Compartir

Chapter 53

Autor: Rainemanulat
last update Fecha de publicación: 2026-09-25 11:16:51

Chapter 53: Hindi Kita Iiwan

Marikit Reyes

Hindi ko alam kung ilang segundo akong nakatitig sa mensahe sa cellphone ni Rafael.

'You were never supposed to let Marikit see this.'

Paulit-ulit kong binasa ang bawat salita, pero hindi nagbabago ang ibig sabihin. May kung sino mang ayaw na makita ko ang dokumentong iyon. At higit sa lahat, alam niyang kasama ako ni Rafael. Alam niyang nakita ko ang papel. Alam niyang sinabi sa akin ni Rafael ang tungkol kay Meghan at Diana.

Pero sa halip na matakot,
Continúa leyendo este libro gratis
Escanea el código para descargar la App
Capítulo bloqueado

Último capítulo

  • Ang Haciendero at si Marikit   Chapter 111

    Chapter 111: Ang Pagpapatawad Part 4Marikit ReyesBinasa ko nang dalawang beses ang mensahe. May kaunting kaba sa dibdib ko habang tinitingnan ang bawat pangungusap, ngunit sa pagkakataong ito ay hindi ko na hinayaang pigilan ako ng takot. Alam kong hindi ko kontrolado kung paano niya tatanggapin ang mga sinabi ko. Ang mahalaga, naging tapat ako sa sarili ko.Sa huli, pinindot ko ang send.Napabuntong-hininga ako nang lumitaw ang salitang 'Sent' sa screen. Dahan-dahan kong ibinaba ang telepono ko sa mesa at sumandal sa upuan. Para bang may isang bigat na unti-unting nawala sa dibdib ko, kahit may natitira pa ring kaba sa hindi ko alam na mangyayari pagkatapos nito.“Done?” tanong ni Rafael, maingat ang boses habang sumulyap siya sa telepono ko bago muling ibinaling ang tingin sa akin.“Oo,” sagot ko, inilapag nang tuluyan ang telepono at ngumiti sa kanya. “Pinili kong magpatawad. Hindi dahil nakalimutan ko na ang lahat, kundi dahil ayoko nang hayaang ang nangyari noon ang magdikta ku

  • Ang Haciendero at si Marikit   Chapter 110

    Chapter 110: Ang Pagpapatawad Part 3Marikit ReyesNapailing ako habang tumatawa sa pang-aasar ni Rafael. Kahit ilang taon na kaming magkasama, may mga pagkakataon pa rin na nagagawa niyang guluhin ang maayos kong pag-iisip sa simpleng mga salita at ngiti niya. Hindi ko alam kung sinasadya ba niya akong kiligin o sadyang ganoon lang talaga siya kapag kaming dalawa ang magkasama. Ang alam ko lang, ang lalaking dati kong kinaiinisan dahil sa sobrang higpit sa lahat ng bagay ay siya na ngayong dahilan kung bakit madalas akong mapangiti kahit wala namang nakakatawa.Pagkatapos kong mapailing, marahan kong idinikit ang ulo ko sa balikat niya. Agad niya akong inakbayan, at naramdaman ko ang init ng palad niya sa braso ko. Ilang sandali kaming nanatiling ganoon habang pinagmamasdan ang hardin ng hacienda. Gumagalaw ang mga dahon ng mga halaman sa bawat ihip ng hangin, at ang mga bulaklak sa gilid ng daanan ay bahagyang yumuyuko bago muling tumayo. Mula sa kinauupuan namin, tanaw ko ang mga p

  • Ang Haciendero at si Marikit   Chapter 109

    Chapter 109: Ang Pagpapatawad Part 2Marikit ReyesMas lalo siyang natawa, at ang tunog ng tawa niya ay kumalat sa tahimik na veranda. Ilang sandali kaming nagbiruan, hanggang sa humina ang tawa namin at muling nagtagpo ang mga mata namin. Sa mga simpleng sandaling iyon ko mas nakikilala ang lalaking minahal ko. Hindi lang ang Don Rafael na mahigpit sa mga patakaran o ang lalaking sanay magdala ng mabibigat na responsibilidad. Nakikita ko rin ang lalaking marunong mang-asar, tumawa, at umamin kapag may kinatatakutan siya. At habang mas nakikilala ko siya, mas lalo kong nauunawaan kung bakit araw-araw ay gusto ko siyang piliin.Huminga ako nang malalim at muling tumingin sa hardin. Alam kong hindi mawawala agad ang lahat ng alaala ko tungkol kay Diana. May mga salitang matagal bago makalimutan, at may mga sugat na hindi kayang ayusin ng isang paghingi ng tawad. Pero hindi ko kailangang magpanggap na wala nang sakit para lang masabing nagpatawad na ako. Ang kailangan ko lang ay maging t

