Mag-log in
BAD AUCTION ผู้ชายประมูล
[ อาโล & แพรว ]
เราสองคนพบกันในที่ที่ไม่ดีเท่าไหร่ แต่เขาเชื่อมั่นว่า ‘ความรัก’ ที่มีให้เธอนั้นมีมากล้น
“หนูคิดดีแล้วใช่ไหมที่ทำกับพี่แบบนี้” ชายหนุ่มเอื้อนเอ่ยออกมากึ่งขอร้องบนใบหน้าหล่อเต็มไปหยดน้ำตาลูกผู้ชาย
อาโล วชิรวิทย์ เป็นหนุ่มลูกครึ่งไทย-ออสเตรีย เป็นนักศึกษาชั้นปีสามซึ่งเป็นปีสุดท้าย ในอ้อมกอดของเขามีทารกน้อยสามเดือนหน้าตาน่ารักตอนนี้กำลังมองหน้าผู้เป็นพ่อ หลังจากที่เขาพยายามพูดกับแม่ของลูกเสียงเบา
“คิดดี คิดมาตลอด” “พี่ทำลายชีวิตฉัน!” หญิงสาวจ้องมองคนเบื้องล่างที่กำลังคุกเข่าเจรจากับเธออยู่ บนใบหน้าของเธอก็มีน้ำตาเหมือนกัน
แพรว พันธิตา นักเรียนแลกเปลี่ยน เธอเรียนเก่งสอบแข่งขันเข้ามาเป็นนักเรียนแลกเปลี่ยนประเทศออสเตรีย นี่เป็นหนึ่งในความฝันของเธอที่ได้ออกมาจากบ้าน
“เมื่อก่อนฉันโง่มาก ที่เคยหลงรักผู้หญิง ‘สารเลว’ อย่างเธอ”
“หนูขอโทษ ขอหนูอุ้มลูกได้ไหมคะ”
🍳🥓
ติดตามนักเขียน
เพจ F* ไข่ดาวเบคอน นักเขียน
TikTok : ไข่ดาวเบคอน นักเขียน
‼️คำเตือน‼️
นิยายเรื่องนี้มีเนื้อหาที่ไม่เหมาะสม ทั้งคำพูด การกระทำ Dirtyalk,Sexual harassment
โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน
นิยายเรื่องนี้เป็นเพียงแต่จินตนาการของผู้เเต่งเท่านั้น!
นิยายเรื่องนี้สงวนสิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติ พ.ศ.2537 ไม่อนุญาตให้ดัดแปลงเเละทำซ้ำ
🚫มีโทษทั้งจำทั้งปรับ
-----------------------------------------------------------------------------
บทนำ
“หนูคิดดีแล้วใช่ไหมที่ทำกับพี่แบบนี้” ชายหนุ่มเอื้อนเอ่ยออกมากึ่งขอร้องบนใบหน้าหล่อเต็มไปด้วยหยดน้ำตาลูกผู้ชาย อาโล วชิรวิทย์ เป็นหนุ่มลูกครึ่งไทย-ออสเตรีย เป็นนักศึกษาชั้นปีที่สามซึ่งเป็นปีสุดท้าย
ในอ้อมกอดของเขามีทารกตัวน้อยวัยสามเดือนหน้าตาน่ารักตอนนี้กำลังมองหน้าผู้เป็นพ่อ หลังจากที่เขาพยายามพูดกับแม่ของลูกเสียงแผ่วเบา ถึงใจอยากจะใส่อารมณ์กับคนตรงหน้ามากเท่าไหร่ เขากลัวลูกจะตกใจร้องไห้ออกมาจึงพยายามลดเสียงการปะทะคารม
