Se connecterบทที่ 4
เจอกันครั้งแรก NC
หลังจากที่ฉันนอนสลบอยู่บนเตียง ตื่นมาฉันก็กลายเป็นคนหมกมุ่นไล่ดูคลิปของคุณ TK จนครบทุกคลิป ข้อความที่เขาส่งมาก็หยุดอยู่แค่นั้นเหมือนอยากให้ฉันได้ใช้เวลาคิดและตัดสินใจ
อีกด้านของคอนโดหรู สองหนุ่มTK เพิ่งเสร็จภารกิจกับพริตตี้มอเตอร์โชว์ที่เพิ่งเขาไปเจอมาเมื่อวานนี้ เธอลุกขึ้นมานั่งมองความหรูหราของคอนโด รวมทั้งใบหน้าหล่อเหลาของสองหนุ่มที่พึ่งเสพสมอารมณ์ไปเมื่อสักครู่
"เด็กสมัยนี้ทำไมถึงมีเงินมีทองขนาดนี้นะ" เธอบ่นพึมพำก่อนจะลุกขึ้นมาแต่งเนื้อแต่งตัว แต่เมื่อเดินออกมาสองหนุ่มที่เพิ่งเสพสมอารมณ์กันก็มองมาที่เธอ
"นี่พวกน้องทำงานอะไรผิดกฎหมายกันหรือเปล่า คอนโดนี้ถ้าไม่ใช่ลูกเศรษฐีมีเงินคงมาอยู่ไม่ได้นะ"
"เรื่องนั้นผมว่าพี่ไม่ต้องรู้หรอกครับว่าผมเป็นใครทำงานอะไร ถ้าพี่จะกลับเชิญกลับได้เลยนะครับ" ติวเตอร์ยิ้มทักทายก่อนจะหันไปมองเอกสารบนโต๊ะ
"แล้วถ้าพี่อยากมาหาอีกมาได้หรือเปล่าคะน้อง ๆ"
"ถ้าผมไม่ได้ชวนอย่ามาเลยครับ" คิมหันต์ตอบกลับไปทำเอาพริตตี้สาวหน้าเจื่อนพูดอะไรไม่ออกอีกเลย
ดูท่าอยู่ที่นี่สองหนุ่มจะไม่ได้ยินดีปรีดากับเธอเพราะว่าเขาไม่ได้ใช้เงินซื้อเธอมา แต่เป็นเพราะเธอเมาและเดินมาหาพวกเขาเอง แถมยังชวนสองหนุ่มมาสวิงกิ้งด้วยกันเพียงเพราะอยากจะประชดแฟนหนุ่มที่นอกใจ
พวกเขาทั้งสองไม่ได้ถ่ายคลิปกับพริตตี้เอาไว้ เพราะเธอไม่ได้ต้องการเงินหรือชื่อเสียงทางด้านมืดเหมือนคนอื่น แต่เธอต้องการประชดแฟนหนุ่มพวกเขาทั้งสองจึงสนองความต้องการให้กับเธออย่างเต็มที่ แต่หลังจากจบเรื่องบนเตียงก็ไม่จำเป็นต้องคุยอะไรกันอีก
คืนนี้ติวเตอร์กับคิมหันต์มีนัดดื่มกับเพื่อนคนอื่น ๆ ที่เรียนวิศวะด้วยกัน พวกเขานัดเจอกันที่ผับที่อยู่ไม่ไกลจากคอนโดของทั้งสอง พวกเขาไม่รู้เลยว่าการมาดื่มสังสรรค์ในวันนี้ จะทำให้เขาได้เจอกับตัวท็อปอย่างยูริสาวสวยที่พวกเขากำลังรอการตอบกลับจากเธออยู่
เธอมางานเลี้ยงวันเกิดหัวหน้ากับเพื่อนที่ทำงาน นั่นมันทำให้ทั้งสองได้รู้ว่าเธอคือพนักงานของบริษัทพวกเขา เพราะพวกเขาจำผู้จัดการบริษัทได้ดี
"ที่แท้ก็อยู่แค่เอื้อมมือพวกเรานี่เอง" ติวเตอร์กระตุกยิ้มจนสาวสวยอย่างยูริหันมามอง เธอไม่ได้ยิิ้มทักทายแต่แค่รู้สึกว่ามีคนจ้องมองอยู่ พอเห็นว่ามีคนมองเธออยู่จริง ๆ เธอก็หันกลับไปสนทนากับเพื่อนในกลุ่มไม่ได้หันมามองพวกเขาอีกเลย
"ตอนแรกกูว่าจะไม่เข้าไปทำงานที่บริษัท แต่ตอนนี้กูเปลี่ยนใจละ มึงจะไปไหมไอ้เตอร์"