  • Ang Haciendero at si Marikit   Chapter 108

    Chapter 108: Ang PagpapatawadMarikit ReyesHindi ko akalaing darating ang araw na uupo ako sa veranda ng Hacienda Monteverde at pag-iisipan kung kaya ko na bang patawarin ang isang taong minsang nagparamdam sa akin na wala akong karapatang mahalin ang lalaking pinili ko. Sa harap ko ay isang tasa ng mainit na kape na unti-unti nang lumalamig. Sa hardin, gumagalaw ang mga dahon dahil sa banayad na hangin, habang ang mga sinag ng araw ay dumadaan sa pagitan ng mga sanga. Tahimik ang paligid, pero hindi ganoon katahimik ang isip ko. Paulit-ulit kong naaalala ang mukha ni Doña Diana nang humingi siya ng tawad. Hindi ko nakalimutan ang sakit na dulot ng mga sinabi niya sa akin, pero hindi ko rin maikakaila na may bahagi sa akin na gustong maniwalang kaya pa ring magbago ang isang tao.Naramdaman ko ang paglapit ni Rafael bago ko pa siya tuluyang makita. Umupo siya sa tabi ko, hawak ang sarili niyang tasa ng kape. Hindi niya agad ako tinanong kung ano ang iniisip ko. Sa halip, inilapit niy

  • Ang Haciendero at si Marikit   Chapter 107

    Chapter 107: Ang Paghingi ng Tawad Part 3Marikit ReyesNatahimik ako. Sa unang pagkakataon, hindi niya ako pinilit na tanggapin ang kanyang paghingi ng tawad o sabihing maayos na ang lahat. Hindi niya hiniling na maging magkaibigan kami agad. Ang tanging ginawa niya ay aminin ang kanyang pagkakamali at bigyan ako ng pagkakataong magdesisyon sa sarili kong panahon.“I appreciate your apology,” sagot ko habang marahang tumango. Hindi ko ipinilit na ngumiti nang malaki, ngunit naging mas mahinahon ang aking mukha. “I can't promise that everything will be okay between us right away. But I can listen, and I can give you a chance to show that you've changed.”Napaluha si Diana at bahagyang yumuko. Nagpasalamat siya sa akin bago tumingin kay Rafael.“Thank you for hearing me out,” sabi niya habang tumayo mula sa upuan. Mahina ang kanyang boses, ngunit mas maayos na ang kanyang paghinga. “I won't ask for anything else today.”Tumayo rin si Rafael at tumango sa kanya. Hindi niya ito niyakap o

  • Ang Haciendero at si Marikit   Chapter 106

    Chapter 106: Ang Paghingi ng Tawad Part 2Marikit ReyesUmupo si Diana at inilapag ang kanyang bag sa tabi ng upuan. Ilang segundo siyang tahimik, na para bang hinahanap niya ang tamang mga salita. Ako naman ay nanatiling nakaupo sa tabi ni Rafael, hawak ang kanyang kamay sa ibabaw ng sofa. Hindi niya ako binitiwan. Paminsan-minsan ay marahan niyang pinipisil ang aking mga daliri, isang simpleng paalala na naroon siya sa tabi ko.“Marikit, I came here because I owe you an apology,” sabi ni Diana habang nakaharap sa akin. Namumuo ang luha sa kanyang mga mata, at nanginginig nang bahagya ang kanyang mga daliri habang nagsasalita. “I treated you unfairly. I judged you because of where you came from, and I made you feel like you didn't belong beside Rafael.”Hindi ako agad sumagot. Tiningnan ko siya at hinayaang magpatuloy. Matagal ko nang gustong marinig ang pag-amin na iyon, ngunit nang dumating ang sandali, hindi ko naramdaman ang saya na minsan kong inakala. Ang mga salitang hinihinta

Más capítulos
Explora y lee buenas novelas gratis
Acceso gratuito a una gran cantidad de buenas novelas en la app GoodNovel. Descarga los libros que te gusten y léelos donde y cuando quieras.
Lee libros gratis en la app
ESCANEA EL CÓDIGO PARA LEER EN LA APP
DMCA.com Protection Status