Mag-log in
Chapter 1:
Samantha Gomez POV
Nautusan ako ni Ninang Amanda na pumunta sa kanilang bahay para makuha ang ilang dokumentong naiwan niya sa kanyang home office.
Umakyat na ako sa hagdan nang marinig kong parang may nagkakarambola sa isang silid na naroon. Bahagyang nakabukas ang isang pinto, kaya dahil sa curiosity ko ay sumilip ako. Kitang-kita ako, ang isang lalaking hubad ang katawan, habang pinaliligaya ang isang babaeng modelo na naroroon. Napakalakas ng hiyaw ng babae na nasa rurok na ng kanyang ligaya. At dahil nakitang nasisiyahan ito, mas lalong binilisan ng lalaki ang kanyang pag-aangkin dito.
“Oh, harder, yes harder” isinisigaw ng babae.
Nang hindi sinasadya ay lumingon ang lalaki sa aking direksiyon. Nagtama ang mga mata namin. At nagulat siya na makita ko ang mga kalaswaan niya.
“SAAAAM!!!!” sigaw niya.
Tawa ako nang tawa habang nagtutungo ako sa home office ni Ninang, sa isip-isip ko.
Umarya na naman ang sutil kong kinakapatid na si Enrico. Napakadaming babae na ang dumaan sa kanya at mukhang madadagdagan pa. Paglabas ko ay nakatapis pa rin siya ng tuwalya at hinarangan niya ako paglabas ko ng pinto.
“Enjoyed the show?” habang sinasabi na walang kahiya-hiya.
“Hindi mo naman ako ininform na may live show pa lang magaganap ngayon. Sana nagdala ako ng popcorn,” pang-aasar ko pa sa kanya.
Lumapit siya sa akin na napakalapit, pagkatapos ay binulungan niya ako sa tenga. Naramdaman ko ang bawat hininga niya.
“Nag-init ka ba?” nakangisi habang sinasabi sa akin.
“Ah, oo nag-iinit ako” pakunwaring sexy na boses ko.
“Nag-iinit ako, nag-iinit ang ulo ko sa iyo, manyakis ka,” sabay ang pagsikmura ko sa kanya.
“Aray, Samantha, nanakit ka na, ah! reklamo niya
“Deserve mo iyan buwisit ka, hindi ka na nahiya.” inis na sagot ko
Puwede ka namang magsarado ng pinto mo. Bakit nakabukas pa iyon?
“Kinikilibutan ako. Eww ka talaga!” pang-aasar ko.
Biglang lumabas ang babae na naka-polo na big size mula sa kanyang kuwarto.
“Babe, I'm hungry!” sabi ng babae.
Pagkatapos ay umalis na ito sa harap ko at pinuntahan ang babae.
Bumaba ako sa kusina para sabihan ang mga katulong na maghanda ng pagkain para sa kanilang senyoritong gutom na gutom mula sa kanyang pakikipagromansa.
Hindi lang isang beses ko siya nakita sa ganoong scenario.
Halos hindi ko na mabilang sa mga daliri ko.
“Rico! Alis na ako, may food na rito,” sigaw ko.
“Thank you, Sam!"
"I love you, Sam!” sigaw naman niya.
Pagbalik ko sa opisina, ibinigay ko na kay Ninang ang mga dokumentong naiwan niya. Pagkatapos ay ikinuwento ko ang nakita kong ginagawang milagro ni RIco
“Ninang, alam mo, biglang magsusulputan na lang ang mga apo mo,” pagbibiro.
“I'm hoping that day will come. I’ll be thrilled to have a grandchild.” sabi ni Ninang Amanda
“Talaga po?”tugon ko
“Of course, I’m already fed up with Rico’s playing around. Gusto ko ng babies, lots of lots of babies. I imagine na may tumatawag na sa aking wowa,” dagdag pa niya.
“Pero I hope he will find a nice girl that will also love him unconditionally may kakulitan kasi si Rico, at tayong dalawa na lang yata ang tumatagal sa kalokohan niya” saad pa ni Ninang
Habang pinakikinggan si Ninang. Naisip kong napakadakila talaga ng isang ina. Laging iniisip ang kapakanan ng kanyang anak. Sana lang itong si Rico ay nakikita niya iyon. At tumino na. Mabait naman si Rico, pero ang pakikipagrelasyon sa maraming babae ay nakakabahala na talaga.
