Mag-log in"Excuse me. Eunice."Parang nabasag ang katahimikan nang marinig ni Eunice ang tawag na iyon. Sa totoo lang, wala siyang balak buksan ang pinto. Pero nang marinig ni Hestia ang boses sa labas, hindi na ito mapakali."Ma... ma..." tawag ni Hestia habang itinuturo ang pinto.Kanina pa kasi ito nagmamaktol at gustong lumabas papunta sa bahay ni Wendy. Sanay siyang maglaro sa malawak na bakuran nito at madalas pa siyang isinasama sa paglalakad sa paligid.Ngayong nakakulong lang siya sa bahay, nagsisimula na siyang mainip at maging iritable.Wala nang nagawa si Eunice kundi buksan ang pinto. Napangiti siya nang makita si David na nakatayo sa harap ng bahay."Sir David? May kailangan po ba kayo?" tanong ni Eunice bago siya pinaupo sa isa sa mga upuang nasa harap ng inuupahan niyang bahay.Hindi kasi sanay si Eunice na magpatuloy ng bisita sa loob ng bahay maliban kina Mara at Brian. May dalawang plastik na upuan at isang maliit na plastik na mesa siya sa may terasa, kaya roon na lang siya
Hindi sumagot si Eunice, pero lalo niyang hinigpitan ang yakap sa sarili."Eunice..." mahina muling bulong ni Hector.Ang mababa at paos na boses ni Hector sa tabi ng tainga niya ay nagpanginig sa buong katawan ni Eunice. Marahan siyang inalalayan ni Hector pabalik sa sasakyan. Alam niyang may isang five-star hotel na hindi kalayuan sa burol na iyon.Buong biyahe papunta sa hotel, tahimik lang si Eunice. Gusto niyang tumanggi, pero alam din niyang gusto rin niyang maramdaman muli ang haplos ni Hector. Dalawang taon niyang inisip na makakalimutan niya si Hector, pero hindi pala. Hindi niya kailanman nakalimutan ang bawat haplos nito."Tara," sabi ni Hector habang hinahawakan ang kamay ni Eunice.Nag-alinlangan si Eunice, pero hindi siya tumutol. At ngayon, magkasama na silang dalawa sa iisang kuwarto.Isinara ni Hector ang pinto, saka agad na marahang hinalikan si Eunice. Hinubad niya ang bag nito at hinayaang mahulog iyon sa sahig."Eunice, sobrang na-miss kita," mahina niyang sabi.M
“Hindi pa nga naaayos ang problema natin, dadagdagan mo na naman ng panibago?” inis na tanong ni Eunice.Matalim ang tingin niya kay Hector. Hindi talaga siya makapaniwala na naiisip pa nitong pilitin siyang magpakasal sa ganitong sitwasyon.“Eunice...” mahinang tawag ni Brian.Hinawakan ni Hector ang noo niya bago umupo sa tabi ni Eunice.“Akala ko... ito na ang pinakamagandang paraan para tumigil na sila sa mga tsismis,” mahina niyang sabi.Hindi sumagot si Eunice. Malalim lang siyang bumuntong-hininga.“Hindi ko na alam. Hindi ako makapag-isip nang maayos ngayon.”Natahimik silang apat, bawat isa'y abala sa sariling iniisip. Pumunta sina Mara at Brian para kumbinsihin si Eunice na huwag mag-resign. Pero bigla namang dumating si Hector at gusto na agad siyang pakasalan.“Eunice... desidido ka na talagang mag-resign?” mahinang tanong ni Mara.Tumango si Eunice.“Oo.”“Sayang naman. Lalo na kung may chance ka pang ma-promote.”“Ayos lang kung mag-resign siya. Kaya ko namang buhayin si
“Anong sinabi mo? Umiiyak siya?” agad na tanong ni Hector.“Hula ko lang naman dahil namumula ang mga mata niya. Nakaupo siya sa damuhan, may hawak na kape pero hindi naman iniinom. Kung kilala mo talaga siya, ipakilala mo naman ako. Sobrang tagal ko nang single,” sagot ni Marco.Hindi na sumagot si Hector. Sa halip, agad niyang inilabas ang cellphone niya at tinawagan si Brian.“Nasaan si Eunice?” walang paligoy-ligoy niyang tanong pagkapasok ng tawag.“U-Uh... sir...”“Nasaan siya?”“Umuwi na po siya. Opo... umuwi na po siya,” sagot ni Brian na halatang kinakabahan.“Sabihin mo sa'kin ang buong nangyari!”Wala nang nagawa si Brian kundi ikuwento ang lahat sa telepono. Pagkarinig sa paliwanag nito, nakumpirma ni Hector na ang Eunice na tinutukoy ni Marco ay ang Eunice na kilala niya.Agad niyang pinatay ang tawag at humarap muli kay Marco.“Nasaan na siya ngayon?” tanong ni Hector.“Si Eunice?”“Oo.”“Sabi niya uuwi na siya. Close ba kayo?” tanong ni Marco.“Siya ang magiging asawa k