“คิดดี คิดมาตลอด” “พี่ทำลายชีวิตฉัน!” หญิงสาวจ้องมองคนเบื้องล่างที่กำลังคุกเข่าเจรจากับเธออยู่ บนใบหน้าของเธอก็มีน้ำตาเหมือนกัน แพรว พันธิตา นักเรียนแลกเปลี่ยน เธอเรียนเก่งสอบแข่งขันเข้ามาเป็นนักเรียนแลกเปลี่ยนที่ประเทศออสเตรีย นี่เป็นหนึ่งในความฝันของเธอที่ได้ออกมาจากบ้าน ห่างหูห่างตาผู้เป็นพ่อที่ห้ามนั่นห้ามนี่ ควบคุมชีวิตเธอมากจนเกินไป แล้วยังไง... พอได้ออกมาใช้ชีวิตเธอก็ดันพลาดทำตัวเหลวแหลก โดยการประมูลผู้ชาย จนพลาดท่าท้องกับเขาในวัยสิบเจ็ดปี
เมื่อเธอตอบคำถามคนตรงหน้าไปแล้ว กระเป๋าใบใหญ่ที่อยู่ข้างลำตัวถูกมือบางเลื่อนจับขึ้นมา หญิงสาวเดินผ่านชายหนุ่มที่อุ้มลูกตัวเอง เธอมองหน้าหนูน้อยคนนั้น ยกมือมาปาดน้ำตา เขามีส่วนทำให้ชีวิตของเธอต้องพัง เพียงแค่ลูกคนเดียวจะมารั้งชีวิตเธอไว้ไม่ได้ เธอยังมีอนาคต มีหลาย ๆ อย่างที่ต้องทำ
หญิงสาวสูดจมูกเข้าลึก ๆ และรีบเดิน อีกไม่กี่ก้าวก็จะพ้นประตู
“อย่าไปเลยนะ” “อยู่ที่นี่กับพี่กับลูกเถอะ” ชายหนุ่มยื้อหญิงสาวเอาไว้ ถึงแม้ว่าเขาจะไม่ได้เป็นผู้ชายที่สมบูรณ์แบบ แต่เขาเชื่อว่าลูกและเธอจะเป็นแรงผลักดันให้เขาสู้ต่อ
“พี่จะทำงาน” “ส่งหนูเรียน หาเงินเลี้ยงลูกเอง” ความเป็นผู้นำมันเกิดมาตั้งแต่วินาทีที่รับรู้ว่าตัวเองนั้นได้เป็นพ่อ
“พี่เนี่ยนะ จะหาเงินมาเลี้ยงฉัน” “ลำพังพี่ยังเงินไม่พอใช้เลย”
“ให้ฉันได้ออกกลับไปใช้ชีวิตแบบเดิมเถอะ” เพราะเราเจอกันในสถานที่ที่ไม่ควร เขาถูกเธอประมูลมาเพื่อสนองราคะความอยากรู้อยากลอง หากพ่อเธอรู้ เขาอาจจะต้องติดคุกข้อหาพรากผู้เยาว์ ในความที่รักตัวเองเธอก็ยังห่วงลูกห่วงเขาอยู่เหมือนกัน
เมื่อหญิงสาวเริ่มรับรู้ว่าการเจรจาครั้งนี้มันเริ่มยืดเยื้อ เธอจึงตัดสินใจเดินออกไป แต่ก็ต้องชะงักไปเมื่อได้ยินเสียงตะโกนดังลั่นอีกครั้ง
“อย่าไปเลยนะ” “พี่ขอร้องล่ะ!” “อย่าทิ้งพี่กับลูกไปเลย” “พี่รักแพรวนะ” เด็กน้อยเมื่อรับรู้ถึงแรงกระแทกแรงสั่นสะเทือนที่พ่อรีบลุกวิ่งออกมาอ้อนวอนแม่ของลูก ทารกน้อยก็แผดเสียงร้องไห้ดังออกมา
“แง๊ แง๊”
“โอ๋ ๆ ไม่ร้องนะครับเด็กดี” ชายหนุ่มโยกเด็กน้อยในอ้อมแขนไปมา แต่สายตาของเขาสลับมองลูกกับแม่ของลูกตรงหน้า
แพรวตัดสินใจไม่สนใจต่อเสียงเรียกนั้น เธอรีบก้าวขาเดินขึ้นรถที่ตัวเองเรียกให้ไปส่งสนามบินทันที
“แพรว!” “แพรว!”
