Mag-log inChapter 4
"Oh, ang galing! Galing mong sumayaw, galing mong gumiling, galing mong tumuwad, galing mong tumambling. Pabibo ka talaga, la, la, la, la," kanta ko habang nagpapalit ng bedsheet ng amo ko. Wala ang amo ko, nasa gym ito nag-eensayo. Kaya ang yummy ng katawan niya, panay ensayo sa umaga ang ginagawa. Tapos, suplado na nga, masungit pa. Kaya bansag ko gorilyang dragon na dinosaur. Bagay na bagay niya ang pangalan, idagdag pa na yummy siya. Kasi bako-bako ang katawan, sobrang tigas, siguro ang mga muscle niya. Nakaka-excite siguro na panoorin siya habang nasa korte, nakikipag-debate sa kabilang kampo para lang ipagtanggol ang hawak niyang biktima. Ang hot at ang angas siguro ni sir. Baka ang pagsigaw niya sa akin ay ganoon din kapag nagtuturo siya sa university. Pero iba pa rin kapag nasa ganoon na field siya, alam kong professional ito. Dito lang sa bahay niya pinapakita ang masamang ugali. "Mapisil nga minsan, yay," kinilig pa niyang sambit. "Mapisil ang alin?" "Ay, tangina, palaka!" napatalon pa ako sa gulat. "Bakit ang tagal mo dito sa loob ng kwarto ko?" "Bakit ka po nanggugulat, sir? Uso po ang kumatok, sir. Wala po sa law iyan, pero dapat kumatok pa rin," simangot ko dahil nagulat talaga ako. Sobrang kaba ng dibdib ko. "I'm the owner of this house. This is my room, and I'm a lawyer. Ako ang batas sa pamamahay na ito. Ako ang may karapatan na magbigay ng mga parusa sa mga kasambahay ko dito. Ngayon pa lang, kailangan na siguro kitang patawan ng disciplinary action dahil sa pag-uugali mo," seryosong sabi ni sir Harrison. "Ay hala, grabe ka naman po, sir. Wala akong violet dito, ha? Lahat ginagawa ko ang utos mo, sir, at trabaho ko. Kahit ang alikabok, nadudulas dahil sa kintab ng sahig at pader ng mansyon mo, sir. Mabait akong sumagot, ikaw lang sir ang suplado at masungit pa. Dapat ikaw ang bigyan ng disciplinary action, po. Nag-voilet ka sa sarili mong pamamahay," mahaba kong sabi sa amo ko. Hindi ko alam, pero parang ngumiti ito sa sinabi ko. Namalikmata lang yata ako. Or baka guni-guni ko lang. "Bago mo ako sabihan niyan, ayusin mo muna ang pagkakasabi mo ng nag-voilet. Violent or violence kasi iyon. Kaya disqualified ang ranting mo, ako pa rin ang amo dito," seryoso nitong sabi. Aangal sana siya ng unahan siya ng amo. "May ginagawa ka bang kalokohan dito sa loob ng kwarto ko?" mapanuring tanong ni sir na may nakatitig na mga mata sa akin. Lumapit pa ito habang nakatitig sa akin. Napaatras naman ako ng bahagya. "Hala nako, sir, wait lang po. Huwag ka po mangagat. Wala po akong ginagawang masama dito. Kita mo naman na nagpapalit ako ng kobre kama, di ba, sir? Natural, may ginagawa ako dito sa loob ng kwarto mo po, sir," sagot ko naman. Pero ang mga mata ko'y nakatingin sa hubad niyang katawan. Naka-jogging pants lang ito pero walang suot na damit pang-itaas. Sinasadya ba niyang akitin ako? Nag-heart pa yata ang mga mata ko na nakatitig sa maganda niyang pawisan na katawan. "Aray ko naman!" reklamo ko. Pinitik lang naman nito ang noo ko. "Hindi ka na nahiya sa amo mo. Para ka nang buwaya diyan na tulo-laway. Bilisan mo ang paglilinis dito sa kwarto ko. Baka makasuhan pa kita ng pangmomolestiya sa aking