MasukApat na taon nang kasal sina Althea at Xavier, at sa mata ng ibang tao ay isa silang perpektong mag-asawa. Magkaibigan na ang pamilya Zobel at pamilya Ayala mula pa noon kaya bago pa man siya ipinanganak ay napagkasunduan na ng kanilang mga magulang na balang araw ay mapapangasawa niya si Xavier.
Noong bata pa si Althea at nagsisimula pa lamang niyang maunawaan ang mundo ay alam na niyang si Xavier ang magiging asawa niya. Lumaki siyang taglay ang paniniwalang iyon, kaya nang bumalik siya mula sa ibang bansa apat na taon na ang nakalipas ay hindi na siya nagulat nang lumuhod si Xavier sa airport at mag-propose sa kanya gamit ang isang mamahaling diamond ring. Noong araw na iyon ay buong puso siyang naniwalang mahal na mahal siya ni Xavier. Ngayon ay hindi na niya alam kung kailan nagsimulang mabasag ang paniniwalang iyon. Marahil ay matagal na. Marahil ay matagal na niyang hindi napapansin ang mga bagay na unti-unting nagbabago sa pagitan nila. Sa buong apat na taon nilang pagsasama ay ni minsan ay hindi siya ginalaw ni Xavier bilang asawa. Sa halip na tanungin ito tungkol sa dahilan ay pinili ni Althea na humanap ng sariling paliwanag. Inisip niyang baka may problema sa katawan si Xavier, kaya hindi niya kailanman pinilit ang asawa niya tungkol sa bagay na iyon. Hindi niya kailanman naisip na may ibang babae pala sa likod ng lahat. At sa wakas, matapos ang apat na taon ay nakuha na rin niya ang sagot sa tanong na matagal niyang kinikimkim. Nang gabing iyon ay nagmaneho si Althea pabalik sa Westbridge. Hindi niya alam kung gaano katagal siyang nagmaneho o kung ilang beses siyang napaluha habang nasa daan. Ang tanging alam niya ay gusto niyang makalayo sa Eastbridge at sa lahat ng nakita niya roon. Paulit-ulit na bumabalik sa isip niya ang tagpong nasaksihan niya sa restaurant. Ang masayang mukha ni Yana habang hinihiling na makasama ang daddy nito sa mga susunod na birthday, pati na rin ang paraan ng pagtingin ni Xavier sa bata, ay hindi niya maalis sa isipan. Kahit anong gawin niya ay hindi niya magawang kumbinsihin ang sarili na may ibang paliwanag pa sa lahat ng iyon. Ngunit bago pa man siya makarating sa Westbridge ay naaksidente siya sa highway. Nang magkamalay siya ay nakahiga na siya sa isang hospital bed. “Xavier, naaksidente si Althea sa highway sa pagitan ng Westbridge at Eastbridge. Sa tingin mo ba ay nalaman na niya?” Akmang bubuksan na sana niya ang mga mata niya, ngunit bago niya pa iyon magawa ay narinig ni Althea ang boses ni Nathaniel. Agad siyang nanatiling nakapikit. Hindi muna. Ayaw muna niyang makita si Xavier. Gusto niyang marinig kung ano ang pag-uusapan nila, lalo na’t baka sa pagkakataong ito ay tuluyan na niyang marinig ang katotohanang matagal nang itinatago sa kanya. “Nalaman ang ano?” malamig na tanong ni Xavier. “Na may anak kayo ni Amanda!” nanginginig na sagot ni Nathaniel. Tumigil sandali ang paghinga ni Althea. Alam na pala ni Nathaniel. Alam na pala nito ang tungkol kina Xavier at Amanda. “Kalokohan. Anak ni Liam si Yana,” mabilis na itinanggi ni Xavier. Ngunit sa boses pa lamang ni Nathaniel ay halata na ang pagdududa nito. “Sige, sige. Sabihin na nating anak nga siya ni Liam. Pero huwag mo naman akong lokohin. Matagal nang hindi pang-magkapatid lang ang relasyon ninyo ni Amanda. Kung hindi dahil sa kanya ay hindi mo siguro kakayaning apat na taon kayong kasal ni Althea nang hindi mo man lang siya ginalaw.” Biglang natahimik ang buong silid. Nanatiling nakapikit si Althea habang unti-unting naninigas ang katawan niya. Hindi niya alam kung alin sa mga narinig niya ang mas mahirap tanggapin. Ang pagkakaroon ni Xavier ng ibang babae, o ang katotohanang may ibang taong matagal nang nakakaalam ng lahat ng ito habang siya ay walang kaalam-alam. Nakahiga si Althea habang pigil ang kanyang hininga, ngunit lalo siyang naging alerto sa bawat salitang naririnig niya. Ayaw niyang makaligtaan kahit isang salita mula sa pag-uusap ng dalawa. “Hindi,” mahinang sagot ni Xavier. “Hindi ko ginalaw si Althea hindi lang dahil kay Amanda.” Napahigpit ang pagkakahawak