Share

Sinungaling [98]

Author: krisha
last update publish date: 2026-10-25 08:20:39
Author's POV

Nakatayo si Vincent doon, walang galaw tulad ng isang bata na nahuli sa sarili niyang pagkakamali.

Sa unang pagkakataon sa loob ng mahabang panahon, ang lalaking hindi kailanman yumuyuko sa kahit kanino ay naramdamang maliit.

Si Aria ay nagkakatutok sa lamesa—hindi naghahanap kundi nagwawasak. Ang mga drober ay marahas na hinila nang nakabukas, ang mga gamit ay itinapon sa tabi, ang kanyang mga galaw ay matalas at walang pakialam, na pinapatakbo ng galit na hindi na niya kayang pigi
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Latest chapter

  • Ang Anino ng Madilim na Puso    Bagong Silang [101]

    Author's POVNanginginig ang mga kamay ni Vincent habang sinusubukang ikuyom ang kanyang mga kama, pinipilit ang mga itong manatiling walang galaw. Ang kanyang mga binti ay gumagalaw nang hindi mapakali, pabalik-balik sa paglalakad, hindi mapagpasyahan.Ang kanyang mga mata ay patuloy na dumudulas patungo sa pinto nang paulit-ulit.Ang takot ay kumakalmot sa kanyang dibdib—hilaw, nasasakal.Hindi pa niya naramdaman ang ganitong pagkabalisa kailanman.Kailanman.Siya ay isang lalaking nagwawasak ng lahat, hindi ang isa na naghihintay nang walang magawa sa labas ng pinto.Para sa kanya, ginawa niya ito.Ang tanging gusto niya… at kailangan ay maging maayos ang kanyang Brown.Biglang binuksan ng nars ang pinto.“Hinahanap ka na po ni Ma'am, sir,” sabi nito, lumalhakbang sa tabi.Hindi naghintay si Vincent.Dinala siya ng kanyang mga binti sa loob, hindi pantay ang hininga, ang puso ay pumupukpok nang marahas laban sa kanyang mga tadyang. Sa sandaling tinawid niya ang threshold, ang kanya

  • Ang Anino ng Madilim na Puso    Minahal [100]

    Author's POVAng matalas at kalkuladong mga mata ng lalaki ay lumapag sa kanila nang malamig. Ang kanyang tingin ay dahan-dahang sinuri si Aria mula ulo hanggang paa.Mayroong isang bagay na napakagulo sa paraan ng pagtingin niya sa kanya.Bago pa man makapag-react si Aria, hinigpitan ni Aurora ang hawak sa braso ni Aria at inikot siya nang bahagya, inilagay ang sarili sa pagitan ni Aria at ng malamig na tingin na iyon.Lumingon siya, ginagabayan si Aria palayo sa paningin ng lalaki. Sumunod si Rocky nang malapit sa likod nila, ang kanyang mga paa ay mabilis na tumatama sa sahig.Sa isang maikling segundo, lumipat ang mga mata ng lalaki at lumapag sa aso.Ang mga pinto ng elevator ay nagbukas.Nagmadali si Aria si Aurora sa loob, at sa sandaling ang mga pinto ay nagdudulas na nagsara, ang mabigat na hangin sa labas ay naputol.Ang malambot na ugong ng elevator ay pumuno sa katahimikan. Ang mukha ni Aurora ay naging maputla; ang takot ay malinaw na nakatatak sa kanyang mga tampok, ang

  • Ang Anino ng Madilim na Puso    Nakatago [99]

    Author's POVUmupo si Aria sa hardin habang ang gabi ay dahan-dahang bumabagsak sa palibot niya, ang kapaligiran ay kalmado at tahimik.Ang kalangitan ay dahan-dahang naglalaho sa mas malambot na mga shade, at ang isang malamig na hangin ay humahampas sa kanyang balat.Ang kanyang mga mata ay nanatili kay Rocky, ang kanyang maliit na aso. Dinala niya ito pauwi noong nakaraang mahabang panahon.Hindi pa nila ito pinangalanan noong araw na iyon, ngunit ginawa ito ni Rowan ngayon at tinatawag nila ito sa parehong pangalan—Rocky.Ang maliit na aso ay lumaki na sa isang magandang aso ngayon. Malayang tumatakbo ito sa buong hardin, nagpapatong sa damo at naghahabol ng mga nahuhulog na dahon, ganap na nawawala sa kanyang kagalakan. Ang panonood sa kanya na naglalaro ay nagdala ng isang malambot na ngiti sa mga labi ni Aria.Para sa kanya, si Rocky ay tulad ng kanyang anak.“Heto na ang tsaa mo,” ang boses ni Aurora ay nagpabasag sa tingin ni Aria.Lumingon si Aria habang dumating si Aurora at