Napaka-carefree din kasi ni Rico. Bakit nga naman hindi? Napakayaman ng kanyang mga magulang, anupat hindi na niya kailangang magtrabaho pa. Kaya lang, nakakahinayang na pagkatapos siyang mag-aral ng business management sa UK ay hindi niya gagamitin. Kung ako lang siguro iyon, ay napakalayo na ng narating ko. Sa kanya, abot-kamay na lahat ng bagay. Hindi na mahihirapan, di katulad ko na nagkukumahog para lang mabuhay at makakain.
“Sam, pakipuntahan mo nga si Mrs. Sanchez, pakifollow up mo ang pinapaaprubahan kong deal sa kanya. May katandaan na kasi iyon baka naoverlook na naman.” utos ni Ninanag
“Sige na lumakad ka na at pagkatapos mo doon umuwi ka na agad.”sabi pa ni Ninang
“At, Sam, kunin mo na rin itong cupcakes na nabili ko. Pakiuwi mo sa nanay mo. Kakacheck ko lang kasi ng sugar eh tumaas eh, baka madali pa ako” alok niya
“Wow, Ninang, masarap ito ha, sayang naman at hindi mo matitikman,”pagbibiro ko.
“Pakilayo mo na sa akin iyan please lang Sam” habang nakikiusap
Gaya ng utos ni Ninang Amanda, pinuntahan ko ang bahay ni Mrs. Sanchez. Kasama rin siya sa mga board members, pero dahil may edad na, madalas ay nasa bahay na lang. May kalakihan ang bahay niya at kapag hindi mo kabisado ay maliligaw ka.
Sinamahan ako ng katulong niya.
“Hi Tita Lyn,”bati ko.
Nakita ko siya na abalang abala na nanonood ng Koreanovela
“Oh ikaw pala Sam, bakit ka nandito?” tanong niya habang tutok na tutok sa sa pinapanood
“Pinapakuha po ni Ninang Amanda yung approval po ng deal. I-finalize na raw po niya kapag ok na po sa inyo , pipirmahan na rin niya,”saad ko.
“Anong deal?Mayroon ba siyang ibinigay sa akin?” tanong niya.
Opo. Tita Lyn. Ako pa po ang nag-abot sa inyo last week. Sabi po ninyo ichecheck nyo po.”paliwanag ko
“Ay palaka! Oo nga pala.” nagmamadali siyang kunin iyon sa mesa niya, inabot niya sa akin ang remote kaya inilagay ko ito sa pause
“Sabi ko naman kay Amanda huwag na niya akong isali sa pagre-review ng mga deals, kapag aprubado na sa kanya, ok na rin sa akin.” sabi ni Mrs. Sanchez
“Alam ninyo naman po sa opisina,” pagbibiro ko.
“Mukhang okay naman ito. Sige, ito na ang pirma ko,” pagkatapos ay inabot sa akin.
Bago ako umalis, ay may pinakuha siya sa aking mga damit. Nagpunta kasi siya noong nakaraan sa Thailand. Kaya naisip niya ako.
“Wow, Tita, ang ganda naman po nito, kaso ang lalim po ng neckline,” sabi ko.
“Ano ka lola? Maganda iyan para magka-boyfriend ka na o mapansin ka ni Enrico. Magpabastos ka naman kasi,” sabi sa akin.
“Kayo po talaga,” pagkatapos ay yumakap at humalik na rin ako sa kanya.
May pinahabol pa siyang 2 roasted chickens. Kaya ayos na may pasalubong para kay Nanay.
