Chapter2

Hinablot ako ni Kuya Baron at pinataas ang aking damit sabay dakma sa isang u***g ko. Hiyaw ako ng hiyaw sa walang awa niyang paglapirot nito. Umuungol pa siya na parang demonyo. Kinagat ni Maya ang isang kamay ng isang kasamahan niya na humahaplos sa pinaka pribadong parte nito kaya sinampal siya ito.

Nawalan ng malay ang aking kapatid na lalong ikinagalit ko. Hinila niya pang lalo ang buhok nito, hindi ako maka hinga sa nakikita.

"Papatayin kitang bwisit kang bata ka," ika niya na lalong nagpa iyak sa akin.

Sa sobrang galit ko hinablot ko ang manibela ng sasakyan kaya nagpa gewang gewang kami. Hindi ko kayang makita kaming magkapatid na pag piyestahan ng ganito. Kung papatayin nila kami pwes isasama ko sila.

Mas mabuting mamatay na kaming lahat dito, hindi ko hahayaang pakinabangan nila kami at babuyin. Sinakal ako ni Kuya Peping ang isang manyakis na laging humahaplos sa akin. Inaawat niya ako pero hindi ako nagpatinag. Nagpa gewang gewang ang sasakyan sa aking ginawa kaya hindi niya ako masakal sakal ng maayos dahil sa pagewang gewang ito.

"Bitawan mo yan p*****a kang bata ka," ani niya at ng makita kong bumunot siya ng baril at tinutok sa akin binalewala ko at lalo pang hinatak ang sasakyan.

Pinaputok niya ang kanyang baril at umalingawngaw ito sa loob ng sasakyan. Napapikit ako, akala ko katapusan ko na pero ng sumigaw ang aking kapatid saka lang ako nag mulat ng aking mga mata at tumingin sa driver nito.

Nakita kong sumisirit ang maraming dugo dito na ikina laki ng aking mata. Lalong bumilis ang takbo ng sasakyan at pagewang gewang lalo. Nagsisigawan silang lahat, nag dilim ang aking paningin sa sobrang galit.

Hindi na alintana kung mamatay man kami dito. Napatingin ako sa aking kapatid na iyak ng iyak habang tinatawag ang aking pangalan.

"Tumalon na tayong lahat", ika naman ni Kuya Bruno.

Pinagmasdan ko silang lahat at sinabi ko sa aking sarili na kapag ako nabuhay ngayon babalikan ko silang lahat at isa isahin ko silang patayin. Ipaparanas ko rin sa kanila ang ipinaranas nila sa amin.

"I love you," sabi ko sa aking kapatid bago pumikit at hinayaang mahulog kami sa isang bangin.

18 YEARS AFTER

Napabalikwas ako at nagising bigla, napahilamos ako ng mukha ng mapanaginipan ko na naman ang bangungot na iyon. Ang nakaraan namin ni Maya, sa tuwing natututlog ako laging ito ang aking napapanaginipan.

Kaya lagi akong nagigising ng maaga at nag eensayo ng madaling araw dahil sa tuwing yun ang napapanaginipan ko hindi na ako nakakatulog pang muli.

It's been 18years past...me and my sisters already 23 years old. Sa taong nagdaan na yan hanggang ngayon wala pa kaming balita sa aming bunso. Napakaraming mga sakripisyo ang ginawa namin para makamit ang aming kinalalagyan ngayon.

Napabuntong hininga ako dahil kung ano ano na naman ang pumapasok sa aking isipan. I check the time, already 4am in the morning. Inaantok pa ako pero hindi ko na magawang matulog. Tumayo ako at nagpunta ng banyo upang mag hilamos at mag tooth brush.

Nagpalit ako ng tight leggings at isang loose shirt sabay suot ng rubber. Tinali ko pataas ang aking buhok at kinuha ang aking cellphone bago bumaba. Iikutin ko na lang muna ang buong subdivision na to. Nakakuha ako ng subdivision dito sa Quezon City in Corinthian Gardens.

Mahal ang subdivision dito pero mas pinili ko dito dahil tahimik at mahigpit ang seguridad ng lugar na to. Kasama ko si Maya pero dahil sa gusto niya na ring mag solo, bumili siya ng sarili niyang bahay sa San Lorenzo Village, isa ring exclusive na lugar sa Makati. Hinayaan ko na lang din siya dahil katulad ko din siyang malakas kumita ng pera. 

Lagi ko na lang pinagdarasal na sana iligtas kami lagi sa kahit na anong mga kapahamakan. Mahirap mawalan ng kapatid, siya na lang ang mayroon ako ngayon kaya lagi ko siyang pinaalalahanan lagi. Nagtataka kayo siguro kung bakit kami nakapatayo ng ganitong kalaking bahay dahil parehas naming ginusto ang aming kapalaran.

Mahirap maghanap ng maayos na trabaho kaya ng tulungan kami ng isang matandang Don. Hindi kami nagpatumpik tumpik pa at sumama dito. Inampon niya kaming dalawa ni Maya, utang namin sa kaniya ang aming buhay kaya ng malaman naming isa siyang makapangyarihang tao. 

Hindi lang basta makapangyarihang tao, isa siyang nakakatakot na nilalang. Kaya ng sanayin niya kami sa pakikipaglaban, nag sanay ako ng mabuti. Gusto kong maging makapangyarihan din gaya niya.

Ayoko ng maging mahina, ayokong magaya sa aking magulang kaya dalawa kaming nagsanay ni Maya. Hanggang sa isang maging ganap na kaming assassin ni Don Felix. 

Ang rason kung bakit ginusto ko din na maging isang assassin ang aking kapatid ay para mailigtas niya ang kanyang sarili sa lahat ng mga kapahamakan.

Hindi biro ang nangyari sa amin kaya sinanay ko ang aking sarili at ng aking kapatid na maging matatag at kayang lumaban sa mga sakunang darating. Lalo na sa mga taong walang puso at mamatay tao gaya nila Kuya Bogart na hanggang ngayon ay tinutugis namin. 

Noong una takot akong pumatay pero ng masanay na ako lalo na't mga terorista at mamamatay tao din lang ang nakakalaban namin kaya naging habit ko na rin. Naging isa na rin akong ruthless na walang awang pumatay gaya ni Don Felix.