umupo ako sa harap niya.

Itinulak niya sakin yung makapal na contract.

"Pirmahan mo. Page 1 hanggang page 20."

Nanginginig yung kamay ko habang pinipirmahan ko.

"Congratulations, Mrs. Dela Vega." malamig niyang sabi.

"Simula ngayon, asawa na kita. Sa papel lang."