"กูไม่ไปได้ที่ไหนพ่อกูยกตำแหน่งรองประธานให้แล้ว ยังไงกูก็ต้องไป"
ทั้งสองรอเวลาที่ยูริเดินไปเข้าห้องน้ำด้านหลัง พวกเขาทั้งสองจึงลุกขึ้นหวังจะเข้าไปทักทายเธอ แม้จะเข้าถึงตัวเธอได้ยากเพราะมีแต่คนเข้าไปทักทาย คงจะเป็นแฟนคลับผู้ติดตามของเธอที่จำได้ ถ้าพวกเขาไปแสดงตัวตอนนี้ผลกระทบคงจะมีไม่น้อย ไม่มีใครรู้ว่ารองประธานบริษัทยักษ์ใหญ่กับลูกชายเพียงคนเดียวของโรงงานผลิตถุงยางอนามัยเป็นเจ้าของช่อง account TK
ยูริหลุดจากกลุ่มแฟนคลับของเธอ เธอก็เดินมานั่งพักที่โต๊ะม้าหินอ่อนข้างผับหรู ที่ตรงนี้มีไว้สำหรับให้พนักงานพักเหนื่อย ช่วงเวลานี้พนักงานส่วนใหญ่จะอยู่ด้านในจึงไม่มีใครเข้ามาวุ่นวาย ติวเตอร์กับคิมหันต์จึงใช้โอกาสนี้เดินเข้ามาหาเธอจนเธอแอบตกใจ
"สวัสดีครับพี่ยูริ" ติวเตอร์เป็นฝ่ายทักทายก่อน
ยูริมองหน้าชายหนุ่มผมสีทองด้วยความสงสัย เธอคิดว่าคงจะเป็นผู้ติดตามของเธอเหมือนพวกหน้าห้องน้ำเมื่อครู่ จึงได้แต่ยิ้มให้แล้วลุกขึ้นหวังจะขอตัวกลับเข้าไปด้านในเพราะเธออยู่ตามลำพัง
"สวัสดีค่ะ"
"สวัสดีครับ"
"จะถ่ายรูปหรือเปล่าคะ" ยูริมองชายอีกคนที่ความสูงพอ ๆ กัน ใบหน้าหล่อเหลาไม่แพ้กันเลย
"ผมทักไปหาพี่ยูริ แต่พี่ไม่ตอบกลับมาเลย"
"ทักมาเหรอคะ?" เธอยังคงสงสัยว่าใครที่ทักมาบ้าง f******k ส่วนตัวของเธอไม่เปิดให้เพิ่มเพื่อน เรียกง่าย ๆ ว่ามีเพื่อนอยู่แค่ไม่ถึงห้าสิบคน เธอไม่ค่อยอยากคุยกับใคร นาน ๆ ทีจะเข้าไปดูด้วยซ้ำ
"พวกผมชื่อ TK ครับ"
สาวสวยถึงกับดวงตาเบิกโพลง พวกเขาหล่อกว่าที่เธอคิด ที่สำคัญเธอทำตัวไม่ถูกไม่รู้จะพูดอะไร พวกเขาดูดีเกินไปและดูเด็กกว่าเธอด้วย
"พี่ยูริไม่ต้องตกใจนะครับ พวกผมมาดีผมแค่อยากถามว่าพี่สนใจไหมกับข้อเสนอที่พวกผมส่งไปในแชต"
"ฉันว่าพวกนายสองคนลองไปหาคนอื่นดีกว่า ฉันไม่ได้รับงานแบบนี้อีกอย่างฉันไม่สะดวกด้วย"
"แสนนึงก็ไม่เอาหรือครับ"
ยูริคิดในใจว่าเด็กพวกนี้เห็นเธอหน้าเงินนักหรือไง ถ้าเงินมันซื้อเธอได้เธอคงถวายตัวให้กับพวกเสี่ยเลี้ยงดูไปแล้ว
"ทำไมต้องเป็นฉัน พวกนายไม่ลองไปหาผู้หญิงคนอื่นดูล่ะ"
"ผมก็ไม่รู้ว่าทำไมต้องเป็นพี่เหมือนกันครับ บางทีพวกเราอาจจะเข้ากันได้ดีก็ได้นะครับ"
"ฉันขอตัวนะพอดีฉันมีธุระ"
"ผมก็คิดว่าพี่จะแน่ ก็อย่างว่าแหละขนาดช่วยตัวเองยังไม่ยอมให้ใครเห็นเลย" คิมหันต์หัวเราะในลำคอ
"คิดดูดี ๆ นะครับ ผมรู้ว่าพี่ยูริคงไปดูคลิปที่ช่องของผมแล้วผมค่อนข้างเซฟตัวเองและคู่นอน ไม่เคยปล่อยให้คลิปหลุดโดยไม่เซนเซอร์"
"ฉันไม่เคยดู อย่ามาพูดแบบนี้นะฉันเสียหาย!"
