Mag-log inChapter 4
"Oh, ang galing! Galing mong sumayaw, galing mong gumiling, galing mong tumuwad, galing mong tumambling. Pabibo ka talaga, la, la, la, la," kanta ko habang nagpapalit ng bedsheet ng amo ko. Wala ang amo ko, nasa gym ito nag-eensayo. Kaya ang yummy ng katawan niya, panay ensayo sa umaga ang ginagawa. Tapos, suplado na nga, masungit pa. Kaya bansag ko gorilyang dragon na dinosaur. Bagay na bagay niya ang pangalan, idagdag pa na yummy siya. Kasi bako-bako ang katawan, sobrang tigas, siguro ang mga muscle niya. Nakaka-excite siguro na panoorin siya habang nasa korte, nakikipag-debate sa kabilang kampo para lang ipagtanggol ang hawak niyang biktima. Ang hot at ang angas siguro ni sir. Baka ang pagsigaw niya sa akin ay ganoon din kapag nagtuturo siya sa university. Pero iba pa rin kapag nasa ganoon na field siya, alam kong professional ito. Dito lang sa bahay niya pinapakita ang masamang ugali. "Mapisil nga minsan, yay," kinilig pa niyang sambit. "Mapisil ang alin?" "Ay, tangina, palaka!" napatalon pa ako sa gulat. "Bakit ang tagal mo dito sa loob ng kwarto ko?" "Bakit ka po nanggugulat, sir? Uso po ang kumatok, sir. Wala po sa law iyan, pero dapat kumatok pa rin," simangot ko dahil nagulat talaga ako. Sobrang kaba ng dibdib ko. "I'm the owner of this house. This is my room, and I'm a lawyer. Ako ang batas sa pamamahay na ito. Ako ang may karapatan na magbigay ng mga parusa sa mga kasambahay ko dito. Ngayon pa lang, kailangan na siguro kitang patawan ng disciplinary action dahil sa pag-uugali mo," seryosong sabi ni sir Harrison. "Ay hala, grabe ka naman po, sir. Wala akong violet dito, ha? Lahat ginagawa ko ang utos mo, sir, at trabaho ko. Kahit ang alikabok, nadudulas dahil sa kintab ng sahig at pader ng mansyon mo, sir. Mabait akong sumagot, ikaw lang sir ang suplado at masungit pa. Dapat ikaw ang bigyan ng disciplinary action, po. Nag-voilet ka sa sarili mong pamamahay," mahaba kong sabi sa amo ko. Hindi ko alam, pero parang ngumiti ito sa sinabi ko. Namalikmata lang yata ako. Or baka guni-guni ko lang. "Bago mo ako sabihan niyan, ayusin mo muna ang pagkakasabi mo ng nag-voilet. Violent or violence kasi iyon. Kaya disqualified ang ranting mo, ako pa rin ang amo dito," seryoso nitong sabi. Aangal sana siya ng unahan siya ng amo. "May ginagawa ka bang kalokohan dito sa loob ng kwarto ko?" mapanuring tanong ni sir na may nakatitig na mga mata sa akin. Lumapit pa ito habang nakatitig sa akin. Napaatras naman ako ng bahagya. "Hala nako, sir, wait lang po. Huwag ka po mangagat. Wala po akong ginagawang masama dito. Kita mo naman na nagpapalit ako ng kobre kama, di ba, sir? Natural, may ginagawa ako dito sa loob ng kwarto mo po, sir," sagot ko naman. Pero ang mga mata ko'y nakatingin sa hubad niyang katawan. Naka-jogging pants lang ito pero walang suot na damit pang-itaas. Sinasadya ba niyang akitin ako? Nag-heart pa yata ang mga mata ko na nakatitig sa maganda niyang pawisan na katawan. "Aray ko naman!" reklamo ko. Pinitik lang naman nito ang noo ko. "Hindi ka na nahiya sa amo mo. Para ka nang buwaya diyan na tulo-laway. Bilisan mo ang paglilinis dito sa kwarto ko. Baka makasuhan pa kita ng pangmomolestiya sa aking