LOGINChapter 5
Ang Bagong Simula Alas-siyete y media pa lang ng umaga nang pumarada ang itim na Mercedes-Benz ko sa VIP parking area ng Saavedra Holdings building sa Ayala Avenue. Suot ko ang navy blue tailored blazer na inihanda ko kagabi, puting silk blouse, at ang paborito kong nude pointed heels na tatlong taong nakatago sa aparador. Habang naglalakad ako papasok sa main lobby, ramdam ko ang paglingon ng ilang empleyado—hindi dahil kilala nila ako bilang tagapagmana ng Alcantara Group, kundi dahil ibang-iba na ang aura ko kumpara sa losyang na maybahay na nakakulong lang sa bahay noon. Paglabas ko sa elevator sa twentieth floor, agad akong sinalubong ng isang babaeng nakasuot ng smart casual attire at may hawak na tablet. "Good morning, Miss Clara," nakangiting bati niya sabay abot ng isang security access card. "Ako po si Bianca, ang executive assistant ni CEO Gabriel. Naghihintay na po siya sa loob ng office niya. Ihahatid ko na po kayo." "Salamat, Bianca," sagot ko nang may magiliw pero propesyonal na ngiti. Pagbukas ng malaking glass door ng opisina ni Gabriel, bumungad sa akin ang malawak na view ng buong syudad. Nakatayo si Gabriel sa tabi ng bintana habang kausap ang isang tao sa telepono, nakasuot ng charcoal gray suit na perpektong bumagay sa matikas niyang pangangatawan. Nang makita niya akong pumasok, agad niyang tinapos ang tawag at lumapit sa akin na may banayad na ngiti. "Right on time," bungad niya, sinusuri ang kabuuan ko nang may paghanga pero nananatiling magalang. "Bagay sa'yo ang bumalik sa corporate world, Clara. Parang hindi ka nawala ng tatlong taon." "Mabuti na lang at hindi pa kinakalawang ang utak ko," biro ko sabay lapag ng leather briefcase ko sa ibabaw ng mesa. "Saan tayo magsisimula?" Imbes na bigyan agad ako ng tambak na folders, iginiya niya ako paupo sa leather sofa sa gilid ng opisina. May nakahanda nang dalawang tasa ng mainit na kape at isang plato ng freshly baked pastries sa center table. "Kumain ka muna," sabi niya sabay abot ng tasa sa akin. "Alam kong maaga kang umalis sa mansyon at malamang hindi ka na naman nag-almusal." Natigilan ako sandali habang nakatingin sa tasa ng kape. Hindi ko namalayan na napapangiti na pala ako. Sa loob ng tatlong taon kay Marco, ako ang laging naghahanda ng almusal, nagtitimpla ng kape, at nag-aasikaso ng lahat bago siya pumasok sa opisina. Ni minsan, hindi niya naitanong kung kumain na ba ako o kung pagod na ba ako. Pero si Gabriel, kahit siya ang CEO ng kumpanyang ito, naglaan pa ng oras para siguraduhing may laman ang tiyan ko bago kami magtrabaho. "Paano mo nalaman na hindi ako nag-almusal?" tanong ko habang tinatanggap ang kape. "Kilala kita, Clara. Kapag nakatutok ka sa isang bagay, nakakalimutan mo na ang sarili mo," seryoso niyang sagot habang umuupo sa katapat kong upuan. "Pero ngayong nasa ilalim ka na ng kumpanya ko, hindi ko hahayaang magkasakit ka dahil sa pagpapabaya sa sarili." Uminit ang pisngi ko sa sinabi niya, pero agad akong uminom ng kape para itago ang pagkailang. "Salamat, Gab. Pero hindi mo na kailangang gawin 'to. Nandito ako para magtrabaho, hindi para alagaan." "Hindi ko ginagawa 'to bilang boss mo," mahina pero malinaw niyang sabi, nakatitig nang diretso sa mga mata ko. "Ginagawa ko 'to dahil mahalaga ka sa akin. Matagal na." Natahimik ako. Ramdam ko ang sinseridad sa boses niya. Hindi siya nagmamadali, hindi niya ako pinipilit na magbigay ng sagot, pero malinaw ang intensyon niya. Huminga ako nang malalim at tumango nang bahagya. "Salamat ulit, Gab. Pero sa ngayon, gusto ko munang buuin ulit ang sarili ko." "Naiintindihan ko," ngiti niya sabay tayo. "Maghihintay ako kung gaano man katagal 'yan. Ngayon, trabaho na muna tayo." Inihatid niya ako sa bago kong opisina na katabi lang mismo ng kwarto niya. Mabilis kaming nag-review ng mga dokumento para sa nalalapit na annual business gala kung saan ipapakilala ang mga bagong partners ng Saavedra Holdings. Habang binabasa ko ang listahan ng mga kumpanyang nag-apply para sa joint venture, napahinto ako nang