ログインกริ๊งงงงงงง ~เสียงชวนแสบแก้วหูดังลั่นออกมาจากนาฬิกาทรงกลมที่ถูกตั้งไว้บนหัวนอนทำให้ร่างเปลือยเปล่าของสามีกับภรรยาหมาดๆ ของเขาที่กำลังนอนกอดกันกลมอยู่ใต้ผ้าห่มต้องปรือตาตื่นอย่างช่วยไม่ได้…แขนแกร่งเอื้อมไปตรงหัวนอนแล้วกดปิดเสียงดังลั่นนั่นทันที เมจิที่ตื่นเต็มตาแล้วแม้ใบหน้าสวยจะยังบ่งบอกถึงความงัวเ
ตาสวยปรือมองใบหน้าหล่อที่แลจะเคลิบเคลิ้มกว่าครั้งไหนๆ ก่อนจะเริ่มบดเอวใส่คนใต้ร่างเนิบๆ แต่แนบแน่น…เธอควงสะโพกผายหมุนวนเป็นวงกลมให้แท่งร้อนของเขาที่รุกล้ำอยู่ด้านในบดเบียดเข้าใส่โพรงเนื้อนุ่มได้อย่างเต็มที่ก่อนจะเริ่มยกตัวขึ้นแล้วกดกายลงมาตามแรงโน้มถ่วงจนเต้าสวยกระเพื่อมไปตามจังหวะของเธอ“อ่า เก่งมา
หลังแต่งงาน 3 เดือนสวัสดีค่ะ เมจิภรรยาของผู้บริหารเดย์ไลต์แล้วก็ออลเดย์คอมมูนิตี้แบบหมาดๆ อืม…ถ้าถามว่าหลังจากแต่งงานกับพี่วินแล้วเป็นยังไงหรอ? ก็…เกินความคาดหมายสำหรับเธอนะเพราะทุกสิ่งทุกอย่างที่เกิดขึ้นตั้งแต่เจอกับพี่วินมันดูเหมือนฝันและเกินกว่าที่เธอคาดหวังไว้ ใครจะไปคิดว่าผู้หญิงธรรมดาๆ แบบเธอ
“…” ตาสวยปรือมองใบหน้าหล่อคมหลังแว่นตาแล้วแอ่นเนินเนื้อเบียดเข้าหาแท่งร้อน“อ่า ไม่ไหว”ปึก! วินกุมมือบางที่จับท่อนเอ็นของเขาอยู่ก่อนจะเป็นฝ่ายออกแรงบังคับให้เธอแหย่มันเข้ารูสวาทของตนเองจนสุดลำ“อื้อออ แน่นรูจังค่ะพี่วิน ทำไมใหญ่ขนาดนี้ อ๊า…”เสียงหวานที่กำลังพร่ำบอกถึงกับขาดห้วงไปเพราะเอวสอบขยับโยก
หลังแต่งงาน 3 เดือนสวัสดีครับ ผมวินเนอร์ผู้บริหารเดย์ไลต์แล้วก็ออลเดย์คอมมูนิตี้ ถ้าถามว่าหลังจากแต่งงานกับเมจิแล้วเป็นยังไงหรอ? อืมมมม ก็…ไม่ได้ต่างไปจากตอนแรกเท่าไหร่นะเพราะเท่าที่ผมคิดไว้เนี่ยมันน่าจะทำให้เราแสดงความรักต่อกันได้มากขึ้นโดยไม่ต้องสนใจว่าคนภายนอกจะมองไปในทางที่ไม่ดีหรือความไม่เหมาะ
ครืดดดด ~ ประตูบานใหญ่ถูกเปิดอ้าออกด้วยแรงของเธอ…เมจิมองความมืดภายในห้องเปล่าตรงหน้าด้วยสีหน้างุนงง…ฉันมาผิดห้องหรือเปล่านะ?พรึบ! พรึบ! พรึบ!ในจังหวะที่คนตัวเล็กเตรียมจะหันหลังกลับไฟก็ถูกเปิดขึ้นไล่ไปตามโถงทางเดินอย่างพร้อมเพรียงกัน ทำให้ร่างบางยืนนิ่งชั่งใจอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะตัดสินใจแทรกตัวเข้ามา
ห้องทำงานเวย์“อย่าเพิ่งมาพูดอะไรเยอะแยะตอนนี้ได้ไหม” ใบหน้าหล่อภายใต้แว่นตาเอามือเสยผมอย่างคนกำลังพยายามสงบสติอารมณ์ก่อนจะยืนนิ่งแล้วข่มตาลงช้าๆเวย์ที่มองน้องชายของตัวเองอยู่ก็พอจะรู้ว่าที่น้องชายของเขาโมโหขนาดนี้ไม่ได้เป็นเพราะเรื่องของตัวเองถูกเผยแพร่ออกไปแต่มันกำลังเดือดแทนผู้หญิงของมันต่างหาก…
“ช่างมันๆ เราทำหน้าที่ของเราให้ดีก็พอแล้ว” หัวหน้าทีมของเธอบอกก่อนที่ทุกคนจะกลับมาสนใจงานตรงหน้าของตนเองกันต่อ12:45 น.สามสาวกับอีกหนึ่งหนุ่มพากันเดินออกมาจากแคนทีนของบริษัท…จะขาดก็แต่พี่ภูมิที่ยังไล่ดูกล้องวงจรปิดให้เธออยู่จนไม่ได้ลงมาพักกินข้าว ในมือของเมจิเลยมีทั้งข้าวทั้งขนมซื้อติดไปฝากพี่แกเต็
เอี๊ยด! มือเล็กหมุนพวงมาลัยสลับกับใช้ตามองที่กระจกมองหลังเพื่อถอยรถเข้าซองจอดก่อนจะเข้าเกียร์แล้วดึงเบรกมือพร้อมกับเอื้อมมือไปคว้ากระเป๋าที่วางไว้บนที่นั่งข้างคนขับขึ้นมา…แล้วก้าวขาเปิดประตูเดินลงไปจากรถด้วยความกระฉับกระเฉงเธอไม่ได้เข้าบริษัทพร้อมพี่วินเพราะวันนี้เขาต้องออกไปดูงานนอกเมืองเนื่องจากเ
“เกาะไว้” วินจับคนตัวเล็กให้มายืนเกาะอยู่กับชั้นเหล็กตรงมุมห้องที่เป็นที่วางของแล้วหันหลังให้เขาพร้อมกับส่งมือเข้ามาลูบกลีบดอกไม้งามจากด้านหลังจนน้ำหล่อลื่นสีใสเปียกติดมือของเขามาใบหน้าสวยหันไปมองชายหนุ่มที่กำลังปลดกางเกงด้วยความรวดเร็วก่อนจะงัดเอาท่อนเอ็นแข็งของเขาออกมาถูไถกับปากทางเข้าของเธอ“อ่า







![ภูผาเร้าร้อน [NC30+]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)