Kabanata 5 Miraculously Pregnant

“So, bakit bigla ka na lang nawala noong gabing ‘yon?” bungad ni Cy kay Serene pagkaupo nila sa isang table sa loob ng coffee shop.

“Ah.” Mabilis na napaiwas ng tingin si Serene sa kaniyang kaibigan. Abala siya kunwaring tingnan ang paligid ng coffee shop. “Inantok ako, Cy. Umuwi agad ako. Sabi ko naman sa’yong wala ako sa mood,” palusot niya at saka inabot ang juice na nasa lamesa. Sumimsim siya roon ng marahan.

“Inantok?!” OA na reaksyon ni Cy. “Inantok ka sa mga g’wapong nasa harapan mo, Serene?! Jusko naman, sana tinikman mo si Don! Masasarap sila, mag-eenjoy ka!”

Halos pumasok ang juice sa ilong ni Serene dahil sa kaniyang narinig, paulit-ulit siyang napaubo. “Kung alam mo lang, Cy na sobrang nag-enjoy ako nang gabing ‘yon…baka sabunutan mo ako,” bulong niya sa sarili. Alam niyang hindi niya na dapat sabihin pa iyon kay Cy dahil hindi siya titigilan nito sa katatanong. Ayaw rin naman niyang maalala ng kaibigan ang kagagahan niya nang gabing ‘yon!

“So, bakit tatlo ang drinks na inorder mo? May iba ka pa bang i-me-meet today bukod sa akin?” pagbabago ni Serene ng usapan bago pa kung ano ang masabi ng bibig niya at lalo na ang kaibigan niyang may pagkabastos ang mga salitang binibitiwan. Nasa public place pa naman sila at may iba ng napapatingin sa p’westo nila.

“Yes! Anak siya ng boss ko. You know, pinagkatiwala siya sa akin and… guess what?”

Tumingin si Serene kay Cy at tinaasan niya ito ng kilay. May kuryoso rin na bumalagtas sa kaniyang mga mata dahil sa paraan ng pagsasalita ng kaibigan niya. “What?”

“Well, hindi ako sure kung totoo pero narinig ko minsan na handa siyang pakawalan ang lahat ng mana niya para sa isang tao.”

“Huh? Ang tanga naman pala niya. Kung ako ang magmamana ng milyon-milyon ay mas pipiliin ko ‘yon,” mabilis na sabi ni Serene.

Sabay silang nagkibit-balikat.

“Shh! H’wag kang maingay. Nand’yan na s’ya!” pigil ni Cy nang akmang magsasalita pa ulit ang kaniyang kaibigan.

Sabay silang umayos ng upo at tumikhim.

“Here!” tawag ni Cy sa paparating na kung sino sa likod at kumaway pa siya na parang hindi nila iyon pinag-uusapan kanina.

Naramdaman ni Serene ang pagtayo ng sinasabing anak ng boss ng kaibigan niya sa kaniyang likuran. Mabilis na humalik ang pamilyar na pabango sa ilong niya kaya medyo kinabahan siya. Marahan siyang lumingon sa gawi ng kung sinong nakatayo sa likuran niya at unti-unting nanlaki ang kaniyang mata. ‘Arison?!’ sigaw niya sa sariling isip, hindi siya makapaniwala sa kaniyang nakikita.

“Come here, maupo ka na,” aya ni Cy at pinalo ang katabing upuan, ngunit sa halip na maupo ang lalaki doon ay sa tabi ito ng kaibigan niya umupo.

‘Ano sa tingin niya ang ginagawa n’ya?’ sigaw ni Serene sa kaniyang isip. Gusto niyang samaan ng tingin at itulak ang lalaki para sa tabi ni Cy ito maupo pero hindi niya iyon nagawa.

‘Bakit siya pa?! Magkakilala sila?!’ Nag-pa-panic na si Serene, pero pinanatili niyang kalmado ang kaniyang hitsura.