“ฮึก! ทำไมทำกับพี่แบบนี้” เขาร้องโฮออกมาไม่สนใจผู้คนผ่านไปมาแถวนั้น ที่ได้ยินเสียงโวยวายก็ต่างพากันมองให้ความสนใจ
ก่อนหน้านี้
ภายในห้องสี่เหลี่ยมเล็กที่มีแสงไฟสลัว มีสองชายหญิงกำลังเผชิญหน้ากัน หญิงสาวหัวใจเต้นแรงหนักขึ้น ขนลุกซู่! ครั้งนี้เธอกำลังทำสิ่งที่ไม่ควรในชีวิต สายตาเธอและเขาผสานกันคล้ายกับว่าชายหนุ่มลูกครึ่งตรงหน้าจะเริ่มการทำงานของเขาแล้ว
“เอาเลยไหมครับ?” เสียงเข้มถามหญิงสาวเอเชียร่างเล็กตรงหน้า เธอดูเด็กอายุเหมือนยังไม่บรรลุนิติภาวะ แต่ทว่าเขาต้องเลิกคิดเรื่องนั้นก่อน เพราะว่าหากเธอลงเล่นเกมส์การประมูลครั้งนี้ แปลว่าเธอก็ต้องเตรียมตัวที่จะทำเรื่องอย่างว่ามาอย่างถี่ถ้วนแล้ว
“เอ่อ คือว่าฉัน” เสียงเล็กตอบกลับด้วยน้ำเสียงสั่น ๆ มือขยุ้มกางเกงยีสต์ขายาวเอาไว้ ‘ทำไงดี อยากลองแต่ก็กลัว’ แต่แล้วคนตัวโตเหมือนจะอ่านความคิดของเธอออก
“คุณกลัวหรือ?” “ผมไม่ทำก็ได้นะ”
“แต่คุณต้องจ่ายค่าตัวผมเหมือนเดิม” เขาตอบกลับไป เขาก็ไม่ได้อยากมาทำอะไรแบบนี้ แต่เขาต้องการเงินด่วนเพื่อไปจ่ายค่าเทอมปีการศึกษาสุดท้าย และอยากสำรองเงินไว้เผื่อเป็นค่าวิจัยจบอีกต่างหาก งานไหนที่ได้เงินดี เร็ว ถึงใจไม่อยากที่จะทำแต่กลับได้หาปฏิเสธ เพราะชีวิตเขาไม่ได้มีตัวเลือกมากนัก หากเลือกมาก คงอดตาย!
“…” แพรวครุ่นคิดสิ่งที่คนตรงหน้าพูด เธอตั้งใจจะลองมีเซ็กส์ครั้งแรก เธอก็ไม่ต่างอะไรกับวัยรุ่นแตกสาวเหมือนคนอื่น ๆ แต่เธอมีพ่อคอยคุมจับตาดูตลอด ตอนนี้เป็นโอกาสทองแล้ว จะให้มาล้มเลิกมันก็คงขาดทุน
“ไม่ ฉันจะทำ” “แต่ขอแบบไม่สอดใส่ก่อนนะ”
“ฉันยังไม่พร้อม” เสียงหวานพูดเหตุผลบอกชายหนุ่มไปตรง ๆ ตอนประมูลเธอถูกใจเขาไม่ต่างอะไรกับ ‘รักแรก’ นอกจากความหล่อเขาดูมีเสน่ห์ นัยต์ตาใสซื่อต่างจากคนอื่น ๆ
“ครับ” “เลี- ชัก ซุกไซร้”
“ก็เสร็จได้เหมือนกัน” คนหล่อพยักหน้าตอบด้วยความเข้าใจ และไม่ลืมสิ่งที่จะบำเรอให้สาวน้อยตรงหน้าเต็มความสามารถ ถึงแม้เขาจะไม่มีประสบการณ์แต่สัญชาติญาณผู้ชายยังคงมีอยู่เต็มตัว...