Chapter 131Bastien is EnricoHindi ako makapaniwala sa sinabi niya.Napahawak ako sa mesa nang marinig ko ang sinabi ni Ninang Amanda. Parang biglang nanghina ang mga tuhod ko at nawalan ng lakas ang buong katawan ko. Ilang segundo akong natigilan, pilit inuunawa ang mga salitang binitiwan niya.Paanong siya si Enrico?Totoo na malaki ang hawig nila, pero hindi ganoon ang mukha ni Enrico. Kilalang-kilala ko ang asawa ko. Alam ko ang bawat detalye ng mukha niya, ang paraan ng pagngiti niya, ang kanyang mga mata, maging ang maliliit na ekspresyon niya kapag natutuwa o naiinis.Hindi ako maaaring magkamali.“Kabisado ko siya,” nasabi ko sa isip.Pero kung totoo ang sinasabi ni Ninang Amanda, ibig sabihin, lahat ng pinaniwalaan ko sa loob ng mahabang panahon ay isang malaking kasinungalingan.Halos himatayin ako sa mga narinig ko sa usapan nila Nanay at Ninang Amanda. Hindi ko alam kung ano ang dapat kong maramdaman. Galit? Takot? Pagkalito?O baka naman lahat ng iyon ay sabay-sabay na n
Chapter 130Samantha’s POV"Maman, enfin te voilà. Je suis tellement heureuse que tu ailles bien." — Mama, finally, you're here. I'm so happy you're safe."Moi aussi, ma fille, je suis heureuse d'être là." — Me too, my daughter. I'm happy to be here.Hindi ako makapaniwala sa nakita ko. Kamukhang-kamukha niya si Ninang Amanda. Posible ba talaga ito? Ang anak niya, kamukha ni Enrico, tapos ang Mama naman ni Bastien, kamukha ni Tita Amanda?O siya din ito?Hindi ko alam ang totoo.Parang hihimatayin ako sa nakita ko. Talagang gulat na gulat ako sa kaniya. Hindi ko alam kung paano ipapaliwanag ang nararamdaman ko. Para bang may kung anong misteryong unti-unting naglalantad ng sarili sa harap ko.“Ako lang ba ang nakakakita nito?”Napatingin ako kay James. Halatang pati siya ay nagulat din. Bahagya pa siyang napaatras habang nakatitig sa bagong dating na si Mrs. Mathilde Montclair.Ano ang ibig sabihin nito?Bakit parang may koneksiyon ang lahat?Naging mainit ang pagtanggap nila kay Math
Chapter 129Samantha's POVNakatayo na ang lahat at nakatuon ang kanilang atensyon sa entrance. Nakaupo ako noon kaya hindi ko agad nakita ang Mama ni Bastien.Nakasakay ito sa isang wheelchair, pero makikita sa mga naglalakihang bato sa kanyang mga kamay at mga diyamanteng suot sa leeg. Masasabing napakayaman niya. Eleganteng-elegante ang kanyang kasuotan at halatang pinaghandaan ang kanyang pagdating.May mga taong lumapit upang batiin siya. May ilan ding yumuko bilang pagbibigay-galang.Pero nagulat ako.Napakapamilyar ng mukha niya.Kumurap-kurap pa ako para makita ang buong mukha niya.Hindi ito maaari.Hindi ako maaaring magkamali.Siya ang ina ni Bastien?Naramdaman kong tila biglang tumigil ang paligid. Hindi ko na marinig ang palakpakan ng mga tao. Hindi ko na rin makita ang mga bisitang nakapaligid sa kanya.Ang tanging nakikita ko ay ang mukha ng babaeng iyon.Kabisadong-kabisado ko ang mukha niya.Ang kaibahan lang ay lumaki na at tumaba na siya na halos hindi mo mamumukha
Chapter 128Samantha’s POV“Well, well, look at what we have here.”Napalingon na lang ako sa pamilyar na boses na ayaw ko nang marinig.Si Janett!Kasama pa niya si Camille, ang babaeng minsan nang nagkaroon ng bahagi sa buhay ng asawa ko. Nasa likod siya ni Janett na parang pinapalakas pa ang loob nito para maltratuhin ako. Para bang sabik na sabik silang makakita ng eksena at mapahiya ako sa harap ng mga bisita.Hindi ko sila pinansin. Nagpatuloy lang ako sa ginagawa ko. Anumang oras ay darating na ang Mama ni Bastien na si Mathilde Montclair.Ayaw kong magkainitan pa kami ng mga babaeng ito. Iba rin talaga ang mga trip nila. Parang siyang-siy silaa kapag may inaapi. Masaya silang makakita ng taong napapahiya, lalo na kung ako ang pinag-iinitan nila.Pero hindi yata sila sanay na hindi pinapansin.Sa inis niya dahil hindi ko siya pinansin, mas nilakasan pa niya ang boses niya.“That’s good, trying to impress my mom with these cheap things. Just like you, so low and cheap.”Napabunt