katawan," "Kasalanan mo naman, sir, eh," mahina kong sambit. "Paglabas ko ng banyo, dapat wala ka na dito sa loob ng kwarto ko," sermon nito sa akin. "Thank you, sir," matamis pa akong ngumiti sa kanya. "For what?" kunot-noo na tanong ni sir Harrison. "For... sa hindi mo pagsigaw sa akin ngayon, sir. Nakahinga ng kunti ang tainga ko," kimi pa akong ngumiti. Sumama naman ang mukha ng amo ko. Magsasalita na sana ito ng unahan ko na siya. "Objection, your honor, wala ng bawian. Makakaligo ka na, your honor," "You're an impossible crazy woman!" sumusukong sabi ni sir Harrison. "Yes!" sabay taas ko sa isang kamay ko. "First time in history na hindi nagalit sa akin si sir. Napagod lang sigurong nag-exercise kaya wala pang lakas-loob na pagalitan ako. Sana palagi na lang siyang pagod," hiling ko pa sabay hagikhik. Napangiti na akong tinapos ang ginagawa ko dito sa kwarto ng amo ko. Nagmadali na ako dahil baka maabutan niya ako dito. Baka magagalit na naman ito sa akin at babanatan na naman ako ng mga batas-batas na iyan. Ang goal ko na lang ay ang makita si sir na nakangiti dahil sa akin. Baka hindi lang mag-heart ang mga mata ko. Baka mag-zigzag pa sa kilig ang mga bituka ko. Tapos biglang mahulog ang luma kong underwear dahil sa kilig. Napa-facepalm ako sa naisip. Bawal ang lumandi dito, sabi ni Manang pala. No chance. "Get out now, Margarita!" sigaw ni sir Harrison na ikinagulat ko na naman. "Okay sir, 'wag ka na muna lalabas na n*******d, baka mabusuhan kita. Joke lang po, labas na ako. Bye, sir!" sigaw ko rin. Nagmadali na akong lumabas bitbit ang mga lalabahan kong kurtina at bedsheet. Narinig ko na naman kasi na nagmura ang amo ko. "Kahit kailan, talaga self loka-loka ka," natatawa kong sita sa sarili ko. Dumiretso na ako sa laundry area para maglaba na. Trabaho ko talaga ang lahat dito. Habang nakasalang ang mga kurtina sa washing machine, naglilinis naman ako sa paligid ng laundry area. Wala namang masabi ang amo namin dahil malinis ang bahay niya. Pati sulok kasi nililinisan ko. Gusto kong magpakitang gilas para taasan ang sahod ko. Tanghalian na at kailangan ko nang magluto ng request ni amo na adobong baboy. May recipe naman dito, pero gusto ko subukan na ipakain sa amo ko ang version ko ng adobong baboy. Habang si Manang ay lumabas, may pinabili si sir sa supermarket. Hindi na nila ako isinama pa, baka raw mas maligaw pa ako at mawili sa loob ng mall. Medyo nagtampo ako kay sir dahil excited pa naman akong makaapak sa mall.Frustrated Ralph POV Masakit na masakit ang dibdib niya dahil hindi niya naabutan dito si Hershey. Kahit kailan tuso talaga ang ina nito. Pakialamera sa buhay ng mga anak niya. Ang worst pa ay ipapakasal niya ang anak sa lalaking batugan? "What a hell!" galit na sigaw ng utak ko. Gusto talaga niyang mag-suffer ang anak sa buhay. Tao pa ba ang inang iyon? Gigil na gigil ako sa inis at galit. "Hindi ko na alam kung saan pa kita hahanapin ngayon. Paano kita poprotektahan kung hindi ko alam kung saan kita makikita? Lalo na't hindi kita makita?" Isang luha ang bumagsak sa aking kamay dahil sa pagkakayuko ko. Pero agad ko iyon pinunasan. Huminga ako ng malalim hindi dapat ako pwedeng bumigay. Hindi dapat ako panghinaan ng loob just because hindi ko siya naabutan dito. Hindi na ngayon. Tumayo na ako sa kinauupuan kong kama. Pinatatag ang sarili para kay Hershey. "Tawagan mo lahat ng contact natin," utos ko kay Dethan. "Sir, it's already midnight. Baka tulog or nagre-relax
