Biblioteca
Buscar
Inicio / Romance / Ang Haplos Ng Bilyonaryo / KABANATA 27

Compartir

KABANATA 27

Autor: Nightshade
last update Última actualización: 2025-12-31 01:22:11

ELENA POV

Tahimik ang buong mansyon nang madala ng mga pulis si Dante. Ang tanging naririnig ko na lang ay ang ulan sa labas at ang tiktak ng orasan na parang nagbibilang ng oras. Alam ko ang laro ni Victoria. Ginamit niya ang impluwensya niya para iligpit si Dante sa eksena para maiwan akong mag-isa at walang kalaban-laban.

Pero nagkakamali siya kung akala niya susuko ako.

"Manang, ihanda ang hapunan," utos ko habang bumababa ng hagdan. "Sa main dining table ako kakain. Pakisabi kay Victoria,
Continúa leyendo este libro gratis
Escanea el código para descargar la App
Capítulo anterior Siguiente capítulo
Capítulo bloqueado

Último capítulo

  • Ang Haplos Ng Bilyonaryo   KABANATA 78

    ELENA POV Ang tahimik sa boardroom pagkatapos mapanood ang video. Ang mga investors, hindi makatingin nang diretso. Sino ba naman ang gustong makasaksi ng isang nanay na pinaplano ang kamatayan ng sarili niyang anak? Tumingin ako kay Dante. Nakita ko ang panga niya na sobrang higpit ng kagat. Kahit gaano ka katapang, masakit pa rin na marinig mula sa recording na ang sarili mong ina ang gustong pumatay sa iyo. "Fabricated," ulit ni Victoria. Pero sa pagkakataong ito, gumaralgal ang boses niya. Hindi siya makatingin sa mga screen. "Chairman, hindi niyo pwedeng tanggapin ang digital evidence na galing sa isang hack. Dante, anak, masyado ka nang malayo. Gumagawa ka ng kwento para lang hiyain ako sa harap ng board?" "Anak?" ulit ni Dante. Tumawa siya nang mapait, iyong tawang masakit pakinggan. "Ngayon 'anak' na ang tawag mo sa akin? Noong pinatay mo ang transponder ng eroplano ko para maglaho kami sa radar ng France, 'asset' lang ang tawag mo sa akin sa mga log mo." Humarap si Dante

  • Ang Haplos Ng Bilyonaryo   KABANATA 77

    ELENA POV Tumayo si Victoria nang dahan-dahan. Iyong tipo ng kilos na parang kalkulado ang bawat anggulo para makuha ang atensyon ng lahat. Wala siyang dalang kahit anong papel o tablet; diretso lang ang tingin niya sa mga board members at sa mga malalaking screen sa dingding na nagpapakita ng mga shareholders na naka-link via satellite mula sa iba't ibang panig ng mundo. "Distinguished members of the board, our global partners," simula niya. Ang boses niya ay malumanay, puno ng lungkot na parang teleserye, pero alam kong fake lahat 'yun. "Sana ay narito tayo para pag-usapan ang paglago ng ating kumpanya. Pero sa halip, narito tayo dahil sa isang trahedya." Lumingon siya sa amin ni Dante. Tumingin siya kay Dante nang may halong "awa" na nakakasuka. "Nakikita niyo naman ang kalagayan ng aking pamangkin," pagpapatuloy niya, itinuro niya ang mga sugat ni Dante. "Si Dante ay dumaan sa isang napakatinding trauma. Isang plane crash sa gitna ng karagatan? Iyan ay isang bagay na hindi bas

  • Ang Haplos Ng Bilyonaryo   KABANATA 76

    ELENA POV Ang headquarters ng Valderama Global sa Geneva ay hindi lang basta building; para itong dambuhalang tore ng salamin at bakal na nakatayo sa gitna ng siyudad. Pagbaba namin sa limousine ni Baron Volkov, sinalubong kami ng sobrang lamig na hangin ng Switzerland. Pero mas malamig ang pakiramdam sa loob ng lobby. Pagpasok namin, tumahimik ang lahat. Ang mga empleyadong naka-suit, ang mga receptionist, pati ang mga guwardiya—lahat sila nakatingin sa amin. gets ko naman kung bakit. Isipin mo, pumasok kami roon na parang galing sa giyera. Si Dante, kahit naka-overcoat na mamahalin, halata pa rin ang plaster sa noo at ang pamamaga ng kanyang mga mata. Ako naman, kahit sinubukan kong mag-ayos, alam kong mukha akong pagod na pagod. Ang contrast namin sa lobby na puro puting marble at ginto ay sobrang lala. Para kaming dalawang sugatang sundalo na pumasok sa isang palasyo. "Diretso lang ang tingin, Elena," bulong ni Dante. Hinawakan niya ang kamay ko, at kahit ramdam ko ang pan

