My Husband’s Boss

“Nakauwi na ba si Vincent?” tanong ni Hector kay Eunice nang hindi pa rin inaalis ang titig niya.

“H-hindi pa, sir,” kinakabahan niyang sagot.

Hindi alam ni Eunice ang kanyang irereact. Kung iiwas siya ng tingin ay baka isipin nitong wala siyang respeto. Pero kung makikipagtitigan naman siya rito ay baka isipin nitong nakikipagtagisan siya. Whatever impression she made could affect her husband's career.

Tipid na tumango si Hector.

Hindi maiwasang igala ni Eunice ang tingin niya kay Hector. Hanggang dibdib lang siya nito. Ang mga mata nito ay matatalas ngunit kalmado. Kayumanggi, at agaw-pansin ang itim na salamin nito. Para siyang isang action star dahil na rin sa nagtitigasang mga muscle nito.

Hindi tulad ng kay Vincent.

Nang mga sandaling iyon ay hindi na napigilan ni Eunice na ikumpara ang kanyang asawa sa lalaking nasa harap niya ngayon. Hindi naman pangit si Vincent ngunit halata sa katawan nito ang pagiging tamad sa ehersisyo. Imbes na six-pack abs ang naroon ay naging parang tiyan na ng tatay na manginginom.

Kilala na ni Eunice si Hector noon pang college dahil naging senior niya ito. Senior na palagi siyang pinapaiyak dahil lang bago siyang estudyante. Graduating na ito noon samantalang siya ay magsisimula pa lang ng kanyang college years.

“Ehem,” pekeng ubo ni Hector nang mapansin niya ang pananahimik ni Eunice.

Nanatili ang mga tingin ni Hector sa kanya na para bang inieksamin nito nang mabuti ang huli.

Doon lang napagtanto ni Eunice ang suot niyang dress kung saan basa na ng pawis. Kitang-kita ang outline ng red niyang bra dahil sa sobrang nipis nito!

Dahan-dahang binaba ni Eunice ang tingin niya sa kanyang sarili at agad na tinakip ang mga kamay sa kanyang dibdib ngunit batid niyang wala nang silbi iyon. Nakita na lahat ni Hector. 

“May I come in?” nanunuyang tanong ni Hector sa kanya.

Nahihiyang tumango si Eunice, hindi na makapagsalita pa.

“Maupo po kayo, sir,” aniya at iminwestra ang sofa sa sala.

“Thank you. I have an appointment with your husband. Nasa malapit lang ako kaya dumaan na ako,” ani Hector.

Hindi na alam ni Eunice ang sasabihin kaya tumango na lamang siya. 

“Make yourself feel at home, sir. Sa kitchen lang ako,” aniya at akmang aalis na ngunit nagsalita agad si Hector.

“I’m sorry for the trouble. Vincent told me you used to work.” 

Sandaling natigilan si Eunice bago tumango. “Yes, sir.”

“What did you do?”

“Uh, marketing supervisor ako noon,” sagot niya at nag iwas ng tingin habang ramdam niya ang mabigat na bagay sa kanyang dibdib.

Tuwing nabubuksan na lang ang topic tungkol sa dati niyang trabaho ay para siyang nanlulumo.

Saglit na nangunot ang noo ni Hector nang makita ang lungkot sa mga mata ni Eunice bago tipid na ngumiti.

“What a waste.”

Agad na narinig iyon ni Eunice. “Bakit po, sir?”

“Sayang ang talino at ganda mo kung sa bahay ka lang nakakulong,” sabi ni Hector nang nakatitig pa rin sa kanya. “You were the pride of the department with your perfect GPA. If you hadn’t quit, I’m sure you would’ve achieved remarkable success.”

“Matagal na yon, sir. Excuse me.”

Mabilis na tumungo si Eunice sa kusina at naghanda ng maiinom para kay Hector habang patuloy na nagrereplay pa rin sa kanya ang mga sinabi nito. Naiinis siyang umiling. Matagal na siyang pumayag na maging isang housewife na lang. Kailangan na niyang kalimutan ang kagustuhan niyang magtrabaho dahil matagal nang tapos ang pangarap na iyon.

Dapat ay makuntento na siya sa kung anong mayroon at kung ano siya ngayon.

Ngunit batid niyang hindi iyon ang totoong gusto niya. She couldn’t feel anything aside from being trapped.

Sa pag iisip na kape lang naman ang gusto ng isang matandang gaya ni Hector ay iyon na lamang ang ginawa niya.

“Well, hindi pa naman siya ganon katanda. Gwapo pa rin mula noon hanggang ngayon,” bulong niya sa kanyang sarili. “Pero nakakainis pa rin.” 

Nang sandaling matapos siyang magtimpla ng kape ay agad na dinala niya iyon kay Hector sa living room.

“Your coffee smells wonderful,” puri ni Hector nang makita siya nito.

Ngumiwi lang siya.

Nagulat si Eunice nang biglang lumapit sa kanya si Hector at inabot ang tasang nasa kamay niya. Tila ba sinadya nitong hawakan ang mga kamay niya habang tinutulungan siyang ilapag iyon sa mesa.

“It’s hot. I wouldn't want you to spill it,” seryosong sabi ni Hector habang hindi pa rin binibitawan ang kanyang kamay.

Isang kakaibang init ang kumalat sa katawan ni Eunice. Para iyong munting kuryenteng dumaloy sa kanyang balat. Ngunit sa halip na bitawan siya, dahan-dahang gumapang ang kamay ni Hector paakyat sa kanyang braso.

Bahagyang napaatras si Eunice dahil roon. Ilang hakbang pa lamang ang kanyang nagawa nang sumayad ang likod niya sa sofa. Wala na siyang maaatrasan pa.

Bahagyang ngumiti si Hector habang patuloy na umaakyat ang kanyang kamay. Bago pa man umabot iyon sa kanyang balikat ay malakas na umalingawngaw ang doorbell.

Marahas na pinakawalan ni Eunice ang kanyang hininga. Bago tuluyang bumalik si Hector sa kanyang upuan ay sinadya nitong tumungo patungo sa balikat ni Eunice.

“You're still just as alluring as you were back then,” bulong nito sa kanya.

Agad na kumalat ang init sa mukha ni Eunice ngunit hindi na niya iyon pinansin pa at tumungo sa pintuan upang buksan ito. Samantala, nagpanggap na abala si Hector sa kanyang cellphone.

Nang buksan ni Eunice ang pintuan ay  tumambad sa kanya ang nakakainis na mukha ng kanyang asawa. Bakas ang pagod sa ekspresyon nito.

“Ano bang ginagawa mo? Bakit ang tagal mong buksan ang pinto?” Agad na singhal nito sa kanya at bahagya pa siyang tinulak patabi para lang makadaan ito.

Kinabahan si Eunice nang mapagtantong nakalock ang pintuan. Hindi niya maalala kung inilock ba niya ito noong pinapasok niya si Hector kanina. Kung oo, bakit naman niya gagawin iyon? Hindi siya naglalock ng pinto lalo na pag wala pa si Vincent.

“Sorry…”

“Nakapaghanda ka na ba? Huwag mo kong ipapahiya a! This is the first time boss has ever come to our house,” aniya habang masusing iginala ang kanyang tingin sa paligid, tila sinisigurado kung maayos na ang lahat.

“Kanina pa nandito ang boss mo,” sagot ni Eunice na ipinagtaka ni Vincent.

“Huh?