Tumingin si Cy kina Serene at Arison kaya mas napaupo si Serene ng diretso lalo na ng magpalipat-lipat ang tingin niya. Agad na rumehistro sa mukha niya ang kaguluhan. “Magkakilala ka’yo?” tanong niya habang titig na titig pa rin sa dalawa.

“Hindi!” mabilis na sagot ni Serene.

“Yes," kalmado namang sagot ni Arison.

Mas lumala ang kunot ng noo ni Cy sa sagot ng dalawa.

“Bakit hindi na lang siya magpanggap na hindi kami magkakilala?” inis na bulong ni Serene.

Nalipat ang tingin ni Cy kay Serene at tinaasan niya ito ng kilay. Halatang nakakaramdam na siya ng kakaiba sa pagitan nina Arison at ng kaniyang kaibigan. “Ano ba talaga? Magkakilala kayo o hindi?”

“We know each other, Cy,” sagot ni Arison at unti-unting gumapang ang kamay niya sa hita ni Serene. “We…” Lumingon siya at ngumisi. “...meet each other once.”

Nakahinga naman si Serene ng maluwag. Akala niya ay sasabihin na ni Arison ang tunay nilang ugnayan sa isa't-isa.

Nawala rin ang kunot sa noo ni Cy. “Oh… Kung makatanggi naman si Serene, akala ko ay may nangyari na sa inyo,” sabi niya.

Mabuti nalang at walang iniinom na kung anuman si Serene ng mga oras na ‘yon dahil kung hindi ay baka nabugahan niya ng juice ang kaniyang kaibigan. “Ehem, h-hindi naman sa gano’n,” maikling sagot niya at agad na tinapakan ang paa ni Arison sa ilalim ng lamesa dahilan para ito naman ang maubo sa iniinom na kape.

“Ayos ka lang?” nag-aalalang tanong ni Cy at inabutan agad ng tissue ang anak ng boss niya.

“Masakit… I mean…mainit ang kape, napaso ako,” palusot ni Arison at pinisil niyang muli ang hita ni Serene na nakapagpaigtad ulit dito.

