Simula

"Tulungan niyo po kami...para niyo na pong awa," umiiyak akong humihingi ng tulong dahil sinunog ang kamalig na aming tinitirhan ng aking mga kapatid.

Dalawa na lang kami ng kapatid ko pala dahil kinuha ng tiyuhin ko ang bunso naming kapatid na si Bernard. Tumatakbo kami sa loob ni Maya para isalba ang mga damit namin na unti unti nang tinutupok ng apoy.

Umiiyak kaming dalawa ng makita naming wala man lang taong gustong tumulong sa amin dito. Nakatira kami dito sa probinsiya na ng Bulacan. Dito kami napadpad nang mamatay ang aming mga magulang. Dito kami dinala ng aming tiyuhin upang pag alagain ng mga hayop. Wala kaming magawa dahil sa maliliit pa lang kami.

Hawak hawak namin ni Maya ang mga damit namin na nakalagay lang sa isang sako. Wala kaming matutulugan na dahil natupok na ito ng apoy. Pumunta kami sa bahay ng kambing na nandito at naki silong doon.

Umuulan na kasi, iyak ng iyak ang kapatid ko dahil sa hindi siya makatulog. Ang dating nakatira sa isang mansion na bahay sa bahay na lang ng kambing ang bagsak.

"Tumahan ka na, bukas na bukas maghahanap ako ng makakain natin dito at baka darating din sila Tiyo Efren bukas at may ibibigay silang mga pagkain," aniya sa kanyang kapatid na panay iyak.

Napaka dungis na namin, mag iisang taon na kami dito pero hanggang ngayon hindi man lamang kami mabisita ng aming tiyuhin puro mga tauhan niya ang pumupunta dito at nagbibigay ng kakarampot na pagkain namin.

Hindi na nga namin alam kung kumusta na ba ang aming kapatid na kanyang kinuha. Umiiyak nga si Maya kung bakit daw siya ang kinuha samantalang sila daw ang mga babae. In explain ko n alang na maliit pa ang kapatid namin kaya dapat na siya ang kunin nila.

Kinabukasan nagising ako ng makarinig ng mga nag uusap sa labas, tumingin ako sa paligid at napansin kong madaling araw pa lang ata dahil sa gabi pa lang. Sumilip ako sa labas at nakita ko ang mga tauhan ng aming tiyuhin.

Dali dali akong tumayo at ng tatawagin ko sana sila pero hindi ko natuloy ng makita kong may binaril silang bigla. May narinig kasi akong sumisigaw pero hindi ko makita dahil medyo malayo sila dito.

Muntik na akong sumigaw ng makita ko yun. Napatutop ako bigla sa aking bibig at dumapa ng tumingin sila dito sa aming kinalalagyan. Mabuti n alang at nakatulog ang aking kapatid, bata pa lang ako pero sa mura kong edad na to at sa aming kinalalagyan ngayon nag matured ako at pinag aralan lahat ng aming ikabubuti ng aking mga kapatid.

Hindi ko alam kung genius ba ako or matalino lang talaga dahil napaka bilis kong matuto. Tumingin ako sa kanila at pinag aralan ang mga susunod pa nilang gagawin. Nanlaki ang aking mata ng makita kong may babaeng n*******d doon na humihiyaw.

Napaiyak ako ng makita ko ang kanilang ginagawa. Sa murang edad ko na to alam ko na ang mga bagay na ganyan dahil ilang beses nang nagdala ng mga babae ang mga tauhan ng aming tiyuhin dito. Yung kapatid ko clueless pa lang pero ako alam ko na.

Pinapasok nila ang mga babae sa loob ng kubo na tinitirhn namin at pinapalabas kami. Halos sa labas na nga kami matulog kung minsan. Minsan nga nagigising ang aking kapatid at nagtatanong kung ano daw ba yung umuungol sa loob pero sinabi kong huwag na lang pansinin yun.

Sa pagtira namin dito, napakarami kong natutunan at nakita. Inaral ko lahat ang mga yun, kung ito ba'y tama or mali. Kinukuha ko ang cellphone ng tauhan niya kapag at doon ako nanunuood at nag aaral kaya alam ko na sa murnag edad ko ang kanilang ginagawa.

"Huwag po maawa kayo sa akin, sasabihin ko sa aking ama na babayaran kayo ng malaki," rinig kong sigaw ng babae pero hindi siya pinakinggan nito.

"Alam mo bang matagal na kitang kursunada pero dahil ikaw ang tipo ng boss namin kaya nag paubaya kami pero ngayong natikman ka na niya siguro naman pwede ka na naming matikman din," ika naman ni Bogart ang adik na kanang kamay ni Tiyo Efren.

"Bilisan mo boss at kami naman," sabi ng kanyang mga kasamahan. Hinahaplos haplos nila ang babae. Naiyak ako sa hitsura niya, nakakaawa pero wala akong magawa. Sa mura kong edad naikuyom ko ang aking mga kamao sa galit.

"Boss, paano pala ang mga bata? Nasaan na sila, baka pagalitan tayo ni boss na wala sila. Alam mo namang binenta na ni boss yung kapatid niya sa isang dayuhan at gustong isunod din ang dalawang bata. Mukhang makinis ang magkapatid na yun at baka ipasa muna sa atin bago niya ibenta," rinig kong sabi ni Kuya Jojo.

Nangunot ang aking noo sa narinig, sino ang sinasabi niyang mga bata nakinig ako ng mabuti at mukhang my idea na ako kung sino ang tinutukoy niya pero ayokong maniwala at baka nagkakamali lang ako.

"Huwag kang mag alala at mapapa satin muna ang mga batang yun. Ang ganda ganda ng mag kapatid na yun na kahit na hindi sila magkamukha pero sulit naman dahil magkaiba ang kanilang ganda. Napaka fresh nila na sakto lang sa aking panlasa," ani kuya Bogart na ikina nginig ko. Napasulyap ako sa aking kapatid at naikuyom ang aking mga palad. Hindi pwede ito ani ko.

"Sino pinag uusapan ninyo, sila Angel at Maya ba?" Ika naman ni kuya Pruto. Binatukan siya ni Kuya Jojo at minura.

"Kahit kailan talaga ang hina ng kokote mo. Pangit ka na nga ang tanga mo pa, sino pa nga bang mga bata ang inaalagaan natin siyempre ang magkapatid na yun na pamangkin ni boss," ani Kuya Jojo na ikinahina ko.