Dahil Sa Traffic

"pinsan,akin na ang susi.Ako na ang nagmamaneho."

Mabilis namang hinagis ni lary ang susi na nasalo ko naman.

"good catcher ka talaga pinsan."Tumatawang winika ni lary.

Sabay pa kaming sumakay na parang may pagmamadali.

Agad Kong pinaharurot ang sasakyan papuntang talyer.Bigla Kong namis ang dati kong trabaho duon noong panahon na baliw pa ako Kay Olivia.

"damn!!bulong ko dahil pa bigla-bigla ko na lang sumusulpot si Olivia sa isipan ko,bakit ginugulo pa rin niya ang sistema ko.Bakit hanggang ngayon,siya pa rin ang nilalaman ng isip at puso ko dahil mahal ko pa rin siya.Kahit minsan hindi ko nagawang palitan siya sa buhay ko.Ganun ko siya kamahal.

Bumuga ako ng hangin saka pinatong ko ang siko ko sa bukas na bintana ng sasakyan dahil traffic dito sa Edsa.

Wala pa rin talagang pinagbago sa usad ng mga sasakyan rito sa Manila.Ganun pa rin na sobrang ma traffic.

"grabe talaga, araw -araw na lang ganito ang usad ng mga sasakyan.Kailan kaya maging maayos ang trapiko."Sambit ni Larry mula sa aking tabi na iiling-iling pa.

Sandali akong lumingon Kay lary saka binaling ko sa labas ng bintana aking tingin.

Sasagot sana ako ng may makilala akong pigura ng Isang tao na matagal ko nang hindi nakita.Nakabukas kasi ang bintana ng sasakyan nito,kahit naka side view lang ay makikilala ko siya dahil na rin sa heart shape na nunal sa kanyang leeg na minsan ko ng makita noong inaayos niya ang kanyang buhok.

"Claire!! bulong ko sa hangin.

"pinsan,sino iyong binanggit mong pangalan?"tanong ng pinsan ko.

Nga pala,hindi pa nito kilala si Claire at hindi ko pa naki-kwento sa kanya.Ngunit hindi na kailangan dahil wala na akong pakialam sa kanya.Dahil simula ng umalis ito na hindi nagpaalam sa akin,duon ko na rin kinalimutan na nakilala ko siya.

Binalik ko ang tingin ko sa harap dahil nagsimula na ng umusad ang mga sasakyan.

Hindi nagtagal, nakarating na rin kami sa talyer na pag-aari ni Larry.

Tama nga siya,maraming sasakyan ang natengga rito.Meron nga din sa labas at mukhang kararating pa lamang.

Hinubad ko ang suot Kong Tshirt at saka sinabit sa rock.Mas sanay kasi akong magtrabaho na n*******d.

Kinuha ko ang mga gagamitin ko sa pag-aayos ng sirang sasakyan saka sumuot ako sa ilalim ng sasakyan.

"talagang trabaho agad ah pinsan,kararating mo pa lang."narinig kong sambit ni lary sa may paanan ko.

"ayaw mo nun pinsan para may matapos na tayo.Tingnan mo ang talyer mo parang bagsakan na ng sasakyan dahil sa marami ang tambak."wika ko naman.

Narinig kong natawa ang pinsan ko sa may paanan ko.

"Sige pinsan, magsisimula na rin ako para makarami tayo."aniya saka ito umalis.

Umalis ako sa pagkakahiga ko sa ilalim ng sasakyan upang tingnan Kong ano pa ang problema ng sasakyan.

Sinubukan Kong paandarin ito kaya nakita ko na agad Kong anong sira.

Binuksan ko ang makina ng sasakyan saka tiningnan ko ang makina nito kaya duon ko nakitang sa makina pala ang may problema.Agad ko namang inayos.

Halos mahigit Isang oras ang ginugol Ko para ayusin ang makina hanggang ito ay matapos.

"nga pala pinsan, si ray na lang ang magtatapos niyan."

"patapos na ito pinsan."aniko

"sige pinsan, maya-maya uuwi na tayo."wika niya saka umalis ito sa aking likuran.

Pinagpatuloy ko pagkukumpuni ng sasakyan hanggang ito ay matapos.Binuhay ko ito upang makasiguro akong maayos na talaga na walang palya na pwede nang kunin ng may-ari mamaya o dikaya ay bukas.

Napangiti ako ng maayos na ang sasakyan,kinuha ko ang malinis na punas upang punasan aking kamay na may grasa saka nilapitan ko ang pinsan Kong abala sa pagbibilang ng pera na kita ngayong maghapon.

