My Dream Boy

Chapter 2

Samantha’s POV

Habang abalang-abala ako sa pag-type ng memo na ipapadala ko sa opisina ng mga executives, biglang dumaan ang napakakisig kong crush na si James Lucas. 

Nakasuot siya ng kulay blue long-sleeved polo, pagkatapos ay nakaputing slacks. Ang neat niyang tingnan at mukhang ang bango-bango pa, mukha siyang doktor sa suot niya. Natatawa kong iniisip. 

"Siguro kapag siya ang naging boyfriend ko, ako ang magiging pinakamasayang babae sa balat ng lupa. Mukha kasi siyang loyal." pagpapantasya ko pa.

“Hi Sam, ang Tita Amy?” tanong niya. 

“Nasa bahay pa nila at hindi pa dumarating.” maikli kong sagot. 

Kahit matagal ko nang kilala si James, lagi pa rin akong kinakabahan kapag kausap ko siya. In love na ata ako sa kanya. 

Sino ba namang hindi maii-love sa kanya, bukod sa pogi na, ay napakabait pa. Matalino rin siya, kung kaya't siya ang aming COO. Malaki ang ginagampanan niyang papel  sa Soliven Holdings, isang top real estate company ng bansa. 

"May kailangan ka kay Ninang?" Tanong ko. 

“Oo, may i-consult lang ako tungkol sa bidding ng mga property. Ipapa-advertise ko na kasi iyon; itatanong ko lang kung may idadagdag pa siya,” sabi niya. 

“Gusto mo bang sabihin ko sa kanya?”

Lumapit siya sa akin at hinawakan ang mahaba kong buhok. 

“Puede ba Sam?" sabi niya. 

Halos magkahulog ako sa silya ko sa sobrang kilig. 

Kuhang-kuha niya ako sa mga ngiti niyang napakatamis. At hindi ko siya mahihindian kahit ano pa ang ipagawa niya sa akin. 

Kahit na sa opisina ako, sa tuwing nakikita ko si James, parang napapalibutan ako ng mga bulaklak sa hardin at pagkatapos ay may lumilipad na mga paru-paro. 

“Haay James may Dream boy!” Sa isip isip ko. 

“Ehem, ehem! Isang boses na mula sa isang nagpapasira ng bawat araw ko. 

Si Enrico Soliven

Lumapit din siya sa akin at pagkatapos ay humalik sa aking pisngi.  Lagi naman niya itong ginagawa dahil halos nakagawian na niya. May bitbit siyang cold coffee na paborito ko. Nilagay niya sa table ko. 

“Hi Rico”  Bati ni James. 

Tumango lamang siya sa tabi ko at pagkatapos ay siya naman ang humimas sa buhok ko. 

Nakakainis din talaga siya. Napakabait naman ni James, pero hindi ko alam kung bakit ayaw niya rito. 

“Hindi pala papasok si Mom, kaya ako muna ang pinapunta niya para makipag-meeting with the board.” Sabi niya habang nakatingin kay James na para bang pinaalis na niya ito. 

Nakaramdam naman si James, kaya nagpaalam na rin sa akin. 

“Ah Sam, gusto mong maglunchout? May bago akong resto na nadiscover , sabi ng aking dreamboy”

Bago pa man din ako makasagot ay inunahan naman ako ni Rico. 

“No, hindi siya puwede at may pupuntahan kami.” Masungit na sinabi niya. 

“Ah, okay, sige next time na lang siguro.” Pagkatapos ay nagpaalam na sa akin. 

Isinarado ni Rico ang pintuan ng opisina ng kanyang ina. At pagkatapos ay umupo na sa executive chair. 

“Anong trip mo today, Rico?” Pang-aasar na tanong ko. 

“ I was thinking of taking over the company, para hindi ko na nakikitang umaaligid-aligid ang James Lucas na iyan sa iyo. Ipapadala ko siya sa malayo, tama sa Africa,” sabi niya na akala mo naman totoo, eh parang nga siyang sinisilihan tuwing nasa opisina. Tapos siya pa ang mag-take over? Talaga ba?

Natawa na lang ako sa sinabi niya. 

“What's funny?” naiinis niyang sinabi sa reaksiyon ko.

Tumayo na ako para ipakita ang itinerary ng kanyang ina. 

“What hanggang 9 pm may meeting si Mom?’ tanong niya. 

‘Oh yes, my dear Rico, kailangang mag-work ang mom mo para may pangtustos sa iyo. Pinaghahandaan na niya ang mga magiging apo niya,” sabi ko. 

“Bakit payag ka na bang maanakan ko para may maging apo na sila, Mom? “ Nakakainis niyang hirit. 

“Ewan ko sa iyo. Puwede ba, Enrico, pakibura mo na ako sa listahan ng mga pinagnanasaan mo.” matalas kong sagot sa kanya. 

“Bakit hindi mo kasi ako subukan? Mas pogi naman ako diyan sa James mo. “ Sagot niya. 

“Oo nga mas pogi ka nga, pero hindi ka kasing pure niya napakababaero mo,” sabi ko. 

Tumahimik na siya. Siguro dahil may point ako. Walang araw na hindi ako hinihiritan ni Rico. At nasanay na ako sa kanya. Alam ko namang nagbibiro lang siya at hindi totoo na may interes siya sa akin. Eh sino ba naman ako. Isang babaeng napulot lang ng nanay niya. 

Naalala ko noon kung paano ako tinulungan ni Tita Amanda. Pinalayas kasi ako noon ni Papa sa bahay nila.  Si Nanay naman noon ay nasa ospital dahil sa kanyang kanser.  

Kaya si Ninang ang nagpaaral sa akin hanggang sa maging assistant niya ako.  Kapag may problema ako, lagi siyang nariyan para sumaklolo.

Masasabi kong siya ang pangalawa kong ina na nagpakita ng tunay na pagmamahal sa akin.  At si Enrico halos sabay na kaming lumaki, para na kaming magkapatid.  Nagkahiwalay lang kami nang nag-aral na siya sa kolehiyo sa Europe.  Kaya napakahalaga ng kanilang pamilya sa akin at gagawin ko ang lahat para sa kanila.