LOGINHindi totoong walang babala ang kalikasan. Dalawang araw pa lang bago ang nakatakdang pag-landfall ng Super Typhoon na may international name na Helios, naglabas na ng sunud-sunod na severe weather bulletins ang PAGASA. Eksakto ang kanilang forecast: ang sentro ng bagyo ay direktang tatama sa probinsya ng Quezon at babaybayin ang buong Central at Southern Luzon, kabilang ang bayan ng San Isidro.Dahil dito, maagang naglabas ng Forced Evacuation Order si Mayor Chozen para sa lahat ng mga residenteng nakatira malapit sa bundok at mga ilog. Naka-standby na ang lahat ng rescue units ng munisipyo. Ang lahat ay sumunod sa batas ng Alkalde.Lahat, maliban sa matigas ang ulong production team ng pelikulang Huling Silakbo.Dahil sa bilyun-bilyong pisong budget na nakasalalay at sa schedule ng mga artista, pinilit ng direktor na tapusin ang pinakamahalagang eksena sa liblib na barangay ng San Roque. Ang akala ng production team, mayroon pa silang tatlong oras bago ang mismong paghampas ng bagyo
Alas-dos na ng madaling araw, ngunit ang buong mansyon ni Mayor Chozen Cordovez sa pinakamataas at pinakapribadong bahagi ng San Isidro ay nananatiling gising.Nakatayo si Chozen sa harap ng malapad na salamin sa loob ng kanyang marangyang banyo. Ang malamig na tubig mula sa gripo ay patuloy sa pag-agos, hinuhugasan ang natuyong dugo sa kanyang kanang kamay. Mahapdi ang mga hiwa mula sa nabasag na kristal na baso kanina, ngunit ni hindi man lang rumehistro ang pisikal na sakit sa kanyang utak. Ang tanging nararamdaman niya ay ang nagwawalang apoy sa kanyang dibdib na nagbabantang sumunog sa kanyang buong pagkatao.Ikinuyom niya ang kanyang basang kamay. Tiningnan niya ang sariling repleksyon sa salamin. Ang kanyang buhok ay magulo, ang kanyang mga mata ay madilim at pagod, at ang kanyang panga ay namamanhid na sa sobrang higpit ng pagkakadiin. Wala na ang kurbata, bukas ang unang tatlong butones ng kanyang puting dress shirt, at ang mamahaling tela nito ay lukot-lukot na.Ito ba ang k
Mabilis at mabibigat ang mga hakbang ni Mayor Chozen Cordovez habang patuloy niyang kinakaladkad si Olga palabas ng convention center. Ang malamig na hangin ng gabi ay sumalubong sa kanila, ngunit tila hindi nito kayang palamigin ang nagbabagang init ng galit at adrenaline na dumadaloy sa mga ugat ng Alkalde. Mahigpit ang pagkakahawak niya sa pulso ng dalaga—hindi sapat para makasakit, ngunit sapat upang iparamdam na pag-aari niya ito at walang sinuman ang maaaring kumuha rito.Dumiretso sila sa VIP parking area kung saan nakaparada ang sariling black SUV ng Alkalde. Walang-salitang binuksan ni Chozen ang pinto ng passenger seat."Sumakay ka," malamig ngunit may diin niyang utos.Hindi na nakipagtalo si Olga. Nanginginig pa rin ang kanyang mga tuhod mula sa pinaghalong takot sa ginawa ni Vergara at sa matinding pagkabigla sa marahas na pagliligtas ni Chozen. Pumasok siya sa loob ng maluwag na sasakyan, pilit na ibinabalot sa kanyang sarili ang amoy-sandalwood na suit jacket ng Alkalde
Ang bawat hakbang ni Mayor Chozen Cordovez ay tila may kasamang malakas na pagyanig na yumanig sa buong pundasyon ng malawak na San Isidro Grand Convention Center. Wala siyang pakialam sa mga dugong patuloy na tumutulo mula sa kanyang kanang kamay matapos mabasag ang mamahaling kristal na baso. Ang mga patak nito ay nag-iwan ng maliliit na pulang marka sa puting marmol na sahig, ngunit walang ni isang tao ang naglakas-loob na sumita o humarang sa kanyang dinaraanan.Ang matatalim at nagliliyab na mga mata ng Alkalde ay nakapako lamang sa iisang direksyon—sa babaeng nakasuot ng midnight blue gown at sa matabang pulitikong walang-kahihiyang nakahawak sa hubad nitong likuran.Habang papalapit si Chozen, unti-unting namatay ang mga pag-uusap sa paligid. Ang banayad na musika ng live string orchestra ay tuluyang huminto nang mapansin ng conductor ang nakapangingilabot at madilim na awra na bumabalot sa buong bulwagan. Ang mga bisita, mga negosyante, at mga kapwa pulitiko ay awtomatikong um
