Mag-log in
Chapter 1:
Samantha Gomez POV
Nautusan ako ni Ninang Amanda na pumunta sa kanilang bahay para makuha ang ilang dokumentong naiwan niya sa kanyang home office.
Umakyat na ako sa hagdan nang marinig kong parang may nagkakarambola sa isang silid na naroon. Bahagyang nakabukas ang isang pinto, kaya dahil sa curiosity ko ay sumilip ako. Kitang-kita ako, ang isang lalaking hubad ang katawan, habang pinaliligaya ang isang babaeng modelo na naroroon. Napakalakas ng hiyaw ng babae na nasa rurok na ng kanyang ligaya. At dahil nakitang nasisiyahan ito, mas lalong binilisan ng lalaki ang kanyang pag-aangkin dito.
“Oh, harder, yes harder” isinisigaw ng babae.
Nang hindi sinasadya ay lumingon ang lalaki sa aking direksiyon. Nagtama ang mga mata namin. At nagulat siya na makita ko ang mga kalaswaan niya.
“SAAAAM!!!!” sigaw niya.
Tawa ako nang tawa habang nagtutungo ako sa home office ni Ninang, sa isip-isip ko.
Umarya na naman ang sutil kong kinakapatid na si Enrico. Napakadaming babae na ang dumaan sa kanya at mukhang madadagdagan pa. Paglabas ko ay nakatapis pa rin siya ng tuwalya at hinarangan niya ako paglabas ko ng pinto.
“Enjoyed the show?” habang sinasabi na walang kahiya-hiya.
“Hindi mo naman ako ininform na may live show pa lang magaganap ngayon. Sana nagdala ako ng popcorn,” pang-aasar ko pa sa kanya.
Lumapit siya sa akin na napakalapit, pagkatapos ay binulungan niya ako sa tenga. Naramdaman ko ang bawat hininga niya.
“Nag-init ka ba?” nakangisi habang sinasabi sa akin.
“Ah, oo nag-iinit ako” pakunwaring sexy na boses ko.
“Nag-iinit ako, nag-iinit ang ulo ko sa iyo, manyakis ka,” sabay ang pagsikmura ko sa kanya.
“Aray, Samantha, nanakit ka na, ah! reklamo niya
“Deserve mo iyan buwisit ka, hindi ka na nahiya.” inis na sagot ko
Puwede ka namang magsarado ng pinto mo. Bakit nakabukas pa iyon?
“Kinikilibutan ako. Eww ka talaga!” pang-aasar ko.
Biglang lumabas ang babae na naka-polo na big size mula sa kanyang kuwarto.
“Babe, I'm hungry!” sabi ng babae.
Pagkatapos ay umalis na ito sa harap ko at pinuntahan ang babae.
Bumaba ako sa kusina para sabihan ang mga katulong na maghanda ng pagkain para sa kanilang senyoritong gutom na gutom mula sa kanyang pakikipagromansa.
Hindi lang isang beses ko siya nakita sa ganoong scenario.
Halos hindi ko na mabilang sa mga daliri ko.
“Rico! Alis na ako, may food na rito,” sigaw ko.
“Thank you, Sam!"
"I love you, Sam!” sigaw naman niya.
Pagbalik ko sa opisina, ibinigay ko na kay Ninang ang mga dokumentong naiwan niya. Pagkatapos ay ikinuwento ko ang nakita kong ginagawang milagro ni RIco
“Ninang, alam mo, biglang magsusulputan na lang ang mga apo mo,” pagbibiro.
“I'm hoping that day will come. I’ll be thrilled to have a grandchild.” sabi ni Ninang Amanda
“Talaga po?”tugon ko
“Of course, I’m already fed up with Rico’s playing around. Gusto ko ng babies, lots of lots of babies. I imagine na may tumatawag na sa aking wowa,” dagdag pa niya.
“Pero I hope he will find a nice girl that will also love him unconditionally may kakulitan kasi si Rico, at tayong dalawa na lang yata ang tumatagal sa kalokohan niya” saad pa ni Ninang
Habang pinakikinggan si Ninang. Naisip kong napakadakila talaga ng isang ina. Laging iniisip ang kapakanan ng kanyang anak. Sana lang itong si Rico ay nakikita niya iyon. At tumino na. Mabait naman si Rico, pero ang pakikipagrelasyon sa maraming babae ay nakakabahala na talaga.