"แต่พี่เผลอกด repost ไปไม่รู้เรื่องเหรอครับ?"
บ้าจริงยูริได้แต่คิดในใจ เธอไปเผลอเกิดรีบโพสต์คลิปพวกนั้นตั้งแต่เมื่อไหร่ สงสัยจะเป็นตอนที่เธอช่วยตัวเองแล้วมือไปโดนแน่
"ลองดูไหมครับพี่ยูริพี่ได้ทั้งเงินได้ทั้งความสุข เผลอ ๆ พี่เอาคลิปไปลงที่ช่องพี่ใน VK พี่ก็ได้เงินเพิ่มนะครับ ทำกลุ่มลับเอาไว้ขายคลิปพวกนี้บางคนหนึ่งเดือนได้เป็นล้านก็มี" ติวเตอร์ออกความเห็นจนสาวสวยตรงหน้าเริ่มจะหมดความอดทน
"ได้! ถ้าพวกนายอยากได้ฉันนักก็เอาเลย ที่ไหนเวลาไหนนัดมาแล้วกัน!" ยูริตอบกลับไปด้วยความรำคาญแค่เสียตัวมันไม่เท่าไหร่หรอก ได้เงินมาเธอจะได้รวบรวมเงินพาน้องสาวไปอยู่ที่อื่น
สองหนุ่มยิ้มอย่างมีเลศนัย จะไปทำให้มันยุ่งยากทำไม คนจะ เอา กัน ที่ไหนก็ เอา ได้ทั้งนั้นอย่างเช่นที่นี่...
ร่างบางถูกดันเข้ามาที่ห้องเก็บของ ถึงแม้ขนาดห้องจะไม่ได้กว้างจนทั้งสามต้องยืนเบียดกัน แต่ก็ไม่ใช่ปัญหาที่ติวเตอร์กับคิมหันต์จะจัดการสาวสวยตรงหน้าได้เลย
"บ้าหรือเปล่าจะเอาตรงนี้เลยเหรอ"
ยูริถามเสียงสั่นเธอแอบกลัวว่าจะมีใครได้ยินและมีใครเห็น ครั้งแรกของเธอมันค่อนข้างไม่น่าจดจำเอาเสียเลย แต่เธอไม่เห็นว่าทั้งสองจะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาถ่ายคลิปเลย มีเพียงเปิดแฟลชให้แสงส่องสว่างเท่านั้น
กระโปรงสั้นถูกถกขึ้นมาเหนือเอว ตามด้วยกางเกงชั้นในลายลูกไม้สุดเซ็กซี่ที่ถูกถอดออกมาด้วยฝีมือของติวเตอร์ เขาหยิบมันขึ้นมาสูดดมโดยชายตาขึ้นไปมอง สาวสวยที่กำลังยืนบิดไปมาเพราะถูกลมหายใจของคิมหันต์สูดดมตามซอกคอไล่ลงมาถึงเนินอก จากนั้นก็กดกระดุมเสื้อจนเห็นหน้าอกทั้งสองข้าง
"อ๊าา~"
"พี่ตัวหอมจังเลยครับ"
"พวกนาย อ๊าายยย นั่นไม่ใช่ตัวฉันนะ ลงไปขนาดนั้นทำไม~"
"หึ... วันนั้นพี่ช่วยตัวเองผ่านกล้องแต่ไม่ยอมให้พวกผมดูน้องสาวพี่ งั้นวันนี้พวกผมขอดูหน่อยนะครับ"
"อื๊อออ"
บทที่ 28ความสุขที่ยูริต้องการเวลาผ่านไปอนาคตที่พวกเขาวางไว้ คือการให้ฉันดูแลครอบครัวของพวกเราสามคน ฉันมีลูกที่น่ารักจนปู่ย่าของทั้งสองแวะเวียนมารับไปช่วยเลี้ยงเพื่อให้ฉันได้พักผ่อน นามิเปิดร้านคาเฟ่โดยมีแฟนหนุ่มเป็นผู้สนับสนุน เขาเป็นนักลงทุนเล่นหุ้น และเป็นประธานบริษัทรับเหมาออกแบบสร้างบ้านตามคุณตา ส่วนธุรกิจทางฝั่งพ่อก็ยังรับช่วงต่อดูแลและได้รับเงินปันผลกำไรทุกเดือน