LOGIN
Chapter 1:
Samantha Gomez POV
Nautusan ako ni Ninang Amanda na pumunta sa kanilang bahay para makuha ang ilang dokumentong naiwan niya sa kanyang home office.
Umakyat na ako sa hagdan nang marinig kong parang may nagkakarambola sa isang silid na naroon. Bahagyang nakabukas ang isang pinto, kaya dahil sa curiosity ko ay sumilip ako. Kitang-kita ako, ang isang lalaking hubad ang katawan, habang pinaliligaya ang isang babaeng modelo na naroroon. Napakalakas ng hiyaw ng babae na nasa rurok na ng kanyang ligaya. At dahil nakitang nasisiyahan ito, mas lalong binilisan ng lalaki ang kanyang pag-aangkin dito.
“Oh, harder, yes harder” isinisigaw ng babae.
Nang hindi sinasadya ay lumingon ang lalaki sa aking direksiyon. Nagtama ang mga mata namin. At nagulat siya na makita ko ang mga kalaswaan niya.
“SAAAAM!!!!” sigaw niya.
Tawa ako nang tawa habang nagtutungo ako sa home office ni Ninang, sa isip-isip ko.
Umarya na naman ang sutil kong kinakapatid na si Enrico. Napakadaming babae na ang dumaan sa kanya at mukhang madadagdagan pa. Paglabas ko ay nakatapis pa rin siya ng tuwalya at hinarangan niya ako paglabas ko ng pinto.
“Enjoyed the show?” habang sinasabi na walang kahiya-hiya.
“Hindi mo naman ako ininform na may live show pa lang magaganap ngayon. Sana nagdala ako ng popcorn,” pang-aasar ko pa sa kanya.
Lumapit siya sa akin na napakalapit, pagkatapos ay binulungan niya ako sa tenga. Naramdaman ko ang bawat hininga niya.
“Nag-init ka ba?” nakangisi habang sinasabi sa akin.
“Ah, oo nag-iinit ako” pakunwaring sexy na boses ko.
“Nag-iinit ako, nag-iinit ang ulo ko sa iyo, manyakis ka,” sabay ang pagsikmura ko sa kanya.
“Aray, Samantha, nanakit ka na, ah! reklamo niya
“Deserve mo iyan buwisit ka, hindi ka na nahiya.” inis na sagot ko
Puwede ka namang magsarado ng pinto mo. Bakit nakabukas pa iyon?
“Kinikilibutan ako. Eww ka talaga!” pang-aasar ko.
Biglang lumabas ang babae na naka-polo na big size mula sa kanyang kuwarto.
“Babe, I'm hungry!” sabi ng babae.
Pagkatapos ay umalis na ito sa harap ko at pinuntahan ang babae.
Bumaba ako sa kusina para sabihan ang mga katulong na maghanda ng pagkain para sa kanilang senyoritong gutom na gutom mula sa kanyang pakikipagromansa.
Hindi lang isang beses ko siya nakita sa ganoong scenario.
Halos hindi ko na mabilang sa mga daliri ko.
“Rico! Alis na ako, may food na rito,” sigaw ko.
“Thank you, Sam!"
"I love you, Sam!” sigaw naman niya.
Pagbalik ko sa opisina, ibinigay ko na kay Ninang ang mga dokumentong naiwan niya. Pagkatapos ay ikinuwento ko ang nakita kong ginagawang milagro ni RIco
“Ninang, alam mo, biglang magsusulputan na lang ang mga apo mo,” pagbibiro.
“I'm hoping that day will come. I’ll be thrilled to have a grandchild.” sabi ni Ninang Amanda
“Talaga po?”tugon ko
“Of course, I’m already fed up with Rico’s playing around. Gusto ko ng babies, lots of lots of babies. I imagine na may tumatawag na sa aking wowa,” dagdag pa niya.
“Pero I hope he will find a nice girl that will also love him unconditionally may kakulitan kasi si Rico, at tayong dalawa na lang yata ang tumatagal sa kalokohan niya” saad pa ni Ninang
Habang pinakikinggan si Ninang. Naisip kong napakadakila talaga ng isang ina. Laging iniisip ang kapakanan ng kanyang anak. Sana lang itong si Rico ay nakikita niya iyon. At tumino na. Mabait naman si Rico, pero ang pakikipagrelasyon sa maraming babae ay nakakabahala na talaga.
