CHAPTER 6

“A-ang puti, ang kinis, medyo balingkinitan, at medyo flat! P-pero, ang ganda ng likod niya, sumpa man, a-anghel ba ito? Pero bakit ang liit nitong anghel, parang bote lang ng Yakult?”

Bahagyang nakayuko si Miss Valerian, ang isang binti ay nakapatong sa isang maliit na upuang pelus, habang abala ang kanyang mga kamay sa pagpapahid ng lotion sa kanyang mahaba, makinis, at mala-marmol na binti.

“Diyos ko… namamalikmata ba ako, o may anghel na katatapos lang maligo? Ang balat niya, alam mo 'yun, kulay rosas na parang bagong silang na sanggol. Ang dibdib niya ay hindi kasinglaki ng sa kapatid niya, p-pero…”

Ang mabagal at mapang-akit na galaw ng kanyang mga kamay habang ipinapahid ang puting cream mula sa bukong-bukong paakyat sa binti, patungo sa tuhod, at pataas sa likod ng kanyang hita na medyo nakalantad dahil sa naangat na tuwalya. Isa itong tanawin na kayang sumira kahit sa pananampalataya ng isang pari o miyembro ng simbahan, ano pa kaya sa isang driver na katulad ko lang, na ang pananampalataya ay nakabitin lang kung saan.

Natigilan ako sa may pinto, hawak pa rin ng kamay ko ang kalahating nakabukas na door knob.

Sinasabi ng isip ko na tumakbo, pero ang mga paa ko ay parang napako sa sahig, at ayaw umiwas ng mga mata ko sa napakagandang tanawin sa harap ko.

"Sumpa man, naiinggit ako sa puting cream na ipinapahid niya. Ang swerte nitong dumikit, matunaw, at pagkatapos ay ikalat ng malalambot niyang kamay mula binti pataas sa hita. Oh, pambihira, bakit kailangang maging ganoon kabagal ang galaw ng mga kamay niya?"

Si "Tot" na kalmado lang noong pauwi, ay biglang tumayo nang tuwid, sumasaludo na parang sundalo sa magandang tanawin sa kanyang harap.

Marahil dahil naramdaman ang malamig na hangin mula sa nakabukas na pinto, o dahil sa kutob ng isang babae na may pares ng nagugutom na matang humuhubad sa kanya, biglang huminto ang galaw ng kamay ni Miss Valerian.

Dahan-dahan siyang lumingon sa malaking salamin sa harap niya.

At doon, sa medyo malabong repleksyon, nagtagpo ang aming mga mata. Nanlaki ang bilog na mga mata ni Miss Valerian sa gulat nang makita ang pigura ng isang lalaking nakatayo sa likod niya, nakabukas ang kanyang bibig.

"AAAAH...!!!"

Bumuka ang bibig ni Miss Valerian para sumigaw.

Alam kong ang sigaw na iyon ay pwedeng tumawag kay Rhea at maging dahilan para masisante ako, kaya mas mabilis na gumana ang reflexes ko kaysa sa utak ko.

Tumalon ako papasok sa banyo, isinara nang malakas ang pinto, at pagkatapos ay dinaluhong si Miss Valerian.

"Shhh!!! Huwag kang sumigaw, Miss! Ako 'to, si Ireneo!" natataranta kong bulong, habang tinatakpan ng malaki at magaspang kong palad ang maliit niyang bibig.

Nagkauntugan ang mga katawan namin.

Nagpupumiglas si Miss Valerian sa gulat, na naging dahilan para bahagyang madulas ang maluwag na niyang tuwalya sa kanyang dibdib, na naglantad sa kanyang makinis at basang cleavage.

Nakakulong kami sa makipot na banyong puno ng usok na amoy rosas dahil sa hot shower na kanyang ginawa.

Niyakap ko siya mula sa likod, habang ang harap ko naman ay mariing nakadiin sa likod niya. At sa kasamaang-palad, si "Tot" na nasa pinakamatigas nitong estado, ay bumaon mismo sa kanyang puwitan na natatakpan lang ng manipis na tuwalya.

Huminto sa pagpupumiglas si Miss Valerian.

Tumingin siya sa akin sa pamamagitan ng repleksyon sa salamin habang malalim ang paghinga. Kitang-kita na nararamdaman niya ang matigas at nagbabantang bagay na nakadiin sa kanyang puwitan.

Lalo siyang nagpupumiglas sa yakap ko, kaya lalong tumindi ang kiskisan naming dalawa. Ang balat sa likod niya na nakalitaw sa itaas ng tuwalya ay kumiskis sa mga butones ng uniporme ko, habang ang puwitan niya ay umuuga sa mapanganib na bahagi na iyon.

Napapikit ako, pinipigilan ang ungol ng sarap na muntik nang lumabas sa lalamunan ko.

Dahan-dahan kong idinilat ang aking mga mata at nakita ko ang repleksyon namin sa malaki at malabong salamin. Bahagya siyang tumingin sa ibaba, sa tiyan ko na nakadiin sa likod niya, bago muling tumingin sa mga mata ko.