  • Ang Haplos Ng Bilyonaryo   KABANATA 75

    ELENA POV Hindi swabe ang paglapag namin. Malayo sa nakasanayan kong commercial flight. Ramdam ko yung bagsik ng gulong pagtama sa aspalto ng Airfield 14—yung matinding screech ng goma habang pilit kaming itinitigil ni Mendoza gamit ang reverse thrust. Nanginginig ang buong Airbus A380, parang nagrereklamo ang eroplano dahil masyadong maliit yung runway para sa laki niya. Nang huminto kami, nakakabinging katahimikan ang sumunod. Walang ground control na nagsasalita sa radyo. Walang jet bridge. Ang naririnig ko lang, yung dahan-dahang paghinto ng mga makina. "Nandito na tayo," bulong ni Mendoza. Nakahawak pa rin siya nang mahigpit sa controls, parang doon lang siya kumukuha ng lakas ng loob. Sumilip ako sa labas. Madaling-araw na sa Jura Mountains at sobrang lamig tingnan. Balot ng hamog ang gubat sa paligid ng airstrip. Maya-maya, nakita kong dahan-dahang lumalapit yung mga itim na SUV. Naka-focus sa amin ang mga headlight nila, parang mga matang nagmamanman. "Elena, yung ma

  • Ang Haplos Ng Bilyonaryo   KABANATA 74

    ELENA POV Ang ugong ng mga makina ay naging isang monotonous na humming, isang pampatulog na tunog na pilit naming nilalabanan. Sa labas, ang kadiliman ng gabi ay nagsisimulang mabahiran ng manipis na asul na guhit sa abot-tanaw—ang papalapit na madaling-araw sa Europa. Ngunit para sa amin ni Dante, ang liwanag na iyon ay hindi simbolo ng bagong simula, kundi ang hudyat ng aming huling paghuhukom. “Kailangan nating magmukhang tao, Elena,” mahinang sabi ni Dante. Tumayo siya mula sa observer seat, ang bawat galaw ay may kaakibat na pangiwi dahil sa sakit ng kanyang mga sugat. Pumasok kami sa maliit na lavatory sa likod ng cockpit, ang tanging lugar kung saan may kaunting espasyo para sa amin. Ang salamin sa loob ay nagpakita ng isang imahe na hindi ko halos makilala: ang aking mukha ay maputla, may bakas ng tuyong dugo sa aking pisngi, at ang aking mga mata ay puno ng pagod na tila dinala ang bigat ng buong mundo. Kinuha ko ang isang basang tela at dahan-dahang nilinis ang mukha ni

  • Ang Haplos Ng Bilyonaryo   KABANATA 73

    ELENA POV Ang apat na anino ng mga French Rafale ay tila mga tanod ng kamatayan sa gilid ng aming bintana. Ang kanilang presensya ay nagdulot ng isang kakaibang uri ng pressure—hindi ang marahas na pag-uga ng turbulence, kundi ang malamig na katotohanan na ang aming buhay ay nakasalalay na ngayon sa dulo ng isang missile trigger. “Mendoza, ibigay mo sa akin ang comms,” utos ni Dante. Ang kanyang boses ay nagbago. Wala na ang pagod na Dante na sugatan at hinihingal; ang boses na lumabas ay ang boses ng isang tagapagmana ng imperyo. Itinindig niya ang kanyang likod, inaayos ang kanyang gusot na kuwelyo na tila ba nasa loob siya ng isang boardroom sa halip na sa isang naghihingalong cockpit. “French Air Command, this is Dante Valderama of Valderama Global Holdings,” panimula niya sa radyo. Ang kanyang French ay diretso, matatas, at puno ng awtoridad na tila hindi nagtatanong, kundi nag-uutos. “I am currently on a non-sanctioned emergency flight.

Más capítulos

También te puede gustar

Explora y lee buenas novelas gratis
Acceso gratuito a una gran cantidad de buenas novelas en la app GoodNovel. Descarga los libros que te gusten y léelos donde y cuando quieras.
Lee libros gratis en la app
ESCANEA EL CÓDIGO PARA LEER EN LA APP
DMCA.com Protection Status