katawan," "Kasalanan mo naman, sir, eh," mahina kong sambit. "Paglabas ko ng banyo, dapat wala ka na dito sa loob ng kwarto ko," sermon nito sa akin. "Thank you, sir," matamis pa akong ngumiti sa kanya. "For what?" kunot-noo na tanong ni sir Harrison. "For... sa hindi mo pagsigaw sa akin ngayon, sir. Nakahinga ng kunti ang tainga ko," kimi pa akong ngumiti. Sumama naman ang mukha ng amo ko. Magsasalita na sana ito ng unahan ko na siya. "Objection, your honor, wala ng bawian. Makakaligo ka na, your honor," "You're an impossible crazy woman!" sumusukong sabi ni sir Harrison. "Yes!" sabay taas ko sa isang kamay ko. "First time in history na hindi nagalit sa akin si sir. Napagod lang sigurong nag-exercise kaya wala pang lakas-loob na pagalitan ako. Sana palagi na lang siyang pagod," hiling ko pa sabay hagikhik. Napangiti na akong tinapos ang ginagawa ko dito sa kwarto ng amo ko. Nagmadali na ako dahil baka maabutan niya ako dito. Baka magagalit na naman ito sa akin at babanatan na naman ako ng mga batas-batas na iyan. Ang goal ko na lang ay ang makita si sir na nakangiti dahil sa akin. Baka hindi lang mag-heart ang mga mata ko. Baka mag-zigzag pa sa kilig ang mga bituka ko. Tapos biglang mahulog ang luma kong underwear dahil sa kilig. Napa-facepalm ako sa naisip. Bawal ang lumandi dito, sabi ni Manang pala. No chance. "Get out now, Margarita!" sigaw ni sir Harrison na ikinagulat ko na naman. "Okay sir, 'wag ka na muna lalabas na n*******d, baka mabusuhan kita. Joke lang po, labas na ako. Bye, sir!" sigaw ko rin. Nagmadali na akong lumabas bitbit ang mga lalabahan kong kurtina at bedsheet. Narinig ko na naman kasi na nagmura ang amo ko. "Kahit kailan, talaga self loka-loka ka," natatawa kong sita sa sarili ko. Dumiretso na ako sa laundry area para maglaba na. Trabaho ko talaga ang lahat dito. Habang nakasalang ang mga kurtina sa washing machine, naglilinis naman ako sa paligid ng laundry area. Wala namang masabi ang amo namin dahil malinis ang bahay niya. Pati sulok kasi nililinisan ko. Gusto kong magpakitang gilas para taasan ang sahod ko. Tanghalian na at kailangan ko nang magluto ng request ni amo na adobong baboy. May recipe naman dito, pero gusto ko subukan na ipakain sa amo ko ang version ko ng adobong baboy. Habang si Manang ay lumabas, may pinabili si sir sa supermarket. Hindi na nila ako isinama pa, baka raw mas maligaw pa ako at mawili sa loob ng mall. Medyo nagtampo ako kay sir dahil excited pa naman akong makaapak sa mall.Want to see her Ralph POV "Pûtang ina..." mura niya. Ang gago mo lang talaga na wala kang awa sa bata at kay Hershey. Si Mateo ay pinsan niyang buo. Magkapatid ang Mommy niya at ang Daddy ni Mateo. Ang pinsan niyang ilang taon nang hindi niya nakakausap. Ang taong minsan niyang itinuring na kapamilya. Pero nanloko sa kanya at gustong agawin ang ari-arian na iniwan ng parents niya sa kanya. Hindi niya akalain na kikidnap siya ng mga inosenteng tao. At sa pinakamasama, sasaktan pa talaga niya. Hindi niya alam na ganito kasama ang pinsan niyang ito. At biglang may naalala si Ralph. Ang sabotahe sa negosyo niya. Ang pagguho ng gusali sa building na pinapatayo niya sa Amerika. Ang mga taong kumilos sa loob ng kompanya ng kanyang ama laban sa kanya. Ang mga dokumentong paulit-ulit na nawawala. Ang aksidenteng muntik nang kumitil sa kanyang buhay. Hindi sa paghihinala, pero parang coincidence ang lahat. Hindi ba't masyado nang maraming pagkakataon para tawagin lahat ng iyon na aksid
