Biblioteca
Buscar
Início / Romance / Ang Haciendero at si Marikit / Chapter 160

Compartilhar

Chapter 160

Autor: Rainemanulat
last update Data de publicação: 2026-11-04 19:40:39

Chapter 160: Ang Alaala ni Meghan

Marikit Reyes

Tahimik ang Monteverde Hope House nang gabing iyon, ngunit hindi pa rin maalis sa isip ko ang lumang kuwadernong iniwan ni Aling Teresa sa mesa. Ilang oras na ang lumipas mula nang umalis ang mga bata, pero sariwa pa rin sa alaala ko ang kanilang mga ngiti habang nakatingin sa mga guhit na nakasabit sa dingding. Nasa harap ko ang isang tasa ng mainit na tsaa, ngunit halos hindi ko iyon nagalaw. Ang pansin ko ay nasa kuwaderno na nakapatong sa pagi
Continue a ler este livro gratuitamente
Escaneie o código para baixar o App
Capítulo anterior Próximo capítulo
Capítulo bloqueado

Último capítulo

  • Ang Haciendero at si Marikit   Chapter 168

    Chapter 168: Ang Susunod na Kuwentong SasalubunginMarikit ReyesNang makita kong bumalik si Lila sa tabi nina Sofia at Miguel, naramdaman kong may mainit na saya sa aking dibdib. Napatingin ako sa mga larawang nakasabit sa dingding. Dalawa lamang ang guhit ni Lila, ngunit para sa akin ay sapat na iyon upang ipakita kung gaano kalaki ang maaaring mabago ng isang simpleng araw.Hinawakan ni Rafael ang aking kamay at marahang inilapit ako sa kanya."Shall we go home now?" tanong niya habang nakangiti at nakatingin sa akin."Let's stay a little longer," sagot ko habang nakatingin sa mga bata."Then we'll stay," sabi niya habang marahang hinahalikan ang aking noo.Nanatili kami roon hanggang sa matapos ang araw. Hindi namin kailangang magmadali. Pinanood namin ang mga bata habang naglalaro, nagbabasa, at nagtutulungan sa pag-aayos ng mga gamit. Sa bawat tawanan nila ay mas lalo kong nararamdaman na may nabubuong bagay sa lugar na ito na hindi kayang ibigay ng malalaking bahay o mamahaling

  • Ang Haciendero at si Marikit   Chapter 167

    Chapter 167: Ang Pamilyang Nasa GuhitMarikit ReyesIpinagpatuloy namin ang pagbabasa. Sa bawat pahina ay may bagong tanong ang mga bata. Minsan ay si Miguel ang sumasagot, minsan naman ay si Sofia. Si Rafael ay nakikisali rin at paminsan-minsang nagbibigay ng sariling paliwanag. Ngunit mas madalas ay nakatingin lamang siya sa akin habang nagbabasa ako. Kapag nagkakamali ako sa isang salita, bahagya siyang napapangiti at itinuturo ang tamang bigkas. Kapag naman napapatawa ang mga bata sa isang bahagi ng kuwento, nakikisabay siya sa kanila.Nang makarating kami sa huling pahina, nakita namin ang larawan ng batang nakatayo sa tabi ng kanyang pamilya habang nakatingin sa langit. May mga bituin sa itaas nila at may buwan sa gitna ng madilim na kalangitan. Dahan-dahan kong binasa ang huling mga pangungusap. Tungkol iyon sa isang batang natutong hindi kailangang abutin ang mga bituin upang maramdaman ang liwanag ng mga ito. Sapat nang may mga taong handang tumingin sa langit kasama niya.Is

  • Ang Haciendero at si Marikit   Chapter 166

    Chapter 166: Ang Umagang May KuwentoMarikit ReyesMaaga akong nagising kinabukasan dahil sa liwanag na pumapasok sa pagitan ng mga kurtina. Tahimik pa ang buong hacienda. Sa labas ng bintana, dahan-dahang gumagalaw ang mga dahon ng puno habang hinihipan ng malamig na hangin. Nasa tabi ko si Rafael, mahimbing pa ring natutulog. Bahagyang nakatagilid ang kanyang katawan at nakapatong ang isang kamay sa unan ko. Napangiti ako habang pinagmamasdan siya. Sa kabila ng mga taon naming magkasama, may mga umagang ganito na gusto ko lamang siyang titigan at alalahanin kung gaano kami kalayo mula sa unang araw na nagkakilala kami.Dati, halos hindi kami magkasundo sa iisang bagay. Minsan, sapat na ang isang maling sagot para magsimula ang pagtatalo namin. Hindi ko rin makalimutan kung paano niya ako tinitingnan noon na para bang lagi akong may ginagawang mali. Ngunit ngayon, ang parehong taong iyon ang unang naghahanap sa akin kapag wala ako sa kanyang tabi. Siya ang nagtitimpla ng kape ko kapa