ni Althea sa kumot. Bahagya siyang napalunok habang naghihintay sa susunod na sasabihin ni Xavier. Kung ganoon, ano pa? Kung hindi dahil kay Amanda, bakit? Kasabay ng mabilis na pagtibok ng puso ni Althea ay narinig niya ang sumunod na sinabi ni Xavier. “Marumi rin syang babae.” Parang biglang nawala ang lahat ng tunog sa paligid ni Althea. Nanigas ang katawan niya habang pilit na pinoproseso ang narinig. “Ano?” Halos hindi makapaniwala si Nathaniel sa sinabi ni Xavier. Ngunit bago pa man maitanong ni Nathaniel kung ano ang ibig sabihin ni Xavier ay tumunog ang cellphone nito. May tumatawag sa kanya, kaya napalingon siya sa screen at ilang sandali ring nakinig bago tuluyang tumayo at lumabas ng silid. Muling bumalik ang katahimikan. Sa pagkakataong iyon ay dahan-dahang iminulat ni Althea ang mga mata niya. Wala nang kahit anong emosyon sa mukha niya, na para bang tuluyan nang nawala ang anumang reaksyon sa lahat ng narinig niya. Ilang saglit siyang nanatiling nakatitig sa kisame bago niya marahang inabot ang cellphone na nasa tabi ng kama. Binuksan niya ang screen at matagal na pinagmasdan ang contact na nais niyang tawagan. Sa huli ay pinili niyang huwag tumawag. Sa halip ay nag-type siya ng isang maikling mensahe at ipinadala iyon. Makalipas lamang ang limang minuto ay tumunog ang cellphone niya. Si Freya ang tumatawag. "Sinabi sa akin ni Lawyer Mateo na pinapagawa mo sa kanya ang divorce agreement. Nalaman na ba sa wakas ng asawa mo tungkol doon sa pagpunta mo sa ibang bansa para humanap ng romantic fling?" Natigilan si Althea. Kung hindi pa nabanggit ni Freya ay muntik na niyang makalimutan ang palusot na ginamit niya apat na taon na ang nakalipas nang pumunta siya sa ibang bansa. Noon ay sinabi niyang gusto niyang humanap ng romantic fling, kaya kahit ilang taon na ang lumipas ay hindi na niya inasahang may pagkakataong muling mababanggit ang bagay na iyon. “Wala itong kinalaman sa akin. May iba nang asawa at anak si Xavier.” Hindi pa man nakakapagmura si Freya sa kabilang linya ay biglang bumukas ang p***o ng hospital room. Agad na ibinaba ni Althea ang tawag at napatingin sa taong pumasok. “Sa wakas, nagising ka na!” Si Xavier.Napalingon si Althea. Paparating si Xavier. Mahahaba ang mga hakbang nito at mukhang kampante pa rin gaya ng dati, na para bang wala itong ideya kung ano ang nangyayari sa harapan niya. “Kuya.” Agad na nagbago ang ekspresyon ni Amanda nang makita siya. Hindi man lang ito nagdalawang-isip na lumapit at hinawakan ang braso ni Xavier sa harap ng lahat. “Ano ba ang pinag-uusapan ninyo?” Tumingin si Xavier kay Lucille bago bahagyang kumunot ang noo. “Sinabi ni Director Zobel na ilipat ko raw ang lahat ng gamit niya sa bago niyang desk at ayusin iyon para sa kanya.” May bahid ng pagtatampo sa boses ni Lucille habang nakatingin kay Xavier. Para bang hinihintay nitong sa halip na siya ay si Althea ang pagalitan nito. “Kung ganon, dapat—” Bago pa matapos ni Xavier ang sasabihin ay agad na sumingit si Amanda. “May mga dokumento akong kailangang iproseso at kailangan ko ng tulong ni Secretary Lucille. Kakapasok ko pa lang bilang director at ang dami ko nang kailangang asikasuhin.” Hab
Pagdating ni Althea sa opisina kinabukasan ay agad niyang napansin na may ibang tao nang nakaupo sa loob ng kanyang dating opisina.Si Amanda.“Director Zobel, naipon ko na ang lahat ng gamit mo. Nandito na ang mga iyon.” Itinuro ni Lucille ang isang karton na basta na lamang inilagay sa sahig. “Simula ngayon ay Business Development Specialist ka na. At alam mo naman na hindi binibigyan ng sariling opisina ang mga specialist.”Malamig at puno ng pang-iinis ang tono ni Lucille.Totoo nga. Naroon ang mga gamit niya. Pati ang ilang personal na bagay na matagal niyang inilagay sa opisina ay basta na lamang isiniksik sa isang karton na para bang wala namang halaga ang mga iyon.Si Lucille ang secretary ni Xavier. Noong bagong pasok pa lamang ito sa kumpanya ay ilang beses nitong sinubukang akitin si Xavier. Ngunit hindi man lang ito natinag.Noon ay lihim pa ngang ipinagmamalaki iyon ni Althea. Akala niya ay pinipigilan ni Xavier ang sarili dahil gusto nitong manatiling tapat sa kanya.Nga