He's shocked Hindi maaari. Kahit ilang segundo ko lang na nakita ang mukha ng babae. Hindi siya puwedeng magkamali. Si Hershey nga ang isa sa nakidnap at ang pinsan ko pa talaga ang gumawa nito sa kanila ng bata ng kasamaan. "Hershey." Mahinang sambit ko sa pangalan niya habang nakatingin sa screen ng TV. Napatiimbagang ako ng maalala ko kanina kung paano nila basta na lang itulak palabas ng van si Hershey. At hinayaan nila na nakahandusay si Hershey sa semento. Alam kong nasaktan ito sa pagkakatilapon niya sa semento. Mga gago kayong mga hayup kayo! "Damn you, Mateo!" Galit kong sambit. Nanginginig ang kamay kong hinawakan ang gilid ng mesa. Para masuportahan ko ang katawan ko sa biglaan kong panghihina. God! Buhay siya. Buhay si Hershey. Sa wakas nakita ko na siya. Matapos ang tatlong taon kong paghahanap... Nakita ko rin siya.Tuwang-tuwa ang puso ko na nakita ko na si Hershey. Pero hindi sa paraang pinangarap ko siyang makikita. Hindi nakangiti at hindi siya ligtas. Kun
Ang Mukha sa Balita Ralph Pov Tahimik ang buong opisina nang gabing iyon. Tamad pa siyang umuwi sa bahay niya. Pareho lang rin naman na tutunganga siya kapag may iniisip. Mag-isa na lang si Ralph sa conference room, nakaharap sa laptop at ilang dokumentong kailangan niyang tapusin bago umuwi. Ilang linggo na mula nang bumalik siya sa Pilipinas. Wala pa rin siyang malinaw na balita tungkol kay Hershey. Ang tanging alam niya ay may posibilidad na nakabalik na ito sa bansa. At mula nang malaman niya iyon, hindi na mapakali ang isip niya. Paano pala kung ilang taon na silang nasa iisang bansa? Kunwari lang na nasa Amerika ang matagal na niyang hinahanap dahil sa mga mukhang pera na private investigator. Paano kung minsan lang silang nagkasalubong, pero hindi niya napansin? 'Possible kaya iyon?' tanong pa niya sa isip niya. Paano kung malapit lang pala ito sa kanya sa loob ng tatlong taon? Pero dahil sa mga mukhang pera, nilayo siya ng mga ito kay Hershey. "Damnit!" bulal
Back to Philippines Ralph Pov Kinagabihan, habang nasa hotel ako, nakatanggap ako ng mensahe mula kay Danny. May kalakip itong dokumentong nakuha mula sa lumang, legal na nailipat na archive. Hindi kumpleto ang rekord. May ilang impormasyong tinakpan para maprotektahan ang pribadong detalye ng dating pasyente. Pero may isang bahagi roon na hindi ko maalis sa paningin ko. Destination after discharge: Philippines. Napatayo ako mula sa kama. Gulat sa nabasa. "Philippines?" bulalas ko pa na halos hindi makapaniwala. Muli kong binasa ang dokumento. Hindi pa iyon patunay na nakauwi na si Hershey. Hindi rin nito sinasabi kung kailan siya umalis o kung saan siya tumuloy. Pero kung totoo ang rekord, posible palang matagal nang nasa Pilipinas ang babaeng ilang taon kong hinahanap sa Amerika. O, baka ngayon pa lang ang flight niya? Pero ang sabi ay lumang dokumento. Kung gano'n ay alam na kaya ni kuya Haris na nasa Pinas na si Hershey? "Naguguluhan ako," wala sa sariling
