Forever Family

Chapter 5

Samantha’s POV

Biglang nag-ring ang phone ko habang kausap ko si Enrico.  

“Si Papa”

Mukhang nakapagsumbong na ang mag-ina kay Papa. Siguro pinalabas na naman nila na sila ang dehado. 

“Samantha, ano naman ang ginawa mo sa kapatid mo? Bakit na naman iyak siya nang iyak?  Hindi ka na ba magbabago? Habang tumatagal, masama ka nang masama,” sabi ni Papa sa akin.

Ayoko nang magpaliwanag; hindi naman niya ako pinaniniwalaan. 

Naalala ko noong nakatira ako sa bahay nila.  Nagkaroon kasi si Nanay noon ng breast cancer.  Wala na akong mahihingian ng tulong.  Kailangan kong mangatulong sa bahay ng aking ama para matuloy ang pag-aaral ko at may pantustos sa chemotherapy ni Nanay noon.  

Kapag kaharap si Papa, mabait kunwari ang pakikitungo ng mag-ina sa akin.  Pero kapag nakaalis na siya, kung ano-anong pagpapahirap ang ginagawa nila.

Ang isang di ko makakalimutan ay noong nagkulang ako ng pambili ng gamot ni Nanay noon. Nakahingi ako kay Papa, pero hinarang ng madrasta kong si Trish. Walang araw na hindi ako hinamak ni Trish, sinasabihan ng masasakit na salita gaya ng bastarda, anak ng p****k at oportunista. Kung tutuusin, bawat perang naibibigay naman sa akin ay pinaghihirapan ko iyon lahat. Wala ako dapat na tanawing utang na loob sa kanila.

Dahil sa galit sa akin.  Dumating sa puntong ibinenta nila ako sa isang matanda para magkapera.  Kung gusto ko daw ng pera, kailangang pagsilbihan ko ang matanda at paluguran siya.

“50,000 pesos, Samantha, malaking pera na ito para mapagamot mo ang nanay mo,” sabi ni Trish.

Tinanggihan ko ang alok kaya lalo silang nagalit sa akin. Nagbigay na raw kasi ng paunang bayad ang matanda, kaya dapat sumunod ako sa usapan.

Ikinulong nila ako sa isang silid na napakadilim na walang makita at  walang kapag-pagasa.  Nagmamakaawa ako noon sa kanila na palayain nila ako, pero pinagtatawanan lang nila ako.

Akala ko noon, katapusan ko na at mapagsasamantalahan ako ng matandang bumili ng puri ko.  Mabuti na lamang ay dumating si Ninang at nailigtas ako. At nang kinompronta ni Ninang si Papa, sinabi niyang wala siyang alam, na lagi niyang sinasabi kapag nasusukol na siya. At pagkatapos ay pinalayas ako.

Pinaratangan ako ni Trish na marumi akong babae  at ako mismo ang may gustong ibigay ang sarili ko kapalit ng malaking pera para sa kapritso ko.  

Pinaniwalaan naman ng aking ama.  Hindi ko alam kung ano ang kasalanan ko para gawin nila sa akin iyon.  Masaya sila na nakikita akong nagdurusa.

At ngayon, sa tuwing nababagot sila, gumagawa sila ng paraan para i-torture ako emotionally.  Kaya daw may sakit si Nanay ay dahil sa napakasamang babae nito at pumapatol sa may asawa.  Ako daw ay bunga ng kasalanan at walang karapatang magreklamo. Dapat ko rin daw bayaran ang mga  kasalanan ng nanay ko at hindi pa sapat ang mismong buhay ko

Sa restaurant

“Kamusta pala ang deal?” tanong ni Rico sa akin

Ipinakita ko sa kanya ang signed contract and reservation payment para sa property.

“Wow, you did it!” sabi ni Rico. Hindi niya napigilan ang sarili at niyakap at nahalikan niya ako sa labi.

May kung ano akong naramdaman sa ginawa ni Rico kung kaya’t nag-umpisa nang namula ang mukha ko.  Pero nang tiningnan ko siya, parang walang anuman naman sa kanya iyon. Kaya ipinagpag ko na lamang ang nararamdaman kong biglang kilig.

Tinawagan niya ang ina.

“Mom, Sam got the deal.” kuwento pa niya.

“Oh, really, that's great.  Balik na kayo dito sa bahay.” sabi ni Ninang

“Okay, po see you in a while,” sabi ni Rico.

Pumunta na kami sa bahay nila Ninang.

Yumakap si Rico sa mommy niya, parang matagal nang hindi nagkita.   Napakasweet naman kasi talaga ni Rico sa kanyang ina, kaya kahit anong kasutilan ang ginagawa niya, sa isang halik at yakap lang ay nawawala ang lahat ng galit ni Ninang.  Ibinaling ni Ninang ang atensiyon niya sa akin dahil nahalata niya malungkot ako.

“What happened, Sam? Nagaalalang tanong niya sa akin.

Tiningnan ko si Rico sa mata para senyasan na huwag magkuwento, na siya namang ginawa niya.

“Masakit tiyan niya, Mom, inaacid,” pagsisinungaling ni Rico.

“Ganun ba? Oh, sige, magpahinga na muna kayo at mamaya magpa-ready na ako ng dinner,”sabi nito.

“Magpalit na kayo ng damit” utos ni Ninang

Para kaming bata pa rin kapag naguutos si Ninang.  Pangalawang bahay ko na ito.  Kaya may mga damit na rin ako sa inilaang silid para sa akin. Inakbayan ako ni Rico patungo sa kuwarto, pagkatapos ay pumasok na ako.

