Mag-log inJANELLE "Shaina, sigurado akong makikita mo ang potensyal ng project na ito. Sayang naman kung palalampasin mo ang pagkakataong muli tayong magkatrabaho," wika ni Steven.Tumawa si Shaina at sumandal napahawak pa sa balikat ni Steven. "Depende, Steven. Depende kung gaano ka kapursigido."Naramdaman ko ang panginginig ng aking mga kamay. Nakatayo lang ako sa gilid at pinapanood ko kung paano kausapin ni Steven si Shaina na para bang sayang-saya siya.Alam ko namang trabaho lang ito, ngunit ang kirot lang sa heart at hindi ko ‘yon maikakaila.Bawat tawa ni Shaina, bawat haplos nito sa suit ni Steven, ay parang kinukurot ang puso ko. Gusto kong sumigaw, gusto kong hatakin si Steven palayo, ngunit kailangan kong maging propesyonal kaya hanggang gusto nalang ang nasa isip ko.Napalingon sa akin si Steven at nagkunwari akong sa ibang direksyon nakatingin. Paglingon ko ulit dahil akala ko baka hindi na siya nakatingin, sumulyap siya sa akin, at sa isang iglap, nakita ko ang isang nakakaloko
JANELLENapabalikwas akonng bangon at napatingin sa katab koi, nakita ko na maliwanag sa labas dahil sa binta.Nagising si Steven at hinatak si Janelle palapit sa kanya.“Steven ano ba mamaya pumasok si Liam dito.” Awat ko sa kanya.“Janelle.” Napalingon ako sa kanya at seryoso niya akong tiningnan. “Steven, lasing tayo kagabi baka isipin mo. Isa pa ganun talaga kapag nakainom,” iwas kong sabi.Narinig ko ang mahina niyang pagtawa at napapikit ako dahil sa mga sinabi ko.“Okay. The important thing is that I have hope, Janelle.” “Ang drama mo tumayo ka na diyan may trabaho ka pa.” Sungit-sungitan kong sabi at bigla niya akong hinatak sa bewang wala pa naman kami parehong suot pa.“Give me another round.” Bulong niya sa tenga ko.Pinanlakihan ko naman siya ng mata at mahinang tinulak at kinuha ko ang kumot para itakip sa katawan ko sabay tayo. Pero nanigas ako dahil kitang-kita ko ngayon ang tayong-tayo pagkalalaki niya at sobrang tigas no’n.“He wants more.” mahinang sabi ni Steven.
JANELLE Bago pa ako makasagot, bigla niyang iniangat ang katawan ko dahil binuhat niya ako na parang ikakasal. Napakapit ako sa bibig ko para hindi makagawa ng ingay.“Steven! Ano ba… b-baka makita tayo ni mama.” Mahinang awat ko sa kanya.“Nasaan ang kuwarto mo?” tanong niya imbes sagutin ang sinabi ko.Napakagat labi ako. “Sa unang pinto.” turo ko at hindi ko magawang tumingin sa kanya. Nag-umpisang tumitibok ng mabilis ang puso ko dahil damang-dama ko ang katawan niya.Hindi na siya nag-aksaya ng oras. Mabilis siyang naglakad paakyat at patungo sa kuwarto ko, bawat hakbang ay nagdadala sa akin ng kakaibang init na ngayon ko lang ulit naramdaman.Pagpasok namin, hindi na siya naghanap ng switch ng ilaw. Sa liwanag mula sa labas na tumatagos dito sa loob ay dahan-dahan niya akong ibinaba sa ibabaw ng kama.Pagbagsak ko sa malambot na kutson, agad siyang sumunod. Dumagan sa akin at naramdaman ko ang bigat niya, dahil na rin siguro sa epekto ng alak para bang sabik na ako sa susunod
JANELLEHindi ko alam kung magandang ideya ang ginawa ni Grace na pagpapainom dito sa dalawang lalaking nasa harapan ko ngayon. Nasa gitna kami ni Grace habang nasa magkabilaan na dulo si Steven at Andrew.Sa simula, maayos naman ang lahat.May distansya si Steven at Andrew sa isa't isa. Pareho silang tahimik, parehong may hawak na baso, at parehong nagkukunwaring wala silang pakialam sa presensya ng isa't isa. Kaya naman okay pa naman.Pero kinakabahan ako kapag ganitong masyadong tahimik, ibig sabihin, may iniisip sila.“Relax lang,” sabi ni Grace habang nagsasalin muli ng alak sa baso. “Adult conversation lang tayo tonight.”“Exactly,” sagot ni Andrew.Tumango si naman Steven.“Wala namang dahilan siguro para hindi maging maayos ang lahat tama?” Ngiting sabi ko sa kanila at tiningnan sila pareho habang kanina pa sila nagbabatuhan ng tingin na para bang may invisible boxing match sa pagitan nila.“Mabuti pa inumin mo na ‘yan para naman kumalma ka rin,” tukoy ni Grace sa baso na hawa
JANELLE "Mommy!"Napalingon ako kay Liam mula sa kusina katulong ko si mama sa pagluluto marami rin kasi kaming nilut dahil darating rin si Andrew at Grace."What is it, baby?" Malambing kong tanong."Is Daddy coming?" Masayang tanong niya.“Yes, baby. Upo ka lang muna doon wait mo nalan, si Ninong Andrew pupunta rin at Ninang Grace.” Ngiting sabi ko at mas lalo siyang napangiti.“Yay! Excited na po ako makita sila lalo na si daddy.”Natigilan ako ng bahagya. Ngayon, mas madalas na niyang banggitin ang Daddy. Sa tuwing naririnig ko ‘yon, hindi ko pa rin alam kung ano ang dapat kong maramdaman.Umalis na si Liam at muling naupo sa sofa, paglingon ko nakatingin sa akin si mama nakangiti.“Ngayon ko lang nakita ba naging masaya ang apo ko, talagang masaya siya na makita ang daddy niya.”“Ma?” Sambit ko lang.“Anak ngayong kilala na niya ang papa niya hindi na ‘yan makakalimot si Liam, lagi niya na yang hahanapin. Sa tingin ko naman mukhang nagbago na si Steven, isa pa mga bata pa kayo n
JANELLE Makalipas ang dalawang araw, unti-unting gumanda ang kondisyon ni Liam, pinayagan na siyang mailipat sa private room.Nang makapasok ako, nakita ko siyang gising."Mommy."Napangiti ako at agad siyang nilapitan."Hi, baby." Hawak ko sa kamay niya at hinimas siya ulo."Masakit ulo ko." Pumipikit-pikit ang mata niya."I know." Hinalikan ko siya sa noo. ‘Pero magiging okay ka na ‘yan soon,” ngiting sabi ko.Tumango siya. “Mommy may babae.”Natigilan ako at napalingon ako sa pintuan, hindi ko kilala ‘yung babae pero base sa pananamit niya mukhang mayaman. Napatayo ako at tiningnan siya na may pagtataka dahil baka nagkamali siya ng pinasukan na kuwarto.“Sino po sila?” magalang kong tanong.“Ikaw ba si Janelle?”Hindi ako agad nakasagot dahil nagtaka ako paano niya ako nakilala.“A-ako po, bakit po?” Tanong ko pa at bigla siyang ngumiti at napalingon kay Liam.Tiningnan ko siya dahil dahan-dahan siyang naglakad papunta kay Liam at maluluhang napakatakip sa bibig.“Kamukha mo ang d