นางอายกับพี่ตรีตกลงคบกันแล้วและกำลังมีข่าวดีคืองานแต่งที่กำลังจะเกิดขึ้น นางอายย้ายไปอยู่บ้านเดียวกับพี่ตรี เตรียมสร้างครอบครัวด้วยกัน ตำแหน่งเลขาฉันยื่นใบลาออกเรียบร้อย ตอนนี้เจ้าหมาเด็กมีเลขาคนใหม่มาช่วยงานเป็นผู้ชาย ได้ข่าวว่าเป็นญาติของติวเตอร์ที่จบนอกไม่มีงานทำ เขาเลยดึงมาช่วยงานตำแหน่งเลขา วันนี้ครอบครัวของฉันมีนัดทานข้าวเย็นพร้อมกัน เจ้าหมาเด็กจึงต้องออกไปรับลูก ๆ ทั้งสองคนที่บ้านปู่ย่าของพวกเธอ ฉันจึงทำหน้าที่ดูแลอาหารมื้อสำคัญของพวกเรา ไม่นานประตูคอนโดก็ถูกเปิดเข้ามา ตามด้วยเสียงฝีเท้าของเด็กทั้งสองคนที่วิ่งแข่งกันมา ไอริ ลูกสาวของฉันกับคิมหันต์อายุ 4 ขวบ ฮานะ ลูกสาวของฉันกับติวเตอร์อายุ 2 ขวบ กำลังน่าฟัด
บทที่ 27ชีวิตใหม่สุดท้ายอีป้าก็ลาออกเพราะสู้หน้าคนในบริษัทไม่ไหว โดนฟ้องหย่าไม่พอตอนนี้ยังไม่มีงานทำ จนต้องกลับไปอยู่บ้านที่ต่างจังหวัด ลูกสาวกับลูกชายก็ขอย้ายไปอยู่กับพ่อ ยืนยันต่อหน้าศาลว่าจะไม่ขออยู่กับแม่นอกจากไปเที่ยวหานาน ๆ เจอกันคนที่ได้ขึ้นตำแหน่งหัวหน้าแผนกตอนนี้ยังไม่มีเพราะว่านางอายยังไม่มีความรับผิดชอบมากพอ เรื่องน้องฟางพวกฉันรับรู้แต่ก็ไม่อยากไปปรักปรำใคร ปล่อยให้ทุกอย่างเป็นไปตามกาลเวลาที่ควรจะเป็น จนเวลาผ่านไปสามเดือนมีข่าวไม่ดีเกี่ยวกับคลิปหลุดออกมาอีก คราวนี้เป็นน้องฟางกับพี่ตรี จนทำให้ท่านประธานเรียกพบทั้งสองคนฉันในฐานะที่เป็นเลขาของรองประธาน ที่กำลังอยู่ในห้องประชุมด้วย จึงรู้เรื่องทั้งหมดและอดไม่ได้ที่จะเห็นใจพี่ตรี "ฟางไม่รู้ค่ะว่าคลิปมันหลุดไปได้ยังไงฮึก!""คุณอยู่กันสองคนทำอะไรลงไปไม่รู้เรื่องเลยเหรอ ตรีภพคุณเป็นถึงผู้จัดการทำไมปล่อยให้ตัวเองมีข่าวเสียหายแบบนี้ได้""ผมขอโทษครับเรื่องนี้ผมไม่รู้จริง ๆ"พี่ตรีตาแดงก่ำเขาคงเครียดและร้องไห้กับเรื่องนี้ นิสัยของพี่ตรีเขาเป็นคนหวงตัว และระวังตัวเองเป็นผู้ชายเรียบร้อย ไม่มีทางเป็นไปได้ที่พี่ตรีจะหยิบโทรศัพท์ขึ้นม