"maganda pa rin ba ang kita sa talyer pinsan at sa nakikita ko medyo humina ah."Sambit ko habang abala pa rin ako sa pagpupunas ng kamay ko.

Narinig ko siyang huminga ng malalim.

"sa totoo niyan pinsan,humina ang kita ng talyer mula ng umuwi ka.Alam mo naman na baguhan ang mga kasama ko rito at ako pa lang mag-isa ang marunong."aniya

Totoo naman ang sinabe ng pinsan ko.Hihina talaga ang kita Kong mahina pa ang kasama mo dahil hindi pa nila masyadong gamay ang pagkukumpuni ng sasakyan lalo na sa mahirap hanapin ang sakit.

Kaya ngayon nandito na ako,tutulongan ko muna ang pinsan ko rito sa talyer niya bago ako bumalik ng probinsiya at magbukas din ng sarili kong talyer habang hindi pa bihasa ang mga kinuha niyang tauhan.

"sir Larry,may nanganga-ilangan ng mecanico malapit lang rito sa pwesto.Nabutas yata ang gulong."narinig kong wika ng lalaking bagong dating.

"sila ray na lang at si Miko ang pupunta duon upang ayosin ang sasakyan.Kayang-kaya naman nila iyon."sagot ni lary rito.

"sige PO sir Larry,kami na lang ni Miko ang pupunta duon.Saan'g banda manong."pagpayag naman ng Isang tauhan ni larry.At paalis na ang mga ito.

"medyo maaga pa naman pinsan, hintayin lang nating bumalik ang dalawa Kong tauhan saka tayo uuwi."Sambit ng pinsan ko.

"sige lang pinsan,check ko lang mga ibang sirang sasakyan Kong ano ang sakit ng mga ito para bukas madali na lang."wika ko sa pinsan ko.

"nakakahiya na sayo pinsan,dapat nagpapahinga ka pa lang sana ngayon Pero agad Kang nagtrabaho."

"wala iyon pinsan at saka nakapagpahinga naman ako kanina."sagot ko

Pagkatapos naming mag-usap ng pinsan ko, pinuntahan ko nga ang ibang nakatambak na sasakyan at inisa-isa Kong tiningnan.May mga kunti lang pala ang sakit at basic lamang iyon sa akin.

Nagdaan ang Isang oras, nakabalik na ang dalawang tauhan ni lary na pinsan ko at narinig ko pang masungit daw ang may-ari ng sasakyan na inayos nila.Sinabihan pa daw sila na masyadong mabagal ang kilos nila at hinahanap pa raw nito ang amo nila.

Kaya naman,ang pinsan ko na lang ang humingi ng paumanhin sa dalawang lalaki dahil sa ginawa ng costumer nito.

Kasalukuyan kaming lulan ng sasakyan pauwi ng bahay ni larry.Tahimik lamang ito habang nakatingin sa labas ng bintana.

"pinsan may problema ka ba?"

Tanong ko dahil hindi ko mapigilan aking sarili na magtanong.

Narinig kong bumuntong hininga muna ito bago nagsalita.

"hindi ko Alam pinsan,pero tama bang talyer ang binuksan Kong negosyo?"balik tanong niya sa akin.

Lumingon ako sa kanya saka muli kong binalik ang tingin ko sa daan.

"bakit mo naman naitanong pinsan?"

"para kasing hindi para Sakin ang negosyong ganito.Alam mo naman na iba ang gusto ko mula pa noon,diba ang maglingkod sa panginoon."aniya.

Sa lahat ng kamag-anak ko,si Larry lamang ang nakaisip na gustong mag pari at matagal na niyang gustong matupad iyon.Ngunit pinigilan lamang siya ng kanyang ina noong nabubuhay pa ito.Ngunit ngayon wala na si tita Carmen,parang gusto na niyang ituloy ang naudlot niyang pangarap.

"so,anong plano mo ngayon pinsan?"

Muli ay tanong ko.

"hindi ko pa Alam pinsan,pag-iisipan ko pang mabuti.Kung magsasara ako,paano ang mga tauhan Kong umaasa lang din sila sa sasahurin nila para may ipakain sa pamilya nila."malungkot niyang sagot.

"tama ka nga pinsan dapat pag-isipan mong mabuti ang gagawin mo.Mahirap na baka ikaw pa ang maging dahilan mawalan ng ipakain ang mga tauhan mo sa kanilang pamilya."aniko

"grabe ka naman pinsan,parang ako pa talaga ang may kasalanan Kong bakit magugutom ang pamilya nila."nakaismid na reklamo ng pinsan ko.