Siguradong naramdaman niya iyon.

Alam niyang may matigas na bumabaon sa kanya mula sa likod.

Dahan-dahang itinaas ni Miss Valerian ang kanyang kamay at hinawakan ang pulso ko na nakatakip pa rin sa bibig niya. Hinawakan ng malalambot at maiinit niyang daliri ang mga daliri ko, pahiwatig na bitawan ko na siya.

"H-huwag kang sumigaw, Miss? Sumpa man, wala akong masamang balak. Akala ko walang tao sa banyo, gusto ko lang maligo dahil puno ang banyo sa likod," pabulong kong pakiusap sa mismong tabi ng tainga niya, paos ang boses ko dahil sa tuyong lalamunan.

Dahan-dahang tumango si Miss Valerian.

Nang bitawan ko siya, hindi agad lumingon si Miss Valerian.

"Anong ginagawa mo rito?" mahina niyang tanong.

"Ano, Miss, n-naalinsangan po kasi ako nang husto pagkahatid ko kay Miss Izumi. Gusto ko sanang maligo sa likod, kaya lang naglalaba ng kurtina si Ate Rhea. Akala ko po nag-aaral ka sa itaas, kaya dito ako pumunta," paputol-putol kong paliwanag.

"Kuya Ireneo, alam mong banyo ng bisita ito, 'di ba? Kung malaman ni Mama o ni Ate Hiraya na nandito ka kasama ko, anong gagawin mo kung masisante ka?"

"Miss, pakiusap, huwag mo po akong isumbong, kailangan ko po itong trabahong ito para sa pagpapagamot ng nanay ko sa probinsya," pakiusap ko habang ginagawang kaawa-awa ang mukha ko.

"Sige, hindi kita isusumbong," mahina niyang sinabi, sabay hakbang nang maliit pasulong. Dahil sa galaw na iyon, lumuwag ang pagkakatapi ng tuwalya sa dibdib niya.

At bago pa man lumuwa ang mga mata ko sa gulat, humulas pababa ng mga limang sentimetro ang tuwalya.

Ang tanawin ng dalawang mapuputing burol na tila nahihiyang sumilip, kasama ang malalim at matigas na cleavage, ay malinaw na humantad sa harap ko. "Patay ako, sumpa man patay ako. Ano 'yun? Totoo ba 'yun? Maputi, makinis, matambok, parang saktong-sakto sa kamay ko. Pambihira! Ang mahiyaing si “Tot” ay nagwawala na naman!"

Nalunok ko ang sarili kong laway, habang umaakyat-baba ang lalamunan ko. "Miss, a-ano, ang tuwalya mo po…"

Natigilan si Miss Valerian sa pagpapanic ko, at dahil sa panginginig ng tawa niya ay nalaglag ang basang buhok niya na nagtakip sa makinis niyang balikat.

"Bakit? Ayaw mo bang makakita ng ganito? O nagmamalinis ka lang, Kuya?"

"Hindi naman sa ayaw ko, Miss! Gustong-gusto ko nga... ay, ibig kong sabihin, bawal po akong tumingin! Bawal sa katulong na katulad ko ang tumingin sa amo!" mabilis kong pagwawasto, kahit na ayaw umalis ng mga bastos kong mata sa napakagandang tanawin sa aking harapan.

Si "Tot" sa ibaba ay parang sasabog na sa sakit dahil sa pagpilit na pigilan ang pagnanasa sa harap ng anghel na katatapos lang mag-steam bath.

Biglang may narinig akong mga yapak na papalapit mula sa sala, kasunod ang tunog ng takong na tumatama sa sahig na marmol.

Huwag naman!

Huwag!

Huwag!

"Valerian? Nasaan ka? Dinala ko 'yung prutas na iniwan mo kanina," narinig ang mahinang boses ni Miss Hiraya, na palapit nang palapit sa banyo ng bisita.

Agad na nataranta ang mukha ni Miss Valerian.

Pareho kaming nakulong sa banyo.

Kung bubuksan ni Miss Hiraya ang pintong ito at makikita kami, katapusan na ng buhay ko bilang tao.

Mabilis na hinawakan ni Miss Valerian ang tuwalya niya sa dibdib gamit ang isang kamay, habang ang mga mata niya ay naghahanap ng mapagtataguan sa masikip na banyo. Walang pwedeng pagtaguan dito kundi ang glass shower stall at ang lababo.

"I-lock mo ang pinto!" matalim na utos ni Miss Valerian.

Dahil sa taranta, inikot ko ang lock ng pinto gamit ang nanginginig kong mga kamay. Isang segundo pagkatapos, narinig ang pag-ikot ng doorknob mula sa labas.

Click!

"Ha? Teka? Sinong nasa banyo ng bisita? Si Valerian ba 'to?" Naguguluhang tanong ni Miss Hiraya habang nakatayo mismo sa harap ng pinto.