Napaka-carefree din kasi ni Rico. Bakit nga naman hindi? Napakayaman ng kanyang mga magulang, anupat hindi na niya kailangang magtrabaho pa. Kaya lang, nakakahinayang na pagkatapos siyang mag-aral ng business management sa UK ay hindi niya gagamitin. Kung ako lang siguro iyon, ay napakalayo na ng narating ko. Sa kanya, abot-kamay na lahat ng bagay. Hindi na mahihirapan, di katulad ko na nagkukumahog para lang mabuhay at makakain.
“Sam, pakipuntahan mo nga si Mrs. Sanchez, pakifollow up mo ang pinapaaprubahan kong deal sa kanya. May katandaan na kasi iyon baka naoverlook na naman.” utos ni Ninanag
“Sige na lumakad ka na at pagkatapos mo doon umuwi ka na agad.”sabi pa ni Ninang
“At, Sam, kunin mo na rin itong cupcakes na nabili ko. Pakiuwi mo sa nanay mo. Kakacheck ko lang kasi ng sugar eh tumaas eh, baka madali pa ako” alok niya
“Wow, Ninang, masarap ito ha, sayang naman at hindi mo matitikman,”pagbibiro ko.
“Pakilayo mo na sa akin iyan please lang Sam” habang nakikiusap
Gaya ng utos ni Ninang Amanda, pinuntahan ko ang bahay ni Mrs. Sanchez. Kasama rin siya sa mga board members, pero dahil may edad na, madalas ay nasa bahay na lang. May kalakihan ang bahay niya at kapag hindi mo kabisado ay maliligaw ka.
Sinamahan ako ng katulong niya.
“Hi Tita Lyn,”bati ko.
Nakita ko siya na abalang abala na nanonood ng Koreanovela
“Oh ikaw pala Sam, bakit ka nandito?” tanong niya habang tutok na tutok sa sa pinapanood
“Pinapakuha po ni Ninang Amanda yung approval po ng deal. I-finalize na raw po niya kapag ok na po sa inyo , pipirmahan na rin niya,”saad ko.
“Anong deal?Mayroon ba siyang ibinigay sa akin?” tanong niya.
Opo. Tita Lyn. Ako pa po ang nag-abot sa inyo last week. Sabi po ninyo ichecheck nyo po.”paliwanag ko
“Ay palaka! Oo nga pala.” nagmamadali siyang kunin iyon sa mesa niya, inabot niya sa akin ang remote kaya inilagay ko ito sa pause
“Sabi ko naman kay Amanda huwag na niya akong isali sa pagre-review ng mga deals, kapag aprubado na sa kanya, ok na rin sa akin.” sabi ni Mrs. Sanchez
“Alam ninyo naman po sa opisina,” pagbibiro ko.
“Mukhang okay naman ito. Sige, ito na ang pirma ko,” pagkatapos ay inabot sa akin.
Bago ako umalis, ay may pinakuha siya sa aking mga damit. Nagpunta kasi siya noong nakaraan sa Thailand. Kaya naisip niya ako.
“Wow, Tita, ang ganda naman po nito, kaso ang lalim po ng neckline,” sabi ko.
“Ano ka lola? Maganda iyan para magka-boyfriend ka na o mapansin ka ni Enrico. Magpabastos ka naman kasi,” sabi sa akin.
“Kayo po talaga,” pagkatapos ay yumakap at humalik na rin ako sa kanya.
May pinahabol pa siyang 2 roasted chickens. Kaya ayos na may pasalubong para kay Nanay.