“You’re acting weird, Arison,” naiiling na sambit ni Cy at nagsimula na silang mag-usap ng mga bagay na walang kinalaman si Serene kaya mas pinili na lang nitong manahimik sa gilid.

~~~~

“Sige na, mauna na ako sa inyo. Marami pa akong aasikasuhing trabaho,” sabi ni Cy at niyakap si Serene. “Let’s meet again once we both have free time, okay?”

Mabilis na tumango si Serene at kumaway siya kay Cy. Nang makalayo ito ay agad siyang humarap kay Arison. “Mag-usap nga tayo!” Inis niyang tiningnan ang binata.

“Sure, come with me. Sa kotse na tayo mag-usap, ihahatid na rin kita,” alok ni Arison.

Pumayag naman si Serene at naglakad na sila kung saan naka park ang kotse ni Arison. Nasa kalagitnaan palang sila ng byahe ay agad na siyang nagsalita at hinarap ito. “Don’t tell Cy what happened between us. Hindi ko alam kung gaano kayo ka-close sa isa’t-isa pero hindi ko gustong malaman niya ang tungkol do’n,” panimula niya.

Huminto sa pagmamaneho si Arison at tumingin sa p’westo ni Serene. Medyo disappointed ang mukha niya pero tumango pa rin siya.

“Fine. So kailan tayo ulit magkikita? I mean, tayong dalawa lang in some… private place?” makahulugang tanong ni Arison at unti-unting yumuko palapit. Halata ang pang-aakit niya kay Serene sa paraan ng pangisi niya.

“Bakit mo ba ginagawa ‘to? Wala ng dahilan para magkita tayo ulit,” naguguluhang tanong ni Serene. Hindi na niya alam kung paano lulusutan ang gulo dahil lang sa isang gabing kagagahan niya.

“Because I want you, Miss Serene,” bulong ni Arison at mas inilapit pa sa ang mukha niya rito.

Ang pagmamatigas ni Serene ay agad na natunaw at kusang unti-unting pinikit ang kaniyang mga mata. Ngunit nang makaramdam siya ng pagkahilo ay muli siyang nagmulat. Para na rin siyang nasusuka.

“W-Wait!” Agad na naitulak ni Serene ang lalaki at sinapo ang kaniyang bibig. Pinipigilan niyang lumabas ang hindi dapat sa kaniyang bibig.

“Anong nangyayari, ayos ka lang ba?” tanong ni Arison at sinapo ang dalawa pisngi ni Serene. “Namumutla ka, anong nararamdaman mo?”

“A-Ayos lang ako. Medyo nahilo lang at nasusuka…” Pinilit ni Serene na huwag masuka sa loob ng kotse at paulit-ulit na lumunok.

“Hindi kaya buntis ka?” pabirong tanong ng binata. “Marami rin akong naiputok sa loob mo noong gabing ‘yon—”

“Ang bastos mo!” asik ni Serene kay Arison. Umayos siya ng upo. Ramdam niya ang pagkalat ng init sa mukha niya dahil sa hiya. “May sakit ako at imposibleng mabuntis ako kaya huwag kang mag-alala. Hindi kita bibigyan ng responsibilidad.” Inirapan niya ang lalaki.

“Pero…”

“Stop. Tapos na tayong mag-usap. Kung maari ay huwag na tayong magkita. Isang pagkakamali ang nangyari sa atin noong gabing iyon,” mabilis na sabi ni Serene. Ayaw niyang marinig pa ang sasabihin ng lalaki dahil alam niyang imposible ‘yon. She has endometriosis. It's impossible for her to conceive.

“H-Hey! That’s unfair!” sigaw ni Arison pero hindi na siya pinansin ni Serene at tuloy-tuloy itong naglakad palayo sa kaniya.

“Ako? Mabubuntis? Imposible,” bulong ni Serene at umiling. Ayaw niyang umasa sa isang bagay na alam niyang wala ng pag-asa.

Pagkauwi ni Serene ay hindi pa rin nawala ang pagkahilo at pagsusuka niya kaya napilitan na siyang kumunsulta sa doktor.

“Indeed, you are pregnant Miss Choi,” anunsyo ng doktor na halos makapagpatigil ng mundo ni Serene.

“What?!” gulat na tanong ni Serene. “Doc, I guess there was a mistake. I am not capable of carrying a child in my womb. I have endometriosis.”

“Ang sakit na endometriosis ay nakakaapekto sa fertility pero hindi naman imposibleng mabuntis ka, Miss Choi. If you have mild endometriosis, there's a thirty to forty percent chance of pregnancy. If severe naman ang case mo, there's still a ten to twenty percent chance of being pregnant,” paliwanag ng doktor.

Nag-init ang gilid ng mga mata ni Serene. Hindi siya makapaniwalang posible pa ring magdalang-tao siya. Ilang taon din nilang sinubukang makabuo ni Dylan pero hindi sila biniyayaan ng anak kaya nawalan na siya ng pag-asang magkakaroon pa siya ng pag-asang mabuntis. They tried several times tapos nagkamali at nagpakagaga lang siya ng isang gabi sa mas bata sa kaniya, nabuntis agad siya!

“B-Buntis po ba talaga ako, doc?” hindi pa rin makapaniwalang tanong ni Serene.

Tumango ang doktor. “Yes, ‘yon ang lumalabas sa resulta. Pero hintayin natin ang resulta ng isa pang serum test para mas masigurado natin. Hintayin mo na lang ako sa waiting area.”

Nang makaalis ang doktor ay hindi mapigilang maluha ni Serene. “B-Buntis ako…M-Magiging ina na ako. Ang matagal ko ng pangarap na magkaroon ng anak…ma-matutupad na? Sana ay hindi ako nananaginip.”