本棚
検索
ホーム / Romance / Ang Haplos Ng Bilyonaryo / KABANATA 35

共有

KABANATA 35

作者: Nightshade
last update 公開日: 2026-01-03 18:29:32

ELENA POV

Parang naubusan ako ng hininga sa loob ng kwartong iyon. Yung lalaki sa harap ko, si Roberto Villareal, buhay na buhay. Siya yung mukhang nakikita ko lang sa mga lumang picture at panaginip ko. Pero wala yung init at pagmamahal na ine-expect ko. Ang tigas ng aura niya, at yung tingin niya sa akin, parang yelo sa lamig. Mas masakit pa, nakatitig siya sa tiyan ko.

"Pa?" hikbi na lang ang lumabas sa bibig ko. Gusto ko sanang lumapit para yakapin siya pero natatakot ako.

"Diyan ka lang
この本を無料で読み続ける
コードをスキャンしてアプリをダウンロード
前のチャプター 次のチャプター
ロックされたチャプター

最新チャプター

  • Ang Haplos Ng Bilyonaryo   KABANATA 190

    ELENA POV Nagising ako na medyo masakit ang balikat. Siguro dahil sa haba ng nilakad namin kahapon sa Rome. Pagtingin ko sa bintana, hindi na 'yung mga lumang gusali ang nakikita ko kundi ang malawak na rolling hills ng Tuscany. Lumipat na kami kagabi sa isang farmhouse villa sa probinsya, at kahit madilim nung dumating kami, alam ko na agad na dito ko mahahanap 'yung totoong katahimikan. "Gising na pala ang mommy," bungad ni Dante. Pumasok siya sa kwarto bitbit si Hope na naka-pajama pa. "Look, Hope, si Mommy gising na. Say 'Good morning, Mommy!'" "Morning," paos kong sabi habang iniuunat ang mga braso ko. "What time is it? Parang sobrang tahimik, akala ko madaling araw pa." "Almost nine na. Sobrang tahimik lang talaga dito sa countryside. Naninibago ka, 'no? Walang busina ng sasakyan, walang ingay ng mga turista sa labas ng bintana," sabi ni Dante sabay upo sa tabi ko sa kama. Ibinaba niya si Hope sa gitna namin. "Oo nga. Parang nakakabingi 'yung quietness," tawa ko. "Nasaan si

  • Ang Haplos Ng Bilyonaryo   KABANATA 189

    ELENA POV Paggising ko, masakit pa nang konti ang mga binti ko mula sa paglalakad namin kahapon sa Colosseum, pero nawala agad iyon nang makita ko ang view mula sa bintana. Ang sikat ng araw sa Rome ay parang may filter—masyadong maaliwalas. "Dante, gising na. Sabi ni Maya aalis tayo ng maaga para iwas sa crowd sa Trevi Fountain," bulong ko habang tinatapik ang balikat niya. "Five more minutes, Elena... Ang sarap ng unan dito," sagot niya na boses-lasing pa sa antok. Pero nang marinig niya ang pag-iyak ni Hope sa kabilang kwarto, agad siyang napabalikwas. "Okay, gising na. Daddy's coming, Hope!" Nagmamadali kaming nag-ayos. Si Maya, gaya ng inaasahan, ay nakasuot na ng bago niyang summer hat at floral dress. Si Nanay Belen naman ay tila mas sanay na sa paligid, abala na sa pag-aayos ng diaper bag ni Hope habang nakikipag-ngitian kay Maria. "Luca is waiting outside," bungad ni Dante pagbaba namin. Nakasuot siya ng white linen shirt at shades. "Maya, sigurado ka bang gusto mo doon?

  • Ang Haplos Ng Bilyonaryo   KABANATA 188

    ELENA POV Nagising ako sa amoy ng bagong lutong tinapay na nagmumula sa baba. Pagdilat ko, wala na si Dante sa tabi ko, pero rinig ko ang mahina niyang pagtawa mula sa terrace. Nag-unat muna ako bago tumayo at sumunod sa labas. Naabutan ko siyang karga si Hope habang nakatanaw sa malawak na garden ng villa. "Ang aga niyo namang mag-bonding na mag-ama," bati ko sabay sandal sa hamba ng pinto. Lumingon si Dante at ngumiti. "Hindi rin kasi makatulog 'tong prinsesa mo. Mukhang nag-adjust na agad ang body clock niya sa Rome time. Tignan mo, Elena, ang ganda ng sikat ng araw sa mga cypress trees." Lumapit ako at hinaplos ang pisngi ni Hope. "Good morning, baby. Ready ka na ba mamasyal?" "Speaking of pamamasyal, gising na rin si Maya. Kanina pa nag-aayos ng outfit, parang may photoshoot na pupuntahan," tawa ni Dante. "Sabi ko sa kanya, marami tayong lalakarin sa Colosseum kaya dapat kumportable ang sapatos niya." "Alam mo naman 'yun, priority ang aesthetic bago ang comfort," sagot ko h