makita ang pangalan ng Mendoza Tech sa pinakababa. "Nandito pa rin ang application ni Marco?" tanong ko, nakataas ang kilay. Sumandal si Gabriel sa gilid ng mesa ko at nakahalukipkip na tumingin sa folder. "Sinadya kong huwag munang tanggalin sa listahan. Gusto kong ikaw mismo ang mag-reject sa harap niya bukas sa gala, o kung gusto mong ako na ang magpadala ng official notice ngayon." Napaisip ako sandali. Kung ipapadala namin ang rejection ngayon, magkakaroon pa siya ng oras para maghanap ng ibang maloloko o makagawa ng palusot sa mga investors niya. Pero kung hahayaan namin siyang umasa na may pag-asa pa siya bukas sa party, mas magiging matindi ang pagbagsak niya kapag nalaman niya ang totoo sa harap ng mga elite businessmen. "Hayaan mo siyang pumunta bukas, Gab," malamig kong sabi sabay sarado ng folder. "Siguraduhin mong makakatanggap siya ng VIP invitation para sa gala. Gusto kong makita ang mukha niya kapag nalaman niyang ako ang magdedesisyon sa kapalaran ng kumpanya niya." Tumango si Gabriel, may bakas ng ngiti sa labi. "Kung ganoon, kailangan mo ng isusuot para bukas. Hindi pwedeng hindi ikaw ang pinakamagandang babae sa gabing 'yon." Bago pa ako makatanggi, nag-vibrate ang cellphone ko sa ibabaw ng mesa—ang bagong numero ko na tanging ang pamilya ko, si Maya, at si Gabriel lang ang nakakaalam. Pagtingin ko sa screen, isang text message mula kay Maya ang pumasok: Girl, nakita ko si Marco at Trisha sa isang bridal boutique sa Shangri-La kanina! Mukhang nagmamadaling magpakasal ang mga walang hiya bago pa lumabas ang balita tungkol sa annulment niyo! Napahigpit ang hawak ko sa cellphone. Hindi pa nga tapos ang legal na proseso ng paghihiwalay namin, nagpaplano na agad sila ng kasal. Kung akala nilang magiging masaya sila habang ginagamit ang perang pinaghirapan ko, nagkakamali sila. Bukas na bukas din sa business gala, sisiguraduhin kong matatapos ang lahat ng ilusyon nila, at hinding-hindi na sila makakabangon pa mula sa kahihiyang sasapitin nila sa harap ng buong industriya dahil sisingilin ko na ang bawat sentimong ninakaw nila sa akin.Chapter 8Ang Pagpull-out ng PondoAlas-nuebe pa lang ng umaga kinabukasan, pero parang may bagyong dumaan sa loob ng opisina ng Mendoza Tech sa BGC. Nakakalat sa sahig ang mga folders at papeles habang nakatayo si Marco sa harap ng malaking salamin na bintana, pilit na pinapakalma ang sarili pero halatang nanginginig ang mga kamay sa hawak niyang opisyal na sulat."Anong ibig sabihin nito?!" sigaw niya habang humaharap sa legal counsel at finance head ng kumpanya na parehong nakayuko sa harap ng mesa niya. "Bakit ngayon niyo lang sinabi sa akin na ang pinakamalaking silent investor natin ay pagmamay-ari pala ng Alcantara Group of Companies?!""S-Sir Marco, pasensya na po," nauutal na sagot ng finance head habang pinupunasan ang pawis sa noo. "Naka-rehistro po kasi ang pondo sa ilalim ng isang private holding firm. Wala pong nakakaalam na subsidiary pala iyon ng Alcantara Group hanggang sa magpadala ng official notice of withdrawal ang legal team nila kaninang umaga."Napahawak si Mar
Chapter 7Sampal ng KatotohananNapaatras si Marco nang itulak ni Gabriel ang pulso niya. Namutla siya nang makita ang malamig at nakamamatay na tingin ng CEO ng Saavedra Holdings. Sa paligid namin, unti-unti nang humihina ang bulungan ng mga bisita sa mga katabing mesa, lahat ay nakatingin na sa komosyong nangyayari sa VIP section."C-CEO Saavedra," nauutal na bati ni Marco, pilit na ibinabalik ang magalang na tono kahit halatang nanginginig ang panga niya. "Pasensya na po sa inasal ko. Nagkakaroon lang kami ng personal na pag-uusap ng... ng asawa ko."Natawa nang mahina si Gabriel, pero walang bakas ng saya sa mga mata niya. Humakbang siya paharap at tumayo sa tabi ko, inilalagay ang isang kamay niya sa sandalan ng upuan ko bilang tanda ng proteksyon."Asawa?" ulit ni Gabriel, sapat ang lakas para marinig ng mga negosyanteng nasa paligid. "Sa pagkakaalam ko, Mr. Mendoza, malaya na si Miss Clara. O baka naman nakalimutan mo na ang pinapirmahan mo sa kanya tatlong gabi na ang nakakar
