Torn in my Neck

Chapter 4

Samantha’s POV

Nautusan ako ni Ninang Amanda na makipag-meet sa client.  Dapat kasama ko si Enrico, pero hanggang ngayon ay wala pa rin siyang paramdam.  

“Ha? Wala pa siya diyan? He agreed with me last night. If hindi siya dumating, ok lang naman diba Sam, I think you can do it.”sabi ni Ninang

“Opo, Ninang, kayanin ko po,” sabi ko.

“I believe in you,” sinabi ni Ninang habang pinalalakas ang loob ko.

Dumating ang client on time. May property kasing inaalok si Tita na kailangan na niyang ma-dispose. Kaya niya kami pinapunta ni Rico para makumbinsi ito. At mabuti na lang ay napa-Oo ko ang client. Nag-issue na rin ito ng reservation f*e para tuloy na ang transaksiyon.

Ang laking pasasalamat ko talaga. Nagkakahalaga ng 60M ang property. Nakaalis na ang client pero nag-stay pa rin ako sa restaurant habang inaayos ko ang transaction paper.  

Habang nirereview ko ang files ko. May matining na boses ang biglang bumasag ng kapayapaan ko.

“Mama, naaamoy mo ba yun? Amoy masangsang!   Bakit kaya hinahayaan nilang makapasok sa ganitong high-class na restaurant ang mga walang kuwentang tao?”sabi ni Kate, na kapatid ko sa ama, kasamaang palad.

“Baka nag-aabang ng libre. Para kasing mga daga ang katulad nila, bagay lang sa basurahan.”sabi ni Trish na nanay ni Kate

Hindi ako nagsalita dahil nakakahiyang gumawa ng eksena.  Hinayaan ko na lang sila.  Para silang mga asong tahol nang tahol.  Nang hindi ko sila pinansin, lalo silang nainis sa akin.

Kaya tumawag sila ng manager  para paalisin ako sa resto.  

“Paalisin niyo nga ang babaeng ito? Napakabaho!” sabi ni Kate 

“Ma'am, pasensya na po pero si Ma'am Samantha is our valued customer for a long time,” pagtatanggol sa akin.

“At wala naman po kaming naamoy na mabaho, kayo lang po ang nakakaamoy niyan,” sagot  ni Mayeth, na manager ng resto.

“What? How dare you talk back at me?  Do you know who I am? Gusto ninyo bang ipasa-sante ko kayo dito?” pananakot ni Trish Gomez.

“Simple lang ang gusto namin: get rid of this rotten bitch para ma-enjoy namin kumain dito sa restaurant ninyo at hindi mangyayari iyan kapag nakikita pa rin namin ang maduming babaeng ito,” sigaw ni Kate.

“You know what. I have connections and ipapakalat ko sa social media kung gaano kabulok ang restaurant ninyo at kapag nangyari iyan, masisira kayo at wala nang kakain dito,”pagmamayabang na dagdag pa ni Kate.

“Eh di gawin mo!” Isang baritoneng boses ang nagpatigil sa kanila.

“Oh, Enrico, you're here, pala.  Missed me? I was just asking nicely, tutal tapos ng kumain si Samantha.  Gusto kasi namin ni Mama yung puwesto dito,” sabi ng mapagkunwaring Kate.

“Really? Parang hindi kasi ganyan ang pagkarinig ko. Andun pa lang ako sa entrada ng restaurant , naririnig ko na ang pananakot mo sa mga staff na nandito.  You know what? Napakaraming CCTV dito sa resto.  Go ahead, ipagkalat mo yung mga nonsense na accusation mo.  Let's see who’ll be more humiliated.”sabi ni Rico

“Huwag ka namang ganyan? Huwag mo naman kaming hiyain dito.  For all we know, our family are friends at dapat kami ang kinakampihan mo at hindi ang babaeng ito” sabi pa ni Trish  

“Friends? I don't have any recollection of you being our friends, si Tito Rainier perhaps na ama ni Samantha, but you two.  We don't have anything to do with you,”mariing sinabi ni Rico.

“Halika na, anak, umalis na tayo dito. He is manipulated by this bitch” pag-aya ni Trish

“Rico, please call me ha. I will explain everything. It's not how you think it is. It’s Samantha’s fault, don’t be too blind folded,” sabi pa ni Kate.

Pagkatapos ng drama nila Trish at Kate, umupo na si Rico sa tabi ko.

“Okey ka lang Sam?”tanong

Tumango lamang ako.  Ang totoo, nasanay naman na ako sa mga maanghang na salita ng dalawang iyon. Naranasan ko na rin na  masaktan nila physically.  Kaya wala na iyon para sa akin.

“Gutom ka na?” tanong ko kay Enrico

“Yup!” sabi niya.

Tinawag ko uli ang waiter para mai-order si Rico. Kabisado ko na ang mga gusto niya; mahilig siya sa meat, kaya umorder na ako ng T-bone para sa kanya.

“Thank you, ha” sabi ko

“Why didn't you fight back? Hindi ka dapat pumapayag na tinatapaktapakan ka” tanong niya

“Well, it's no use na eh.  Kabisado ko na ang mga iyan. Mientras lumalaban ako, lalo silang hindi tumitigil. Lalo silang nanggigigil.  Kaya to make them stop, I have to stay quiet.” Paliwanag ko.

“I don’t know, Samantha, ha, ako kasi I can’t endure seeing na may nanakit sa iyo.  Kumukulo talaga ang ulo ko, baka makapatay ako ng tao,” naiinis sa akin na paliwanag niya.

“Hayaan mo na, Rico.  Kilala ko naman ang sarili ko.  Hindi ko kailangan bumaba pa para sagutin pa sila” sabi ko pa sa kanya.

Pagkatapos ay dumating na ang inorder kong pagkain para sa kanya.  

Pinagmamasdan ko siya habang kumakain. Nangangalumata.

“Bakit mukhang gutom na gutom ka saan ka ba galing digmaan?”tanong ko

“Tinawagan kita kanina. Di ka man lang nag-reply. Saan ka ba pumunta?” tanong ko.

“I’m sorry, Sam.  Napalaban ako  kagabi, eh,” sagot niya.

"Kasi ano eh," idudugtong pa sana niya.

“Ay, huwag mo nang ikuwento, please.” sabi ko

“Ano ka ba? Hindi kagaya sa iniisip mo, na-trouble ako kagabi.  I was detained.” sabi pa niya.

“Ha?” Alam ba ni Ninang iyan?” Nag-aalalang tanong ko.

“No, I called a friend.  Kaya nakalabas ako,” paliwanag pa niya.

“Nasaktan ka ba?” tinanong ko habang sinusuri ang mukha niya.

“Hindi naman, just don't tell Mom, okay. I don't want her to worry?”sabi pa niya.

“Bakit ba? Ano ang nangyari?” tanong ko

"Mahabang kuwento, at huwag mo nang alamin," seryosong sinabi niya.

"Puede ba yon?  Kailan ba tayo nagkaroon ng sekreto sa isa't isa?" pangungumbinsi ko pa.

"Huwag na, tapos na iyon.  Okay naman na ako eh," sabi pa niya.

"Ikaw, Rico, ha, baka nagdo-droga ka na, ha." Naiinis kong sinabi.

Pinitik niya ang noo ko. at sinabing

"Tigilan mo na ang pag-o-overthink mo." pagkatapos ay sumubo uli sa kanyang pagkain.