Napaka-carefree din kasi ni Rico. Bakit nga naman hindi? Napakayaman ng kanyang mga magulang, anupat hindi na niya kailangang magtrabaho pa. Kaya lang, nakakahinayang na pagkatapos siyang mag-aral ng business management sa UK ay hindi niya gagamitin. Kung ako lang siguro iyon, ay napakalayo na ng narating ko. Sa kanya, abot-kamay na lahat ng bagay. Hindi na mahihirapan, di katulad ko na nagkukumahog para lang mabuhay at makakain.
“Sam, pakipuntahan mo nga si Mrs. Sanchez, pakifollow up mo ang pinapaaprubahan kong deal sa kanya. May katandaan na kasi iyon baka naoverlook na naman.” utos ni Ninanag
“Sige na lumakad ka na at pagkatapos mo doon umuwi ka na agad.”sabi pa ni Ninang
“At, Sam, kunin mo na rin itong cupcakes na nabili ko. Pakiuwi mo sa nanay mo. Kakacheck ko lang kasi ng sugar eh tumaas eh, baka madali pa ako” alok niya
“Wow, Ninang, masarap ito ha, sayang naman at hindi mo matitikman,”pagbibiro ko.
“Pakilayo mo na sa akin iyan please lang Sam” habang nakikiusap
Gaya ng utos ni Ninang Amanda, pinuntahan ko ang bahay ni Mrs. Sanchez. Kasama rin siya sa mga board members, pero dahil may edad na, madalas ay nasa bahay na lang. May kalakihan ang bahay niya at kapag hindi mo kabisado ay maliligaw ka.
Sinamahan ako ng katulong niya.
“Hi Tita Lyn,”bati ko.
Nakita ko siya na abalang abala na nanonood ng Koreanovela
“Oh ikaw pala Sam, bakit ka nandito?” tanong niya habang tutok na tutok sa sa pinapanood
“Pinapakuha po ni Ninang Amanda yung approval po ng deal. I-finalize na raw po niya kapag ok na po sa inyo , pipirmahan na rin niya,”saad ko.
“Anong deal?Mayroon ba siyang ibinigay sa akin?” tanong niya.
Opo. Tita Lyn. Ako pa po ang nag-abot sa inyo last week. Sabi po ninyo ichecheck nyo po.”paliwanag ko
“Ay palaka! Oo nga pala.” nagmamadali siyang kunin iyon sa mesa niya, inabot niya sa akin ang remote kaya inilagay ko ito sa pause
“Sabi ko naman kay Amanda huwag na niya akong isali sa pagre-review ng mga deals, kapag aprubado na sa kanya, ok na rin sa akin.” sabi ni Mrs. Sanchez
“Alam ninyo naman po sa opisina,” pagbibiro ko.
“Mukhang okay naman ito. Sige, ito na ang pirma ko,” pagkatapos ay inabot sa akin.
Bago ako umalis, ay may pinakuha siya sa aking mga damit. Nagpunta kasi siya noong nakaraan sa Thailand. Kaya naisip niya ako.
“Wow, Tita, ang ganda naman po nito, kaso ang lalim po ng neckline,” sabi ko.
“Ano ka lola? Maganda iyan para magka-boyfriend ka na o mapansin ka ni Enrico. Magpabastos ka naman kasi,” sabi sa akin.
“Kayo po talaga,” pagkatapos ay yumakap at humalik na rin ako sa kanya.
May pinahabol pa siyang 2 roasted chickens. Kaya ayos na may pasalubong para kay Nanay.