  • Ang Anino ng Madilim na Puso    Sinungaling [98]

    Author's POVNakatayo si Vincent doon, walang galaw tulad ng isang bata na nahuli sa sarili niyang pagkakamali.Sa unang pagkakataon sa loob ng mahabang panahon, ang lalaking hindi kailanman yumuyuko sa kahit kanino ay naramdamang maliit.Si Aria ay nagkakatutok sa lamesa—hindi naghahanap kundi nagwawasak. Ang mga drober ay marahas na hinila nang nakabukas, ang mga gamit ay itinapon sa tabi, ang kanyang mga galaw ay matalas at walang pakialam, na pinapatakbo ng galit na hindi na niya kayang pigilan.Ang mga papel ay kumalat sa buong sahig, habang ang kwarto ay umaalingawngaw sa kanyang galit.“Kaunti lang ang binasa ko,” ibinulong niya, sinusubukang magpaliwanag.Bago pa man siya makapagsalita ng isa pang salita, kinuha ni Aria ang unang bagay na nahanap ng kanyang kamay at itinapon ito sa kanya.Tumama ito sa kanyang ulo gamit ang isang mahinang thud. Mabilis niya itong nahuli sa instinct, isang matalas at dramatikong singhap ang tumakas sa kanyang mga labi habang ang sakit ay namumuk

  • Ang Anino ng Madilim na Puso    Makaligtas [97]

    Author's POVBago pa siya makasagot, ibinalot nito ang mga braso sa palibot niya nang matatag at protektado. Inangat niya siya nang walang kahirap-hirap—ang isang braso ay nasa ilalim ng kanyang mga hita, ang isa naman ay sa palibot ng kanyang likod.Ang kanyang mga daliri ay mabilis na kumapit sa tela ng damit nito, at hinawakan niya siya nang malapit sa kanyang dibdib. Isinakatuparan niya ang pagbuhat sa kanya patungo sa kama.Lumubog ang kama habang umuupo siya na hawak-hawak pa rin siya sa kanyang mga braso, ang kanyang hawak ay humihigpit sa palibot ng kanyang baywang, hinihila siya sa kanyang kandungan na parang ito ang tanging lugar kung saan siya nararapat.Ang kanyang tibok ng puso ay nanginginig laban sa kanya. Ang mga labi nito ay nakalutang sa ibabaw ng gilid ng kanyang mukha—pumapaypay sa kanyang sintido, sa kanyang pisngi, sa sulok ng kanyang panga sa mga malambot at nananatiling hawak.Ang kanyang mga kamay ay dumulas pababa, ibinalot sa palibot ng kanyang mga bukung-bu

  • Ang Anino ng Madilim na Puso    Ang Gwapong Lalaki [96]

    Author's POVPagkatapos ng hapunan, pumasok sila sa maliit na kwarto.Pakiramdam ni Aria ay mas magaan ang kanyang pakiramdam ngayon—ang presensya ng kanyang nanay ay laging may ganoong epekto sa kanya, nagpapalambot sa bigat sa kanyang dibdib.Dahan-dahang tumingin si Vincent sa paligid, kinukuha ang bawat sulok ng kwarto.“Kwarto mo ba 'to?” tanong niya, mababa ang kanyang boses.Tumango si Aria, hinihila ang isang kumot mula sa cabinet.“Oo…”Ito ay isang maliit at mainit na kwarto, puno ng mga maliliit na bagay na naipon niya sa loob ng mga taon. Ilang mga librong nakatumpok nang hindi pantay, isang nabasag na frame ng larawan, mga gawang-kamay na crafts, isang maliit na basong garapon na puno ng mga tuyong petals ng rosas… mga piraso ng babaeng siya noon.Naglakad si Vincent nang mas malalim at isinandal ang kanyang timbang sa kanyang study desk, ang kahoy ay umaangit nang malambot sa ilalim niya. Ang kanyang mga mata ay gumalaw sa kanyang mga gamit.Sinuri ng mga mata ni Vincent

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status