MasukMuli silang kumain at ipinagpatuloy ang masaya at mainit na hapunan. Lalo na't panay ang hingi ni Hestia na si Wendy ang magsubo sa kanya."Kakain ka rin, anak," paalala ni Eunice kay Hestia."Pero mas masarap kapag si Lola ang nagsusubo sa akin, Ma," sagot ni Hestia."Eh, bakit hindi ka na lang kumain mag-isa?" tanong ulit ni Eunice."Tinatamad ako. Gusto munang magpahinga ng mga kamay ko."Umalingawngaw ang tawanan sa buong bahay. Dahil sa batang ito, muling naging magaan at masaya ang kanilang samahan.Talagang nasabi pa nitong gusto munang magpahinga ng mga kamay niya.Pero gusto pa rin namang kumain ng bibig niya."Sige na, magpahinga na lang ang mga kamay ni Hestia. Si Lola na ang magsusubo sa'yo," natatawang sabi ni Wendy."Opo, Lola.""Grabe, spoiled," natatawang komento ni Hector.Natawa rin si Eunice sa ikinilos ng anak niya. Hindi talaga maikakaila ang pagiging malapit ni Hestia sa kanyang lola mula pa pagkabata."Lola, si Lolo na lang ang magsubo sa'yo kung gano'n," biro n
“Nakapag-usap na kami ng Mama mo at pumayag siya. Masaya pa nga siya kung titira kayo kasama namin. Kaming dalawa lang kasi, parang ang tahimik at malungkot. Kapag nandito kayo, may Hestia rin ang Mama mo na makakalaro,” dagdag ni Herman.Nanatiling tahimik si Hector. Pinoproseso niya ang lahat ng sinabi ng kanyang ama. Masyadong biglaan ang desisyong ito.Sa totoo lang, sinadya niyang huwag bumili ng bahay na malapit sa mga magulang niya noon, hindi dahil ayaw niyang malapit sa kanila, kundi dahil ayaw niyang maging pabigat sa mga ito.“Lalo na kanina, sinabi ng Mama mo na nagsisimula nang magparatang ng kung anu-ano ang mga babae rito kay Edna. Iniisip nilang mabait kayo ni Eunice kay Edna dahil ginayuma raw kayo,” dagdag pa ni Herman.Mahabang napabuntong-hininga si Hector. “Bakit kailangan pa nating pakinggan ang sinasabi ng mga tao? Hindi naman mahalaga iyon.”“Hindi natin alam kung gaano katatag si Edna para harapin ang mga paratang na iyon. Baka hindi niya kayanin at piliin niy
“Para hindi ka masyadong manigarilyo,” sabi niya.“Baka naman sa ubas ka malasing,” natatawang sabi ni Hector.Isang stick pa lang ng sigarilyo ang nauubos ni Herman nang umupo si Hector sa tabi niya.Mukhang marami talagang iniisip ang matanda.“Ano iyon, Dad?” tanong ni Hector.Lumingon si Herman at mabigat na napabuntong-hininga. “May ipinadala ba rito ang mommy mo?”“Anong ibig mong sabihin?” nagtatakang tanong ni Hector.Si Daphne ay kusang pumunta rito at hindi naman ipinadala ng kanyang ina. At bukod sa kanya, wala namang ibang pumunta. O baka si Charity ang tinutukoy nito?“Nakakuha ako ng report mula sa mga tao ko roon. Sabi nila, gusto raw ng mommy mo na bumalik ka sa Harrison Group. Malaki raw ang problema sa kumpanya at hindi niya kayang ayusin nang mag-isa.”“Wala naman akong nakitang ipinadala niya.”“Isang babaeng biglang gustong pakasalan ka?”Tumango si Hector. Ibig sabihin, si Daphne ang tinutukoy nito. Pero paano naman nagawa ng kanyang ina na makipagsabwatan kay Da