บทที่ 26จุดจบอีป้า"อุ๋ยขอบคุณนะคะพี่ต๋อย ว่าแต่วันนี้พี่ต๋อยไปไหนมาคะ ยูริไปทานข้าวที่ร้านเรือนไทยเห็นรถของพี่ต๋อยจอดอยู่แต่ไม่เห็นพี่ต๋อยเลย"คนถูกถามทำหน้าตาตกใจ ฉันจึงยิ้มอย่างมีเลศนัยกลับไปบ้าง คราวนี้อีป้าต๋อยหน้าซีดเป็นไก่ต้มเลย เอาสิมันถึงเวลาของฉันบ้างแล้ว"พี่ไปทำธุระกับสามีพี่ต่อค่ะน้องยูริ เสียดายไม่งั้นคงได้เจอกันนะคะ""นั่นสิคะ""พี่ขอตัวก่อนนะคะน้องยูริ งานพี่เต็มโต๊ะเลย""ค่ะพี่ต๋อย"หลังจากที่อีป้ามันกลับไปไม่นาน ฉันก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเมาท์กับนางอายต่อ นางอายมันมีเฟซบุ๊กของสามีอีป้าอยู่แล้วแต่เจ้าหมาเด็กของฉันบอกให้รอก่อน ถ้าส่งคลิปไปตอนนี้อีป้าคงไปขอให้พี่เดี่ยวไม่ลงคลิปแน่ ถ้าจะตีงูต้องตีให้ตาย รอหลักฐานให้ครบแล้วจัดให้หนักทีเดียวจบ วันนี้ฉันไม่ได้กลับบ้าน เพราะเจ้าหมาเด็กพาฉันมาที่คอนโดพวกเขา เพื่อมาคุยถึงเรื่องของเราสามคนหลังจากนี้ มาถึงฉันก็เอากับข้าวที่แวะซื้อมาจากแถวบริษัทไปอุ่น เสร็จแล้วก็เดินมาเรียกทั้งสองคนไปทานข้าวแต่สิ่งที่ฉันตกใจก็คือ ฉากที่พวกเขาจัดไว้ก่อนหน้านี้ถูกดึงออกจนหมด"นี่พวกนาย?""พวกผมปรึกษากันแล้วว่าควรจบแค่นี้ ไอ้คิมมันไม่อยากทำช่อง TK แล
บทที่ 25อีป้าต๋อยกลับมาถึงกรุงเทพฯ สิ่งแรกที่ฉันตกใจคือเรื่องน้องสาวของฉันนี่แหละ นามิมันคิดยังไงตอนแรกฉันเข้าใจว่าแค่คบหากันนี่มันใจง่ายยอมเขาไปแล้ว เรื่องใจง่ายปล่อยให้มีแค่ฉันคนเดียวก็พอมั้ง ปวดหัวมาก คิมหันต์จึงโทรตามเด็กนั่นมาคุยกับฉัน ตอนเห็นหน้าฉันก็อยากจะด่านะ แต่พอมองแววตาแล้วรู้สึกใจหวิว ๆ ความจริงใจของเจ้าเด็กเฟิร์สมันแสดงออกมาอย่างชัดเจนอีกอย่างแม่ของเจ้าเด็กนี่ก็รู้เรื่องด้วย ว่าจะพาน้องสาวฉันไปอยู่ด้วยกันที่คอนโด เรื่องการป่วยรวมทั้งเรื่องเรียนก็จะรับผิดชอบให้ สิ่งเดียวที่ฉันทำเพื่อน้องไม่ได้คือเรื่องเวลา ที่ผ่านมาฉันทำงานหนัก ทำงานไม่ได้หยุดพักแม้กลับมาถึงบ้าน ฉันก็ไม่ได้หยุดเลย พอมีคนที่เข้ามาอยู่ในชีวิตของน้องสาวฉันได้ แถมยังดูแลกันได้อีก ใจน้องฉันมันจะไปเหลือได้ยังไง สุดท้ายฉันก็ยอมปล่อยน้องสาวให้ไปอยู่กับแฟนนาง ปล่อยให้ได้ลองใช้ชีวิตดูบ้าง ส่วนฉันก็จะเป็นพี่สาวที่คอยเฝ้าดูอยู่ข้างหลังพอ วันต่อมาทันทีที่ฉันก้าวขาเข้ามาในบริษัท กลุ่มมนุษย์ป้าก็มองฉันด้วยหางตาแถมยังเบะปากลับหลังฉันด้วย ส่วนพนักงานคนอื่นไม่มีใครคิดมีปัญหาอะไรกับฉัน พวกผู้ชายก็ยังทักทายกันปกติ ผู้