“Oh.”Iyon lang ang isinagot ni Eunice.Ayaw na niyang pahabain pa ang usapan. Pakiramdam niya, saan man siya magpunta, parang si Hector pa rin ang nakapaligid sa buhay niya. Hindi na yata mawawala ang pangalan nito sa paligid niya. Kahit ngayong gusto lang niyang mapag-isa at magpahinga, kaibigan pa pala ni Hector ang lumapit sa kanya.“Kilala mo siya?” tanong ni Marco.“Kilala ko siya. Boss ko siya.”“Hmm.”Matagal na nanatiling tahimik si Eunice, nakatingin lang sa malayo habang hawak pa rin ang malamig na kape.“Actually, kakarating ko lang dito ilang araw na ang nakalipas. Nandito ako dahil sa trabaho,” sabi ni Marco kahit wala namang nagtatanong.Hindi sumagot si Eunice. Bahagya lang siyang tumango. Makalipas ang ilang sandaling katahimikan, tumigil na rin si Marco sa pagsasalita. Marahil ay napansin nitong wala talagang balak makipagkuwentuhan si Eunice.Maya-maya, nagpaalam na si Eunice.“Pasensya na. Mauuna na ako.”“Ha? Saan ka pupunta?”“Uuwi na.”“Pwede bang makuha ang con
Mabilis na naglakad palayo si Eunice. Namumuo na ang mga luha sa gilid ng mga mata niya, halos handa nang tumulo anumang sandali.“Eunice!” sigaw ni Mara habang hinahabol siya.Dumiretso si Eunice sa restroom at pumasok sa isa sa mga cubicle. Doon na tuluyang bumigay ang emosyon niya at umiyak. Napabuntong-hininga si Mara at tumayo sa labas ng cubicle.“Eunice, buksan mo ang pinto. Halika, harapin natin 'to nang magkasama. Kung kailangan, pumunta tayo sa HR at magsampa ng reklamo.”Walang sagot. Ang tanging naririnig ni Mara ay ang pigil na hikbi ni Eunice. Doon umiyak si Eunice dahil ayaw niyang umuwi na dala ang mga luha niya. Ayaw niyang makita ni Hestia na malungkot siya at umiiyak.“Eunice...”“Mara, bumalik ka na sa opisina. Uuwi na ako. Nakapag-book na ako ng taxi,” sagot ni Eunice.“Ayaw mo na ba akong makita? Galit ka rin ba sa akin?” tanong ni Mara.Umiling si Eunice.“Hindi. Hindi ako galit sa'yo. Gusto ko lang talagang mapag-isa muna.”“Tatawagan ko si Brian para ihatid ka
Hindi sigurado si Vincent kung paniniwalaan niya iyon dahil hindi naman siya sinabihan ng boss niya na didiretso ito sa bahay nila.“Oo, kanina pa siya dito. Kalahating oras na,” ani Eunice.Hindi na siya pinansin ni Vincent at nagmadaling tumungo sa sala kung saan niya nakita si Hector na prenteng
“Nakauwi na ba si Vincent?” tanong ni Hector kay Eunice nang hindi pa rin inaalis ang titig niya.“H-hindi pa, sir,” kinakabahan niyang sagot.Hindi alam ni Eunice ang kanyang irereact. Kung iiwas siya ng tingin ay baka isipin nitong wala siyang respeto. Pero kung makikipagtitigan naman siya rito a
“Trabaho na naman? Wala ka na bang ibang bukam-bibig kundi yan na lang?!” Tila pikon na pikon nang bulalas ni Vincent sa kanyang asawang si Eunice.Galit na kinalabog niya ang mesa dahilan para sabay-sabay na manginig ang mga plato, kutsara, at basong naroon. Tuwing umaga na lang kasi niyang nariri
“How about that?” nanunuyang tanong ni Hector, tila siguradong sigurado na hindi iyon tatanggihan ni Vincent.How could he?For years, Vincent had worked as hard as possible, trying to get close to him and get his attention. Ginagawa nito ang lahat para lang matuwa ito sa kanya, ngunit hanggang nga
![Just One Night [Tagalog]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)