  • Ang Haplos Ng Bilyonaryo   KABANATA 187

    ELENA POV Medyo naninibago ako sa lamig ng hangin dito sa Rome. Kahit may sikat ng araw sa labas ng airport, ramdam ko pa rin 'yung kurot ng spring breeze sa balat ko. Nakasunod lang ako kay Dante habang kausap niya ang driver na susundo sa amin. Ang bango ng paligid—amoy kape na hinaluan ng amoy ng lumang gusali at bagong ulan. "Elena, dito tayo. Ang sabi ni Luca, 'yung driver, medyo may traffic daw sa bandang sentro pero mabilis lang tayo makakarating sa villa," tawag ni Dante sa akin. Karga niya si Hope na ngayon ay gising na gising na at patingin-tingin sa mga taong dumadaan. "Ate, tignan mo 'yung mga buildings! Ang gaganda, parang nasa set tayo ng movie!" sigaw ni Maya. Halos hindi siya mapakali sa tabi ng pushcart namin, habang si Whitey naman ay himbing na uli sa loob ng carrier niya. "Maya, relax. Marami pa tayong makikita sa mga susunod na araw. Huwag mong ubusin 'yung energy mo sa airport pa lang," tawa ko habang inaayos ang suot kong cardigan. Sumakay na kami sa isang

  • Ang Haplos Ng Bilyonaryo   KABANATA 186

    DANTE POV Naramdaman ko ang bahagyang pag-angat ng aming upuan habang dahan-dahang humihiwalay ang gulong ng eroplano sa runway ng NAIA. Tumingin ako sa labas ng maliit na bintana; unti-unting lumiliit ang mga ilaw ng Maynila hanggang sa maging tila mga tuldok na lang ito sa gitna ng madaling araw. Sa wakas, nakaalis na kami. Hinigpitan ko ang hawak sa kamay ni Elena. Ramdam ko ang malalim niyang paghinga, 'yung tipong galing sa ilalim ng dibdib—isang paghinga na puno ng relief. "Okay ka lang?" tanong ko sa kanya, pabulong lang para hindi magising si Hope na himbing na himbing sa kanyang bassinet sa harap namin. Tumango si Elena at sumandal sa balikat ko. "I'm good. Medyo naninibago lang. Parang panaginip na lilipad tayo nang ganito ka-peaceful." "Deserve natin 'to, Elena. Isipin mo na lang, for the next few hours, wala tayong ibang gagawin kundi kumain, matulog, at manood ng movies," biro ko. "Kuya, look! Ang liit na ng mga building!" singit ni Maya mula sa kabilang row ng upua

  • Ang Haplos Ng Bilyonaryo   KABANATA 185

    ELENA POVNagkalat ang mga damit sa ibabaw ng kama namin. May mga winter coats na kinuha namin sa storage, kahit alam naming spring na sa Italy, dahil sabi ni Dante, mas mabuti nang handa sa lamig ng gabi. Tatlong maleta ang nakabukas sa sahig, at kanina pa ako pabalik-balik sa walk-in closet para tignan kung may nakalimutan pa ako."Dante, kasya pa ba 'tong mga extra diapers ni Hope dito sa maleta mo? Puno na kasi 'yung sa amin ni Maya," tanong ko habang sinusubukang ipagsiksik ang isang pack ng diapers sa gilid ng kanyang mga polo.Lumapit si Dante mula sa banyo, nagpapatuyo ng buhok gamit ang tuwalya. "Kakasya pa 'yan. I-move mo lang 'yung grooming kit ko sa kabila. Pero Elena, relax. Pwede naman tayong bumili doon kung kulangin tayo. Hindi tayo pupunta sa bundok.""Alam ko, pero iba pa rin 'yung dala natin 'yung brand na hiyang siya," sagot ko habang maingat na inaayos ang gamit niya. "Saka ayaw ko lang na ma-stress tayo sa paghahanap ng supermarket sa unang gabi natin doon."Naup

  • Ang Haplos Ng Bilyonaryo   KABANATA 62

    ELENA POV Ang sikat ng araw sa Laguna ay marahang pumasok sa malalaking bintana ng rest house, na nagbibigay ng gintong kulay sa mga gamit sa loob. Pagkatapos ng magulong gabi sa Tagaytay, ang katahimikan ng umagang ito ay tila isang regalong hindi namin inaasahan. Wala nang tunog ng helicopter, w

    last update最終更新日 : 2026-03-25

  • Ang Haplos Ng Bilyonaryo   KABANATA 63

    ELENA POV Ang loob ng Airbus A380 ay balot ng malamig at artipisyal na hangin, hinaluan ng banayad na amoy ng mamahaling leather at kape. Sa First Class cabin, ang bawat upuan ay tila isang maliit na kuta, isang pribadong espasyo na dapat sana ay nagbibigay ng kapanatagan. Pero para sa amin ni Dan

    last update最終更新日 : 2026-03-25

  • Ang Haplos Ng Bilyonaryo   KABANATA 66

    ELENA POV Ang tunog ng pagsabog mula sa ilalim ng sahig ay hindi tulad ng napapanood ko sa mga pelikula. Hindi ito isang malaking apoy na lumamon sa amin; isa itong mapurol at nakakangilong tunog ng pagkapunit ng bakal na sinundan ng marahas na pagyanig ng buong eroplano. Naramdaman ko ang biglang

    last update最終更新日 : 2026-03-25

  • Ang Haplos Ng Bilyonaryo   KABANATA 65

    ELENA POV Ang hangin sa loob ng First Class cabin ay biglang naging manipis, tila bawat hininga ko ay kailangang ipaglaban. Ang mahinang hissing sound mula sa pinto ng eroplano ay hindi tumitigil, isang tunog na parang isang ahas na dahan-dahang nilalason ang aming tanging supply ng oxygen. "El

    last update最終更新日 : 2026-03-25
続きを読む

あなたも気に入るかもしれません

無料で面白い小説を探して読んでみましょう
GoodNovel アプリで人気小説に無料で！お好きな本をダウンロードして、いつでもどこでも読みましょう！
アプリで無料で本を読む
コードをスキャンしてアプリで読む
DMCA.com Protection Status