LOGINEnzo’s Pov When she chooses her dream over me, I under about it. I always do because I want her to think that I supported every decision she made. Ayoko siyang ikulong sa akin dahil Hindi Ganoon ang pagmamahak pero kampante ako dahil akin siya. Na mahal niya ako kahit hundi niya sabihin. Ayos lang sa akin iyon, everything will go on once that woman finally fulfill her dreams then my dreams will be fulfilled too because she will be back here. My woman. I busied myself in the morning, sigurado akong tulog pa iyon at ayoko naman na disturbuhin siya dahil iyon pa naman ang sinabi niya sa akin. Na ayaw niyang nangungulit at Masyadong clingy. I pouted, I didn’t know I could be so attached to someone like this. Why would she say those things to me brutally? Well, iyon nga ang nagustuhan ko sa kanya—Masyado siyang honest sa bawat sinasabi niya. Hindi
Elena's Pov I glanced at the sea where it waves calmly. Walang buwan pero nakikita namin ang karagatan kahit na madilim dahil sa ilaw na nagmumula sa buhay. "Paano kung hindi gumana?" mahina kong tanong. May kung ano sa akin ang Hindi ko maintindihan, na pagkatapos nang lahat nang ito ay magiging maayos din lahat. At hindi ako papayag na hindi ko matupad ang gusto ko. He turned his gaze towards me. "Elena, it won't worked if we won't try it." Huminga ako nang malalim, hindi ko alam pero may kung ano sa akin ang gustong pagbigyan siya pero parang ayoko. Tama ba talaga itong gagawin ko? "Marami akong ayaw kapag nasa Canada ako, at lalong ayokong nagpapadala ka nang financial sa akin." May pagbabanta sa tono nang aking boses, at tumango naman siya pero alam kong labas iyon sa ilong niya. Kilala ko siya. Sinamaan ko siya nang tingin, pero tumawa lang
Elena’s PovI tried to figure out how to breathe until I could, but hindi ko kayang huminga nang ilang minuto sa ilalim ng dagat. I always end up catching my breath. Kainis naman.Habang si Enzo ay pinagmamasdan lang ako habang nahihirapan siya. Ang sarap naman talaga ng ginagawa niya—halatang tuwang-tuwa siya na nahihirapan ako. Talaga naman. But didn’t give up easily. I will show him who I am.Tumayo siya, nasa likod ang kanyang mga kamay, tapos naglakad palapit sa akin. “Hay naku, Elena. Pinapahirapan mo lang ang sarili mo.” Hindi ako kumibo; patuloy lang sa paghahanap ng puwede kong itali sa mga nakolekta kong kahoy. Kahit anong gawin ko, alam kong wala pa rin itong patutunguhan, pero kailangan ko pa ring patunayan sa kanya na hindi ako basta-basta na lang sumusuko.Ngunit sumapit na lang ang gabi; wala pa rin akong nagawa. Walang nangyayari. Everything was useless.
Elena's PovKanina pa ako naglalakad-lakad kung saan-saan para maghanap ng puwedeng kong gawing bangka upang makaalis na sa isla na ito. Bakit ba kasi hindi pa ako tumakas? Alam ko naman na may ganitong balak si Enzo, pero kumagat pa rin ako! Papalubog na ang araw, pero wala pa ring nangyayari. Si Enzo naman ay hindi man lang ako binalikan upang hatakin patungo sa kanyang bahay. Talagang pinabayaan na ako dito. Kainis! Kahit kailan talaga ay wala siyang kuwenta! Napapadyak na lang ako sa inis at padabog na nagmartsa patungo sa kanyang bahay. Ayokong lamukin at makakakita ng kakaibang creatures. Huminga ako nang malalim; pinili ko na lamang na kalimutan ang pride ko. Bukas ay maghahanap ulit ako. Paulit-ulit hanggang sa makatakas ako dito. Pagpasok ko, wala si Enzo doon. Ngunit mukhang nasa kusina siya dahil amoy na amoy ko na rito at niluluto niyang isda na may sabaw. Napapikit ako sa
Enzo’s Pov “And it’s your way of doing it because you don’t want me na mapahamak.” Habang ako naman ay gagawin ko ang lahat upang magkaroon kami nang happy ending without hurting him because I can’t do that to her. At sigurado naman ako na kahit kaunti ay may natitira rin talaga siyang pagmamahal para sa akin. Imposibleng wala. Nang makatulog siya, hindi ko na siya nilingon at pinaharurot na lang ang sasakyan hanggang sa makarating kami sa isla na pagmamay-ari ni Mama sa Bohol.Regalo niya ito sa akin, kaya gagamitin ko na lang ngayon kasi kailangan. Sana lang ay nagawa na ni Liam ang pinagawa ko sa kanya dahil sigurado akong mawiwindang si Elena sa sasabihin ko sa kanya. Nang magising siya sa pagkatulog, mabilis akong umalis sa loob at nagpanggap na pinagmamasdan ko ang kapaligiran. Gabi na at kailangan naming mag-stay sa may hotel dito dahil bukas pa kami makakarating sa isla. Of course, she wouldn’t know about m
Elena's Pov "This is the final boarding call for passenger Elena Castillo Navarro on Flight AC217 to Vancouver, Canada. Please proceed to Gate 14 immediately." Anunsiyo ng cabin crew, ngunit ang aking mga mata ay nakatitig pa rin kay Enzo, na ngayon ay hindi ko rin sigurado kung anong gagawin ko. "Ano'ng gagawin mo sa Canada?" His voice was laced with danger, I gulped so hard. Bakit ba… palagi na lang akong nahuhuli ng lalaking ito? "Who told you that I'll flee away? Is it Stacey or Cassandra? O baka naman si Liam?" Sunod-Sunod ang tanong, pero lalong nandilim ang paningin niya nang marinig ang pangalan ni Liam. Now, I'm the one who's doomed. The side of his muscles moved, and I stepped backward. Tangina, Elena. Umalis ka na dahil siguradong wala ka nang babalikan kapag nangyari iyan! Kailangan mo nang pumunta sa Canada! Ito na lang ang huling tsansa mo. "Kailangan ko nang umalis." Mahigpit ko
Elena’s Pov Mag-isa na lamang ako sa aking kwarto. Kaya malayang naglalakbay sa kung saan-saan ang aking utak. Mr. Monteverde texted me that the dinner will be on Monday because tomorrow is Saturday. Hindi ko na siya ni-reply-an. Biglang bumalik sa akin ang sinabi ng dalawang kaibigan. Ba
Elena’s Pov Pagdating ko sa condo ay agad na bumungad sa akin ang mukha ng dalawa kong kaibigan. Sa unang pagkakataon simula nang lumipat ako ay ngayon ko lang sila natagpuang gising dahil weekend bukas at hindi naman busy ang kumpanya. Nagtaas si Stacey ng soju. Mukhang umiinom pala sila, k
Elena’s Pov “Huwag kang masyadong lumapit diyan kay Stella,” bulong ng isa naming katrabaho. Kumunot ang aking noo. Naghahanda ako para sa aking kliyente mamayang alas tres nang tumabi siya sa akin. May pinuntahan kasi si Stella, kaya malaya silang malapitan ako. Napapansin kong madalas ay t
Elena’s Pov Nakatutok pa rin ang aking mga mata sa aking laptop. Halos mamanhid na ang aking kamay sa kakatipa sa keyboard at halos manlabo na ang aking mga mata. “You can take a rest,” narinig kong sinabi ni Mr. Monteverde na nasa tabi ko. Nilingon ko siya. Parehas lang naman kaming kanina







