LOGINElena's Pov
"What?""Yes, Miss Elena. You are one of the capable to fix the financial issue that's why the CEO wanted to see you." My heart thudded into my ears.Hindi ako makapaniwala na sasabihin niya sa akin iyon dahil gusto ko lang naman na magtrabaho nang maayos. Hindi para mapansin ng kanilang big boss.Ano na ang gagawin ko ngayon?Siyempre, I took the chance. Malay ko ba at makakadagdag na ito ng pera ko at makapagpatayo na ako ng negosElena’s pov“When you left me at the hotel and tossed some money at me, I couldn’t forget you.” Bulong niya sa may bandang likod ng aking tenga, kaya ramdam ko ang mainit niyang hininga na naghatid ng kakaibang kiliti sa aking katawan.Nanonood kami ng movie, pero iba naman ang gusto niyang makita. Ang long-legged kong legs. Kanina pa niya iyan hinihimas, tapos nararamdaman kong tumutusok na naman ang kanyang sandata sa likuran ko.“Why?” I replied to his statement earlier. Simula noong nagkasama kami ay palagi na lang nakatayo iyang kanya, kaya ramdam ko ang kahabaan at taba nito. Maging sa pagtulog namin ay gising pa rin ang kanyang pagkalalaki.I look up to him. “You’re always hard,” I pointed out. He kissed my lips, “only hard for you.”Napairap ako at bumaling na sa pinanood naming movie.Akala ko ay hindi na niya sasagutin iyong tanong ko dahil hindi naman siya agad nagsalita. “M
Elena's Pov We went to a high-end restaurant and guess what? He fvcking reserved it for us. Nakipag-away pa ako sa kanya dahil sa kung bakit niya ginawa iyon, pero sa huli ay wala rin akong nagawa kundi sumunod sa kanya dahil iyon naman dapat ang gagawin ko. Ang sumunod sa kanya. He snaked his arms around my waist, possessively—like he owned half of me while we were walking inside the restaurant. Masyadong mataas, malawak, at magarbo ang silid. Sabagay, sa labas pa lang, halata mo nang hindi basta-basta ang restaurant na ito. Hindi ko maiwasang mamangha sa loob, mula sa mga upuan patungo sa ceiling—lahat ng iyon ay gawa sa ginto. He pulled a chair for me and made me sit there, after that he went to his own chair and sat like he owned this place. Talaga bang ganito na siya? Masyadong sweet, masyadong pabida. Kainis. Pinigilan ko ang aking sarili na awayin siya dahil ngayon la
Elena's Pov"What?" "Yes, Miss Elena. You are one of the capable to fix the financial issue that's why the CEO wanted to see you." My heart thudded into my ears. Hindi ako makapaniwala na sasabihin niya sa akin iyon dahil gusto ko lang naman na magtrabaho nang maayos. Hindi para mapansin ng kanilang big boss. Ano na ang gagawin ko ngayon? Siyempre, I took the chance. Malay ko ba at makakadagdag na ito ng pera ko at makapagpatayo na ako ng negosyo and I will live my life here in Canada. And for, Enzo...he can visit me here often. May private plane naman siya, pero sa ngayon ay hindi muna lalo pa at wala pa naman akong napapatunayan. At gusto kong ipakita sa lahat na kaya ko. Kaya ko kahit sarili ko lang. While walking through the office of their big boss, my palms were sweating yet I tried to act normal despite any of the circumstances. Pinilit kong magmukhang kalmado kahit halos lumuwa na sa dibdib ko an
Good afternoon. Magandang araw. Maayong buntag sa tanan. Thank you for supporting this book silently. I hope you’ll going to stay with Elena’s journey till the end. Hindi ko sigurado kung malapit na itong matapos. Pero this will be a fourth series. Stacey, Cassandra, and Miss Amanda Asuncion. Pinakahuli kasi masa—Secret. Well, I hope katulad Nina Elena at Enzo. Suportahan niyo rin ang susunod sa series. Thank you so much po!
Enzo’s Pov When she chooses her dream over me, I understand. I always do because I want her to think that I supported every decision she made. Ayoko siyang ikulong sa akin dahil hindi ganoon ang pagmamahal, pero kampante ako dahil akin siya. Na mahal niya ako kahit hindi niya sabihin. Ayos lang sa akin iyon: everything will go on once that woman finally fulfills her dreams; then my dreams will be fulfilled too, because she will be back here. My woman. I busied myself in the morning, sigurado akong tulog pa iyon at ayoko naman na disturbuhin siya dahil iyon pa naman ang sinabi niya sa akin. Na ayaw niyang nangungulit at masyadong clingy. I pouted. I didn’t know I could be so attached to someone like this. Why would she say those things to me brutally? Well, iyon nga ang nagustuhan ko sa kanya—masyado siyang honest sa bawat sinasabi niya. Hindi ko tuloy mapigilang mapangiti habang inaalala ang mga araw na nagbabangayan kaming dalawa at hindi niya gustong manalo ako dahil
Elena's Pov I glanced at the sea where it waves calmly. Walang buwan, pero nakikita namin ang karagatan kahit na madilim dahil sa ilaw na nagmumula sa buhay. "Paano kung hindi gumana?" mahina kong tanong. May kung ano sa akin na hindi ko maintindihan na pagkatapos ng lahat ng ito ay magiging maayos din lahat. At hindi ako papayag na hindi ko matupad ang gusto ko. He turned his gaze towards me. "Elena, it won't work if we don't try it." Huminga ako nang malalim, hindi ko alam pero may kung ano sa akin ang gustong pagbigyan siya, pero parang ayoko. Tama ba talaga itong gagawin ko? "Marami akong ayaw kapag nasa Canada ako, at lalong ayokong nagpapadala ka ng financial sa akin." May pagbabanta sa tono nang aking boses, at tumango naman siya pero alam kong labas iyon sa ilong niya. Kilala ko siya. Sinamaan ko siya nang tingin, Tumawa siya. "I'm telling you, Enzo, ayoko nang makulit na lalaki." "I'm not," he replied. Tinaasan ko siya ng kilay, at nakikita ko naman na sinsero
Enzo’s Pov “I didn’t know that the CEO, who always wants to do everything, was starting to trust someone—a new secretary.” My girl friend, Amara Asuncion pointed out while we were dining outside. Galing ako sa reunion ng pamilyang Monteverde at dahil hindi na naman naging maganda ang pagsasamah
Elena’s Pov Simula ngayon ay si Mr. Monteverde na lamang ang kaharap ko sa buong araw at mukhang kahit hanggang gabi ay siya pa rin. “Kailangan natin itong makuha ngayon.” Hindi ko akalain na nasa harapan ko na agad siya at inilahad sa akin ang sandamakmak na papeles. May bago kasi silang p
Elena’s Pov Lunes na naman, kaya balik na ulit sa trabaho. I hate Monday, while I love Friday. But yeah, life must go on, because that's how it does, after all. Kakasimula pa lang ng Lunes, pero gusto ko na agad umuwi sa condominium sa sobrang daming kailangang gawin. Kahit iyong mga kasam
Elena's Pov Weekend ngayon at dahil nandito ang dalawang babae sa aking condominium, nagbuhay-prinsesa ako. Pagkagising ko ay handa na ang aking umagahan at malinis na rin ang buong paligid. Usually kasi ay sa hapon ako naglilinis tuwing weekend, kaya ngayong natapos na ay hindi ko na alam an







