เข้าสู่ระบบSorry walang update kahapon. Ngayon pa lang sobrang thank you na sa inyo sa pagsubaybay sa kwentong ito. Thank you is not enough pero sobrang thank you talaga. Very grateful and super appreciate you all my dear readers sa suporta. (*_*)🩵🩷🫶
Three Years Without You THREE YEARS LATER "Sir, your ten o'clock meeting has been moved to eleven. The board members from Manila are already waiting for your confirmation, and the Chicago branch is requesting your approval for the new project." Hindi man lang nag-angat ng tingin si Ralph mula sa dokumentong binabasa niya. "Tell them I'll join the meeting online. Approve the Chicago proposal once the financial team confirms the final figures," seryosong sagot niya. "Yes, sir." "Anything else?" Doon lang siya nag-angat ng tingin. Nag-alangan ang personal assistant niya. I'm sure about the investigation again. "Sir, Mr. Dethan called. He said they might have a new lead regarding Miss Hershey." Napahinto ang paggalaw ng kamay ni Ralph. Again? How many 'new lead' pero sa bandang huli wala naman. Ilang segundo siyang nanatiling nakatitig sa dokumento bago niya dahan-dahang ibinaba ang hawak na ballpen. "Again?" halos sigaw niyang sabi. "Sir?" "Another lead?" mapa
Never lost hope Ralph POV Hindi ko na rin gaanong nakakausap ang Kuya ni Hershey. Noong una, palagi kaming nag-uusap. Nagpapalitan ng impormasyon at nagkukumustahan. Nagbibigay ng leads. Nagtatanungan kami kung may balita na ba. Pero habang tumatagal, pareho kaming nalunod sa kanya-kanya naming responsibilidad. Ako na busy sa sarili kong negosyo at paghahanap kay Hershey. Si Kuya naman sa sarili nitong trabaho at sa mga problemang dumating matapos ang lahat. At may isa akong bagay na napansin. Wala na sila ng girlfriend niya. Hindi ko na tinanong ang dahilan ng hiwalayan nila. Hindi ko alam kung kailan sila naghiwalay. Hindi ko rin alam kung ano ang dahilan. Pero sa totoo lang, parang wala na akong panahon para malaman. At parang wala na akong pakialam pa. Pero isang gabi, may message mula sa Kuya ni Hershey. "Any news?" basa ko sa message niya. Matagal bago ako sumagot. Bago ako nag-reply. "None. Still looking for her," sagot ko. Makalipas ang ilang minuto,
Ang Buhay na Naiwan Ralph Pov Mula nang mawala si Hershey, nagbago ang lahat, pati na rin ang buhay ko na bago na rin. Hindi sa paraan na mapapansin agad ng ibang tao. Dahil hindi bumagsak ang negosyo ko. Hindi rin mukhang miserable ang itsura ko. Hindi ako nagpabaya sa mga responsibilidad ko. Lalo na ang mga negosyong iniwan sa akin ng yumao kong mga magulang. Sa katunayan, mas naging masipag at mahusay pa ako. Naging proactive ako sa trabaho. Mas maaga akong pumapasok sa opisina. At mas matagal akong nagtatrabaho dito.In short late na umuwi sa bahay niya. Mas maraming meeting ang ina-attendan. Mas maraming kontrata ang pinipirmahan. Mas maraming problema ang inaayos. Pero may isang bagay na tuluyan ko nang nawala. Ang sarili kong buhay. Buhay nga ako, pero ang puso't kaluluwa ko ay parang patay na mula ng mawala muli sa akin si Hershey. "Sir, your flight to Manila is at nine tonight." Hindi ko na inangat ang tingin ko mula sa laptop. Dahil busy ako sa ginagawa ko.
