Chapter1: Ang pagtakas

"Tumigil na kayo diyan at mamaya na natin sila proproblemahin, mag eenjoy muna ako. Hawakan ninyo siya at tanggalan ng damit. Gusto ko siyang sumayaw sa harap ko gaya ng ginagawa niya kay boss. Sabi ni boss da best daw siya sa kama kaya gusto kong makita yun. Ipainom ninyo sa kanya ito," utos niya na sing bilis pa sa kidlat na ginawa ng kaniyang mga tauhan. Isa iyong gamot na nakikita ko lagi na ini inom nila.

Sa narinig kong yun, nagsimula kong gisingin ang aking kapatid. Pupungas pungas siya sa paggising pero sinabi kong huwag siyang mag-iingay ng makita niya sila kuya Bogart. Mabuti na lang at narinig namin ang sigaw ng babae kaya hindi kami rinig dito na kahit na may nagigising nang kambing.

Nagpa music pa sila ng malakas kaya nasabi ko sa aking sarili na heto na ang pagkakataon namin. Pinagbihis ko ang aking kapatid ng medyo yung magandang damit niya. Pantalon at tshirt na malinis, ganun din ang ginawa ko. Pinag suot ko din ng rubber shoes, mabuti na lang at may naisalba kaming magagandang damit pa.

Kinuha ko ang pera na naipon ko sa mga binibigay sa akin ni Kuya Pruto, sa tuwing inuutusan ako binibigyan kami ng pera. Nasa ganoon kaming sitwasyon ng biglang may magsalita sa aming likuran, muntik ng sumigaw ang aking kapatid mabuti na lang at naagapan ko.

"Kunin ninyo ang perang to at umalis na kayo agad. Bilisan ninyo habang busy pa sila. Ikaw na ang bahala sa kapatid mo Angel. Huwag na huwag kayong magpapahuli sa amin dahil hindi ko na kayo matutulungan pa kapag nangyari yun," pahayag niya. Kinuha ko agad ang binibigay niyang pera at nilagay ko sa isang lumang bag ko na binigay ni mama noon.

"Maraming salamat po," ani ko at nagmamadali kaming umalis ng marinig kong tinatawag na nila si Kuya Pruto.

"Bilisan niyo na," aniya at nagmamadaling lumapit sa kanila.

Kinuha ko ang mga damit namin na nasa sako at dinala namin, baka kasi makita nila bukas at mapag bintangan pa nila si Kuya Pruto. Sa mga ganoong bagay naiisip ko na agad dahil alam kong ako ang ate at dapat marunong ako sa lahat ng mga bagay.

Dahan dahan kaming umalis sa lugar na yun. Malayo na ang nalakad namin ng mapansin kong mag uumaga na, iniwan namin sa isang liblib na lugar ang dala naming mga damit. Naglagay lang ako ng tig isa kaming pares sa bag na dala ko.

Hila hila ko ang aking kapatid ng biglang makarinig ako ng putukan sa may malapit sa amin. Nagsigawan kami ng aking kapatid ng marinig naming papunta na sa aming direction. Nagtatakbuhan kaming dalawa pero nakita kami ni Kuya Jojo kaya sinigawan niya ang mga kasamahan niya na hulihin kami.

Nakita kong nakikipag barilan sila sa mga taong hindi namin kilala. Sinabi kong tumakbo si Maya sa kabilang kampo. Bahala na basta ayaw ko nang bumalik pa kami sa aming tiyuhin at baka patayin na kami ng tuluyan non. 

"Bilisan niyo, habulin niyo sila mga inutil kayo," sigaw ni Kuya Bogart.

Binilisan ko pang lalo sa pagtakbo pero natalisod si Maya kaya pati ako nahinto at inakay siya sa pagtayo. Hindi na namin alintana kung mabaril man kami or hindi. Basta ang gusto lang namin ay ang makatakas na lang sa kanila.

"Bilisan ninyo, Ika ng isang ginang na nakita ko, " paika ikang tumatakbo si Maya at ng makita kong parating na ang isang kasamahan nila kuya Bogart.

Hindi ako nagdalawang isip na magpahuli na lang kaysa si Maya ang hulihin nila. Hindi naman pwedeng dalawa kaming mahuli dahil mahirap nang makatakas sa kanila. 

" Bilisan mo Maya kaylangan mong makatakas. Mauna ka na at susunod ako sayo," ani ko.

"No ate, dapat sabay tayong dalawa," aniya. 

Umiiyak na ako hindi para sa akin kundi para sa kaligtasan naming dalawa. Hanggang sa maabutan nila kami. Nahuli kami ng isang kasamahan ni Kuya Bogart, tatakbo pa sana ako pero hindi ako makatakbo dahil inaalala ko si Maya.

Hindi ko siya pwedeng iwan. Sumisigaw kaming dalawa ni Maya hanggang sa maisakay kami ng isang sasakyan nila kuya Bogart. Hindi makapalag ang kalaban nila dahil sa dami nila. Umiiyak kaming dalawa ng makuha nila kami.

"Magsitigil kayong dalawa, mga bwisit kayo," sagot ng isang lalaking nakahuli sa amin.

"Pero alam mo pare mukhang maganda ang mga batang to, sakto ang sinabi ni Bogart. Tikman na kaya natin sila, unahan na natin si Bogart. Tingnan mo naman ang mga kutis nila mana sa mama nilang napaka ganda at wow ang bango...Baby na baby ang amoy," ika naman ng isang manyakis nilang kasama. Umiiyak ako ng makita kong hinahaplos haplos nila si Maya na iyak naman ng iyak.

"Busy pa sila sa pakikipag bakbakan kaya kumaliwa ka, pumunta ka sa isang liblib na lugar at tikman natin sila, gigil na gigil na ako sa malapnos na balat ng batang to. Patayin na lang natin pagkatapos gaya ng ginawa natin sa kanilang ina," sabat naman ng isang lalaking maraming bigote.

Napaawang ako sa narinig, ibig sabihin ba noon sinadya nilang patayin ang aking ina. Anong ginawa nila sa kanya. Gusto kong malaman kaya, sumigaw ako at pinagpapalo ito.

"Tumigil ka, sabi ng tumigil ka," sabi sa akin at biglang sinampal ako. Halos mawalan ako ng malay sa lakas ng sampal niya. Pinilit kong huwag indain ang sakit dahil ayaw kong makatulog at magawa nila ang gusto nilang gawin sa amin.

"Anong ginawa ninyo sa aming ina? " Sigaw ko na ikinatawa lang nila.

"Gusto mong malaman ha...sige ipapakita namin sayo mamaya," mala demonyong sagot ng nag ngangalang Bruno.

"Bibigyan ko sila ng konting parusa boss," ani naman ni Kuya Baron. Isa ito sa mga bumaboy kagabi sa babaeng nakita ko.

"Tikman mo lang muna, huwag mong galawin dahil gusto kong ako ang makauna," nakangisi namang sabi ni kuya Bruno.