Mag-log in"Tanggapin mo siya. Bigyan mo ako ng anak—kahit hindi sa dugo ko." Iyon ang pinakamasakit na utos na narinig ko mula sa sarili kong asawa. Dahil sa isang lihim na problemang hindi niya kayang aminin, pinili niyang ako mismo ang itulak sa bisig ng sarili niyang security guard. Para mailigtas ang aming pagsasama, tinanggap ko ang lahat—kahit kapalit nito ang aking dangal at respeto sa sarili. Akala ko, isang sakripisyo lang iyon para mabuo ang pamilyang matagal naming pinapangarap. Pero nagkamali ako. Dahil sa lalaking ipinilit niyang pumasok sa buhay ko, natagpuan ko ang respeto, pag-aaruga, at pagmamahal na matagal ko nang hinihintay. Sa halip na gamitin ako, pinahalagahan niya ako. At sa bawat sandaling magkasama kami, mas lalo kong nakakalimutan na bawal ang nararamdaman ko para sa kanya. Dahil security guard lang siya. At ako ang asawa ng kanyang amo. Hanggang sa isang araw, natuklasan ko ang masakit na katotohanan—hindi lang pala ako ang may lihim sa aming pagsasama. May sarili ring pagtataksil ang asawa ko. Kaya nang malaman kong buntis ako, nagpasya akong tumakas. Pero bago pa man ako makalayo, nahabol niya kami. "Hindi ka aalis dito!" sigaw niya habang pilit akong hinihila. Nang tangkain niya akong saktan, biglang humarang ang security guard. "Don't touch her." At sa isang iglap, napalibutan ng mga mamahaling sasakyan at armadong lalaki ang buong bahay. Doon ko nalaman ang tunay niyang pagkatao. Hindi siya simpleng security guard. Isa siyang nawawalang bilyonaryo—at ang pinakamapanganib na kalaban ng asawa ko. Tumingin siya sa akin bago malamig na binalingan ang lalaki. "From now on, she's under my protection." Humakbang siya palapit. "At ang anak na nasa tiyan niya?" Bahagya siyang ngumiti. "Mine. And I'll destroy anyone who tries to hurt my family."
view moreLexi Ignacio POV
Ang kristal na baso sa mesa ay dahan-dahang nanginginig. Hindi dahil sa lindol, kundi dahil sa panginginig ng sarili kong mga kamay. "Ulitin mo nga, Adrian," bulong ko. Pilit kong kinakalma ang boses ko para hindi ito mabasag, pero ang dibdib ko ay para nang sasabog. "Kasi pakiramdam ko, nagha-hallucinate lang ako dahil sa puyat." Naupo si Adrian sa dulo ng mahabang kainan ng aming mansyon. Inayos niya ang gintong cufflink ng kanyang suit at kumuha ng kaunting alak mula sa kanyang baso. Ang hitsura niya ay perpekto. Walang bahid ng dungis, tulad ng inaasahan sa nag-iisang tagapagmana ng Aragon empire. "Narinig mo ako nang maayos, Lexi," sagot niya sa isang malamig at kalmadong boses. Para lang siyang nagbabasa ng weather forecast o nag-uulat tungkol sa stock market. "I want us to have a child. As soon as possible." "At sinabi mo ring..." Nahirapan akong ilabas ang mga kasunod na salita. Para silang mga babasaging bubog sa lalamunan ko. "Sinabi mong hindi sa 'yo manggagaling ang bata?" Tumingin siya sa akin nang diretso. Walang bakas ng pagsisisi o hiya sa kanyang mga mata. "Tanggapin mo siya. Bigyan mo ako ng anak, kahit hindi sa dugo ko." Natawa ako nang bahagya, isang pilit at sarkastikong tawa na lumabas sa labi ko. "Nababaliw ka na ba, Adrian? Are you out of your mind? Is this some kind of fucked up joke?" "Do I look like I'm joking, Lexi?" Umayos siya ng upo at ipinatong ang dalawang kamay sa mesa. "Inayos ko na ang lahat. Inaral ko na ang bawat detalye. My father is threatening to strip me of my position in the board kung wala pa tayong tagapagmana bago matapos ang taong ito. My legacy is on the line." "Your legacy?" Umiling ako, ramdam ko ang biglaang pag-init ng aking mga pisngi dahil sa galit. "So cheapening our marriage, asking your wife to sleep with another man, iyon ang solusyon mo para sa legacy mo? What about us? What about my feelings?" "Feelings don't secure assets, Lexi," malamig niyang sabi. "At huwag ka nang magpanggap na para kang birhen na ngayon lang nakarinig ng tungkol sa realidad ng mundo. Alam mo kung gaano kahalaga ang pangalang Aragon. We need an heir." "Then fix your medical issue!" sigaw ko, hindi ko na napigilan ang sarili ko. Napalakas ang boses ko sa loob ng tahimik at napakalaking dining room. "Subukan natin