LOGINELENA POV Nagising ako sa amoy ng bagong lutong tinapay na nagmumula sa baba. Pagdilat ko, wala na si Dante sa tabi ko, pero rinig ko ang mahina niyang pagtawa mula sa terrace. Nag-unat muna ako bago tumayo at sumunod sa labas. Naabutan ko siyang karga si Hope habang nakatanaw sa malawak na garden ng villa. "Ang aga niyo namang mag-bonding na mag-ama," bati ko sabay sandal sa hamba ng pinto. Lumingon si Dante at ngumiti. "Hindi rin kasi makatulog 'tong prinsesa mo. Mukhang nag-adjust na agad ang body clock niya sa Rome time. Tignan mo, Elena, ang ganda ng sikat ng araw sa mga cypress trees." Lumapit ako at hinaplos ang pisngi ni Hope. "Good morning, baby. Ready ka na ba mamasyal?" "Speaking of pamamasyal, gising na rin si Maya. Kanina pa nag-aayos ng outfit, parang may photoshoot na pupuntahan," tawa ni Dante. "Sabi ko sa kanya, marami tayong lalakarin sa Colosseum kaya dapat kumportable ang sapatos niya." "Alam mo naman 'yun, priority ang aesthetic bago ang comfort," sagot ko h
ELENA POV Medyo naninibago ako sa lamig ng hangin dito sa Rome. Kahit may sikat ng araw sa labas ng airport, ramdam ko pa rin 'yung kurot ng spring breeze sa balat ko. Nakasunod lang ako kay Dante habang kausap niya ang driver na susundo sa amin. Ang bango ng paligid—amoy kape na hinaluan ng amoy ng lumang gusali at bagong ulan. "Elena, dito tayo. Ang sabi ni Luca, 'yung driver, medyo may traffic daw sa bandang sentro pero mabilis lang tayo makakarating sa villa," tawag ni Dante sa akin. Karga niya si Hope na ngayon ay gising na gising na at patingin-tingin sa mga taong dumadaan. "Ate, tignan mo 'yung mga buildings! Ang gaganda, parang nasa set tayo ng movie!" sigaw ni Maya. Halos hindi siya mapakali sa tabi ng pushcart namin, habang si Whitey naman ay himbing na uli sa loob ng carrier niya. "Maya, relax. Marami pa tayong makikita sa mga susunod na araw. Huwag mong ubusin 'yung energy mo sa airport pa lang," tawa ko habang inaayos ang suot kong cardigan. Sumakay na kami sa isang
DANTE POV Naramdaman ko ang bahagyang pag-angat ng aming upuan habang dahan-dahang humihiwalay ang gulong ng eroplano sa runway ng NAIA. Tumingin ako sa labas ng maliit na bintana; unti-unting lumiliit ang mga ilaw ng Maynila hanggang sa maging tila mga tuldok na lang ito sa gitna ng madaling araw. Sa wakas, nakaalis na kami. Hinigpitan ko ang hawak sa kamay ni Elena. Ramdam ko ang malalim niyang paghinga, 'yung tipong galing sa ilalim ng dibdib—isang paghinga na puno ng relief. "Okay ka lang?" tanong ko sa kanya, pabulong lang para hindi magising si Hope na himbing na himbing sa kanyang bassinet sa harap namin. Tumango si Elena at sumandal sa balikat ko. "I'm good. Medyo naninibago lang. Parang panaginip na lilipad tayo nang ganito ka-peaceful." "Deserve natin 'to, Elena. Isipin mo na lang, for the next few hours, wala tayong ibang gagawin kundi kumain, matulog, at manood ng movies," biro ko. "Kuya, look! Ang liit na ng mga building!" singit ni Maya mula sa kabilang row ng upua
ELENA POVNagkalat ang mga damit sa ibabaw ng kama namin. May mga winter coats na kinuha namin sa storage, kahit alam naming spring na sa Italy, dahil sabi ni Dante, mas mabuti nang handa sa lamig ng gabi. Tatlong maleta ang nakabukas sa sahig, at kanina pa ako pabalik-balik sa walk-in closet para tignan kung may nakalimutan pa ako."Dante, kasya pa ba 'tong mga extra diapers ni Hope dito sa maleta mo? Puno na kasi 'yung sa amin ni Maya," tanong ko habang sinusubukang ipagsiksik ang isang pack ng diapers sa gilid ng kanyang mga polo.Lumapit si Dante mula sa banyo, nagpapatuyo ng buhok gamit ang tuwalya. "Kakasya pa 'yan. I-move mo lang 'yung grooming kit ko sa kabila. Pero Elena, relax. Pwede naman tayong bumili doon kung kulangin tayo. Hindi tayo pupunta sa bundok.""Alam ko, pero iba pa rin 'yung dala natin 'yung brand na hiyang siya," sagot ko habang maingat na inaayos ang gamit niya. "Saka ayaw ko lang na ma-stress tayo sa paghahanap ng supermarket sa unang gabi natin doon."Naup