“Althea, tingnan mo. Nagsalita na si Dad. Huwag ka na sanang magalit sa akin.” Lumapit si Xavier sa kanya. Ngunit agad na umatras si Althea upang hindi siya makalapit. “Sinampal mo ako gamit ang isang kamay, tapos tinanggal mo naman ang posisyon ko gamit ang isa. Ngayon, bawal pa ba akong magalit?” Pagkasabi niyon ay tumalikod siya at tuluyang naglakad palabas. “Althea! Althea, sandali!” Hinabol siya ni Xavier hanggang sa labas ng villa. Alam na alam ni Althea kung bakit ito patuloy na sumusunod. Nagpapakitang gilas lang ito sa kanyang ama. Alam ni Xavier na sumobra na siya ngayon. Hindi lang niya ito nasampal dahil sa bugso ng galit. Tinanggal pa niya ang posisyon nito sa kumpanya. Ngunit kailangan ni Amanda ng trabaho sa Westbridge. At dahil gusto nito mismo ang posisyon ni Althea ay handa si Xavier na ibigay iyon kahit si Althea ang kailangang isakripisyo. Sa isip niya ay pansamantala lang naman iyon. Maaari naman niyang bigyan ng ibang posisyon si Althea kapag naging maayo
Sa mismong oras na iyon ay tumawag ang kanyang ama. Pagkatapos ng nangyari sa kanila ni Xavier ay bigla siyang nakaramdam ng hindi magandang kutob.“Hello? Dad…”“Papunta ka ba ngayon sa Green Spirit?”Malamig at halatang hindi masaya ang boses ni Alfredo sa kabilang linya.Napakunot ang noo ni Althea. “Dad, nilagyan mo ba ako ng tracker?”“Ilang beses ko bang sinabi sa iyo na tigilan mo na ang pakikisalamuha kay Freya?”Hindi kailanman nagustuhan ni Alfredo si Freya. Nagkaroon ng magulong nakaraan ang babae bago nito inayos ang buhay niya. Kahit ilang taon na ang lumipas ay hindi pa rin iyon nakalimutan ni Alfredo.Kaya kahit wala nang kinalaman sa kanya ang mga dating ginawa ni Freya ay hindi pa rin komportable si Alfredo na nakikita itong patuloy na nakikipagkaibigan sa anak niya.“Pumunta ka sa Lakeside Villa. Ngayon din.”Pagkasabi niyon ay agad na pinutol ni Alfredo ang tawag.Wala nang nagawa si Althea kundi tawagan si Freya upang sabihin dito na sa ibang araw na lamang siya pu
“Althea, I’m sor—” Hindi na niya natapos ang sasabihin. Umangat ang kamay ni Althea at gumanti. Pak! Mas malakas at mas malinaw ang tunog ng sampal na ibinalik niya kay Xavier. Napako si Xavier sa kinatatayuan niya. Pati si Amanda ay natigilan. Nakatitig lamang ito kay Althea nang ilang saglit, na para bang hindi makapaniwalang nagawa nitong gantihan ang kuya niya. “Sister-in-law, anong ginagawa mo?! Paano mo nagawang sampalin ang kuya ko?!” “Hindi ba siya ang unang nanampal sa akin?” Malamig ang tingin ni Althea kay Amanda. Wala na siyang nakitang dahilan para magpigil pa. “At ginawa niya iyon para sa isang puta na katulad mo.” Biglang nagbago ang ekspresyon ni Amanda. Namutla ang mukha nito habang mas lalong humigpit ang pagkakayakap nito kay Yana. “Althea!” Galit na sigaw ni Xavier ang muling umalingawngaw sa buong silid. Dahil nasampal siya sa harap ng ibang tao ay tuluyan nang nawala kay Xavier ang kaunting guilt na nararamdaman niya. Napalitan iyon
Pagkarinig ni Freya sa sinabi ni Althea ay napairap siya nang todo.“Sa tingin ko ay talagang naapektuhan ang utak mo sa aksidente.”Hindi alam ni Althea kung matatawa ba siya o maiinis sa sinabi ni Freya. Ngunit hindi siya nagbibiro. Talagang determinado siyang gawin ang lahat para matulungan si Xavier na mapalago ang bago nitong kumpanya at matagumpay na makapasok sa stock market.At kapag dumating na ang araw ng listing ay saka niya gagamitin ang divorce agreement na iyon.Sa araw na iyon ay hindi na niya hahayaang basta makawala sina Xavier at Amanda. Hihilahin niya sa putikan ang dalawang taong nagtaksil sa kanya at sisiguraduhin niyang babayaran nila ang lahat ng ginawa nila sa kanya.Nagpatuloy ang pag-uusap nila ni Freya hanggang gabi. Habang lumalalim ang gabi ay unti-unting nagtipon ang maiitim na ulap sa labas ng bintana.Ayon sa weather forecast ay malakas ang ulan na darating sa gabing iyon, kaya hinikayat ni Althea si Freya na umalis na bago tuluyang bumuhos ang ulan.Hi