Habang naliligo, bumalik sa isip ko ang mga nangyari ngayong araw.  Di ko mapigilang maiyak, kaya ibinuhos ko na lang lahat ng luha ko para paglabas ko sa banyo ay okay na ako.

Pagkatapos kong maligo, nagulat ako dahil nasa loob si Rico.  Nakatapis lang ako ng tuwalya.  Bahagya akong na-conscious dahil nakatingin siya sa akin na nakangisi.

“Hoy, bakit ka nandito?” sigaw ko.

Hindi naman siya nagpatinag, humiga lang sa kama ang walang hiya. 

“

Paano ako makakapagbihis niyan? Lumabas ka muna, Rico, please!”pakiusap ko.

“Sam, ano pa ba ang hindi ko nakita? Puwede ka namang magdamit kahit nandito ako, promise walang malisya,” pang-aasar niya.

“Rico naman eh, tsaka bakit ambilis mong maligo?” tanong ko.

“Binilisan ko talaga para manood ng special preview,” dagdag pang-iinis niya.

“Siraulo ka talaga, bahala ka” sumuko na ako dahil hindi ko talaga siya mapipilit na umalis, kabisadong kabisado ko na siya.  Kaya kumuha na lamang ako ng underwear sa drawer at bestida at pumasok uli sa banyo para magbihis.

Paglabas ko, nandoon pa rin siya sa kama at nakapikit.  Mukhang napagod at napuyat.  Nakatulog kaya siya nang nakulong siya? “Kawawa naman” sa isip isip ko.

Umupo na ako sa kama. At pinagmasdan siya.  Sa lahat ng tao bukod kina Nanay at Ninang, si Rico ang pinakamalapit sa puso ko.  Kakampi ko siya sa lahat ng oras, kahit madalas kaming nag-aaway dahil sa kalokohan at pagka-childish niya.  Hindi ko naman siya natitiis at ganoon din siya.

Biglang hinatak niya ako. Inihiga niya ako sa kama at niyakap niya ako.

“Sam, dito na lang muna tayo, please,” sabi niya.

Hindi na ako nagpumilas dahil madalas naman niya itong ginagawa sa akin.  Kapag yakap-yakap niya ako, napapayapa talaga ako at halos nawawala na ang mga problema ko.

Ilang minuto pa lang ay kumatok na ang katulong at sinabing bumaba na raw kami para kumain.

“Halika na, Rico, pinapatawag na tayo,” pag-aya ko.

“Kung ikaw na lang kaya ang kainin ko,” seryoso niyang sinabi.

“Araaay!” sigaw niya dahil sa pinong pagkakurot ko sa kanya.

Tumayo na ako. 

“Ang pervert talaga nito,” naiinis na sinabi ko.

Nauna na akong lumabas ng kuwarto, pero humabol naman siya.

Nang nasa dining na kami, nandoon na ang papa ni Enrico.

“Hi. Tito Arthur,” bati ko at humalik na sa kanya.

“Hi Paps!”bati naman ni Rico sa Dad niya

“Upo na kayo”sabi ni Tito Arthur

Pero parang may hinihintay pa sila. Kaya nagtaka ako.

Narinig ko na lang ang boses ng nanay ko. 

“Wow, anong ulam?” sabi ni Nanay

“Puede ba sa iyo yan?” tanong ni Ninang.

“Lahat puwede! Napakaikli ng buhay para madeprive.” sagot ni Nanay

Nagkatinginan kami ni Nanay at sinagot niya ang tanong ko sa isip.

“Niyaya kasi ako ng Ninang mo, kaya here I am.”sagot niya.

Matalik silang magkaibigan ni Nanay.  Mulat sapol na nagkaisip sila. Kaya pamilya na talaga ang turing nila sa amin.  Marami na silang pinagsamahan.  Nagkataon lang na nang dumating ang pinakamadalim na pangyayari sa buhay namin dahil nagka-cancer si Nanay at naratay ay nasa Europe sila.  Kaya napagdaanan ko ang pagdurusa sa kamay ng pamilya ng tatay ko.  Pero nang nakabalik na sila kinuha na nila ako mula sa aking ama

Pagkatapos naming kumain, gaya ng dati, walang katapusang kuwentuhan.  Narinig kong humahalak si Ninang sa mga kuwento ni Nanay. Gustong-gusto niya si Nanay dahil sa kabila ng dinanas na paghihirap ay nanatili itong napakamasayahin pa rin, hindi katulad ko.

Nagkukuwento si Nanay tungkol sa  bago niyang libangan, ang pagsasayaw. Nang nakarecover siya sa cancer.  Ginawa na ni Nanay ang lahat ng gusto niya.  Lagi niyang sinasabi sa akin.

“Bakit ako magmumukmok sa isang tabi?  Kailangan na mabuhay pa rin ako”, dahil buhay pa naman ako”

Napapangiti ako sa dalawang nanay ko.  Sila ang tahanan ko.

Habang nagkukuwentuhan sila, napansin ko. Sa isang bahagi ng sala, nag-uusap nang seryoso sina Tito Art at Rico.  Nacurious ako. 

 “Ano kaya ang pinag-uusapan nila?” Dahil napakaseryoso ng mga mukha nila. 

Nalaman na ba ni Tito Art ang nangyari kay Rico? Kung kaya’t sinesermunan niya ito.