Muling Nawala Ralph POV Halos hindi ako nakatulog nang gabing iyon. Bumabagabag pa rin sa dibdib ko ang pagkawala ni Hershey. Ilang buwan ko nang hinahanap si Hershey. Pero wala pa ring lead kung saan ito tinago ng ina. Ilang buwan ko nang kinukumbinsi ang sarili ko na darating din ang araw na muli ko itong makikita. At ngayong gabi alam kong may pag-asa. "Sir, na-confirmed na namin ang address," sabi ni Dethan sa kabilang linya. "The vehicle used by Mrs. Dela Berde was traced to a private property outside the city." Mabilis akong bumangon sa sofa. "Sigurado ka sa sinasabi mo?" halos pa sigaw kong sambit dahil sa excitement sa balita. "Yes. We have satellite footage, traffic records, and one witness who saw Hershey's mother entering the property with her." Thanks God sa wakas. Nabunutan ako ng tinik sa dibdib. Masaya ang pakiramdam ko na makikita ko na siya sa wakas. I miss her so much! "Send me the location. Please." Excited na akong makita si Hershey. "Sir, wait for back
CCTV Ralph POV "Ano iyon?""May magandang balita." Bungad nito agad.Mabilis na tumayo si Ralph sa kinauupuan."Nakita na ba ninyo siya? Nalaman niyo na ba kung saan siya nakatira ngayon?" panalangin niya na sana ay may progress na ang paghahanap nila kay Hershey."Hindi pa."Bumagsak agad ang kanyang balikat. Nawala ang sigla ng kanyang boses sa narinig."Bakit mo sinabing magandang balita kung hindi niyo pa pala siya nakita?""May nahanap kaming CCTV. Hopefully, dito na namin makikita ang lahat."Napahinto si Ralph. Kahit papaano may konting pag-asa pa rin siyang natitira sa dibdib."CCTV?" Ulit niya."Oo. Isang camera sa kabilang gusali. Hindi nila iyon nabura."Parang bumilis ang tibok ng puso ni Ralph. Curious na siya agad kung ano ang nakita nila sa CCTV."Ano'ng nakita ninyo sa CCTV. Nakuhanan ba ang pag-alis nila Hershey?""May sasakyang sumundo kay Miss Hershey noong araw na iyon.""Sino ang kasama niya? Ilan sila?"Tumahimik sandali ang investigator bago nagsalita."Isang
Ang Pangako ni RalphRalph Pov Malamig ang simoy ng hangin sa labas ng mental health center.Tahimik ang paligid, ngunit kabaligtaran iyon ng nagngangalit na damdamin ko. Sobra-sobra ang galit ko.Nakatayo ako sa tapat ng gusali, hindi ko inaalis ang tingin sa ikalawang palapag kung saan ko huling nakita si Hershey.Ngayon wala na siya. Nawala na parang bula na namang naglaho.Mahigpit kong ikinuyom ang kamao ko hanggang sa mamuti ang mga buko ng mga daliri ko."Mr. Ralph."Napalingon ako sa private investigator na si Dethan. Pareho kaming nandito sa health care center."May nakuha na ba kayong impormasyon?" agad kong tanong.Napailing ang lalaki. "Malinis ang pagkakaplano ng ina ng asawa mo, Sir.""Ano'ng ibig mong sabihin? Walang bakas ang pagkakaalis nilang mag-ina dito sa health center?" "Walang iniwang bakas ang taong naglipat kay Miss Hershey. Gumamit sila ng private medical transport para ilihim ang pag-alis nila. Ang CCTV sa loading area ay nabura agad. Pati ang pangalan ng