Chapter 127Samantha’s POVLahat ay napakaabala sa evening party para sa pagsalubong kay Mrs. Mathilde Montclair.Kailangan na ang lahat ay perpekto, mula sa ayos ng kanyang bahay, mga dekorasyon, pagkain, hanggang sa mga bisitang darating. Walang dapat na pumalpak dahil espesyal ang gabing ito para kay Bastien. Matagal niyang hinintay ang pagkakataong ito, kaya naman gusto niyang maging memorable ang pagbabalik ng kanyang Mama.Ang piniling pagdarausan ni Bastien ng welcome party ay ang garden.Hindi ko alam na ganoon kaganda ang garden. Napakaraming bulaklak na puti ang nakapaligid dito. May iba't ibang klase ng puting rosas, lilies, hydrangeas, at iba pang bulaklak na hindi ko man lang alam ang pangalan.Nakakakonsensya man, pero naalala ko talaga si Ninang Amanda.Pareho sila ng gusto ng Mama ni Bastien. Parehong mahilig sa mga bulaklak na puti at sa mga bagay na simple pero eleganteng pagmasdan.Napapapikit na lang ako sa napakagandang mga bulaklak sa paligid. Para bang bawat sul
Chapter 126Bastien’s POV“Yes, Mama. Everything is set. Pero bigla po akong may meet with the Korean investor. I need to set my foot in Gangnam. Kaya bilinan ko na lang si Samantha to start the party on Saturday evening. I’ll be back before you know it.”“Okay, just be safe, my son. Please be safe.”“If you like, we can delay this meet-up.”“No, Mama. Babalik po ako agad. One to two days lang naman iyon for sure. So today is Wednesday, then I’ll be back right on time.”“Sige, anything you want, anak.”“Anak, may na-purchase pala akong property. Ireregalo ko sa inyong mag-asawa.”“Ha? Really, Mama? You're too kind.”“Baka magtampo na naman sila Janett niyan. Sabihin niya, may paborito ka talaga.”“Of course, anak. I have my favorite. Siyempre ikaw iyon at wala nang iba.”“Ikaw talaga, Mama.”“Anything for my son. I will give you everything.”Si Mama talaga, inaatake na naman ako ng kanyang emosyon. I really felt loved. Kahit sa wari ko ay hindi ko na maalala ang ama ko, si Mama ay sap
Chapter 3Samantha's POV“ I don't like this proposal, scrap it! “ sigaw ni Enrico sa board“We think na hindi ganyan ang sasabihin ni Chairman” Sabi ni Mr. Bagatsing“You want to bet?” Sabi ni RicoTinawagan niya ang kanyang ina at pagkatapos ay niloudspeaker niya ito. “Mom, I have here a piece o
Chapter 2Samantha’s POVHabang abalang-abala ako sa pag-type ng memo na ipapadala ko sa opisina ng mga executives, biglang dumaan ang napakakisig kong crush na si James Lucas. Nakasuot siya ng kulay blue long-sleeved polo, pagkatapos ay nakaputing slacks. Ang neat niyang tingnan at mukhang ang ba
Chapter 5Samantha’s POVBiglang nag-ring ang phone ko habang kausap ko si Enrico. “Si Papa”Mukhang nakapagsumbong na ang mag-ina kay Papa. Siguro pinalabas na naman nila na sila ang dehado. “Samantha, ano naman ang ginawa mo sa kapatid mo? Bakit na naman iyak siya nang iyak? Hindi ka na ba ma
Chapter 4Samantha’s POVNautusan ako ni Ninang Amanda na makipag-meet sa client. Dapat kasama ko si Enrico, pero hanggang ngayon ay wala pa rin siyang paramdam. “Ha? Wala pa siya diyan? He agreed with me last night. If hindi siya dumating, ok lang naman diba Sam, I think you can do it.”sabi ni







