Chapter 6

Chapter 6

Margarita

"Margarita!" sigaw ng amo ko.

"Yes, Your Honor?" sigaw ko rin dahil nasa loob ako ng banyo naglilinis.

Napasimangot na lang ako kapag pumapasok ako dito sa napakaganda niyang banyo. Ang lawak at ang ganda nito. Yayamanin talaga.

"Faster cleaning my bathroom. I need you to clean my gym studio,"

"Bakit ngayon mo lang sinabi, sir?"

"Nagrereklamo ka ba?" pagsusungit na naman ng amo ko.

"Nagtatanong lang po ako, sir,"

"Bilisan mo na diyan! Lahat na lang ng iutos ko sa'yo, may tanong ka. Wala na ba akong karapatan na utusan ka, Margarita?" pagalit na tanong ni sir Harrison.

"Hindi naman po sa gano'n, Sir, gusto ko lang din magkomento. Kasi may schedule po ang paglilinis ko sa mansyon mo, sir," sagot ko.

"Nagdadahilan ka pa! Kung ayaw mong mautusan, pwede ka ng umalis dito para makahanap ako ng bagong kapalit mo," galit na sabi ni sir.

"Huwag naman po, sir, sorry po," maamo kong sabi.

"Faster cleaning! Kailangan kalahating oras tapos mo nang linisan ang gym studio ko," pagalit na sabi ni sir. Tumalikod na ito at umalis.

Hindi na lang ako umimik. Binilisan ko na lang ang paglilinis sa banyo niya. Hindi nga siya maarte sa pagkain, pero ang arte naman sa paglilinis ng banyo niya. Kailangan na malinis na malinis ang sahig, tapos makintab na makintab ang mga salamin at lahat na.

Kahit basang-basa ang harapan ng damit ko, nagtungo pa rin ako sa gym ng amo ko. Bitbit ko ang mga gagamitin kong panlinis sa loob. Malawak rin ito at ang daming iba't ibang gamit na pang-exercise. Hindi ko pa alam ang mga pangalan ng mga gamit na 'yan.

"Ay wow, may bike pa. Bike na hindi umaalis sa pwesto. Statwa?" Bulalas ko pa. "Ito pa, nakalimutan ko na ang pangalan, parang running mills, yata? Tanungin ko na lang si sir mamaya," sabi ko pa sa sarili. "Hindi pala kami bati ni sir," umirap pa ako sa hangin.

Inuna ko na muna ang nag-vacuum, tapos nagpunas na ako ng mga salamin at mga kagamitan na pang-exercise ni sir Harrison.

Syempre, hindi nawawala ang patugtog ng mga kanta para ganahan akong maglinis at hindi mapansin ang pagod kong katawan.

"Baby, baby, baby, can I touch you like this, ahh, can I kiss you like this, yay," dagdag ko pa sa kinakanta ko.

Mabuti, wala ang amo ko dito dahil nagko-concert na naman ako mag-isa. Favorite talaga ng mga taga-probinsya ang mag-videoke. Nakakamiss din ang kumanta. Iyon na lang kasi ang asset ko, bukod sa maganda na ako, sawi pa sa pag-ibig. Ay, bwisit!

Nagtungo na ako sa running mills, umapak ako sa ibabaw at pinunasan ko ang hawakan at sa gitna na parang laptop ang laki. Gano'n na lang ang sigaw at gulat ko ng tumunog at gumalaw ang inaapakan kong foot rail.

"Ahhh!" sigaw ko habang mahigpit na nakayakap sa isang hawakan ng treadmills. Kapag iapak ko ang paa ko, natatama sa gumagalaw na riles ng paa. Nadudulas ako.

Kamalas-malas pa dahil bumilis ang galaw ng inaapakan kong riles ng paa. May napindot na naman yata ako kaya lalong bumilis. Hindi ko alam saan ako aapak dahil natatalisod na ako. Hindi ko rin alam paano ito patigilin.

"Tulong! Tulong!" sigaw ko na naman.

"Sir Harrison, Manang Thelma, Manong Bobot, tulungan ninyo ako dito. Ayoko pang mamatay dahil sa pang-exercise na ito. Tulooong!" Malakas kong sigaw.