Frustrated Ralph POV Masakit na masakit ang dibdib niya dahil hindi niya naabutan dito si Hershey. Kahit kailan tuso talaga ang ina nito. Pakialamera sa buhay ng mga anak niya. Ang worst pa ay ipapakasal niya ang anak sa lalaking batugan? "What a hell!" galit na sigaw ng utak ko. Gusto talaga niyang mag-suffer ang anak sa buhay. Tao pa ba ang inang iyon? Gigil na gigil ako sa inis at galit. "Hindi ko na alam kung saan pa kita hahanapin ngayon. Paano kita poprotektahan kung hindi ko alam kung saan kita makikita? Lalo na't hindi kita makita?" Isang luha ang bumagsak sa aking kamay dahil sa pagkakayuko ko. Pero agad ko iyon pinunasan. Huminga ako ng malalim hindi dapat ako pwedeng bumigay. Hindi dapat ako panghinaan ng loob just because hindi ko siya naabutan dito. Hindi na ngayon. Tumayo na ako sa kinauupuan kong kama. Pinatatag ang sarili para kay Hershey. "Tawagan mo lahat ng contact natin," utos ko kay Dethan. "Sir, it's already midnight. Baka tulog or nagre-relax
Muling Nawala Ralph POV Halos hindi ako nakatulog nang gabing iyon. Bumabagabag pa rin sa dibdib ko ang pagkawala ni Hershey. Ilang buwan ko nang hinahanap si Hershey. Pero wala pa ring lead kung saan ito tinago ng ina. Ilang buwan ko nang kinukumbinsi ang sarili ko na darating din ang araw na muli ko itong makikita. At ngayong gabi alam kong may pag-asa. "Sir, na-confirmed na namin ang address," sabi ni Dethan sa kabilang linya. "The vehicle used by Mrs. Dela Berde was traced to a private property outside the city." Mabilis akong bumangon sa sofa. "Sigurado ka sa sinasabi mo?" halos pa sigaw kong sambit dahil sa excitement sa balita. "Yes. We have satellite footage, traffic records, and one witness who saw Hershey's mother entering the property with her." Thanks God sa wakas. Nabunutan ako ng tinik sa dibdib. Masaya ang pakiramdam ko na makikita ko na siya sa wakas. I miss her so much! "Send me the location. Please." Excited na akong makita si Hershey. "Sir, wait for back
CCTV Ralph POV "Ano iyon?""May magandang balita." Bungad nito agad.Mabilis na tumayo si Ralph sa kinauupuan."Nakita na ba ninyo siya? Nalaman niyo na ba kung saan siya nakatira ngayon?" panalangin niya na sana ay may progress na ang paghahanap nila kay Hershey."Hindi pa."Bumagsak agad ang kanyang balikat. Nawala ang sigla ng kanyang boses sa narinig."Bakit mo sinabing magandang balita kung hindi niyo pa pala siya nakita?""May nahanap kaming CCTV. Hopefully, dito na namin makikita ang lahat."Napahinto si Ralph. Kahit papaano may konting pag-asa pa rin siyang natitira sa dibdib."CCTV?" Ulit niya."Oo. Isang camera sa kabilang gusali. Hindi nila iyon nabura."Parang bumilis ang tibok ng puso ni Ralph. Curious na siya agad kung ano ang nakita nila sa CCTV."Ano'ng nakita ninyo sa CCTV. Nakuhanan ba ang pag-alis nila Hershey?""May sasakyang sumundo kay Miss Hershey noong araw na iyon.""Sino ang kasama niya? Ilan sila?"Tumahimik sandali ang investigator bago nagsalita."Isang
Chapter 2Isang linggo ko na dito sa mansyon nakakapagod, nakakatakot, at nagagalit ang amo. Nakakawalang lakas ng katawan ang palaging pagsigaw ni sir. Parang araw-araw may regla. Nakakaubos siya ng lakas at pasensya. Kaya para gumaan ang paligid nagpatugtog na lang ako ng kanta. Wala namang sina
Chapter 1"Sabi nila bahay ang lilinisan ko at nag-iisa lang ang magiging amo ko. Whooah! Parang palasyo naman ang laki ng bahay na ito. Baka kahit isang araw hindi ko matapos linisin ang buong bahay. Magkandaligaw-ligaw pa ako. Baka tigok ang abot ko nito," bulalas ko."Nagrereklamo ka ba?""Huh?
7. Ang Binatang Mapagmahal at Ang Nawalang Dalaga Hershey Tatlong araw siyang nagkulong sa kwarto. Panay iyak niya nang malaman na nasa hospital si Ralph dahil sa natamong injury sa panga niya. "I hate you! I really hate you!" sigaw niya sa inis at sama ng loob sa kuya niya. Kung ano-ano na lan
Chapter 6 Margarita "Margarita!" sigaw ng amo ko. "Yes, Your Honor?" sigaw ko rin dahil nasa loob ako ng banyo naglilinis. Napasimangot na lang ako kapag pumapasok ako dito sa napakaganda niyang banyo. Ang lawak at ang ganda nito. Yayamanin talaga. "Faster cleaning my bathroom. I need you to