ELENA POV Maaga akong nagising, pero hindi dahil sa ingay ni Whitey. Nagising ako dahil sa sikat ng araw na tumatama sa mukha ko at sa bango ng kape na umaakyat mula sa kusina. Pagtingin ko sa tabi ko, wala na si Dante. Inayos ko ang sarili ko at dahan-dahang bumaba, bitbit ang balabal ko dahil medyo malamig pa ang aircon sa hallway. Naabutan ko si Dante sa kusina, suot ang kanyang salamin habang nakatitig sa tablet niya. May nakahandang plato ng pancakes sa lamesa, eksaktong gaya ng pinag-usapan namin kagabi. "Akala ko ba ako ang magluluto?" biro ko habang yumayakap sa likod niya. Natawa siya at hinawakan ang kamay ko. "Masyado kang masarap matulog, ayaw na kitang istorbohin. Besides, simple lang naman 'to. Pancakes and bacon, the Dante special." Naupo ako sa harap niya at nagsimulang kumain. "Napaaga yata ang gising mo. Anong tinitignan mo dyan? Work na naman?" "Hindi. I'm actually looking at flight schedules and villa rentals sa Tuscany," sagot niya habang ipinapakita ang scr
ELENA POV Maaga kaming nagising dahil sa ingay ni Whitey sa labas ng pinto. Simula nang payagan siyang matulog sa loob, naging alarm clock na namin ang makulit na tuta. Naramdaman ko ang pagbangon ni Dante para pagbuksan ang aso, at agad na narinig ko ang mahinang tahol at ang kalabit ng mga kuko nito sa sahig. "Ang aga mo naman, Whitey. Wala pang araw," mahinang reklamo ni Dante, pero alam kong hinahaplos na niya ang ulo ng aso. Bumangon na rin ako at inayos ang buhok ko. "Hayaan mo na, Dante. Mukhang gusto lang niyang mag-check kung gising na ang lahat." "Gusto lang niyan ng treats," tawa ni Dante. Lumingon siya sa akin at ngumiti. "Ready ka na ba para sa araw na 'to? Attorney Santos said the official turnover of the company records will happen this afternoon." Tumango ako. "Ready naman. Medyo kinakabahan lang ako na makita uli 'yung mga papeles ni Papa, pero alam kong kailangan nating gawin 'to para tuluyan nang matapos ang issue." Bumaba kami para mag-almusal. Naabutan namin
ELENA POV Malamig ang hangin sa loob ng kweba, pero hindi ito 'yung preskong lamig sa labas; amoy lumang bato ito na hinaluan ng basang lupa. Ang tanging nagbibigay ng liwanag sa amin ay ang suot na headlamp ni Leo at ang maliit na flashlight na hawak ni Dante. Sa bawat hakbang namin, umaalingawng
ELENA POV Naiwan kaming nakatitig sa pintong isinara ni Mang Carding. Ang termos na iniwan niya sa lamesa ay naglalabas pa ng manipis na usok, amoy barako na hinaluan ng tamis ng muscovado. Sa labas, narinig namin ang tunog ng kanyang tsinelas na unti-unting lumalayo sa tuyong damuhan. "Huwag mon
ELENA POV Ang grand ballroom na kanina lang ay puno ng awit ng mga biyolin at kalansing ng mga mamahaling baso ay nagmukhang palengke sa loob ng ilang segundo. Ang mga bilyonaryo na dati ay kampante sa kanilang mga silya ay nagtutulakan na ngayon patungo sa exit, habang ang mga dambuhalang screen
ELENA POV Ang sikat ng araw sa Pateros ay hindi katulad ng sikat ng araw sa mga glass towers ng Makati. Dito, ang liwanag ay dumadaan muna sa mga naghuhulasang pintura ng mga katabing gusali at sa mga sampayan na puno ng de-kolor na damit bago ito pumasok sa bintana ng unit ni Leo. Naalimpungatan







