#5

"Hey you girl. Bakit parang wala ka naman yatang galang? Hindi mo manlang ako binabati? Lahat ng mga nandito binati ako malaban na lang sa 'yo." Kumakain pa rin ako. Hindi ko alam kung sino ang kinakausap niya. Ayaw ko pa naman ng isturbo. "Mike, who's she? Naririnig ba niya ako?" malambing niyang tanong kay boss.

"Alexa." Agad akong napalingon kay boss ng tinawag niya ako. Kita ko na naka-upo sa kaniya ang babae.

"Ah? Alexa? So, hi Alexa. Kumusta ka? Mukhang tuwang-tuwa ka kumain ah. Hindi mo kasi narinig ang sinasabi ko kanina, right?" aniya pa niya habang nakangiti. Pero peke naman 'yan.

"Ako? Kinakausap mo? Ay sorry po, hindi ko alam kasi naka-focus ako kumain eh. Ang sarap ng mga pagkain. Kumain ka na rin," nakangiting saad ko. "Ahh oo nga pala, magkapatid ba kayong dalawa?" lutang kong tanong. Nakita ko ang biglang pagka-inis sa mukha niya.

"No. I'm not his kapatid. I'm her girlfriend." Ang taray niya magsalita.

"Oh? Good... Good..." tanging sagot ko. Kahit hindi ko naman naintindihan ang sinabi niyang english. Tumango-tango pa ako para isipin niyang alam ko ang sinabi niya. Subalit ng tiningnan ko ang mukha ni Mike. Bigla itong nagbago na tila'y nadismaya o nasaktan.

Bakit kaya? Nag-away ba silang dalawa?

Biglang may tumunog. Kaya napunta doon ang mga tingin namin. Nakita namin na cellphone ni Mike ang tumunog. May tumatawag.

"Excuse me." Tipid niyang sabi. Kinuha niya ang cellphone niya at umalis. Samantalang naiwan kami ng babae dito.

"Ikaw Alexa. Bakit ganyan ang suot mo? Anong meron sa inyo ng boyfriend ko?" Naramdaman ko agad ang panglalait niya sa akin. Tinitigan pa niya ako mula ulo hanggang paa.

"Meron? Parang wala naman. Kung meron man sasabihin ko sa 'yo, okay?" sabay bigay ko ng matamis kong ngiti. Ngunit, nainis lang ito sa akin.

Tumayo siya. Mahigpit niyang hinawakan ang braso ko. Dahilan na napatayo din ako. Malalim ang tingin niya sa akin. Na para bang may ginawa akong masama sa kaniya.

"Kung sino ka man talaga at kung saan ka man talaga nanggaling. Huwag mong susubukan na kunin sa akin ang boyfriend ko. Dahil ilang buwan na lang naman ikakasal na kaming dalawa." Dito na naintindihan ang sinabi niya. Dito ko nalaman na magkasintahan pala sila.

Tinanggal ko ang kamay niya mula sa mahigpit na pagkahawak sa braso ko.

"Sino ka ba? Ano ang pangalan mo?" lakas loob kong sabi.

"Tsk! Ako lang naman si Margie Progella. Mas maganda pa rin ang pangalan ko kaysa sa 'yo. Mas maganda pa ako kaysa sa 'yo. Higit sa lahat mas malinis at mayaman ako kaysa sa 'yo. " Puno ng panglalait niya itong sinabi sa akin.

"Gano'n ba? Sige." Tipid kong sagot. Muli akong umupo sa upuan ko at uminom ng tubig. Gayunpaman, ramdam ko ang lumalatay na galit sa buong katawan niya o mga ugat niya.

Bigla niyang tinapik ang babasaging baso. Dahilan na pareho kaming nabasa. Nahulog pa ang baso sa sahig at nabasag ito.

"Anong ginagawa mo Alexa?! Gusto mo ba akong patayin? Ang lamig-lamig ng tubig tapos ibubuhos mo sa akin?" sunod-sunod niyang pasigaw na tanong na may pagmamaka-awang boses. Ngunit, ang kaniyang mata at labi ay natutuwa lang sa harapan ko.

"Ginagawa mo? Hindi naman kita hinawakan diyan ah. Ikaw nga ang nagbuhos ng tubig kaya pati ako basa rin. Tapos sa akin mo pa talaga isisi?" inis na inis kong sambit sa kaniya. Ang feeling eh! Siya ang may kasalanan sa akin ibubuntonh?

"Babe!.. Sinasaktan ako ni Alexa!" mangiyak-ngiyak niyang sigaw. Hindi ko alam kung ano ang magiging reaksyon ko. Pero kapag lapitan ko siya o hawakan manlang. Tiyak ako na iisipin ng iba na ako talaga ang may kasalanan.

"What happened?" biglang pagsulpot ni boss. Lumapit siya kay Margie.

Tumingin sa akin si Mike. Napayakap ako sa sarili ko dahil ang lamig talaga ng tubig. Nabasa ko ang mata niya. Gusto niya akong lapitan.

"Babe, it's cold. Nilalamig ako, binuhusan niya ako ng malamig na tubig," pagmamakaawa ni Margie. Hindi na ako nagsalita pa. Baka mamaya mas maging masama pa sa kain ang tingin ni Mike. Walang alinlangan na hinubad ni Mike ang damit niya na parang jacket at isinuot ito kay Margie.

Sa nakita ko dito ako nakaramdam ng sakit sa dibdib. Parang kumirot ang puso ko.

"Mike, bakit ba ganyan si Alexa sa akin? Ayaw niya ba sa akin? Maayos naman siya kanina eh. Pero ng umalis ka bigla na lang niya ako sinaktan." Hindi ko alam kung bakit ginagawa ito ni Margie. Mukha siyang tang*

"Ano ba, sabihin mo nga kay boss na ikaw ang may mali. Ikaw naman ang nagbuhos ng tubig at tinapik ang babasaging baso. Tapos sa akin mo bigla isisi? Ang sama mo namang babae..." Inis na inis ako pero ayaw kong sumigaw.

"Babe, mas kilala mo ako kaysa sa kaniya. Ilang taon na tayong magkasama. Makinig ka sa akin totoo ang mga sinasabi ko." Yumakap si Margie kay Mike.

"Alexa, clean this mess." Malamig niya itong sinabi sa akin. "Tatagalogin ko pa, linisin mo ang kalat na 'to." Mas lalong lumamig ang kaniyang boses.

Bakit naman ang sakit sa dibdib?

"Let's go." Inalalayan niya si Margie. Ngunit, bago pa man na tuluyan silang maka-alis. Isang ngiti ni Alexa ang ibinigay niya sa akin.

Sinadya niya ang ginawa niya?

Gayunpaman, nilinis ko na lamang ang mga bubog. Ngunit, sa kasamaang palad. Nasugatan ang daliri ko. Agad din itong nagdugo.

Pero, mas masakit pa rin na makita si boss na may kayakap na ibang babae kaysa sa maliit na sugat na 'to.