Chapter 89Samantha’s POV“Hala ka, Nay, hinahighblood si Bastien!”Halos mapatalon ako sa kinauupuan ko nang makita ko ang BP ni Bastien.Ang BP kasi ni Bastien ay nag-raise ng 160/100.Mataas daw iyon sabi ni Tito Anton.Mabuti na lang at naroroon siya nang sumakit ang ulo ni Bastien. Kung wala siya, hindi ko alam kung ano ang gagawin ko. Siguro matataranta ako nang husto at hindi ko na alam kung saan kami pupunta.Grabe ang panic ko.Kanina lang ay masaya pa kaming nag-uusap at kumakain. Ngayon, nakaupo siya habang hawak ang sentido niya, pilit na kinakaya ang sakit ng ulo.Maganda naman ang katawan niya at mukha siyang healthy.Kaya hindi ko talaga inakala na bigla siyang magkakaroon ng ganitong problema.Pero ngayon mataas ang presyon niya.“Have you ever been like this, Basti?”“No, it’s my first time.”Napatingin ako sa kanya.First time?Mas lalo akong kinabahan.Hindi ko maiwasang isipin ang mga posibleng dahilan kung bakit biglang tumaas ang BP niya. Baka sa pagod. Baka sa s
Chapter 88Bastien’s POV“Tito Arthur!”Masayang pagsalubong ni Sam sa lalaki.Paglingon ko, parang kung anong sakit ang naramdaman ko. Isang kakaibang kirot na hindi ko maipaliwanag ang biglang dumaan sa dibdib ko.Hindi ko na lamang ipinahalata kay Sam at sa mga taong naroroon.Ngayon ko lang nakita ang lalaking ito, pero bakit parang kilalang kilala ko na siya?Parang may bahagi sa akin na matagal nang nakakakilala sa kanya.Pero ang nakakapagtaka...Bakit parang nasaktan ako nang makita ko siya?Hindi ko alam kung bakit ganoon ang naging reaksiyon ng katawan ko. Wala naman akong dahilan para makaramdam ng ganoon. Wala naman akong alaala tungkol sa kanya.At least, wala akong maalala.Pero nang makita ko siya, parang may kung anong bagay na pilit na bumabalik sa isip ko.Isang mukha.Isang boses.Isang yakap.Hindi ko lang mahawakan ang mga alaala.“Inaya ako ng nanay mo, sabi niya nagluto siya ng pares.”“Alam mo namang paborito ko iyon.”“Kaya hindi ko tinanggihan.”Masaya siyang
Chapter 88Samantha’s POVTinupad namin ang hiling ni Nanay na dalawin namin siya ni Bastien at Ezee sa kanilang bahay ni Tito Anton.At ibang klase ang saya niya.Halatang-halata sa mukha niya na matagal niyang hinihintay ang araw na iyon. Aligagang-aligaga siya sa pag-aasikaso kay Bastien. Kung anu-anong pagkain ang ipinahanda niya, kung anu-anong bagay ang itinatanong, at halos ayaw na niyang paupuin si Bastien dahil gusto niyang siya mismo ang mag-asikaso rito.“You know what, Bastien, you are my favorite person now,” habang nakaabresiyete pa siyang naglalakad papalapit sa akin.Ang nanay ko talaga, napaka-impressive ng pagkabolera.“Really, Nanay?” tanong sa kanya ni Basti.“Ulitin mo nga uli ang tawag mo sa akin,” kilig na kilig siya.“Nanay!” malambing na tugon naman ni Bastien.Halatang-halata ang nanay kong boto na boto kay Bastien.Napapangiti na lamang ako habang nakikita sila.Parang matagal na nilang magkakilala ang isa't isa.At sa totoo lang, nakakataba ng puso na makit
Chapter 87Samantha’s POVHindi gaya noon na panay ang tago namin, naging mas bukas na ang relasyon namin ni Bastien sa lahat.Hindi na namin kailangang magtago kapag magkasama kami.Hindi na namin kailangang mag-isip kung may makakakita ba sa amin.Kahit pa maraming nagbubulungan sa likod namin, hindi na lamang namin pinapansin.Pagod na rin kasi kami sa mga opinyon ng ibang tao.Ang mahalaga, alam namin kung ano ang meron sa pagitan namin.Ilang buwan na ang lumipas nang naging tahimik ang buhay namin.At sa totoo lang, gusto ko ang ganitong klaseng buhay.Tahimik.Simple.Walang kailangang patunayan.Nakikipagtulungan pa rin si Bastien sa negosyo ni Camille.Pero sabi niya, hanggang doon na lamang iyon.Dahil sa investment ng kanyang pamilya ang ginamit ni Camille sa negosyo.Ayaw niyang basta na lamang talikuran ang isang bagay na may kinalaman sa pamilya niya.Naturuan siya ng kanyang ina na anumang personal na bagay ay hindi dapat hinahalo sa pagnenegosyo.Kahit magkaaway kayo