Still no answer Ralph Pov Dalawang araw matapos makarating sa Amerika, nasa loob na naman ako ng isang sasakyan habang hawak ang address na ibinigay sa akin ng lalaki. Tahimik akong nakatingin sa labas. Umaasa na may magandang kahihinatnan ang pagpunta ko dito sa Amerika. Bawat babaeng may mahabang buhok na makita ko sa daan ay sandaling nagpapaalala kay Hershey. Bawat boses na may pagkakahawig sa kaniya ay nagpapalingon sa akin. Nakakapagod pero hindi ko maiwasan na tiningnan at suriin. Pero ang mas nakakapagod ay ang umuwi nang walang sagot. Pagdating namin sa address na sinabi ng lalaki, isa itong maliit na medical office ang bumungad sa akin. Hindi ito ang dating facility kung saan niya unang nasilayan si Hershey, kundi isang lugar na pinagtanungan ng mga taong humawak sa lumang record. Bumaba siya ng sasakyan at agad na pumasok. May babaeng receptionist sa counter, kaya lumapit agad ako at nagtanong. "Good afternoon. How can I help you?" magalang na bati ng rece
ANG PAGHAHABOL SA ISANG ANINO Ralph Pov Tatlong taon na. Tatlong taon nang hinahanap ko ang babaeng hindi ko kailanman piniling iwan. At sa loob ng tatlong taon, iisa lang ang natutunan ko sa lahat. Maaaring bilhin ng pera ang pinakamagagaling na imbestigador, pero hindi nito kayang bilhin ang katiyakan na mahahanap mo ang taong pinakamahalaga sa buhay mo. Nakatayo ako sa harap ng malalaking bintana ng aking opisina sa Manila nang tumunog ang aking telepono. Unknown number iyon pero sinagot ko pa rin. Karaniwan kasi ay hindi ko na ito sinasagot. Hindi kagaya noon na kahit number ng scammer ay sinasagot ko. Wala akong pinalampas na tawag. Pero ngayon pagod na akong makarinig ng mga pangakong may bago silang lead, para lamang humingi ulit ng pera ang mga taong inupahan ko. Pero nang makita kong may kasamang mensahe ang tawag, napahinto ako. Walang masama kung susubukan ko ulit. Unknown Number: Mr. Ralph, may nakita po kaming lumang medical record na maaaring konektado
Chapter 1"Sabi nila bahay ang lilinisan ko at nag-iisa lang ang magiging amo ko. Whooah! Parang palasyo naman ang laki ng bahay na ito. Baka kahit isang araw hindi ko matapos linisin ang buong bahay. Magkandaligaw-ligaw pa ako. Baka tigok ang abot ko nito," bulalas ko."Nagrereklamo ka ba?""Huh?
Chapter 6 Margarita "Margarita!" sigaw ng amo ko. "Yes, Your Honor?" sigaw ko rin dahil nasa loob ako ng banyo naglilinis. Napasimangot na lang ako kapag pumapasok ako dito sa napakaganda niyang banyo. Ang lawak at ang ganda nito. Yayamanin talaga. "Faster cleaning my bathroom. I need you to
Chapter 5 Napa-facepalm ako ng maalala ko na naman ang sinabi kong nag-violet si sir. Naalala ko kulay pala ang violet. Nakakahiya."Huhuhu... bwesit na 'yan. Paano kasi ang daming magkakatunog na salita sa English. Violet, Violence, Violent, Violins, and many, many more. Nagkandabali-bali na ang
7. Ang Binatang Mapagmahal at Ang Nawalang Dalaga Hershey Tatlong araw siyang nagkulong sa kwarto. Panay iyak niya nang malaman na nasa hospital si Ralph dahil sa natamong injury sa panga niya. "I hate you! I really hate you!" sigaw niya sa inis at sama ng loob sa kuya niya. Kung ano-ano na lan