Chapter 55Enrico’s POVPagdating ko sa bahay ay naroroon uli si Dad.Noong una ay kalmado na silang nag-uusap ni Mom sa kanilang silid. Halos hindi ko nga marinig. Akala ko ay maayos na ang lahat. Akala ko ay kahit papaano ay nagkausap na sila nang mahinahon at natapos na ang mga pagtatalo nila.Pero maya-maya pa ay narinig ko na namang umiiyak si Mom.“Arthur, hindi siya sasama sa iyo. At kahit kailan hindi ka niya babalikan.”Napahinto ako sa paglalakad.Hindi ko alam kung bakit biglang bumigat ang pakiramdam ko.“Huwag mong pakialaman ang damdamin niya. Alam kong mahal niya ako.”Bakit parang alam na alam ni Mom kung ano ang mangyayari?Na sa intindi ko ay kilalang-kilala niya ang babae ni Dad.Nakapag-usap na ba sila?O baka nagmakaawa pa si Mom sa babae?Hindi ko alam.Pero sa tono ng boses ni Mom, parang matagal na niyang alam ang lahat.“You are obsessed with her. Matagal ka na niyang iniwanan. Pero heto ka, lumuluhod ka pa sa kanya at ipinipilit mo ang sarili mo.”“Mahal niya
Chapter 54Samantha’s POV“Nay, alam nyo na po ba?”“Gusto na raw makapaghiwalay ni Tito Art kay Ninang.”Tahimik lang si Nanay at parang hindi niya ako pinansin sa tanong ko. Nakatingin lamang siya sa kawalan habang patuloy na gumagalaw ang kanyang mga kamay sa ginagawa niya.“Nay, alam ninyo po ba kung sino?”“Anak, mas mabuting huwag na tayong makialam sa isyu ng Ninang mo at Tito Art mo. Buhay nila iyan.”“Pero kawawa naman po si Ninang.”“Oo nga, kawawa siya. Mahal na mahal niya si Art.”Ramdam ko ang lungkot sa boses ni Nanay.Napakatagal na nilang magkaibigan at kahit kailan ay hindi sila nag-away. Mas higit pa sa magkapatid ang turingan nila. Magkasama sila sa maraming pagsubok, maraming saya at maraming problema. Kaya hindi ko rin maipaliwanag kung gaano kasakit para kay Nanay na makita si Ninang Amanda na dumaranas ngayon ng ganito.Mahal na mahal ni Nanay si Ninang at ayaw na ayaw niyang nasasaktan ito.Nakita ko kung paano siya napabuntong-hininga bago tuluyang tumayo.“An
Chapter 53Enrico’s POV“Mom.”“Enrico.”“Ang Dad mo, andiyan na ba?”“Wala siya. Hindi pa siya umuuwi.”“Saan siya nagpunta?”“Hindi ba ang sabi ko sa iyo, hanapin mo siya?”“Yes, I did. I have been looking for him sa mga posible niyang puntahan.”“Pero wala siya, Mom.”Napatingin ako sa kanya.Sa unang pagkakataon, nakita kong hindi lamang pag-aalala ang nasa mga mata niya. May takot.Takot na parang may malaking bagay na mawawala sa kanya at wala siyang kakayahang pigilan iyon.“Tell me, Mom, what is really happening?”Hindi siya agad sumagot.“May ibang babae ba si Dad o pamilya?”Nanatiling tahimik si Mom.At ang katahimikan niya ang siyang naging sagot sa tanong ko.Hindi ko alam kung ano ang dapat kong maramdaman.Galit?Pagtataka?Pangamba?Hindi ko kailanman naisip na maaaring magkaroon ng ibang babae si Dad. Sa lahat ng taon na nakikita ko sila bilang mag-asawa, inakala kong kahit hindi perpekto ang pagsasama nila, nananatili pa rin ang pagmamahalan sa pagitan nila.Pero nga
Chapter 52Samantha’s POVAgh, Ugh, Uhmm…Hindi ko alam kung paanong nagagawang mapahinto ni Enrico ang mundo ko.Kahit ulit-ulitin niya yata akong angkinin, hindi ko kailanman siya kayang pigilin.Ang mga maiinit niyang palad na dumadampi sa buo kong katawan, at ang mga labi niyang dumidikit sa aking balat.Siguro nga napaeksperto niyang magpaligaya. “Malapit na ako, honey, Ikaw ba?”Ni hindi ko na kaya pang sumagot sa kanya. Napapapikit na lang ako, tanging ang tunog ng ungol ko na lang ang pumuno sa kanyang silid na may kasamang paghalinhing.Nakikita kong nasisiyahan naman siya habang paulit-ulit na pag-angking sa aking sensitibong bahagi at sa dibdib ko na siya lamang ang nakahawak. Hanggang sa umabot kami sa rurok ng ligaya.“You are mine,” bulong pa ni Enrico“Sulit pala itong bagong kama natin, honey, eh.”“Sira ka talaga. Hindi kaya magtaka si Ninang at napakalaki nitong playground mo.”“Hindi iyan. Sa kagustuhan na niyang magkaapo, baka matuwa pa siya.”Natatawa na lamang