Chapter 86Samantha’s POVKinabukasan.“Ano ang mga ito?”“Suitcases,” natatawa pang sagot ni Bastien sa akin.“Ang dami naman.”“Well, I walked out of our house, where do you want me to live then?” habang napapakamot sa kanyang ulo.“Wala naman akong kakilalang ibang mga tao.”Napatingin siya sa akin na parang gusto niyang ipaalala na wala na siyang ibang mapupuntahan.“Siguro, hanap na lang ako ng condominium, if you don't want me here,” nagpapaawa pa siya.Natawa na lang ako.“Halika na nga. Dalhin mo na iyan sa loob.”“Napakatampuhin mo naman.”Nagliwanag ang mukha niya.At ang mga ngiti niya?Nakakatunaw talaga.Parang ilang segundo lamang ang lumipas, pero mula sa isang lalaking kanina ay parang iniisip kung saan siya titira, bigla na naman siyang naging masayahin.Hindi ko maiwasang mapangiti habang tinutulungan ko siyang ilagay ang mga damit niya sa guest room na malapit sa silid ko.Napakarami niyang dala.Halos hindi ko alam kung ilang araw ba ang balak niyang manatili rito.
Chapter 85Samantha’s POV“Enrico?”“No, it’s me, Bastien.”Itinayo niya ako mula sa sahig.Halos hindi pa rin ako makapaniwala sa nakikita ko. Ilang segundo akong nakatitig sa mukha niya habang pilit na pinoproseso ng isip ko kung ano ba talaga ang nangyayari.Ang mukha niya.Ang mga mata.Ang ilong.Ang labi.Napakalaki ng pagkakahawig nila ni Enrico.At sa unang tingin, talagang maiisip mong iisang tao lamang sila.At tumingin siya ng matalas sa ama ko.“And who the hell are you?”Nagulat din si Papa. Parang hindi niya rin alam kung ano ang gagawin sa harapan ng lalaking kamukhang-kamukha ng taong matagal na niyang kilala.“Enrico, buhay ka?”“I’m Bastien, I’m Samantha’s boyfriend.”Tumingin si Bastien sa akin, parang tinatanong kung sino ang lalaking tumulak sa akin.“He is my father, unfortunately.”“Really?”“He doesn’t seem one.”Matalim ang pagkakasabi niya.Tumalikod na si Papa at pagkatapos ay nagmadali nang umalis. Hindi man lamang siya nagpaalam. Para bang ayaw na niyang m
Chapter 5Samantha’s POVBiglang nag-ring ang phone ko habang kausap ko si Enrico. “Si Papa”Mukhang nakapagsumbong na ang mag-ina kay Papa. Siguro pinalabas na naman nila na sila ang dehado. “Samantha, ano naman ang ginawa mo sa kapatid mo? Bakit na naman iyak siya nang iyak? Hindi ka na ba ma
Chapter 4Samantha’s POVNautusan ako ni Ninang Amanda na makipag-meet sa client. Dapat kasama ko si Enrico, pero hanggang ngayon ay wala pa rin siyang paramdam. “Ha? Wala pa siya diyan? He agreed with me last night. If hindi siya dumating, ok lang naman diba Sam, I think you can do it.”sabi ni
Chapter 3Samantha's POV“ I don't like this proposal, scrap it! “ sigaw ni Enrico sa board“We think na hindi ganyan ang sasabihin ni Chairman” Sabi ni Mr. Bagatsing“You want to bet?” Sabi ni RicoTinawagan niya ang kanyang ina at pagkatapos ay niloudspeaker niya ito. “Mom, I have here a piece o
Chapter 2Samantha’s POVHabang abalang-abala ako sa pag-type ng memo na ipapadala ko sa opisina ng mga executives, biglang dumaan ang napakakisig kong crush na si James Lucas. Nakasuot siya ng kulay blue long-sleeved polo, pagkatapos ay nakaputing slacks. Ang neat niyang tingnan at mukhang ang ba