Gumawa ako ng paraan pero hindi ko ma-control ang bilis ng galaw ng foot rail na ito.

"What the fvck!" sigaw na sambit ni Sir Harrison.

Salamat sa Diyos at dumating ang taga-pagligtas ko. Sigurado akong mabubuhay pa ako sa mundo. Mag-iingat na ako sa susunod, Panginoon.

"Anong ginagawa mo diyan?! Sinong may sabing buksan mo 'yan? Pinapalinis ko ang gym ko, hindi ko sinabi na gamitin mo iyan!" sigaw niyang galit sa akin.

Napabitaw ako sa gulat, akala ko titilapon ako sa sahig, pero may sumalo sa akin. Dahil na-out balance si Sir Harrison, pareho kaming natumba sa sahig. Pasubsob akong padagan sa dibdib nito.

Napatigil silang dalawa sa awkward nilang posisyon. Dahil sa pagkapahiya, agad akong bumangon pero hindi ko sinasadyang masagi ng tuhod ko ang pagkalalaki nito. Mas lalo akong nakaramdam ng hiya, lalo na't may kakaiba akong nararamdaman sa katawan ko dahil sa pagkakadikit naming dalawa.

"Sorry, at sorry Sir Harrison," tinago ko ang pagkapahiya ko. Tutulongan ko sana itong bumangon, kaso tinabig niya ang kamay ko.

Nasaktan yata ito dahil napangiwi nang bumangon sa sahig.

"May masakit ba sa'yo, Sir?" nag-aalala kong tanong. Pero hindi niya ako pinansin.

"Ang sabi ko, maglinis ka dito, hindi ko sinabi na pwede mong gamitin ang mga equipment dito," galit na sermon nito sa akin.

"Hindi ko ginamit 'yan, Sir, umapak lang ako sa ibabaw habang nililinisan ang hawakan at ang parang laptop sa gitna. Tapos biglang tumunog at gumalaw, Sir." Paliwanag ko.

"Dapat, Sir, pinatay mo muna ang lahat dahil hindi ko naman alam kung de-battery o de-kuryente ang mga iyan. Hindi ko nga alam ang mga pangalan, eh. Tapos pagagalitan mo ako, e muntik na nga ako mamatay kanina,"

"Nasaan ba ang kukuti mo ha? Hindi ba't kapag naglilinis ka sa sala at kwarto ko gano'n ang ginagawa mo? Sinasara mo ang mga pindutan ng mga nakasaksak na tv, humidifier, telepono, at iba pa. Dapat ganito rin ang ginawa mo dito, asan ang mga mata mo? Hindi mo ba nakita na may mga nakasaksak sa gilid? Tapos, kapag may nangyaring masama sa'yo dito, ako ang sisisihin mo?" seryosong sabi nito, pero matalim ang mga matang nakatingin sa akin.

"You know the 'Law of negligence' is primarily governed by article 2*** of the civil code. Ang ibig sabihin ay sinuman ang nagpabaya sa kanilang trabaho at nagkaroon ng problema dahil sa kapabayaan ay pwedeng patawan ng parusa?"

"Pero sir Harrison, hindi po ba dapat ay bago mo gamitin ang running mills na ito ay pinatay mo muna ang saksakan bago mo ito iwan? Dahil ang nakabukas na saksakan ay minsan ang dahilan kung bakit nagkakaroon ng sunog. Tama ako, di ba, sir?"

"Pero dahil ikaw ang nandito, hindi mo tinignan kung nakasara ang saksakan ng kuryente. Sabi mo nga, give and take. Sinasara mo ang saksakan sa kwarto ko, pero hindi mo naman ibinabalik sa dati. Still, may pagkukulang ka pa rin dahil sa kapabayaan mo," seryoso pa ring sabi ni sir.

Ayaw rin niya magpatalo, dahil amo ko siya, ako na lang ang umako sa kapabayaan na hindi ko naman ginawa. Para wala nang maraming sagutan pa. Idinadaan na naman kasi niya sa mga batas, at artikulo, rules and regulations, na 'yan.