เข้าสู่ระบบKaswal na nakasandal si Zander sa makintab na kotse, ang isang balikat ay nakapatong sa pinto nito na para bang matagal na siyang naghihintay roon. May bahagyang mapanuksong ngiti sa gilid ng kanyang mga labi.“Staring blankly?” magaan niyang tanong.Si Tessa ay tila hindi maialis ang tingin sa kanya.Nakatayo siya sa ilalim ng malambot na liwanag ng mga streetlight—matangkad, tuwid ang tindig, at napakaelegante ng dating sa madilim na gabi. Kahit simpleng nakasandal lang siya sa kotse, para siyang karakter na lumabas mula sa isang makintab na magasin o isang mamahaling larawan sa picture book, nakakaakit.Dahan-dahang tumuwid si Zander at naglakad palapit sa kanya. Mahahaba at kumpiyansa ang kanyang mga hakbang. Nang huminto siya dalawang hakbang ang layo kay Tessa, bahagya niyang ibinaba ang ulo at tiningnan ang mukha nito, para bang maingat na sinusuri ang bawat reaksyon nito.“Were you disappointed last night?” tanong niya. May kakaibang kaseryosohan ang kanyang tono.Agad na namu
Si Zander ay paalis na sana upang magmaneho pauwi nang biglang tumunog ang kanyang telepono.Bahagya siyang sumimangot habang sinisilip ang screen. Nang makita niya kung sino ang tumatawag, napagtanto niyang isa iyon sa mga kliyenteng sangkot sa isang kasong kasalukuyan niyang hinahawakan.Agad niyang sinagot ang tawag.Sa kabilang linya, halatang kinakabahan ang kanyang kliyente; bahagyang nanginginig pa ang boses nito.“Attorney Velasquez… m-may problema po. B-biglang naglabas ng bagong ebidensya ang kabilang panig. Mukhang napaka-delikado nito p-para sa amin.”Dahan-dahang hinaplos ni Zander ang manibela ng sasakyan habang nakikinig. Bahagyang nagsalubong ang kanyang mga kilay.“Ipadala mo sa akin ang lahat ng dokumento,” mahinahon niyang utos.Pagkababa niya ng tawag, ilang segundo lang ang lumipas ay tumunog na muli ang kanyang telepono. Dumating na ang mensahe na naglalaman ng mga dokumento at detalye.Matapos niya itong basahin nang mabilis ngunit maingat, napagtanto niyang ser
Bahagyang ibinaba ni Tessa ang kanyang mga mata at ngumiti nang unti-unti.Alam niya kung anong klaseng relasyon ang mayroon sila ni Zander. Gayunpaman, sa kabila ng lahat, hindi naman siya kailanman tinrato ni Zander nang masama. Sa tuwing magkasama sila, malinaw at walang itinatago ang lahat, walang panlilinlang, walang kahihiyan.Nanatiling tahimik si Tessa.Napatawa si Liam nang malamig, ngunit halatang may halong kahihiyan ang tunog nito.Noon, iniisip niyang napakabait at maamo ni Tessa. Ngunit ngayon lamang niya napagtanto kung gaano ito kayang maging malamig at walang awa kapag tuluyan nang nawalan ng pakialam.Paano nga ba niya iyon hindi naisip noon?Naalala niya ang araw na iyon. Noong panahong hinahabol na niya si Zara, tinawagan niya si Tessa upang tapusin ang kanilang relasyon. Akala niya ay iiyak ito, magmamakaawa, o pipilitin siyang manatili.Ngunit hindi iyon ang nangyari. Nanahimik si Tessa sa kabilang linya nang halos isang minuto.Pagkatapos ay mahina lamang nitong
Ang ganitong usapan ay likas na nagdudulot ng isang maselang katahimikan sa paligid.Pakiramdam ni Tessa ay biglang naging mabigat ang hangin sa loob ng bahay. Dahil dito, nagpasya siyang manatili muna sandali bago umuwi, upang hindi na dagdagan pa ang tensyon sa pagitan nila.Sa mismong sandaling iyon, biglang tumunog ang doorbell.Si Tiya Cora ay abala sa paghihilot sa kanyang ama sa loob ng silid. Hindi man lang ito lumingon at kaswal na sinabi, “Tessa, pakibuksan nga ang pinto.”Tumango si Tessa at agad na naglakad papunta sa pintuan.Pagkabukas niya ng pinto, unti-unting nawala ang kulay sa kanyang mukha.Nakatayo sa labas si Liam. Sa paanan nito ay may nakakalat na pito o walong upos ng sigarilyo, na tila matagal nang itinapon doon. Hindi malinaw kung gaano na siya katagal naghihintay sa labas.Nagtagpo ang kanilang mga mata.Ang mga mata ni Liam ay mabigat at madilim, puno ng isang matigas at hindi matitinag na lungkot.Mula sa loob ng bahay, narinig ang boses ni Tiya Cora. “Si
Marahang ipinaikot ni Tessa ang kanyang mga daliri sa mahaba niyang buhok, maingat na inaayos ang mga hiblang nagkagulo habang siya’y natutulog. Bahagya siyang napabuntong-hininga at may halong panghihinayang na sinabi, “Medyo napahaba ang tulog ko, kaya medyo nagulo ang buhok ko.”Bahagya lamang ngumiti si Zander. Ang kurba ng kanyang mga labi ay kalmado at tila walang anumang pagmamadali.Matapos ang ilang sandaling katahimikan, mahina niyang idinagdag, “Send me the time and address. I'll be busy for a few more days.”Agad na tumalikod si Tessa at halos patakbong bumalik sa kanyang silid. Kinuha niya ang kanyang telepono mula sa tabi ng kama, mabilis na itinipa ang mga detalye, at ipinadala ang mensahe sa kanya. Ilang sandali lamang, bumalik na siya sa sala.Sumulyap si Zander sa kanyang telepono at maingat na sine-save ang memo bago niya ito ibinaba sa mesa.Pag-angat niya ng tingin, nakita niyang nakatayo si Tessa sa di kalayuan, tahimik na nakatitig sa kanya na parang hindi kumuk
Biglang nagbago ang isip ni Zander. “Babalik na lang muna ako sa apartment.”Biglang nagdilim ang mukha ni Zoren sa halatang pagkainis. Nagsalubong ang kanyang mga kilay habang matigas ang tinig na nagsalita siya, “Hindi ba ito ang bahay mo? Bakit kung saan-saan ka pa gumagala sa ganitong oras ng gabi?”Kilala si Zoren sa kanyang mainitin na ulo. Sa loob ng kumpanya man o sa mismong tahanan nila, halos lahat ng tao ay takot sa kanya at bihirang mangahas na sumagot o sumalungat.Ngunit iba si Zander. Hindi siya kailanman natakot sa sarili niyang ama.Sa malamig at halos walang pakialam na tono, mahinahon niyang sagot, “Babalik lang ako para tingnan ang ilang dokumento.”Lalong nainis sa kanya ang kanyang ama. Kumaway siya nang parang walang pake at padabog na nagsalita, “Lumayas ka na! Isa ka lang namang abogadong tagalinis ng gulo ng ibang tao araw-araw, pero kung umasta ka parang napakaabala mo! Wala ka na ngang masyadong oras sa aming pamilya mo.Bahagyang tinaasan ni Zander ang kil







