Chapter3:

Hindi naman alam kung anong nangyari sa kanila noon pero umaasa ako na balang araw mahahanap ko din sila and that time gusto kong malakas na malakas na ako. Kaya ko na rin silang patumbahin sa araw na yan. May isang lingo akong bakasyon ngayon kaya puro pahinga lang ang aking ginagawa, next week back to work na naman at pagod pagod na naman kami nito. Halos hindi na rin kami magkita ng aking kapatid dahil sa daming trabaho na naatang sa amin.

Nasa isang mission ang aking kapatid ngayon, nasa Visayas siya dahil doon ang binigay sa kanyang mission na dapat niyang gampanan. Katatapos lang din ng aking mission kaya pahinga muna ako, katatapos ng isang nakakatakot na mission. Ayoko sanang tanggapin ito pero tinapalan ako ng malaking pera ng aming boss kaya kahit na mahirap tinanggap ko. Sayang din kasi ang kikitain ko, may gusto akong ipatayong business kaya lahat ng ipatrabaho sa akin pinapatos ko.

Lahat naman ng iniutos na trabaho ni Boss may bayad naman lahat yun kaya ok na sa akin. Tanggap ko na ang kapalaran naming dalawa ng aking kapatid. Puro patayan na ang kinakaharap namin pero kahit na ganon dito naman ako nabuhay at nabago ang aking buhay.

Kulang pa ang ipon ko. Inaaya ako ng dalawa kong kaibigan na magpatayo ng isang French cuisine sa Makati, sa tabi ng Ayala mall. May business na kaming foot and massage spa at may apat na itong branch. Isa sa Ayala Mall, sa Sky Theatre sa Valenzuela, isa din sa SM City sa Quezon at sa Robinsons Galeria. Lumabas ako at nagsimula nang magpapawis, umikot ikot ako dito ng ilang beses hanggang sa mapadpad ako sa gate sa may entrance. May mga bantay kasi dito, rotation sila...Kumaway sila sa akin ng makita ako, sumenyas ako sa kanila na lalabas muna ako.

Nagkaroon din kami ng kaibigan nitong si Maya pero sa katulad din namin. Isa rin silang mga assassin na gustong mamuhay ng normal kaya nagpapatayo din kami ng mga sarili naming empire na hindi umaasa sa bigay ni Don.

"Mag iikot lang ako sa banda diyan," ani ko. Nagtinginan silang dalawa at mukhang nag aalangan na palabasin ako.

"Ma'am, nakakatakot po sa labas ngayon. Marami pong mga nababalitaang namamatay diyan sa labas," ani ng isang guard. Muntik ko ng sabihin na mas nakakatakot ako kaysa sa kanila pero pinili ko na lang ang huwag magsalita.

Ngumiti ako sa kanila at sinabihan na huwag mag alala sa akin at kaya ko naman ang aking sarili. Wala silang nagawa ng ipilit kung lumabas, ayaw talaga nila akong palabasin pero nagpumilit ako. Napangiti ako ng makitang nag aalala silang dalawa. Bale walo ang guard namin dito, apat ang nakatala dito rotation sila dalawa sa umaga at dalawa din sa gabi. Ganoon din sa isang gate sa kabila, bawal pumasok ang hindi kakilala.

Lumabas ako at nagsimula ng tumakbo, binabalak kong pumunta sa isang parke malapit dito. Dinaraanan ko ito sa tuwina kaya alam ko na rin ang mga pasikot sikot dito. Ilang beses na rin akong nag jojogging dito, mostly mga nahuhuli ko ay ang mga estudyanteng matitigas ang mga ulo na nakikipag lampungan sa kung saan saan na lang.

Napansin ko kanina ang guard namin na mukhang may kinakakatakutan sa lugar na to dahil sinabihan pa akong huwag pumunta dito na sa kabila na lang daw ako mag jogging. Gusto kong makita kung anong meron dito kaya habang tumatakbo kunyari naka headset ako pero wala yung sound kumbaga props ko lang siya para makasagap ng mga balita sa aking paligid.

Umikot ikot ako dito pero wala naman akong napansing kakaiba at wala naman akong naramdaman. Huminto ako at uminom ng tubig na dala ko pero bigla akong nabilaukan dahil sa putok na umalingawngaw malapit lang sa akin. Umuubo akong dumapa ng makarinig ako ng mga yabag na nanggagaling sa kabilang eskinita. Wala naman akong makita kaya dahan dahan akong lumapit doon sa medyo may kadiliman. may nakita akong nagtatakbuhan na mga may hawak ng baril.

"Hanapin ninyo, nandiyan lang yan" ika naman ng taong mukhang lider nila. Pinag aralan ko muna sila at alamin kung ano yung hinahanap nila pero hindi ko nalaman dahil biglang may tumawag sa pinaka lider nila at sinabing kaylangan na nilang umalis. Hindi ko naman sila mamukhaan dahil naka takip sila sa kanilang mga mukha. Pero napag aralan ko ang kanyang kaubuuan, hindi naman ako pwedeng lumitaw na lang at sumabak ng patayan sa kanila dahil hindi ko pa sila kilala.

Hinintay ko silang umalis bago lumitaw sa aking pinagtataguan. Lumapit ako sa kanilang kinatatayuan kanina at tumingin ako sa buong paligid kung may mga palatandaan ba sa kanila pero wala naman akong nakita. Napabuntung hininga ako at nagpatuloy na lang sa pagtakbo. Babalikan kita bukas, ani ko sa aking isipan. Tumakbo pa ako sa banda roon hanggang sa mapadpad ako sa isang madilim na parte nitong lugar na to.

Nakarinig ako ng isang ungol, tinanggal ko ang aking headset at pinakinggang muli. Dahan dahan akong naglakad papasok sa isang eskinitang madilim. Huminto ako at sinanay ang aking mga mata sa dilim. Wala naman akong nakita at naramdaman pa kaya nagkibit balikat ako. Baka guni guni ko lang yun ani ko at nagsimula nang umalis doon ng biglang makarinig muli ako ng isang ungol na mukhang nahihirapan kaya dahan dahan akong pumasok at nag matyag. Tuluyan na akong pumasok sa dilim at lumapit sa umuungol hanggang sa makarinig ako ng humihingi ng tulong malapit dito.

"Tulong...tulungan niyo ako," ani ko bulong niya. Pinatalas ko ang aking pakiramdam, I took my glasses na lagi kong dala kahit saan. Kinuha ko to sa aking baywang, I do have my waist bag na laging nakasukbit sa akin. Pinaglalagyan ko yun ng mga importanteng gamit ko at cellphone.

Sinuot ko ang aking glasses at tumingin sa aking paligid. Hindi lang ito isang normal glasses kundi isang napakahalagang bagay dahil dito mo makikita lahat ng mga bagay na hindi mo makita. Kahit na sa kadiliman malalaman mo at makikita ang mga taong parating at mga dala nila. It was our important weapon na ginawa ni Boss para sa amin.