ulit ang IVF. Maghanap tayo ng ibang doktor sa ibang bansa! There are options, Adrian!" Mabilis na dumilim ang mukha ni Adrian. Ang kanyang panga ay nag-tagis at bumaba ang tono ng kanyang boses. "You know I can't do that. Kapag lumabas ang balitang may problema ako sa reproductive system ko, the stock price will drop. The board will hunt me down. Matagal nang naghihintay ang mga tiyuhin ko na magkamali ako para maagaw ang kumpanya. I will not let a minor biological flaw ruin everything I built." "Minor biological flaw?" ulit ko, halos di makapaniwala. "You are literally asking me to betray my vows!" "It's not betrayal if I'm giving you permission," sagot niya nang walang kakurap-kurap. "At katunayan, ginagawa ko ito para protektahan ka. Kapag nagkaroon tayo ng anak, walang makakapagpaalis sa 'yo sa pamilyang ito. You will have everything you ever wanted." "I wanted a husband, Adrian!" sigaw ko, tumatayo na ako sa upuan ko. "I wanted a family with you! Hindi ko gustong maging pabrika ng sanggol para lang sa kumpanya mo!" Huminga nang malalim si Adrian, parang siya pa ang nawawalan ng pasensya sa akin. Tumayo rin siya at inayos ang kanyang suit coat. "I already made up my mind. At hindi ako pumipili ng kahit sinong lalaki lang sa kalsada. I picked someone who is bound by a strict non-disclosure agreement. Someone controlled. Someone who works for me." Pumalakpak si Adrian nang dalawang beses. Ang tunog ay umalingawngaw sa mataas na kisame ng mansyon. Bumukas ang malaking doppel door ng dining room. Isang matangkad na lalaki ang pumasok. Nakasuot siya ng simpleng itim na tactical suit ng isang security guard, pero walang kahit anong mumurahin sa paraan ng paglalakad niya. Bawat hakbang niya ay may kasamang kakaibang banta at kapangyarihan. Ang kanyang panga ay parang ukit sa bato, at ang kanyang mga mata ay madilim, malamig, at tila nagmamasid sa bawat sulok ng kuwarto. May malaking pasa sa bandang itaas ng kanyang leeg, pero hindi iyon nakabawas sa kanyang nakakatakot na aura. Napatigil ako sa paghinga. Nakikilala ko siya. Siya ang bagong security guard na kinuha ni Adrian noong nakaraang linggo lang. Ang lalaking laging nakatayo sa labas ng study room ni Adrian at walang kaimik-imik. "Meet Ethan Vale," pakilala ni Adrian, ang kanyang boses ay puno ng kumpiyansa. Tumayo ang lalaki sa gilid ng mesa. Hindi siya tumingin sa akin nang diretso. Nakatingin lang siya sa pader sa likod ko, ang kanyang mukha ay parang semento na walang anumang emosyon. Walang kaba, walang gulat, walang kahit ano. "Ethan," tawag ni Adrian sa kanya. "Naipaliwanag ko na sa 'yo ang mga utos ko kanina." "Opo, Mr. Aragon," sagot ng lalaki. Ang kanyang boses ay malalim, baritone, at may kakaibang lambing na tila hindi nararapat sa isang simpleng guwardiya. Tumingin ako kay Adrian, pagkatapos ay kay Ethan, at pabalik kay Adrian. Pakiramdam ko ay nahuhulog ako sa isang bangin na walang katapusan. "Adrian... please. Huwag mo namang gawin sa akin 'to. Huwag mong sirain ang natitira nating respeto sa isa't isa." Lumapit sa akin si Adrian. Hinawakan niya ang aking mga balikat. Ang kanyang mga daliri ay malamig, at ang kanyang ngiti ay walang buhay. "I'm not destroying us, Lexi. I'm securing our future," bulong niya sa akin bago siya humarap ulit sa lalaking nakatayo sa aming harapan. Tumingin si Adrian kay Ethan, tsaka muling humarap sa akin gamit ang pinakamalamig na boses na narinig ko sa buong buhay ko. "He'll be the father of the child everyone thinks is mine."Lexi Ignacio POVMatapos ang huling pakiusap ni Adrian na bigyan ko pa siya ng isang pagkakataon, binalot ng mabigat na katahimikan ang aming mesa sa loob ng pampublikong café. Maraming tao sa paligid, may mga nag-uusap at tumatawa, pero sa aming dalawa, parang kami lang ang naroon sa isang madilim na sulok ng nakaraan.Tinitigan ko si Adrian habang nakayuko siya, naghihintay pa rin ng sagot ko na parang may milagrong mangyayari."Adrian," pabulong kong simula sa isang kalmado ngunit matatag na boses. "Hindi ako babalik sa'yo."Dahan-dahang nag-angat ng tingin si Adrian, ang mga mata niya ay may halong galit at pagkabigo. "Kaya mo ba ito ginagawa dahil kay Xylo? Pinili mo ba siya kaysa sa kasal natin, Lexi? Ganun na lang ba kadali para sa'yo na itapon ang lahat ng pinagsamahan natin dahil lang may bago kang nakilalang bilyonaryo na magbibigay sa'yo ng maginhawang buhay?"Umiling ako nang mariin, walang emosyon sa mukha ko kundi ang pagod sa kanyang mga paratang. "Huwag mong ilipat ang
