共有

KABANATA 18

last update 公開日: 2026-07-22 14:17:21

KARA'S POV

Makalipas ang Isang Taon...

Tahimik na nakatayo sina Sancha, Louisse, at Aaron sa likuran ko habang pababa akong nag-i-scroll sa screen. Nangangatog ang mga daliri ko sa pagkakahawak sa mouse. Mahina lamang ang ugong ng computer, ngunit natatabunan iyon ng malakas na tibok ng puso ko. Parang walang katapusan ang listahan ng mga pangalan, na tila sinasadya kaming subukin—ang pasensya namin, at pati na rin ang katinuan namin.

“Dahan-dahan lang,” mahinang bu
この本を無料で読み続ける
コードをスキャンしてアプリをダウンロード
ロックされたチャプター

最新チャプター

  • Ang Init ng Haplos ng Isang Bilyonaryo (SPG)   KABANATA 21

    KARA’S POVHindi ko ito maintindihan.Kahit ilang beses ko pang balikan sa isip ko ang naging pagpupulong na iyon, kahit gaano karaming paliwanag ang pilitin kong buuin para magkaroon ito ng kahulugan, wala pa rin sa mga iyon ang nagiging tama. Ang hiling ni Mr. Stewheinz na araw-araw akong mag-report sa kanya ay mali sa paraang hindi ko maipaliwanag nang maayos.Hindi ako sekretarya. Hindi ako personal assistant. At lalong hindi ako ang taong uutusan niya sa kahit anong bagay.“Isa akong engineer,” mahinang bulong ko habang nakaupo sa aking mesa, nakatitig sa mga site plan sa screen ng computer ko ngunit hindi ko naman talaga nakikita ang mga ito. “Hindi kung ano man itong ginagawa ko.”Nakatigil ang mga daliri ko sa ibabaw ng keyboard, naninigas at puno ng inis. Ang mga engineer ay dapat nasa site, dumadalo sa mga meeting, lumulutas ng mga problema, at gumagawa ng mga bagay na may tunay na halaga. Hindi nagsusumite ng araw-araw na repor

  • Ang Init ng Haplos ng Isang Bilyonaryo (SPG)   KABANATA 20

    THIRD PERSON'S POVHindi na nag-abala si Finnian Matthew Stewheinz na buksan pa ang mga ilaw nang makapasok siya sa kaniyang condominium.Marahang nagsara ang pinto sa kaniyang likuran, na para bang ikinulong siya sa isang espasyong binubuo lamang ng salamin, bakal, at katahimikan. Inihagis niya ang kaniyang mga susi sa console table, at ang tunog ng metal ay umalingawngaw sa malawak at halos walang lamang silid.Habang naglalakad patungo sa sala, niluwagan niya ang kaniyang kurbata at tuluyang hinubad ito, na para bang buong araw siyang sinasakal nito. Sa labas ng malalawak na bintana, kumikislap ang mga ilaw ng lungsod—buhay na buhay, walang tigil, at walang katapusan. Ngunit sa loob niya, pagod lamang ang nangingibabaw.Marahan siyang bumagsak sa sofa at itinakip ang isang braso sa kaniyang mga mata. Mabagal at kontrolado ang pag-angat at pagbaba ng kaniyang dibdib, na para bang pinipilit niyang ipaalala sa sarili kung paano muling huminga.

  • Ang Init ng Haplos ng Isang Bilyonaryo (SPG)   KABANATA 19

    KARA'S POVMarahang nagsara ang pinto pagkakalabas ni Mr. Stewheinz, ngunit nanatili ang bigat ng presensiyang iniwan niya sa silid, na tila makapal na usok na ayaw maglaho. Samantala, napabuntong-hininga si Mr. Lu at sumandal sa kanyang upuan. Marahan niyang minasahe ang sentido habang pilit na ngumingiti.“Hay…” malalim niyang buntong-hininga. “Palpak ang naging pag-uusap natin.”Tahimik lang akong nakatayo, mahigpit na magkahawak ang mga kamay sa harapan ko.“Hindi niya tinanggap ang bagong proposal,” pagpapatuloy ni Mr. Lu. “Wala man lang kahit kaunting senyales na handa siyang pag-isipan iyon.”Dahan-dahan akong tumango. Hanggang ngayon ay mabigat pa rin ang dibdib ko matapos ang biglaang pagkikita namin ni Finnian.Bigla niya akong tiningnan nang diretso, na para bang may sinusukat siyang bagay na hindi ko nakikita.“Engr. Viancé,” bigla niyang sabi, “alam mo ba kung bakit isinama kita rito ngayong araw?”