Chapter 51Samantha’s POV“Nasaan sila Ninang at Tito Arthur?”Umagang-umaga pa lang kasi ng Linggo ay nasa bahay na si Enrico. Hindi ko nga alam kung bakit napakaaga niyang dumating. Sanay ako na kapag Linggo ay gusto niya sanang matulog nang mahaba, lalo na kapag wala naman kaming importanteng lakad. Pero ngayong araw, parang may kakaiba sa kilos niya.“Ewan ko ba sa mga iyon. Bigla-bigla na lang umaalis nang walang pasabi, sabi ng mga katulong, may mga dalang maleta daw.”“Ha? Out of town or out of the country?”Itinaas lang ni Enrico ang kanyang mga balikat.“Hindi ko rin alam.”Napatingin ako sa kanya. Mukhang hindi rin niya talaga alam kung saan nagpunta ang mga iyon. Pero may kung anong kutob ako na parang may alam siya na hindi niya sinasabi sa akin.“Oh, Enrico, ang aga mo ah.”Napalingon kami nang marinig ang boses ni Nanay na papalapit sa amin.“Hello Nay, susunduin ko lang si Sam, isasama ko po sa bahay.”“Ha? Bakit anong meron?”Biglang nataranta si Enrico dahil hindi niy
Chapter 50Samantha’s POVSinundo ako ni Enrico sa opisina para pumasok sa opisina. At gaya ng inaasahan ay naging mapusok siya.“Enrico, napakaaga pa,” natatawa na lang ako sa asawa ko.“Ikaw kasi, kung hinayaan mo akong iuwi kita, dapat wala tayong problemang ganito.”“Hay naku, mukhang tatlumpung araw tayong ganito,” pagrereklamo ko pa.“Magtiis ka muna ngayon, mamaya babawi ako sa iyo.”“Hindi ba puwedeng mag-advance muna?”“Ikaw talaga, wala ka talagang kapaguran, noh?”“Ganito talaga ako kapag na-suppress, lalong nanggigigil.”“Hay naku!”Napailing na lang ako habang natatawa.Ganito talaga ang asawa ko.Kapag may gusto siya, gusto niya agad.At kapag hindi naman puwede, lalo siyang nagiging makulit.Kaya minsan iniisip ko kung paano ko siya mapagtitiisan sa loob ng maraming taon.Pero sa totoo lang, kahit madalas niya akong inisin, gusto ko rin ang pagiging mapagmahal at malambing niya.Hindi ko lang ipinapakita palagi.Pagdating namin sa opisina, agad kaming naging abala sa is
Chapter 6Samantha's POVPagdating ko sa opisina, may nakalagay na bulaklak sa table ko. Nakalagay sa card. “Would you like to have dinner with me? - James”Muntik na akong mapasigaw sa kilig. Totoo ba itong nangyayari?“Samantha, kalma” sabi ko sa sarili ko.Ang sweet talaga ni James. Boyfriend
Chapter 5Samantha’s POVBiglang nag-ring ang phone ko habang kausap ko si Enrico. “Si Papa”Mukhang nakapagsumbong na ang mag-ina kay Papa. Siguro pinalabas na naman nila na sila ang dehado. “Samantha, ano naman ang ginawa mo sa kapatid mo? Bakit na naman iyak siya nang iyak? Hindi ka na ba ma
Chapter 4Samantha’s POVNautusan ako ni Ninang Amanda na makipag-meet sa client. Dapat kasama ko si Enrico, pero hanggang ngayon ay wala pa rin siyang paramdam. “Ha? Wala pa siya diyan? He agreed with me last night. If hindi siya dumating, ok lang naman diba Sam, I think you can do it.”sabi ni
Chapter 3Samantha's POV“ I don't like this proposal, scrap it! “ sigaw ni Enrico sa board“We think na hindi ganyan ang sasabihin ni Chairman” Sabi ni Mr. Bagatsing“You want to bet?” Sabi ni RicoTinawagan niya ang kanyang ina at pagkatapos ay niloudspeaker niya ito. “Mom, I have here a piece o