Lexi Ignacio POVIsang hapon habang abala ako sa pag-aayos ng mga design drafts sa aking desk sa bago kong opisina, tumunog ang aking telepono. Isang unregistered number ang tumatawag. Noong una ay binalewala ko ito, pero nang mag-vibrate muli ito at mag-iwan ng text message, napatigil ako sa pag-type. Si Adrian.Ang mensahe niya ay maikli lang pero direkta. Gusto niya kaming magkita kahit sandali lang sa isang neutral at publikong lugar malapit sa BGC. Sabi niya ay kailangan niya kaming mag-usap nang sarilinan bago tuluyang umusad ang mga dokumento sa abogadong inayos ko para sa annulment.Noong una, pumasok sa isip ko na huwag nang sumagot o kaya ay i-block ang numero niya. Ayoko na kasing makita ang pagmumukha niya o marinig ang mga panunumbat niya. Pero ilang sandali pa, narealize ko na kung gusto kong tuluyang isara ang kabanatang ito ng buhay ko nang walang anumang pangangamba, mas mabuting harapin ko siya. Hindi para makipagbalikan, kundi para sabihin sa kanya nang harapan at m
Lexi Ignacio POVMaagang nagising ang diwa ko kinabukasan, ang isip ko ay agad na lumipad sa mga dokumentong nakapatong sa ibabaw ng aking mesa. May mahalagang appointment ako ngayong umaga sa opisina ng aking abogado para talakayin ang mga susunod na hakbang sa proseso ng tuluyang paghihiwalay at annulment namin ni Adrian.Habang nag-aayos ako ng buhok sa tapat ng salamin, naramdaman ko ang pag-akyat ng kakaibang bigat sa aking dibdib. Kahit ilang beses ko nang sinabi sa sarili ko na ito ang pinakatamang desisyon, may bahagi pa rin ng pagkatao ko ang nakakaramdam ng takot sa mga emosyonal na kahihinatnan ng pormal na pagtatapos ng aming kasal.Bago ako umalis ng townhouse, nag-vibrate ang telepono ko. Isang mensahe galing kay Xylo ang nagpaalala sa akin na naghihintay siya ng balita.Xylo: Good morning, Lexi. Alam ko na ngayon ang meeting mo sa abogado. Just wanted to remind you that I am here. Kung gusto mo akong sumama sa labas ngopisina o maghintay sa sasakyan para may masandalan
Lexi Ignacio POVNang sabihin ko kay Xylo na pwede niya akong halikan pero ako ang magpapasya kung kailan matatapos ang date namin, nakita ko ang bahagyang pagkabigla sa mga mata niya na mabilis ding napalitan ng malalim na pag-unawa. Dahan-dahan niyang inilapit ang mukha niya sa akin, habang ang mga kamay niya ay nanatiling banayad na nakahawak sa aking pisngi.Nang maglapat ang aming mga labi, naramdaman ko ang kakaibang init at kapayapaan. Malayo ito sa mga nakaraan naming halik noong panahong nagtatago pa kami sa mga sulok ng mansyon, noong panahong may halong kaba, takot, at pangamba na baka mahuli kami ni Adrian. Wala ring halong pagmamadali o pilit na emosyon. Ito ay isang halik na puno ng sinseridad, kusang-loob, at pagkilala sa kung sino na kami ngayon.Habang nadadala ako sa lambing ng sandaling iyon, naramdaman ko sa aking sarili na kahit hindi pa tuluyang buo ang lahat ng sugat ng nakaraan, pinipili ko si Xylo nang may buong kamalayan. Alam ko






Maligayang pagdating sa aming mundo ng katha - Goodnovel. Kung gusto mo ang nobelang ito o ikaw ay isang idealista,nais tuklasin ang isang perpektong mundo, at gusto mo ring maging isang manunulat ng nobela online upang kumita, maaari kang sumali sa aming pamilya upang magbasa o lumikha ng iba't ibang uri ng mga libro, tulad ng romance novel, epic reading, werewolf novel, fantasy novel, history novel at iba pa. Kung ikaw ay isang mambabasa, ang mga magandang nobela ay maaaring mapili dito. Kung ikaw ay isang may-akda, maaari kang makakuha ng higit na inspirasyon mula sa iba para makalikha ng mas makikinang na mga gawa, at higit pa, ang iyong mga gawa sa aming platform ay mas maraming pansin at makakakuha ng higit na paghanga mula sa mga mambabasa.
Rebyu