Chapter6

Napakamot tuloy ako ng ulo sa nalaman. Tinawag ko ang isa kong kasamahan na samahan ako sa hospital. Day off din nila ngayon at ayoko sana silang istorbohin pero dahil sa nagpakita ang isa sa kanila dito kaya sinama ko na. Nasa misyon din kasi ang mga kaibigan ko kaya wala akong makausap sa ngayon kundi sila.

Pagdating namin sa hospital dumiretso agad ako sa kwarto ng pasyente. Kalilipat lang daw nila ito sa kanyang kwarto dahil katatapos lang ng kanyang operasyon. Bubuksan ko na sana ang pintuan ng bigla itong bumukas at lumabas doon ang doctor. Kinausap niya ako at pinapirma, sinabi daw ni Boss na ako na daw ang bahala sa lahat. H*******k na matandang yun, inasa na lahat sa akin ani ko.

Pinirmahan ko na lang lahat para matapos na. May binigay din na mga gamot na kaylangang bilhin. Nag instruct din ang doctor para sa mga kailangan ng lalaking to bago umalis. Nagpasalamat na lang ako pagkatapos kahit na sa isip isip ko gusto ko nang manakal.

Inutusan ko ang aking tauhan na bayaran ang bill na pinapabayad nila at tsaka pinabili ko na rin siya ng mga gamot at prutas. Muntik muntikan ko nang hindi ibigay ang card sa tauhan ko. Nangangaylangan din ako ngayon kaya ni isang kusing ayaw kong gastahin pero sa isang iglap heto ako ngayon.

Magbabayad ng halos kalahating milyon sa isang estranghero na tinulungan ko na nga lahat lahat. Ako papala ang magbabayad sa mga kaylangan niya. "Saklap naman ng buhay kong ito," bulong ko.

"Miguel sabihin mo nga sa akin, sa ginawa kong to swerte ba ako or kanda malas malas," ani ko.

"Ano pong ibig mong sabihin boss?" tanong niya naman, mukhang hindi ata naintindihan ang sinabi ko.

"Ibig kong sabihin, gusto ko nang sakalin ang lalaking yan dahil akala ko swerte na siya at mukhang santo pero hindi pala dahil tinulungan ko na nga lahat lahat ako pa ang aako sa lahat ng mga gastusin niya dito," nakabusangot ko nang pahayag. Biglang tumawa ng malakas si Miguel kaya binatukan ko siya.

"Arrrayyyy!!! Si boss naman," ika niya na nakahawak sa kanyang ulo.

"Huwag kang tumawa kung ayaw mong samain sa akin," pahayag ko.

"Sorry na boss nakakatawa ka naman kasi. Lubusin mo na ang pagtulong, ikaw naman boss oh!!! Malay mo mayaman pala siya di babayaran ka niya rin," sagot nito.

"Haiiisssttt...umalis ka na nga at bumili. Wala din pala akong mapapala sayo," pahayag ko dito sa lalaking ito na napakadaldal. Pagka alis nito, nilapitan ko ang lalaking tinulungan ko at tinitigan.

Tinitigan ko ito, gwapo pala talaga siya. Mukhang hindi siya basta bastang tao base sa kanyang hitsura. Wala pa namang update si boss kung sino ang lalaking to kaya mahirap nang magtiwala muna. Tinitingnan ko siya ng may mapansin sa kanyang kamay.

Lumapit ako dito at inayos ko ang manggas ng kanyang kamay. Sabi ko na nga may something sa lalaking to bulong ko. May tattoo siya pero hindi ko alam ibig sabihin. I took my phone at pinicture ko ito, pag aaralan ko to pag uwi ko sabi ko sa aking isipan.

"Mukhang interesado ka sa taong yan." sabi boss Felix. Hindi ko man lang namalayan na nandito na pala siya sa likuran ko. Nagulat ako kaya napahawak agad ako sa aking dibdib. Sa sobrang tahimik ng paligid para na lang itong kabute na basta basta sumusulpot.

"Mala sa pusa ka talaga boss noh hindi ka man lang nagpasintabi. Mamamatay ata ako ng di oras nito," ani ko habang hawak hawak ang dibdib.

"Tanggalin mo ang ugali mong yan dahil yan ang magpapahamak sayo. Dapat matalas lagi ang pandinig mo at pang amoy," seryoso nitong pahayag.

"Mukhang nanghihina ka na. Ilang araw pa lang ng iyong pamamahinga," dagdag pa nito. Napasimangot ako sa aking narinig. 

"Naka concentrate kasi ako boss dito oh," pinakita niya ang tatak sa kamay ng lalaking to na kanyang nakuha.

"Kahit na...kahit na sa mga bagay na ganyan, naka concentrate ka man o hindi be careful. Open your mind and be aware sa mga nasa paligid mo dahil diyan ka mapapahamak. Alam mong maraming nakamata sa atin lalo na sa ating trabaho. Maraming gustong magpapatay sa ating lahat kaya sinasabi ko na sayo ito. Focus sa lahat ng bagay," sagot niya.