53ตอนพิเศษ ลูกสาวมาเฟีย ลูกชายยากูซ่า บ้านโมเซอร์ถูกปรับเปลี่ยนเป็นพื้นที่ซ้อมยิงปืน บนชั้นอะลูมิเนียมถูกเปิดออกในนั้นมีลำปืนหลายกระบอกตั้งแต่ปืนพก ปืนยาว รวมไปถึงวัตถุทำลายล้างสูง ระเบิดแรงต่ำ ระเบิดแรงสูงและนิวเคลียร์ ลูกสาววัยยี่สิบสามอยู่ในชุดออกกำลังกายสีดำขลับชุดมันรัดสัดส่วนทำให้ดูออกเลยว่าหญิงสาวรักษารูปร่างตัวเองมากเป็นอย่างดี ตอนนี้โจรินโตเป็นสาวสวยสะพรั่ง เธอชอบการเล่นกีฬาโลดโผนหนึ่งในนั้นคือยิงปืนปัง! ปัง! ปัง! เสียงปืนยังคงดังต่อเนื่อง ถึงคุณพ่อห้ามเธอแต่ก็ไม่มีผลลูกสาวมาเฟียเสียอย่างทำไมต้องกลัว สิ่งตรงหน้าก็เปรียบเสมือนปลาย่างมีเธอเป็นแมวค่อยย่องเข้ามากินเล่น หมายถึงลูกปืน! “เติมมาอีก” เสียงแหลมเอ่ยสั่งขณะสายตาจับจ้องศัตรูตรงหน้าซึ่งก็เป็นการ์ดคอยคุ้มกันเธอ “ครับคุณหนู” ฮันเตอร์รีบเติมกระสุนให้เจ้านายของตัวเองด้วยความคล่องแคล่ว แม้เจ้านายเบื้องบนจะสั่งเขาว่าให้ขัดใจห้ามตามใจ แต่เขาก็ทำให้ไม่ได้เพราะหากไม่ทำเขาก็จะโดนเจ้านายน้อยสั่งสอน ‘ฮันเตอร์เครียด’ ส่วนคู่ต่อสู้อีกฝ่ายถือปืนสั่นพร่า จะไม่ให้เขา
52ตอนพิเศษ จุดภาพฝัน เช้าวันที่สองสามครอบครัวมีกิจกรรมทำร่วมกันคนเป็นพ่อเป็นแม่ให้ความสำคัญกับลูก ๆ จึงลงความเห็นกันว่าเราจะไปแหลมพันวา สถานแสดงสัตว์น้ำจังหวัดภูเก็ต ภูผา พายุ ตั้งแต่เล็กจนอายุสี่ขวบก็ยังไม่เคยมาเที่ยว มีเพียงมาพักผ่อนบ้านพักตากอากาศระหว่างรออาโลทำงาน “แอ๊ะ” เสียงเด็กเล็กโจรินลูกสาวของฮามิชส่งเสียงดีใจเมื่อเห็นหน้าพี่ ๆ “โจรินน้ำลายไหล” ภูผาชี้และน้ำหน้างงเล็กน้อยเมื่อน้องเล็กตรงหน้าขณะที่เขากำลังเดินขึ้นรถน้ำลายไหลออกมาลงพื้นรถ “เดี๋ยวน้าจูนรีบเช็ดจ๊ะ” “ขอบใจนะ” หญิงสาวยิ้มให้กับความไร้เดียงสานั้นแต่ไม่ทันที่เธอได้เอื้อมมือหยิบผ้าไปเช็ค ฮามิชเห็นเพราะเขายืนอยู่ข้างหลังทำแทนเธอแล้ว รถตู้คันใหญ่ดีไซส์พิเศษสำหรับครอบครัวมีหน้าจอทีวีสำหรับดูฆ่าเวลา ตอนนี้ถูกฉายเป็นสารคดีสัตว์เด็กหญิงเด็กชายบนรถจ้องมองด้วยความสนใจ เหล่าพ่อแม่ก็มองดูตามลูก ๆ จนกระทั่งมือของพวกรีบปิดหน้าเด็ก ๆ กันเป็นพัลวัน “พ่อปิดตาพายุทำไมครับ” พายุไม่ได้เอามือพ่อของเขาออกจากตาตัวเองแต่เพียงไม่เข้ามาว่าพ่อเขาปิดตาตนเองทำไม “เมื่อกี้ม้าสี