“Mahal, huwag kang umalis,” sabi ni Hector habang pinipigilan ang kamay ni Eunice.Pakiramdam ni Daphne ay nanalo siya. Para sa kanya, malaking tagumpay na ang mapatingin lang niya si Hector.“Sinabi ko na sa’yo, tayo talaga ang para sa isa’t isa mula pa noong bata tayo. Kahit anong tanggi mo, sa huli, maaakit ka rin sa akin, Hector.”“Shut the fuck up!” sigaw ni Hector bago agad sumunod kay Eunice.“Hector, sandali!” sigaw ni Daphne.Hindi siya pinansin ni Hector. Sinundan niya si Eunice at hinawakan ang kamay nito.“Mahal, hindi ko sinasadyang tumingin sa kanya. Huwag ka nang magalit.”“Hector, hindi mo ba alam kung bakit ako narito sa ospital? May sakit ako, Hector. Bumalik ang sakit ko. Dapat nakauwi na ako sa kabisera ngayon. Sobrang busy ng schedule ko sa shooting, pero kailangan kong magpagamot dito,” sabi ni Daphne.“Baka hindi bagay sa’yo ang ospital na ito. Ayan, may mental hospital naman doon. Baka mas bagay sa’yo,” sagot ni Hector.Pinigilan ni Eunice ang kanyang tawa nang
Ngayong araw, magluluto silang dalawa para kina Eunice at Hector. Dahil buntis si Eunice, alam na alam ni Wendy na kailangang piliin nang mabuti ang mga pagkaing kakainin nito.Dalawang beses na niyang nasamahan si Eunice noong buntis ito, kaya alam na niya kung ano ang mga gusto nitong kainin.“Wendy, sandali!”Tinawag si Wendy ng isang batang ina na mahaba at nakalugay ang buhok.Lumingon si Wendy at magiliw na ngumiti.Bilang isa sa mga matagal nang nakatira sa lugar na iyon, kilala ni Wendy ang halos lahat ng mga residente roon.“Ano yon, Leni?”“May gusto akong sabihin sa'yo,” sabi ng babaeng ti
Hindi kinailangang ma-admit si Eunice sa ospital. Binigyan lang siya ng gamot at vitamins. Bumaba na rin ang temperatura ng kanyang katawan, at pinayuhan siyang magpatingin para sa kanyang pagbubuntis kinabukasan ng tanghali.“Kung hindi tayo pumunta sa ospital, hindi ka mabibigyan ng ganoong klaseng treatment. Ngayon, mas panatag na akong maiuwi ka,” sabi ni Hector.“Oo, Mahal. Salamat at lagi mo akong inaalagaan.”Pag-uwi nila sa bahay, nagulat sila nang makita sina Herman at Wendy na naroon na. Agad kasing sinabi ni Hector kay Herman na dinadala niya si Eunice sa ospital.Maliwanag na hindi mapakali ang mag-asawang nasa katanghaliang-gulang, kaya agad silang pumunta sa bahay ng kanilang anak at manugang kahit dis-oras na ng gabi.
“Kung ano na lang ang mas appropriate, Mr. Elizalde,” aniya.Hector chuckled and returned to his seat. Maya maya pa ay may kausap na ito sa telepono, apparently confirming Eunice’s appointment letter as his secretary to HR.“You start tomorrow,” sambit ni Hector matapos nitong makipag usap.Sinabih
“How about that?” nanunuyang tanong ni Hector, tila siguradong sigurado na hindi iyon tatanggihan ni Vincent.How could he?For years, Vincent had worked as hard as possible, trying to get close to him and get his attention. Ginagawa nito ang lahat para lang matuwa ito sa kanya, ngunit hanggang nga
Hindi sigurado si Vincent kung paniniwalaan niya iyon dahil hindi naman siya sinabihan ng boss niya na didiretso ito sa bahay nila.“Oo, kanina pa siya dito. Kalahating oras na,” ani Eunice.Hindi na siya pinansin ni Vincent at nagmadaling tumungo sa sala kung saan niya nakita si Hector na prenteng
“Nakauwi na ba si Vincent?” tanong ni Hector kay Eunice nang hindi pa rin inaalis ang titig niya.“H-hindi pa, sir,” kinakabahan niyang sagot.Hindi alam ni Eunice ang kanyang irereact. Kung iiwas siya ng tingin ay baka isipin nitong wala siyang respeto. Pero kung makikipagtitigan naman siya rito a