  • Ang Init ng Haplos ng Isang Bilyonaryo (SPG)   KABANATA 18

    KARA'S POVMakalipas ang Isang Taon...Tahimik na nakatayo sina Sancha, Louisse, at Aaron sa likuran ko habang pababa akong nag-i-scroll sa screen. Nangangatog ang mga daliri ko sa pagkakahawak sa mouse. Mahina lamang ang ugong ng computer, ngunit natatabunan iyon ng malakas na tibok ng puso ko. Parang walang katapusan ang listahan ng mga pangalan, na tila sinasadya kaming subukin—ang pasensya namin, at pati na rin ang katinuan namin.“Dahan-dahan lang,” mahinang bulong ni Louisse habang hinahawakan ang likod ng upuan ko. “Masyado kang mabilis mag-scroll. Baka may malampasan ka.”“Hindi ko mapigilan,” mahina kong sagot, tuyong-tuyo ang lalamunan ko. “Parang lalabas na ang puso ko sa sobrang kaba.”Napatawa nang kinakabahan si Aaron. “Matapos ang lahat ng dugo, pawis, at puyat... ito na 'yon. Isang scroll lang ang magpapasya sa lahat.”Humalukipkip si Sancha habang kinakagat ang ibabang labi. “Anuman ang mangyari, ginawa natin ang

  • Ang Init ng Haplos ng Isang Bilyonaryo (SPG)   KABANATA 17

    KARA'S POVHindi ko alam kung saan nanggaling ang lakas na iyon, pero buong puwersa kong sinuntok ang likuran niya. Hindi niya iyon inaasahan.Napasubsob siya sa unahan, nabitawan ako, at napahandusay malapit sa labasan ng club. Nang makalaya ako, nanghina ang mga tuhod ko, pero sapat ang galit na nag-aalab sa dibdib ko para manatili akong nakatayo. Itinuro ko siya habang nanginginig ang buo kong katawan, at mas malakas pa sa musikang umaalingawngaw mula sa loob ng club ang boses ko.“Bakit mo ginawa 'yon kay Aaron?!” sigaw ko. “Ano bang problema mo?!”Napatawa siya nang mapakla at puno ng panunuya habang hinihimas ang likod ng ulo niya, na para bang biro lang ang lahat ng ito. Pagkatapos ay itinuon niya muli sa akin ang malamig at matalim niyang tingin.“Sinabi ko na sa'yo,” mababa ngunit mapanganib niyang wika, “ayokong may ibang lalaking hu—”“HUWAG!” putol ko sa kanya, halos mapasigaw. Lumapit pa ako kahit unti-unti nang kina

  • Ang Init ng Haplos ng Isang Bilyonaryo (SPG)   KABANATA 16

    KARA'S POVLumipas ang mga araw at sa wakas ay natapos din ang aking OJT. Kasabay ng pagtatapos nito ay ang kakaibang bigat na bumalot sa akin. Nagawa ko ngang malampasan ang lahat, ngunit may bakanteng espasyong hindi ko maipaliwanag.Hindi dumalo si Mr. Stewheinz sa araw ng pamamahagi ng mga sertipiko. Sinubukan kong huwag isipin iyon, pero hindi ko mapigilan ang kirot sa dibdib ko dahil sa pagkawala ng kaniyang presensya—ang paraan ng paglapit niya, ang impluwensiya niya sa akin, at ang lahat ng tungkol sa kaniya.Pinagmasdan ko ang paligid. Halos lahat ng kaibigan ko ay nag-uumapaw sa saya habang tinatanggap ang kani-kanilang sertipiko, handang harapin ang susunod na yugto ng kanilang buhay.Ngunit para sa akin...May kulang."Sa wakas! Tapos na rin tayo!" masayang sigaw ni Sancha bago niya kami niyakap ni Louisse.Nanatili naman si Aaron matapos ang seremonya dahil nagpapatuloy pa rin ang internship niya sa kompanya

続きを読む
無料で面白い小説を探して読んでみましょう
GoodNovel アプリで人気小説に無料で!お好きな本をダウンロードして、いつでもどこでも読みましょう!
アプリで無料で本を読む
コードをスキャンしてアプリで読む
DMCA.com Protection Status