51ตอนพิเศษ จุดลงเอย บ้านหลังใหญ่เมื่อก่อนมีแต่ความตึงเครียดการ์ดมาเฟียยืนสุขุมนิ่งเงียบไม่ต่างจากหุ่นยนต์ ตอนนี้เปลี่ยนความใหญ่โตนี้มีแต่เสียงหัวเราะ เสียงเด็กเล็ก เสียงเท้าวิ่งเตาะแตะ กลุ่มมาเฟียโมเซอร์กลับมาเงียบสงบไร้ศัตรูแต่นั่นก็ไม่ได้หมายความว่าจะไม่ต้องระวังอะไรอีก ทุกอย่างยังคงดำเนินการไปตามระบบของมัน ทีมไอทียังคงพัฒนาระบบหลังบ้านอยู่ตลอดเวลาเพราะใคร ๆ ก็อยากขึ้นมาเป็นผู้มีอำนาจเหมือนกันทั้งนั้น “หอมจังเลยครับ” อาโลเดินเข้ามาสวมกอดเมียที่ตอนนี้ขึ้นแท่นเมียมาเฟียอย่างสมบรูณ์ สายตาของทั้งสองมองไปยังลูก ๆ ที่จะต้องสืบทอดกลุ่มต่อไป “หอมทุกวันอยู่แล้วนี่คะ” เธอตอบวันนี้สามีปากหวานจนต้องหันไปมอง “มีอะไรคะ” “แพรวไม่ลืมที่สัญญากับพี่” “วันนี้มีสอบ” สอบในที่นี้หมายถึงกลุ่มมาเฟียทุกคนที่เข้ารับสายต้องผ่านแบบทดสอบร่างกาย ทักษะต่อสู้ รวมถึงการใช้อาวุธแต่ละประเภท “พร้อมสอบค่ะ” หญิงสาวนึกเสียว่าเรื่องอะไรทำให้เจ้าพ่ออาโลมาออเซอะเธอถึงเพียงนี้ เพราะเมื่อคืนวานบนเตียงเขาพร่ำบอกเธอทุกเวลาว่าหากไม่ผ่านการทดสอบต้องยอมสยบเขาบนเต
50Hamit & June จุดครอบครัวที่ตามหา วันนี้มีกินเลี้ยงสังสรรค์เราทั้งสองจะเตรียมซื้อวัตถุดิบไปเพิ่ม ฉันรู้สึกประหม่าเมื่อต้องพบปะผู้คนเยอะ ๆ แถมเธอยังไม่เคยได้พูดคุยด้วยจะมีแต่ชายหนุ่มตรงหน้าเขาบอกเธอทุกครั้งที่มีโอกาสว่าครอบครัวของเขาใจดีและอยากเจอเธอมาก ตอนนี้เราแวะตลาดสดตอนเย็นคราแรกฮามิชอยากพาเธอแวะห้างจะได้ไม่ร้อน แต่ฉันบอกเขาว่านี่คือทางผ่านและอยากลองพาเขาเดินตลาดด้วย “แตงโมไหมจ๊ะสิบบาท สิบบาทเลยจ๊ะ” เสียงแม่ค้าเรียกลูกค้าแหบแห้งเรียกฉันให้หันไปตามเสียง มือบางเอื้อมกระตุกเสื้อผ้าเนื้อดีอย่างแรง “ซื้อแตงโมค่ะ” เขาพยักหน้ายืนซ้อนด้านหลังก่อนจะเปลี่ยนเป็นมายืนข้าง ๆ เมื่อเขาเห็นเธอลูบสัมผัสผิวแตงโมคนเกิดมาจวบจนอายุสี่สิบสามยังไม่เคยมาเลือกแตงโมด้วยตัวเอง “อันนั้นยังไม่ค่อยสุกจ๊ะพ่อหนุ่ม” “ครับ” เขารีบละมือออกเมื่อแม้ค้าแตงโมว่าอย่างงั้น “นี่ค่ะ แบบนี้นะคะสุกหวานฉ่ำแน่นอน” แตงโมที่สุกท้องแตงโมจะมีสีเหลืองเข้ม ขั้วของมันจะม้วนงอและผิวจะด้านไม่วาว เธอเลือกอีกหนึ่งลูกเพราะเห็นฮามิชบอกว่ามีคนร่วมโต๊ะประมาณห้าคน
