LOGINElena's Pov
We went to a high-end restaurant and guess what?He fvcking reserved it for us.Nakipag-away pa ako sa kanya dahil sa kung bakit niya ginawa iyon, pero sa huli ay wala rin akong nagawa kundi sumunod sa kanya dahil iyon naman dapat ang gagawin ko.Ang sumunod sa kanya.He snaked his arms around my waist, possessively—like he owned half of me while we were walking inside the restaurant.Masyadong mataas, malawak, at magarboElena’s pov“When you left me at the hotel and tossed some money at me, I couldn’t forget you.” Bulong niya sa may bandang likod ng aking tenga, kaya ramdam ko ang mainit niyang hininga na naghatid ng kakaibang kiliti sa aking katawan.Nanonood kami ng movie, pero iba naman ang gusto niyang makita. Ang long-legged kong legs. Kanina pa niya iyan hinihimas, tapos nararamdaman kong tumutusok na naman ang kanyang sandata sa likuran ko.“Why?” I replied to his statement earlier. Simula noong nagkasama kami ay palagi na lang nakatayo iyang kanya, kaya ramdam ko ang kahabaan at taba nito. Maging sa pagtulog namin ay gising pa rin ang kanyang pagkalalaki.I look up to him. “You’re always hard,” I pointed out. He kissed my lips, “only hard for you.”Napairap ako at bumaling na sa pinanood naming movie.Akala ko ay hindi na niya sasagutin iyong tanong ko dahil hindi naman siya agad nagsalita. “M
Elena's Pov We went to a high-end restaurant and guess what? He fvcking reserved it for us. Nakipag-away pa ako sa kanya dahil sa kung bakit niya ginawa iyon, pero sa huli ay wala rin akong nagawa kundi sumunod sa kanya dahil iyon naman dapat ang gagawin ko. Ang sumunod sa kanya. He snaked his arms around my waist, possessively—like he owned half of me while we were walking inside the restaurant. Masyadong mataas, malawak, at magarbo ang silid. Sabagay, sa labas pa lang, halata mo nang hindi basta-basta ang restaurant na ito. Hindi ko maiwasang mamangha sa loob, mula sa mga upuan patungo sa ceiling—lahat ng iyon ay gawa sa ginto. He pulled a chair for me and made me sit there, after that he went to his own chair and sat like he owned this place. Talaga bang ganito na siya? Masyadong sweet, masyadong pabida. Kainis. Pinigilan ko ang aking sarili na awayin siya dahil ngayon la
Elena's Pov"What?" "Yes, Miss Elena. You are one of the capable to fix the financial issue that's why the CEO wanted to see you." My heart thudded into my ears. Hindi ako makapaniwala na sasabihin niya sa akin iyon dahil gusto ko lang naman na magtrabaho nang maayos. Hindi para mapansin ng kanilang big boss. Ano na ang gagawin ko ngayon? Siyempre, I took the chance. Malay ko ba at makakadagdag na ito ng pera ko at makapagpatayo na ako ng negosyo and I will live my life here in Canada. And for, Enzo...he can visit me here often. May private plane naman siya, pero sa ngayon ay hindi muna lalo pa at wala pa naman akong napapatunayan. At gusto kong ipakita sa lahat na kaya ko. Kaya ko kahit sarili ko lang. While walking through the office of their big boss, my palms were sweating yet I tried to act normal despite any of the circumstances. Pinilit kong magmukhang kalmado kahit halos lumuwa na sa dibdib ko an
Good afternoon. Magandang araw. Maayong buntag sa tanan. Thank you for supporting this book silently. I hope you’ll going to stay with Elena’s journey till the end. Hindi ko sigurado kung malapit na itong matapos. Pero this will be a fourth series. Stacey, Cassandra, and Miss Amanda Asuncion. Pinakahuli kasi masa—Secret. Well, I hope katulad Nina Elena at Enzo. Suportahan niyo rin ang susunod sa series. Thank you so much po!
Enzo’s Pov When she chooses her dream over me, I understand. I always do because I want her to think that I supported every decision she made. Ayoko siyang ikulong sa akin dahil hindi ganoon ang pagmamahal, pero kampante ako dahil akin siya. Na mahal niya ako kahit hindi niya sabihin. Ayos lang sa akin iyon: everything will go on once that woman finally fulfills her dreams; then my dreams will be fulfilled too, because she will be back here. My woman. I busied myself in the morning, sigurado akong tulog pa iyon at ayoko naman na disturbuhin siya dahil iyon pa naman ang sinabi niya sa akin. Na ayaw niyang nangungulit at masyadong clingy. I pouted. I didn’t know I could be so attached to someone like this. Why would she say those things to me brutally? Well, iyon nga ang nagustuhan ko sa kanya—masyado siyang honest sa bawat sinasabi niya. Hindi ko tuloy mapigilang mapangiti habang inaalala ang mga araw na nagbabangayan kaming dalawa at hindi niya gustong manalo ako dahil
Elena's Pov I glanced at the sea where it waves calmly. Walang buwan, pero nakikita namin ang karagatan kahit na madilim dahil sa ilaw na nagmumula sa buhay. "Paano kung hindi gumana?" mahina kong tanong. May kung ano sa akin na hindi ko maintindihan na pagkatapos ng lahat ng ito ay magiging maayos din lahat. At hindi ako papayag na hindi ko matupad ang gusto ko. He turned his gaze towards me. "Elena, it won't work if we don't try it." Huminga ako nang malalim, hindi ko alam pero may kung ano sa akin ang gustong pagbigyan siya, pero parang ayoko. Tama ba talaga itong gagawin ko? "Marami akong ayaw kapag nasa Canada ako, at lalong ayokong nagpapadala ka ng financial sa akin." May pagbabanta sa tono nang aking boses, at tumango naman siya pero alam kong labas iyon sa ilong niya. Kilala ko siya. Sinamaan ko siya nang tingin, Tumawa siya. "I'm telling you, Enzo, ayoko nang makulit na lalaki." "I'm not," he replied. Tinaasan ko siya ng kilay, at nakikita ko naman na sinsero
Elena’s Pov Mag-isa na lamang ako sa aking kwarto. Kaya malayang naglalakbay sa kung saan-saan ang aking utak. Mr. Monteverde texted me that the dinner will be on Monday because tomorrow is Saturday. Hindi ko na siya ni-reply-an. Biglang bumalik sa akin ang sinabi ng dalawang kaibigan. Ba
Elena’s Pov Pagdating ko sa condo ay agad na bumungad sa akin ang mukha ng dalawa kong kaibigan. Sa unang pagkakataon simula nang lumipat ako ay ngayon ko lang sila natagpuang gising dahil weekend bukas at hindi naman busy ang kumpanya. Nagtaas si Stacey ng soju. Mukhang umiinom pala sila, k
Elena’s Pov “Huwag kang masyadong lumapit diyan kay Stella,” bulong ng isa naming katrabaho. Kumunot ang aking noo. Naghahanda ako para sa aking kliyente mamayang alas tres nang tumabi siya sa akin. May pinuntahan kasi si Stella, kaya malaya silang malapitan ako. Napapansin kong madalas ay t
Elena’s Pov Nakatutok pa rin ang aking mga mata sa aking laptop. Halos mamanhid na ang aking kamay sa kakatipa sa keyboard at halos manlabo na ang aking mga mata. “You can take a rest,” narinig kong sinabi ni Mr. Monteverde na nasa tabi ko. Nilingon ko siya. Parehas lang naman kaming kanina