บทที่ 24ตกลงเรื่องความสัมพันธ์ไม่รู้จะอึ้งตรงไหนก่อนดี ตอนนี้ฉันถูกทั้งสองคนจูงมือออกมาจากห้องประชุม ท่ามกลางสายตาของพนักงาน เมื่อเดินทางมาถึงบ้านพักริมทะเลที่ติวเตอร์โทรจองเอาไว้เมื่อสักครู่ก่อนหน้านี้ เจ้าของบ้านก็พาพวกฉันเข้ามาด้านใน แม้จะแอบงงที่เห็นพวกฉันสามคนเดินจับมือกันเข้ามาก็ตาม แต่ก็ไม่มีใครพูดอะไรให้ได้ยิน "เดี๋ยวคืนนี้จะมีลุงมาเรียกนะคะ ช่วงนี้ปลาหมึกขึ้นเยอะแต่นักท่องเที่ยวน้อย ที่นี่เลยค่อนข้างสงบค่ะ""ครับยังไงรบกวนด้วยนะครับ""ด้วยความยินดีค่ะ" เจ้าของรีสอร์ตเดินออกไปจากบ้านพัก พวกฉันก็เข้ามานั่งพักเหนื่อยและพักใจ โทรศัพท์ของฉันมี LINE แจ้งมาจากบริษัท แต่ฉันไม่ได้ตอบใครเลยสภาพแบบนี้ตอบใครไม่ได้ แม้แต่คิมหันต์กับติวเตอร์ ทั้งสองคนก็ถูกที่บ้านโทรหากันจ้าละหวั่น แต่พวกเขาก็เลือกที่จะไม่ตอบใครเลยไม่รับสายใครทั้งนั้น แถมยังปิดเครื่องแล้วโยนโทรศัพท์ไว้บนเตียง"แน่ใจใช่ไหมว่าจะไม่รับสายที่บ้าน" ฉันถามทั้งสองคนเพื่อความแน่ใจยังไงฉันก็โตกว่า ไม่อยากให้พวกนี้มีปัญหาจนถูกตัดออกจากกองมรดก"คงจะโทรมาถามเรื่องสถานะของพวกเราสามคนนี่แหละ ช่างเถอะตอนนี้ยังไม่อยากคุยกับใคร อีกอย่
บทที่ 23ท่านประธานจับได้ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อว่าหลังจากที่จบการไลฟ์ไป ในโลกออนไลน์ก็ถูกพูดถึงเป็นวงกว้าง แม้ชื่อเสียงของฉันจะถูกตำหนิไปบ้างแต่การที่อยู่ในโลกมืดนั้น ทุกคนย่อมรู้ดีและยอมรับสิ่งที่จะตามมา วันนี้มีการประชุมด่วนอีกครั้ง เพราะกระแสการไลฟ์เมื่อคืนนี้ แต่เมื่อพวกฉันสามคนเดินเข้ามาในห้องประชุม ฉันก็พบเพียงท่านประธานทั้งสองที่นั่งดูยอดขายสินค้าทางออนไลน์เมื่อคืนนี้ แม้จะไม่มีผลิตภัณฑ์ตัวอย่างเมื่อคืนวางขาย แต่ฟีดแบกที่ได้กลับมาเป็นผลดีต่อบริษัทมาก"สวัสดีค่ะท่านประธาน""นั่งก่อนสิครับคุณยูริ... คุณ TK" ฉันตกใจจนหัวใจหยุดเต้น แต่สองคนนั้นดูไม่สนใจอะไรเลย พวกเขาขยับเก้าอี้นั่งขนาบข้างกับฉันไว้ สายตามองจ้องไปที่คุณพ่อของพวกเขาทั้งสองคน พวกเขาไม่ได้เกรงกลัวอะไรเลยแถมยังยกยิ้มมุมปากใส่คุณพ่อด้วย"ไม่เห็นแกต้องทำขนาดนี้เลยคิมหันต์""ทำไมล่ะครับ ผมว่านี่มันก็ดีแล้วไม่ใช่เหรอ ยอดขายของค้างสต๊อกป่านนี้หมดแล้วมั้ง ตัวเซลล์ราคาก็น่าจะหมดแล้วด้วยจริงไหมครับคุณอา" เขาหันไปถามคุณพ่อของติวเตอร์ที่เป็นประธานบริษัทจัดจำหน่าย"ก็ถูกของหลานนะ แต่อาแค่เป็นห่วงภาพลักษณ์ของบริษัท""ใช่ หน้าตาของบร