Ang malawak na San Isidro Grand Convention Center ay nagniningning sa ilalim ng mga dambuhalang crystal chandeliers. Bilang pormal na pagtanggap sa buong production team ng pelikulang Huling Silakbo, nag-organisa ang lokal na pamahalaan at ang mga maimpluwensyang negosyante ng probinsya ng isang engrandeng Welcome Dinner. Ang bulwagan ay napupuno ng mga kilalang pulitiko, matataas na opisyal, at mga major sponsors na nag-ambag ng malaking pondo para sa pelikula. Ang hangin ay amoy mamahaling alak at mga signature perfumes, sinasabayan ng banayad na musika mula sa isang live string orchestra.Sa gitna ng karamihan, ang atensyon ng lahat ay nakapako sa iisang babae.Si Olga Manahan ay walang-kupas sa kanyang pagiging reyna ng gabi. Suot niya ang isang midnight blue backless silk gown na humuhulma sa bawat perpektong kurba ng kanyang katawan. Ang manipis na tela ay tila idinikit sa kanyang balat, at ang malalim na slit nito ay lantarang nagpapakita ng kanyang mahahaba at makikinis na bin
Lumipas ang tatlong araw matapos ang mainit na komprontasyon sa loob ng opisina ng Alkalde. Sa mga araw na iyon, tila naglalaro ng patintero sina Olga at Chozen. Sinadya ni Olga na magsuot ng mga damit na pasok sa dress code ng munisipyo—mga midi dresses o pencil skirts—ngunit laging hapit na hapit sa kanyang katawan upang patuloy na tuksuhin ang malamig na pinuno ng San Isidro. Sa kabilang banda, ginawa ni Chozen ang lahat ng kanyang makakaya upang iwasan ang aktres, nagdadahilan ng mga sunod-sunod na meeting at site inspections sa malalayong barangay.Ngunit ang tadhana, tila nakikipagsabwatan sa nag-aapoy nilang tensyon, ay may ibang plano.Alas-singko y media ng hapon. Halos uwian na ang lahat ng empleyado sa munisipyo. Nasa ikatlong palapag si Olga, kakatapos lamang makipag-usap sa Tourism Officer para sa ilang eksenang kukunin nila sa susunod na linggo. Suot niya ngayon ay isang itim na bodycon dress na umaabot hanggang tuhod, may turtle neck, ngunit walang manggas at lantarang
Isang nakakabinging pagsabog ng bakal, salamin, at kongkreto ang yumanig sa buong kabundukan.Hindi pumreno ang dambuhalang *10-wheeler truck*. Walang-awa nitong inararo ang nakaharang at nag-uusok na SUV sa gitna ng highway. Sa lakas ng impak, tumilapon ang nayuping sasakyan at dumiretso sa kinaro
Nabitiwan ni Aria ang *receiver* ng telepono.Bumagsak ito sa sahig, lumikha ng isang malakas at nakakabinging kalampag na umalingawngaw sa buong pasilyo ng tahimik na bahay. Nanginginig ang mga tuhod niya. Ang malamig at mapanuyang tawa ni Mariz ay tila nakadikit pa rin sa kanyang pandinig, parang
Walang tigil ang pagbuhos ng malakas na ulan. Ang tunog ng mga patak nito sa bubong ng lumang *safehouse* at ang paghampas ng hangin sa mga puno ng pino ay tila isang nakakabinging kanta ng kalikasan. Subalit sa loob ng maliit at tagong bahay na iyon, walang ibang naramdaman si Aria kundi ang nag-a
Napasimangot si Aria nang tumama ang mapusyaw na sinag ng araw sa kanyang mukha mula sa sirang bintana ng apartment. Dahan-dahan siyang nagmulat ng mga mata, umaasang isang masamang panaginip lamang ang lahat ng nangyari kahapon. Ngunit ang amoy ng lumang kahoy at alikabok ang nagpamukha sa kanya n