49Hamit & June จุดละเมอฝัน NC ท้องฟ้ามืดมิดก็เปลี่ยนเป็นแดดจ้าแต่ทว่าคนโดนเล่นร่างกายยังคงหลับตาพริ้มไม่มีท่าทีว่าจะตื่น มีเพียงร่างหนาปลดปล่อยพลังกายใส่คนตัวเล็กจนเขาเองก็เพลียเช่นกัน แต่ถึงอย่างงั้นก็ไม่ได้ทำให้เขากังวลอะไรนอกจากรู้สึกมีความสุขที่ได้ครอบครองร่างนี้ เขาพลิกตัวตะแครงหน้าเข้าหาเธอใช้มือปัดปอยผมที่มาปรกหน้าเธอออก “เด็กขี้เซา” ยอมรับเลยว่าเมื่อคืนเขาแอบลงโทษคนไม่ได้สติไปพร้อมด้วย พอมีสติก็อดรู้สึกสงสารไม่ได้แต่ยังไงเขาก็ไม่ผิด เขาเลื่อนมือไปแตะอังตามหน้าผากมน ซอกคอและข้างแก้มสำรวจว่าคนนอนนานมีไข้หรือเปล่า “ปกติ” “อื้อ” มือบางเอื้อมมาปัดมือหนาเขาออกคล้ายรำคาญเมื่อโดนกวนในการนอนหลับ การขยับตัวของเธอทำให้ผ้าห่มที่กำลังปกปิดเต้าอวบรนร่วงลงมาเผื่อให้เห็นยอดดอกที่ชูชันเบ่งบาน ใครจะทนไหว “จ๊วบ” เขาโน้มตัวถดลงมาใช้ปากครอบครองเม็ดบัวสีชมพูกลิ่นสาบสาวปลุกอารมณ์ชายขึ้นมาอย่างง่ายดาย ลิ้นสากปัดป่ายเล่นจนเธอแอ่นอกรับสัมผัสนั้น “อื้ม” จูนเม้มปากเข้าหากันแต่ตาของเธอยังคงปิดสนิท ในห้วงของความฝันเธอได้รับสัมผัสนี้อีกแล้ว
48Hamit & June จุดใครก็ทำแทนไม่ได้ NC ชายหนุ่มร่างหนาค่อย ๆ ประคองร่างเล็กหลานรหัสที่ตนเฝ้ามองมานานหลายปี แต่กฎของคณะคือห้ามชอบสายรหัสตัวเอง คนลองดีอย่างเขามีหรือจะกลัวพี่รหัสหรือหลานรหัสของสายดอกมะลิ ฐิตาก็โดนเขากินมาแล้ว “ซื้ด จูนปวด ปวดตรงนั้น” มือบางพยายามกำสาบเสื้อเชิ้ตแน่นจนมันกลายเป็นผ้าซับเหงื่อจากมือเธอได้ หญิงสาวบิดเร้าตัวความรู้สึกแปลกใหม่ที่เกิดขึ้นกับตัวเอง “มากไหมครับ” ดินถามร่างบางเสียงแหบพร่าเขาปวดตรงกลางกายตัวเอง กลิ่นหอมอ่อน ๆ จากแชมพูกลิ่นนี้มันคือของแพงเขาเคยได้สูดดมจากฐิตาบ่อย ๆ เขาชอบมากไม่คิดว่าหลานรหัสของตนจะใช้เหมือนกัน “มากเลยค่ะ” “จูนอายไม่คิดว่าเป็นอื้อ แบบนี้ได้” หญิงสาวหลับตาข่มความรู้สึกเนียมอายนี้ คนไม่มีประสีประสาได้แต่ตามน้ำ “พี่ช่วยจูนเอาไหม” เขากระซิบถามข้างแก้มไล้ปากหยักไม่คิดว่าคนธรรมดาอย่างเธอคนนี้จะกระชากใจเขาได้ เขาอยากฟันเธอตั้งแต่เธอเรียนปีหนึ่งแต่ติดความเป็นเด็กดีของเธอมันช่วยฉุดรั้งกายหยาบของเขา “ชะช่วยแบบไหนคะ” “ถ้าอ๊ะมันหายจูนโอเค” เสียงเล็กบอกด้วยน้ำเสียงกระเซ้า เธอทรมานอ