Hindi Kita HahayaanRalph PovGalit na galit na binuksan ko ang pinto ng opisina ng administrator ng mental health center."Nasaan si Hershey?" Galit na bungad ko agad pagkapasok ko sa opisina.Nagulat ang administrator at ang dalawang nurse na naroon sa opisina."Mr. Ralph, please calm down.""Paano ako kakalma?" halos manginig ang boses niya. "Kagabi lang narito siya! Ngayon sasabihin n'yo bang wala na? Umalis na siya kasama ang ina niya. Asawa ko siya, may karapatan na ako sa kanya!"Tahimik ang administrator dahil alam nilang magagalit talaga ako. Alam rin nila na naka-register na ang marriage certificate namin ni Hershey. At ilang taon na kaming mag-asawa."Her guardian requested an immediate transfer. We don't know the reason. Suddenly, she wanted to transfer her daughter.""Where?" mariing tanong ni Ralph."I'm sorry... But it's confidential."Biglang bumagsak ang kamao ko sa mesa sa galit na hindi ko namamalayan. Nagulat ang lahat sa ginawa ko."Ilang buwan ko siyang hinanap!"
Ang Pagkawala THIRD POV Maagang-maaga pa lamang ay nasa health center na siya para sa pinaplano para kay Hershey. Hindi pwedeng malaman ng kahit na sino, lalo na si Ralph, ang kalagayan ni Hershey. Tahimik pa ang buong mental health center. Karamihan sa mga pasyente ay natutulog pa hanggang ngayon. Nakita niya si Ralph na nagmamadaling naglalakad sa hallway, may dalang maliit na paper bag. Alam niyang patungo ito sa kwarto ni Hershey sa dulo. Pero hindi puwedeng makita niya na aalis sila ni Hershey ngayong araw sa lalong madaling panahon. Kagabi lang ay halos magkasalubong na sila sa magkabilang panig ng pinto. Kaya mabilis siyang lumihis ng daan, wag lang sila magpang-abot ni Ralph. Baka magkasagutan lang silang dalawa. "Good morning," bati ni Ralph sa nurse na nakaduty sa wing ni Hershey. Ngunit agad niyang napansin ang kakaibang ekspresyon nito. Nag-aalangan at kinakabahan. Parang may gustong sabihin pero natatakot siya. "Is everything okay?" tanong ni Ralph. N
Chapter 3Sa palengke na malapit lang sa exclusive subdivision kami namalengke. May dala kaming parang trolley para sa mga binili namin. Strikto na kasi ang lugar na ito. Bawal na ang paggamit ng maraming plastic. "Manang, may banyo ba dito?" tanong ko. Naiihi na kasi ako."Diretso lang ito, tapos
Chapter 2Isang linggo ko na dito sa mansyon nakakapagod, nakakatakot, at nagagalit ang amo. Nakakawalang lakas ng katawan ang palaging pagsigaw ni sir. Parang araw-araw may regla. Nakakaubos siya ng lakas at pasensya. Kaya para gumaan ang paligid nagpatugtog na lang ako ng kanta. Wala namang sina
Chapter 6 Margarita "Margarita!" sigaw ng amo ko. "Yes, Your Honor?" sigaw ko rin dahil nasa loob ako ng banyo naglilinis. Napasimangot na lang ako kapag pumapasok ako dito sa napakaganda niyang banyo. Ang lawak at ang ganda nito. Yayamanin talaga. "Faster cleaning my bathroom. I need you to
Chapter 5 Napa-facepalm ako ng maalala ko na naman ang sinabi kong nag-violet si sir. Naalala ko kulay pala ang violet. Nakakahiya."Huhuhu... bwesit na 'yan. Paano kasi ang daming magkakatunog na salita sa English. Violet, Violence, Violent, Violins, and many, many more. Nagkandabali-bali na ang