  • Ang Haciendero at si Marikit   Chapter 165

    Chapter 165: Isang Kuwentong Babasahin NatinMarikit ReyesHabang kumakain kami, mas naging komportable si Lila. Hindi pa rin siya gaanong nagsasalita, ngunit nakisabay na siya sa simpleng usapan nina Sofia at Miguel. Paminsan-minsan ay tumatawa siya kapag may sinasabi si Miguel. Si Rafael naman ay tahimik na nakikinig habang inaasikaso ang pagkain ng mga bata. Nang mapansin niyang wala akong baso ng tubig, agad niya itong inilapit sa akin."Thank you," bulong ko habang tinatanggap ang baso at sinulyapan siya."Always," sagot niya habang marahang pinisil ang kamay ko sa ilalim ng mesa.Napangiti ako at ibinalik ang tingin sa mga bata. Sa harap namin ay may mga pagkaing pinagsaluhan, mga aklat na bukas sa mesa, at mga batang unti-unting natututong maging komportable sa kanilang bagong paligid. Hindi ko alam kung ilang araw ang kakailanganin ni Lila bago niya tuluyang maramdaman na ligtas siya rito. Hindi rin namin kailangang malaman agad. Sapat nang alam niyang hindi siya kailangang ma

  • Ang Haciendero at si Marikit   Chapter 164

    Chapter 164: Ang Unang Guhit ni LilaMarikit Reyes"May mga kuwento kami rito. Puwede kang pumili kung alin ang gusto mong basahin," sabi ko habang ipinapakita ang ilang aklat sa estante.Kinuha ni Lila ang isang aklat na may larawan ng mga bituin. Dahan-dahan niya itong hinila mula sa estante at binuksan sa unang pahina. Tiningnan niya ang mga larawan, habang ang isang kamay niya ay nakahawak pa rin sa kanyang lumang manika. Hindi pa rin siya nagsasalita nang marami, pero napansin kong hindi na siya nakatayo nang sobrang lapit kay Aling Teresa. Unti-unti na siyang nagiging komportable sa paligid."That's a lovely choice," sabi ni Rafael habang nakatingin sa aklat na hawak niya, may ngiti sa kanyang mukha.Tumingin si Lila sa kanya at saka sa akin. Sandali niyang pinagmasdan ang mga pahina bago niya niyakap ang aklat sa kanyang dibdib."Can I keep it?" tanong niya nang mahina, halos pabulong ang boses."Of course. You can read it here whenever you want," sagot ko habang tumatango at m

  • Ang Haciendero at si Marikit   Chapter 163

    Chapter 163: Ang Batang Dumating sa UmagaMarikit Reyes Maaga pa lamang ay naroon na kami ni Rafael sa Monteverde Hope House. Tahimik pa ang paligid, ngunit unti-unti nang pumapasok ang liwanag ng araw sa malalaking bintana. Sa labas, maririnig ang mahinang huni ng mga ibon at ang paggalaw ng mga dahon sa ilalim ng malamig na hangin. Nasa mesa ang mga inihandang pagkain, malinis na baso, at ilang kahon ng gamit na kailangan ng mga batang nananatili sa bahay. Sa isang sulok ay nakahilera ang mga aklat na inayos nina Sofia at Miguel noong nakaraang araw. May mga laruan din sa tabi ng maliit na estante, habang nakasabit sa dingding ang mga guhit na ginawa ng mga batang unang dumating dito.Tinitigan ko ang bawat sulok ng bahay habang inaayos ang mga plato. Hindi ko maiwasang mapangiti nang makita ang maliliit na sapatos na naiwan malapit sa pintuan. Noong una naming buksan ang lugar na ito, malinis at maayos pa ang lahat, ngunit tila kulang na kulang sa buhay. Ngayon, may mga gamit nang

Mais capítulos

Você também pode gostar

Explore e leia bons romances gratuitamente
Acesso gratuito a um vasto número de bons romances no app GoodNovel. Baixe os livros que você gosta e leia em qualquer lugar e a qualquer hora.
Leia livros gratuitamente no app
ESCANEIE O CÓDIGO PARA LER NO APP
DMCA.com Protection Status