Chapter 6Ang Pagkikita sa Business GalaKinabukasan ng gabi, halos mapuno ng mga mamahaling sasakyan ang grand entrance ng Shangri-La The Fort para sa taunang business gala ng Saavedra Holdings. Ang gabing ito ang pinakahihintay ng lahat ng negosyante sa bansa dahil dito ipinapakilala ang mga bagong kumpanyang makakakuha ng multimillion-peso partnership mula sa pamilya Saavedra.Sa loob ng presidential suite sa itaas ng hotel, nakatayo ako sa harap ng full-length mirror habang inaayos ng makeup artist ang huling hibla ng buhok ko na naka-bun nang elegante. Suot ko ang isang emerald green satin evening gown na may mataas na slit sa gilid—isang custom design na ipinadala mismo ni Gabriel kaninang hapon kasama ang isang set ng diamond earrings."Bagay na bagay sa'yo, girl! Para kang hindi dumaan sa heartbreak!" bulalas ni Maya habang nakasandal sa hamba ng pinto at nakangiting pinagmamasdan ako. Siya ang tumulong sa akin mag-ayos at nagbigay ng moral support bago ako bumaba sa ballroom
Chapter 5 Ang Bagong Simula Alas-siyete y media pa lang ng umaga nang pumarada ang itim na Mercedes-Benz ko sa VIP parking area ng Saavedra Holdings building sa Ayala Avenue. Suot ko ang navy blue tailored blazer na inihanda ko kagabi, puting silk blouse, at ang paborito kong nude pointed heels na tatlong taong nakatago sa aparador. Habang naglalakad ako papasok sa main lobby, ramdam ko ang paglingon ng ilang empleyado—hindi dahil kilala nila ako bilang tagapagmana ng Alcantara Group, kundi dahil ibang-iba na ang aura ko kumpara sa losyang na maybahay na nakakulong lang sa bahay noon. Paglabas ko sa elevator sa twentieth floor, agad akong sinalubong ng isang babaeng nakasuot ng smart casual attire at may hawak na tablet. "Good morning, Miss Clara," nakangiting bati niya sabay abot ng isang security access card. "Ako po si Bianca, ang executive assistant ni CEO Gabriel. Naghihintay na po siya sa loob ng office niya. Ihahatid ko na po kayo." "Salamat, Bianca," sagot ko nang may ma
Chapter 4Ang Nawawalang "Secret Weapon"Pagkatapos naming mag-usap ni Gabriel sa coffee shop, inihatid niya ako hanggang sa tapat ng malaking gate ng mansyon ng mga Alcantara sa Forbes Park. Bago ako bumaba ng sasakyan, tiniyak niya muna na ayos na ang lahat ng kakailanganin ko para sa pagsisimula ko sa Saavedra Holdings bukas."Sigurado ka bang hindi ka muna magpapahinga ng ilang araw, Clara?" tanong niya habang tinutulungan akong ibaba ang lumang maleta ko mula sa likod ng SUV. "Kakahiwalay mo lang kagabi, baka mabigla ang katawan mo.""Tatlong taon akong nagpahinga sa totoong mundo ko, Gab," sagot ko sabay ngiti nang bahagya. "Sobra-sobra na 'yon. Gusto ko nang bumalik sa trabaho. Bukas ng alas-otso ng umaga, nasa opisina mo na ako."Tumango siya, may kislap ng paghanga sa mga mata niya. "Sige. Hihintayin kita bukas, Miss Alcantara. Mag-ingat ka."Nang makaalis ang sasakyan ni Gabriel, huminga ako nang malalim at humarap sa matayog na gate ng bahay na kinalakihan ko. Pagbukas ng p
Chapter 3Ang Alok ni GabrielHindi muna dumiretso si Gabriel sa mansyon namin. Sa halip, inihinto niya ang sasakyan sa harap ng isang tahimik at pribadong coffee shop sa Makati na hindi pa gaanong matao dahil maaga pa."Kailangan mo munang uminom ng mainit bago ka humarap kay Tito Alfonso," sabi niya habang pinapatay ang makina ng sasakyan. "Alam nating pareho na kapag nakita ka niyang ganyan, ipapatawag niya agad ang lahat ng tauhan niya para hanapin si Marco."Napangiti ako nang bahagya. Kilalang-kilala niya talaga ang tatay ko. "Salamat, Gab. Nakakahiya naman sa'yo, may site visit ka pa 'di ba?""Pwedeng ipagpaliban ang site visit, ang lagay mo hindi," seryoso niyang sagot bago bumaba para pagbuksan ako ng pinto at payungan papasok sa loob ng cafe.Pagkaupo namin sa dulong bahagi ng shop, umorder siya ng dalawang mainit na kape at mainit na croissant. Habang hinihintay namin ang order, tahimik lang akong nakatingin sa labas ng salamin na bintana kung saan patuloy pa rin ang pagbuh







